New: Bhagavad Gītā 2.47 deep study with word-by-word grammar Open the verse

कृष्णस्तोत्रम् (शिवप्रोक्तं माहेश्वरतन्त्रान्तर्गतम्) Shri Krishna Stotram (2)

kṛṣṇastotram (śivaproktaṃ māheśvaratantrāntargatam)

Shri Krishna Stotram (2) (कृष्णस्तोत्रम् (शिवप्रोक्तं माहेश्वरतन्त्रान्तर्गतम्)): a stotra to Kṛṣṇa. 79 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

कृष्णस्तोत्रम् (शिवप्रोक्तं माहेश्वरतन्त्रान्तर्गतम्)

1 / 79

Verse 1

पार्वत्युवाचभगवन् श्रोतुमिच्छामि यथा कृष्णः प्रसीदति ।विना जपं विना सेवां विना पूजामपि प्रभो ॥ १॥

pārvatyuvācabhagavan śrotumicchāmi yathā kṛṣṇaḥ prasīdati |vinā japaṃ vinā sevāṃ vinā pūjāmapi prabho || 1||

Verse 1

पार्वती ने कहाहे भगवन ! हे प्रभो ! मैं यह पूँछना चाहती हूँ कि बिना जप\,

pārvatī ne kahāhe bhagavana ! he prabho ! maiṃ yaha pūm̐chanā cāhatī hūm̐ ki binā japa\,

Verse 2

यथा कृष्णः प्रसन्नः स्यात्तमुपायं वदाधुना ।अन्यथा देवदेवेश पुरुषार्थो न सिद्ध्यति ॥ २॥

yathā kṛṣṇaḥ prasannaḥ syāttamupāyaṃ vadādhunā |anyathā devadeveśa puruṣārtho na siddhyati || 2||

Verse 2

जैसे कृष्ण प्रसन्न होंवे उस उपाय को अब आप कहिए । नहीं तो\,हे देवदेवेश ! (मानवका मोक्षरूप) पुरुषार्थ नहीं सिद्ध होताहै ॥ २ ॥

jaise kṛṣṇa prasanna hoṃve usa upāya ko aba āpa kahie | nahīṃ to\,he devadeveśa ! (mānavakā mokṣarūpa) puruṣārtha nahīṃ siddha hotāhai || 2 ||

Verse 3

शिव उवाचसाधू पार्वति ते प्रश्नः सावधानतया शृणु! ।विना जपं विना सेवां विना पूजामपि प्रिये ॥ ३॥

śiva uvācasādhū pārvati te praśnaḥ sāvadhānatayā śṛṇu! |vinā japaṃ vinā sevāṃ vinā pūjāmapi priye || 3||

Verse 4

यथा कृष्णः प्रसन्नः स्यात्तमुपायं वदामि ते ।जपसेवादिकं चापि विना स्तोत्रं न सिद्ध्यति ॥ ४॥

yathā kṛṣṇaḥ prasannaḥ syāttamupāyaṃ vadāmi te |japasevādikaṃ cāpi vinā stotraṃ na siddhyati || 4||

Verse 34

शिव ने कहाहे पार्वति ! तुम्हारा प्रश्न बहुत सुन्दर है । अब इसे सावधानहोकर सुनो । बिना जपके\, बिना उनकी सेवाके तथा बिना पूजाके भी\,हे प्रिये ! जैसे कृष्ण प्रसन्न होवें उस उपाय को मैं अब कहताहैं ॥ ३४ ॥

śiva ne kahāhe pārvati ! tumhārā praśna bahuta sundara hai | aba ise sāvadhānahokara suno | binā japake\, binā unakī sevāke tathā binā pūjāke bhī\,he priye ! jaise kṛṣṇa prasanna hoveṃ usa upāya ko maiṃ aba kahatāhaiṃ || 34 ||

Verse 5

कीर्तिप्रियो हि भगवान्वरात्मा पुरुषोत्तमः ।जपस्तन्मयतासिद्ध्यै सेवा स्वाचाररूपिणी ॥ ५॥

kīrtipriyo hi bhagavānvarātmā puruṣottamaḥ |japastanmayatāsiddhyai sevā svācārarūpiṇī || 5||

