मायास्तवः Mayastavam

अथ मायास्तवम् ।शौनक उवाच ।शशिध्वजो महाराजः स्तुत्वा मायां गतः कुतः ।का वा मायास्तुतिः सूत \! वद तत्त्वविदां वर \! ।या त्वत्कथा विष्णुकथा वक्तव्या सा विशुद्धये ॥ १॥

atha māyāstavam |śaunaka uvāca |śaśidhvajo mahārājaḥ stutvā māyāṃ gataḥ kutaḥ |kā vā māyāstutiḥ sūta \! vada tattvavidāṃ vara \! |yā tvatkathā viṣṇukathā vaktavyā sā viśuddhaye || 1||

सूत उवाच ।शृणुध्वं मुनयः सर्वे मार्कण्डेयाय पृच्छते ।शुकः प्राह विशुद्धात्मा मायास्तवमनुत्तमम् ॥ २॥

sūta uvāca |śṛṇudhvaṃ munayaḥ sarve mārkaṇḍeyāya pṛcchate |śukaḥ prāha viśuddhātmā māyāstavamanuttamam || 2||

तच्छृणुष्व प्रवक्ष्यामि यथाधीतं यथाश्रुतम् ।सर्वकामप्रदं नॄणां पापतापविनाशनम् ॥ ३॥

tacchṛṇuṣva pravakṣyāmi yathādhītaṃ yathāśrutam |sarvakāmapradaṃ nṝṇāṃ pāpatāpavināśanam || 3||

शुक उवाच ।भल्लाटनगरं त्यक्त्वा विष्णुभक्तः शशिध्वजः ।आत्मसंसारमोक्षाय मायास्तवमलं जगौ ॥ ४॥

śuka uvāca |bhallāṭanagaraṃ tyaktvā viṣṇubhaktaḥ śaśidhvajaḥ |ātmasaṃsāramokṣāya māyāstavamalaṃ jagau || 4||

शशिध्वज उवाच ।ॐ ह्रींकारां सत्त्वसारां विशुद्धांब्रह्मादीनां मातरं वेदबोध्याम् ।तन्वीं स्वाहां भूततन्मात्रकक्षांवन्दे वन्द्यां देवगन्धर्वसिद्धैः ॥ ५॥

śaśidhvaja uvāca |oṃ hrīṃkārāṃ sattvasārāṃ viśuddhāṃbrahmādīnāṃ mātaraṃ vedabodhyām |tanvīṃ svāhāṃ bhūtatanmātrakakṣāṃvande vandyāṃ devagandharvasiddhaiḥ || 5||

लोकातीतां द्वैतभीतां समीडेभूतैर्भव्यां व्याससामासिकार्थैः ।नानारूपैर्देवतिर्यङ्मनुष्यैस्तामाधारां ब्रह्मरूपां नमामि ॥ ६॥

lokātītāṃ dvaitabhītāṃ samīḍebhūtairbhavyāṃ vyāsasāmāsikārthaiḥ |nānārūpairdevatiryaṅmanuṣyaistāmādhārāṃ brahmarūpāṃ namāmi || 6||

यस्या भासा त्रिजगद्भाति भूतैर्न भात्येतत्तदभावे विधातुः ।विद्वद्गीतां कालकल्लोललोलांलीलापाङ्गीं क्षिप्तसंसारदुर्गाम् ॥ ७॥

yasyā bhāsā trijagadbhāti bhūtairna bhātyetattadabhāve vidhātuḥ |vidvadgītāṃ kālakallolalolāṃlīlāpāṅgīṃ kṣiptasaṃsāradurgām || 7||

पूर्णां प्राप्यां द्वैतलभ्यां शरण्यामाद्ये शेषे मध्यतो या विभाति ।कालो दैवं कर्म सोपाधयो येतस्या तासां तां विशिष्टां नमामि ॥ ८॥

pūrṇāṃ prāpyāṃ dvaitalabhyāṃ śaraṇyāmādye śeṣe madhyato yā vibhāti |kālo daivaṃ karma sopādhayo yetasyā tāsāṃ tāṃ viśiṣṭāṃ namāmi || 8||

भूमौ गन्धो रसताप्सु प्रतिष्ठारूपं तेजस्येव वायौ स्पृशत्वम् ।खे शब्दो वै यच्छिदाभाति नानातामाद्यां तां विश्वरूपां नमामि ॥ ९॥

bhūmau gandho rasatāpsu pratiṣṭhārūpaṃ tejasyeva vāyau spṛśatvam |khe śabdo vai yacchidābhāti nānātāmādyāṃ tāṃ viśvarūpāṃ namāmi || 9||

सावित्री त्वं ब्रह्मरूपा भवानीभूतेशस्य श्रीपतेः श्रीस्वरूपा ।शची शक्रस्यापि नाकेश्वरस्यपत्नी श्रेष्ठा भासि माये \! जगत्सु ॥ १०॥

sāvitrī tvaṃ brahmarūpā bhavānībhūteśasya śrīpateḥ śrīsvarūpā |śacī śakrasyāpi nākeśvarasyapatnī śreṣṭhā bhāsi māye \! jagatsu || 10||

बाल्ये बाला युवती योवने त्वंवार्द्धक्ये या स्थविरा कालकल्पा ।नानाकारैर्यागयोगैरूपास्याज्ञानातीता कामरूपा विभासि ॥ ११॥

bālye bālā yuvatī yovane tvaṃvārddhakye yā sthavirā kālakalpā |nānākārairyāgayogairūpāsyājñānātītā kāmarūpā vibhāsi || 11||

वरेण्या त्वं वरदा लोकसिद्धासाध्वी धन्या लोकमान्या सुकन्या ।चण्डी दुर्गा कालिका कालिकाख्यानानादेशे रूपवेशैर्विभासि ॥ १२॥

vareṇyā tvaṃ varadā lokasiddhāsādhvī dhanyā lokamānyā sukanyā |caṇḍī durgā kālikā kālikākhyānānādeśe rūpaveśairvibhāsi || 12||

तव चरणसरोजं देवि देवादिवन्द्यंयदि हृदयसरोजे भावयन्तीह भक्त्या ।श्रुतियुगकुहरे वा संश्रुतं धर्मसम्पत्जनयति जगदाद्ये सर्वसिद्धिञ्च तेषाम् ॥ १३मायास्तवमिदं पुण्यं शुकदेवेन भाषितम् ।मार्कण्डेयादयव्यापि सिद्धिं लेभे शशिध्वजः ॥ १४कोकामुखे तपस्तप्त्वा हरिं ध्यात्वा वनान्तरे ।सुदर्शनेन निहतो वैकुण्ठशरणं ययौ ॥ १५॥

tava caraṇasarojaṃ devi devādivandyaṃyadi hṛdayasaroje bhāvayantīha bhaktyā |śrutiyugakuhare vā saṃśrutaṃ dharmasampatjanayati jagadādye sarvasiddhiñca teṣām || 13māyāstavamidaṃ puṇyaṃ śukadevena bhāṣitam |mārkaṇḍeyādayavyāpi siddhiṃ lebhe śaśidhvajaḥ || 14kokāmukhe tapastaptvā hariṃ dhyātvā vanāntare |sudarśanena nihato vaikuṇṭhaśaraṇaṃ yayau || 15||

इति श्रीकल्किपुराणेऽनुभागवते भविष्ये तृतीयांशेमायास्तवो नाम पञ्चदशोऽध्यायः ।

iti śrīkalkipurāṇe'nubhāgavate bhaviṣye tṛtīyāṃśemāyāstavo nāma pañcadaśo'dhyāyaḥ |