Verse 5

भगवान परमात्मा पुरुषोत्तम कीर्तिप्रिय (गुणसंकीर्तनसे प्रसन्न

bhagavāna paramātmā puruṣottama kīrtipriya (guṇasaṃkīrtanase prasanna

Verse 6

स्तुतिः प्रसादनकरी तस्मात्स्तोत्रं वदामि ते ।सुधाम्भोनिधिमध्यस्थे रत्नद्वीपे मनोहरे ॥ ६॥

stutiḥ prasādanakarī tasmātstotraṃ vadāmi te |sudhāmbhonidhimadhyasthe ratnadvīpe manohare || 6||

Verse 7

नवखण्डात्मके तत्र नवरत्नविभूषिते ।तन्मध्ये चिन्तयेद्रम्यं मणिगृहमनुत्तमम् ॥ ७॥

navakhaṇḍātmake tatra navaratnavibhūṣite |tanmadhye cintayedramyaṃ maṇigṛhamanuttamam || 7||

Verse 67

भगवान्की स्तुति उन्हें प्रसन्न करनेवाली होती है । अतः उनके स्तोत्रको मैं तुमसे कहता हूँ । सुधासमुद्रके मध्यमें मनोहरउस पीठके मध्यमें उत्तमोत्तम एवं रम्य 'मणिगृह'का चिन्तनकरना चाहिए ॥ ६७ ॥

bhagavānkī stuti unheṃ prasanna karanevālī hotī hai | ataḥ unake stotrako maiṃ tumase kahatā hūm̐ | sudhāsamudrake madhyameṃ manoharausa pīṭhake madhyameṃ uttamottama evaṃ ramya 'maṇigṛha'kā cintanakaranā cāhie || 67 ||

Verse 8

परितो वनमालाभिः ललिताभिः विराजिते ।तत्र सञ्चिन्तयेच्चारु कुटिटमं सुमनोहरम् ॥ ८॥

parito vanamālābhiḥ lalitābhiḥ virājite |tatra sañcintayeccāru kuṭiṭamaṃ sumanoharam || 8||

Verse 9

चतुःषष्टया मणिस्तम्भैश्वतुदिक्ष विराजितम् ।तव सिंहासने ध्यायेत्कृष्णं कमललोचनम् ॥ ९॥

catuḥṣaṣṭayā maṇistambhaiśvatudikṣa virājitam |tava siṃhāsane dhyāyetkṛṣṇaṃ kamalalocanam || 9||

Verse 89

चारो ओर ललित वनमालाओंसे शोभायमान सिंहासन पर आसीन भगवान्कमललोचन कृष्णका ध्यान करना चाहिए । उस सिंहासनका भीध्यान करना चाहिए जो सिंहासन सुमनोहर एवं चारू फर्शवालाजगमगा रहा है ॥ ८९ ॥

cāro ora lalita vanamālāoṃse śobhāyamāna siṃhāsana para āsīna bhagavānkamalalocana kṛṣṇakā dhyāna karanā cāhie | usa siṃhāsanakā bhīdhyāna karanā cāhie jo siṃhāsana sumanohara evaṃ cārū pharśavālājagamagā rahā hai || 89 ||

Verse 10

अनर्घ्यरत्नजटितमुकुटोज्वलकुण्डलम् ।सुस्मितं सुमुखाम्भोजं सखीवृन्दनिषेवितम् ॥ १०॥

anarghyaratnajaṭitamukuṭojvalakuṇḍalam |susmitaṃ sumukhāmbhojaṃ sakhīvṛndaniṣevitam || 10||

Verse 11

स्वामिन्याश्लिष्टबामाङ्गं परमानन्दविग्रहम् ।एवं ध्यात्वा ततः स्तोत्रं पठेत्सुविजितेन्द्रियः ॥ ११॥

svāminyāśliṣṭabāmāṅgaṃ paramānandavigraham |evaṃ dhyātvā tataḥ stotraṃ paṭhetsuvijitendriyaḥ || 11||

Verse 1011

भगवान कृष्णका मुकुट चमचमाता हुआ और कुण्डल अनर्घ्य रत्नोंवृन्दसे सेवित है । उनका परमानन्द विग्रह वाम भागमें स्वामिनी(राधा)से संश्लिष्ट है । उस विग्रहका ध्यान करके जितेन्द्रियसाधक को उनके स्तोत्रका पाठ करना चाहिए ॥ १०११ ॥

bhagavāna kṛṣṇakā mukuṭa camacamātā huā aura kuṇḍala anarghya ratnoṃvṛndase sevita hai | unakā paramānanda vigraha vāma bhāgameṃ svāminī(rādhā)se saṃśliṣṭa hai | usa vigrahakā dhyāna karake jitendriyasādhaka ko unake stotrakā pāṭha karanā cāhie || 1011 ||

Verse 12

अथ स्तोत्रम् ।कृष्णं कमलपत्राक्षं सच्चिदानन्दविग्रहम् ।सखीयुथान्तरचरं प्रणमामि परात्परम् ॥ १२॥

atha stotram |kṛṣṇaṃ kamalapatrākṣaṃ saccidānandavigraham |sakhīyuthāntaracaraṃ praṇamāmi parātparam || 12||

Verse 12

सत्\, चित् एवं आनन्दस्वरूप\, कमलके पत्रके समान नेत्रोंवालेतथा सखीसमूहमें विचरण करनेवाले परात्पर कृष्ण को मेराप्रणाम है ॥ १२ ॥

sat\, cit evaṃ ānandasvarūpa\, kamalake patrake samāna netroṃvāletathā sakhīsamūhameṃ vicaraṇa karanevāle parātpara kṛṣṇa ko merāpraṇāma hai || 12 ||

Verse 13

शृङ्गाररसरूपाय परिपूर्णसुखात्मने ।राजीवारुणनेत्राय कोटिकन्दर्परूपिणे ॥ १३॥

śṛṅgārarasarūpāya paripūrṇasukhātmane |rājīvāruṇanetrāya koṭikandarparūpiṇe || 13||

Verse 13

शृंगाररसरूपवाले\, परिपूर्ण सुखवाले\, लाल कमलके समानअरुण नेत्रवाले तथा कोटिकामदेव स्वरूप कृष्ण को मेरा नमस्कारहै ॥ १३ ॥

śṛṃgārarasarūpavāle\, paripūrṇa sukhavāle\, lāla kamalake samānaaruṇa netravāle tathā koṭikāmadeva svarūpa kṛṣṇa ko merā namaskārahai || 13 ||

Verse 14

वेदाद्यगमरूपाय वेदवेद्यस्वरूपिणे ।अवाङ्मनसविषयनिजलीलाप्रवर्त्तिने ॥ १४॥

vedādyagamarūpāya vedavedyasvarūpiṇe |avāṅmanasaviṣayanijalīlāpravarttine || 14||

Verse 14

वेद आदि आगमरूपवाले\, वेदसे ही जाने जानेवाले\, अन्तर मनकेविषय तथा निज लीलाका स्वयं प्रवर्तन करनेवाले कृष्ण कोनमस्कार है ॥ १४ ॥

veda ādi āgamarūpavāle\, vedase hī jāne jānevāle\, antara manakeviṣaya tathā nija līlākā svayaṃ pravartana karanevāle kṛṣṇa konamaskāra hai || 14 ||

Verse 15

नमः शुद्धाय पूर्णाय निरस्तगुणवृत्तये ।अखण्डाय निरंशाय निरावरणरूपिणे ॥ १५॥

namaḥ śuddhāya pūrṇāya nirastaguṇavṛttaye |akhaṇḍāya niraṃśāya nirāvaraṇarūpiṇe || 15||

Verse 15

शुद्ध\, पूर्ण\, गुणोंकी वृत्तिसे निरस्त\, अखण्ड\, निरंश तथा

śuddha\, pūrṇa\, guṇoṃkī vṛttise nirasta\, akhaṇḍa\, niraṃśa tathā

Verse 16

संयोगविप्रलम्भाख्यभेदभावमहाब्धये ।सदंशविश्वरूपाय चिदंशाक्षररूपिणे ॥ १६॥

saṃyogavipralambhākhyabhedabhāvamahābdhaye |sadaṃśaviśvarūpāya cidaṃśākṣararūpiṇe || 16||

Verse 16

संयोग एवं विप्रलम्भ नामक शृंगाररसके भेदोंके भाव

saṃyoga evaṃ vipralambha nāmaka śṛṃgārarasake bhedoṃke bhāva

Verse 17

आनन्दांशस्वरूपाय सच्चिदानन्दरूपिणे ।मर्यादातीतरूपाय निराधाराय साक्षिणे ॥ १७॥

ānandāṃśasvarūpāya saccidānandarūpiṇe |maryādātītarūpāya nirādhārāya sākṣiṇe || 17||

Verse 17

आनन्दके अंशके स्वरूपवाले\, इस प्रकार सत्\, चित् तथा आनन्दस्वरूपवाले\, मर्यादासे भी अधिकरूपवाले\, निराधार एवं (सर्व

ānandake aṃśake svarūpavāle\, isa prakāra sat\, cit tathā ānandasvarūpavāle\, maryādāse bhī adhikarūpavāle\, nirādhāra evaṃ (sarva

Verse 18

मायाप्रपञ्चदूराय नीलाचलविहारिणे ।माणिक्यपुष्परागाद्रिलीलाखेलप्रवर्त्तिने ॥ १८॥

māyāprapañcadūrāya nīlācalavihāriṇe |māṇikyapuṣparāgādrilīlākhelapravarttine || 18||

Verse 18

मायाप्रपञ्च (की परिधि)से दूर रहनेवाले\, नीलाचल (जगन्नाथपुरी)में विहार करनेवाले तथा माणिक्य एवं पुष्परागके अद्रि की

māyāprapañca (kī paridhi)se dūra rahanevāle\, nīlācala (jagannāthapurī)meṃ vihāra karanevāle tathā māṇikya evaṃ puṣparāgake adri kī

Verse 19

चिदन्तर्यामिरूपाय ब्रह्मानन्दस्वरूपिणे ।प्रमाणपथदूराय प्रमाणाग्राह्यरूपिणे ॥ १९॥

cidantaryāmirūpāya brahmānandasvarūpiṇe |pramāṇapathadūrāya pramāṇāgrāhyarūpiṇe || 19||

Verse 19

चित् रूपसे अन्तरात्मामें रहनेवाले\, ब्रह्मानन्द स्वरूप\,प्रत्यक्षादि प्रमाणोंसे न जाने जानेवाले\, अतः अनुमान आदि प्रमाण

cit rūpase antarātmāmeṃ rahanevāle\, brahmānanda svarūpa\,pratyakṣādi pramāṇoṃse na jāne jānevāle\, ataḥ anumāna ādi pramāṇa

Verse 20

मायाकालुष्यहीनाय नमः कृष्णाय शम्भवे ।क्षरायाक्षररूपाय क्षराक्षरविलक्षणे ॥ २०॥

māyākāluṣyahīnāya namaḥ kṛṣṇāya śambhave |kṣarāyākṣararūpāya kṣarākṣaravilakṣaṇe || 20||

Verse 20

मायाकी कालिमासे विहीन\, कल्याण करनेवाले कृष्ण को नमस्कारएवं अक्षरसे भी विलक्षण (गुणातीत एवं अनन्त) स्वरूपवाले

māyākī kālimāse vihīna\, kalyāṇa karanevāle kṛṣṇa ko namaskāraevaṃ akṣarase bhī vilakṣaṇa (guṇātīta evaṃ ananta) svarūpavāle

Verse 21

तुरीयातीतरूपाय नमः पुरुषरूपिणे ।महाकामस्वरूपाय कामतत्त्वार्थवेदिने ॥ २१॥

turīyātītarūpāya namaḥ puruṣarūpiṇe |mahākāmasvarūpāya kāmatattvārthavedine || 21||

Verse 21

तुरीयसे अतीत रूपवाले एवं पुरुष रूपवाले कृष्ण को नमस्कारहै । महान काम स्वरूपवाले एवं काम तत्त्वके अर्थके ज्ञाता

turīyase atīta rūpavāle evaṃ puruṣa rūpavāle kṛṣṇa ko namaskārahai | mahāna kāma svarūpavāle evaṃ kāma tattvake arthake jñātā

Verse 22

दशलीलाविहाराय सप्ततीर्थविहारिणे ।विहाररसपूर्णाय नमस्तुभ्यं कृपानिधे ॥ २२॥

daśalīlāvihārāya saptatīrthavihāriṇe |vihārarasapūrṇāya namastubhyaṃ kṛpānidhe || 22||

Verse 22

दशावताररूप लीलामें विहार करनेवाले तथा (मथुराके जमुना\,जन्मभूमि व्रज आदि) सप्ततीर्थोंमें विचरण करनेवाले\, (लीला)है ॥ २२ ॥

daśāvatārarūpa līlāmeṃ vihāra karanevāle tathā (mathurāke jamunā\,janmabhūmi vraja ādi) saptatīrthoṃmeṃ vicaraṇa karanevāle\, (līlā)hai || 22 ||

Verse 23

विरहानलसन्तप्त भक्तचित्तोदयाय च ।आविष्कृतनिजानन्दविफलीकृतमुक्तये ॥ २३॥

virahānalasantapta bhaktacittodayāya ca |āviṣkṛtanijānandaviphalīkṛtamuktaye || 23||

Verse 23

(कृष्णके) विरहकी अग्निसे संतप्त तथा भक्तके चित्तमें

(kṛṣṇake) virahakī agnise saṃtapta tathā bhaktake cittameṃ

Verse 24

द्वैताद्वैत महामोहतमःपटलपाटिने ।जगदुत्पत्तिविलय साक्षिणेऽविकृताय च ॥ २४॥

dvaitādvaita mahāmohatamaḥpaṭalapāṭine |jagadutpattivilaya sākṣiṇe'vikṛtāya ca || 24||

Verse 24

(माया एवं ब्रह्मरूप से) द्वैत तथा (ब्रह्मरूप से) अद्वैतरूपसे महा मोहके अन्धकार पटल को समाप्त कर देनेवाले\,जगत्की उत्पत्ति और उसके विलयके साक्षी एवं अविकृत कृष्ण

(māyā evaṃ brahmarūpa se) dvaita tathā (brahmarūpa se) advaitarūpase mahā mohake andhakāra paṭala ko samāpta kara denevāle\,jagatkī utpatti aura usake vilayake sākṣī evaṃ avikṛta kṛṣṇa

Verse 25

ईश्वराय निरीशाय निरस्ताखिलकर्मणे ।संसारध्वान्तसूर्याय पूतनाप्राणहारिणे ॥ २५॥

īśvarāya nirīśāya nirastākhilakarmaṇe |saṃsāradhvāntasūryāya pūtanāprāṇahāriṇe || 25||

Verse 25

ईश्वर\, ईशविहीन\, समस्त कर्मसे रहित\, संसारके अन्धकार कोनष्ट करनेके लिए सूर्यरूप तथा पूतनाके प्राणका हरण कर

īśvara\, īśavihīna\, samasta karmase rahita\, saṃsārake andhakāra konaṣṭa karaneke lie sūryarūpa tathā pūtanāke prāṇakā haraṇa kara

Verse 26

रासलीलाविलासोर्मिपूरिताक्षरचेतसे ।स्वामिनीनयनाम्भोजभावभेदकवेदिने ॥ २६॥

rāsalīlāvilāsormipūritākṣaracetase |svāminīnayanāmbhojabhāvabhedakavedine || 26||

Verse 26

रास लीलाके विलासरूप समुद्रकी लहरसे पूरित होकर भी अक्षरचित्तवाले\, स्वामिनी राधाके नयन कमलकी भावभङ्गिमाके एक

rāsa līlāke vilāsarūpa samudrakī laharase pūrita hokara bhī akṣaracittavāle\, svāminī rādhāke nayana kamalakī bhāvabhaṅgimāke eka

Verse 27

केवलानन्दरूपाय नमः कृष्णाय वेधसे ।स्वामिनीहृदयानन्दकन्दलाय तदात्मने ॥ २७॥

kevalānandarūpāya namaḥ kṛṣṇāya vedhase |svāminīhṛdayānandakandalāya tadātmane || 27||

Verse 27

मात्र मानन्दरूपवाले सृष्टि कर्ता तथा स्वामिनी राधाके

mātra mānandarūpavāle sṛṣṭi kartā tathā svāminī rādhāke

Verse 28

संसारारण्यवीथीषु परिभ्रान्तात्मनेकधा ।पाहि मां कृपया नाथ त्वद्वियोगाधिदुःखिताम् ॥ २८॥

saṃsārāraṇyavīthīṣu paribhrāntātmanekadhā |pāhi māṃ kṛpayā nātha tvadviyogādhiduḥkhitām || 28||

Verse 28

संसाररूपी अरण्यकी गलियोंमें अनेकरूपसे विचरण करनेवालेएवं आपके वियोगसे दुखित\, हे नाथ ! आप कृपया मेरी रक्षाकीजिए ॥ २८ ॥

saṃsārarūpī araṇyakī galiyoṃmeṃ anekarūpase vicaraṇa karanevāleevaṃ āpake viyogase dukhita\, he nātha ! āpa kṛpayā merī rakṣākījie || 28 ||

Verse 29

त्वमेव मातृपित्रादिबन्धुवर्गादयश्च ये ।विद्या वित्तं कुलं शील त्वत्तो मे नास्ति किञ्चन ॥ २९॥

tvameva mātṛpitrādibandhuvargādayaśca ye |vidyā vittaṃ kulaṃ śīla tvatto me nāsti kiñcana || 29||

Verse 29

हे कृष्ण ! आप ही मेरे मातापिता\, बन्धुबान्धव आदि सभी कुछ

he kṛṣṇa ! āpa hī mere mātāpitā\, bandhubāndhava ādi sabhī kucha

Verse 30

यथा दारुमयी योषिच्चेष्टते शिल्पिशिक्षया ।अस्वतन्त्रा त्वया नाथ तथाहं विचरामि भोः ॥ ३०॥

yathā dārumayī yoṣicceṣṭate śilpiśikṣayā |asvatantrā tvayā nātha tathāhaṃ vicarāmi bhoḥ || 30||

Verse 30

जैसे लकड़ीकी बनी हुई नारीकठपुतलीकी भाँति जैसेजैसे डोरीही विचरण करता हूँ ॥ ३० ॥

jaise lakaड़īkī banī huī nārīkaṭhaputalīkī bhām̐ti jaisejaise ḍorīhī vicaraṇa karatā hūm̐ || 30 ||

Verse 31

सर्वसाधनहीनां मां धर्माचारपराङ्मुखाम् ।पतितां भवपाथोधी परित्रातुं त्वमहंसि ॥ ३१॥

sarvasādhanahīnāṃ māṃ dharmācāraparāṅmukhām |patitāṃ bhavapāthodhī paritrātuṃ tvamahaṃsi || 31||

Verse 31

आप ही समर्थ हैं ॥ ३१ ॥

āpa hī samartha haiṃ || 31 ||

Verse 32

मायाभ्रमणयन्त्रस्थामूर्ध्वाधोभयविह्वलम् ।अदृष्टनिजसकेतां पाहि नाथ दयानिधे ॥ ३२॥

māyābhramaṇayantrasthāmūrdhvādhobhayavihvalam |adṛṣṭanijasaketāṃ pāhi nātha dayānidhe || 32||

Verse 32

हे स्वामि । हे दयानिधान ! माया मोहमें फंसे रहनेसे व्याकुल\,यन्त्रस्यके समान ऊपर नीचे दोनों ओर घूमनेवाले तथा भय सेव्याकुल मुझ निरुद्देश्य चक्कर काटनेवालेकी रक्षा कीजिए ॥ ३२ ॥

he svāmi | he dayānidhāna ! māyā mohameṃ phaṃse rahanese vyākula\,yantrasyake samāna ūpara nīce donoṃ ora ghūmanevāle tathā bhaya sevyākula mujha niruddeśya cakkara kāṭanevālekī rakṣā kījie || 32 ||

Verse 33

अनर्थेऽर्थदृशं मूढां विश्वस्तां भयदस्थले ।जागृतव्ये शयानां मामुद्धरस्व दयापरः ॥ ३३॥

anarthe'rthadṛśaṃ mūḍhāṃ viśvastāṃ bhayadasthale |jāgṛtavye śayānāṃ māmuddharasva dayāparaḥ || 33||

Verse 33

अनर्थ परम्परामें ही दृष्टिपात करनेवाले मूढ़ और भयदायीविषयोंमें ही विश्वास रखनेवाले और जागनेवालोंमें सोनेवालेमेरा\, हे दयावान प्रभु ! उद्धार कीजिए ॥ ३३ ॥

anartha paramparāmeṃ hī dṛṣṭipāta karanevāle mūṛha aura bhayadāyīviṣayoṃmeṃ hī viśvāsa rakhanevāle aura jāganevāloṃmeṃ sonevālemerā\, he dayāvāna prabhu ! uddhāra kījie || 33 ||

Verse 34

अतीतानागत भवसन्तानविवशान्तराम् ।बिभेमि विमुखी भूय त्वत्तः कमललोचन ॥ ३४॥

atītānāgata bhavasantānavivaśāntarām |bibhemi vimukhī bhūya tvattaḥ kamalalocana || 34||

Verse 34

हे कमलनयन ! मैं अतीत एवं अनागत (भूत एवं भविष्य)मेंहोनेवाली दुःखपरम्परामें पड़कर विवश हुआ मैं आपसे विमुखहोकर भयग्रस्त हूँ ॥ ३४ ॥

he kamalanayana ! maiṃ atīta evaṃ anāgata (bhūta evaṃ bhaviṣya)meṃhonevālī duḥkhaparamparāmeṃ paड़kara vivaśa huā maiṃ āpase vimukhahokara bhayagrasta hūm̐ || 34 ||

Verse 35

मायालवणपाथोधिपयःपानरतां हि माम् ।त्वत्सान्निध्यसुधासिन्धुसामीप्य नय माऽचिरम् ॥ ३५॥

māyālavaṇapāthodhipayaḥpānaratāṃ hi mām |tvatsānnidhyasudhāsindhusāmīpya naya mā'ciram || 35||

Verse 35

क्योंकि मैं मायारूपी नमकीन समुद्रके पानी को पीनेमें संलग्नहूँ । अतः हे कृष्ण ! आप अपने सन्निध्यरूपी सुधा समुद्रकेसमीप मुझे शीघ्र ही खींच लाइए ॥ ३५ ॥

kyoṃki maiṃ māyārūpī namakīna samudrake pānī ko pīnemeṃ saṃlagnahūm̐ | ataḥ he kṛṣṇa ! āpa apane sannidhyarūpī sudhā samudrakesamīpa mujhe śīghra hī khīṃca lāie || 35 ||

Verse 36

त्वद्वियोगार्तिमासाद्य यज्जीवामीति लज्जयः ।दर्शयिष्ये कथ नाथ मुखमेतद्विडम्बनम् ॥ ३६॥

tvadviyogārtimāsādya yajjīvāmīti lajjayaḥ |darśayiṣye katha nātha mukhametadviḍambanam || 36||

Verse 36

आपके विरहरूप विपत्तिमें पड़ा हुआ मैं जो लज्जासे जीवित हूँउस विवर्ण मुख को\, हे नाथ ! मैं आपको कैसे दिखाऊंगा ? यहीविडम्बना है । अतः आप स्वयं मुझे खींच लीजिए ॥ ३६ ॥

āpake viraharūpa vipattimeṃ paड़ā huā maiṃ jo lajjāse jīvita hūm̐usa vivarṇa mukha ko\, he nātha ! maiṃ āpako kaise dikhāūṃgā ? yahīviḍambanā hai | ataḥ āpa svayaṃ mujhe khīṃca lījie || 36 ||

Verse 37

प्राणनाथ वियोगेऽपि करोमि प्राणधारम् ।अनौचिती महत्येषा किं न लज्जयतीह माम् ॥ ३७॥

prāṇanātha viyoge'pi karomi prāṇadhāram |anaucitī mahatyeṣā kiṃ na lajjayatīha mām || 37||

Verse 37

कर देना ही उचित था । यह मुझे लज्जा नहीं प्रदान कररहा है ? ॥ ३७ ॥

kara denā hī ucita thā | yaha mujhe lajjā nahīṃ pradāna kararahā hai ? || 37 ||

Verse 38

किं करोमि क्व गच्छामि कस्याग्रे प्रवदाम्यहम् ।उत्पद्यन्ते विलीयन्ते वृत्तयोब्धो यथोर्मयः ॥ ३८॥

kiṃ karomi kva gacchāmi kasyāgre pravadāmyaham |utpadyante vilīyante vṛttayobdho yathormayaḥ || 38||

Verse 38

मैं क्या करूँ ? कहाँ जाऊँ ? किसके समक्ष मैं अपनी विपदा कोकहूँ ? इस प्रकार विचार समुद्रमें मेरे विचार लहरोंके समान

maiṃ kyā karūm̐ ? kahām̐ jāūm̐ ? kisake samakṣa maiṃ apanī vipadā kokahūm̐ ? isa prakāra vicāra samudrameṃ mere vicāra laharoṃke samāna

Verse 39

अहं दुःखाकुली दीना दुःखहा न भवत्परः ।विज्ञाय प्राणनाथेदं यथेच्छसि तथा कुरु ॥ ३९॥

ahaṃ duḥkhākulī dīnā duḥkhahā na bhavatparaḥ |vijñāya prāṇanāthedaṃ yathecchasi tathā kuru || 39||

Verse 39

मैं दुःख परम्परासे पीड़ित हूँ\, दीन हूँ\, दुःखका मारा हुआ हूँप्राणनाथ ! आप जो चाहें वही करें ॥ ३९ ॥

maiṃ duḥkha paramparāse pīड़ita hūm̐\, dīna hūm̐\, duḥkhakā mārā huā hūm̐prāṇanātha ! āpa jo cāheṃ vahī kareṃ || 39 ||

Verse 40

ततश्च प्रणमेत्कृष्णं भूयो भूयः कृताञ्जलिः ।इत्येतद्गुह्यमाख्यातं न वक्तव्यं गिरीन्द्रजे ॥ ४०॥

tataśca praṇametkṛṣṇaṃ bhūyo bhūyaḥ kṛtāñjaliḥ |ityetadguhyamākhyātaṃ na vaktavyaṃ girīndraje || 40||

Verse 40

इसके बाद हाथ जोड़कर श्रीकृष्णके समक्ष बारम्बार प्रणामकरे । हे गिरिराज हिमालयकी पुत्रि ! यह रहस्य मैंने आपसे बता

isake bāda hātha joड़kara śrīkṛṣṇake samakṣa bārambāra praṇāmakare | he girirāja himālayakī putri ! yaha rahasya maiṃne āpase batā

Verse 41

एवं यः स्तोति देवेशि त्रिकालं विजितेन्द्रियः ।आविर्भवति तच्चित्ते प्रेमरूपी स्वयं प्रभुः ॥ ४१॥

evaṃ yaḥ stoti deveśi trikālaṃ vijitendriyaḥ |āvirbhavati taccitte premarūpī svayaṃ prabhuḥ || 41||

Verse 41

हे देवेशि ! इस प्रकार जो जितेन्द्रिय साधक त्रिकालमें भगवान्चिदानन्दधन परात्पर परब्रह्म श्रीकृष्णकी स्तुति करता है\,उसके (निर्मल) चित्तमें प्रेमरूपी प्रभु स्वयं आविर्भूत हो जातेहैं ॥ ४१ ॥

he deveśi ! isa prakāra jo jitendriya sādhaka trikālameṃ bhagavāncidānandadhana parātpara parabrahma śrīkṛṣṇakī stuti karatā hai\,usake (nirmala) cittameṃ premarūpī prabhu svayaṃ āvirbhūta ho jātehaiṃ || 41 ||

Verse 79

इति माहेश्वरतन्त्रे उत्तरखण्डे एवं ज्नानखण्डे शिवोमासंवादेसप्तचत्वारिंशपटलं श्रीकृष्णस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti māheśvaratantre uttarakhaṇḍe evaṃ jnānakhaṇḍe śivomāsaṃvādesaptacatvāriṃśapaṭalaṃ śrīkṛṣṇastotraṃ sampūrṇam |

॥ इति कृष्णस्तोत्रम् (शिवप्रोक्तं माहेश्वरतन्त्रान्तर्गतम्) सम्पूर्णम् ॥

Recitation complete

Read inside the frame. The rest of the page opens when you reach the end.

How many verses are in Shri Krishna Stotram (2)?

Shri Krishna Stotram (2) has 79 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.

Can I read Shri Krishna Stotram (2) in Telugu, Kannada or Tamil?

Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.

Is there a PDF of Shri Krishna Stotram (2)?

You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.

Learn Sanskrit

About Shri Krishna Stotram (2)

Shri Krishna Stotram (2) is a stotra addressed to Kṛṣṇa, in Sanskrit (in Devanagari: कृष्णस्तोत्रम् (शिवप्रोक्तं माहेश्वरतन्त्रान्तर्गतम्) (kṛṣṇastotram (śivaproktaṃ māheśvaratantrāntargatam))). Source: Stotra.

Shri Krishna Stotram (2) (कृष्णस्तोत्रम् (शिवप्रोक्तं माहेश्वरतन्त्रान्तर्गतम्)): a stotra to Kṛṣṇa. 79 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

What you will find on this page

This page gives the original text in Devanagari, IAST transliteration and Telugu, Kannada and Tamil scripts.

Related

More Kṛṣṇa stotras

A verse in your inbox, every morning

One verse, its meaning, and one word to learn. Two minutes a day.