मोहिन्यर्गलास्तोत्रम् अथवा महालसा अर्गला स्तोत्रम् Mohinyargalastotram

श्रीगणेशाय नमः ॥देवा ऊचुः ।जय मङ्गलरूपे त्व जय त्वं भक्तवत्सले ।जय सौदर्यनिलये जय कारुण्यवारिधे ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ ||devā ūcuḥ |jaya maṅgalarūpe tva jaya tvaṃ bhaktavatsale |jaya saudaryanilaye jaya kāruṇyavāridhe || 1||

महालये भो करुणालये मां त्वं त्राहि दीनार्तिहरे प्रपन्नम् ।त्वत्पादपद्मावनतोत्तमाङ्गं प्रसीद नित्यं वरदे शरण्ये ॥ २॥

mahālaye bho karuṇālaye māṃ tvaṃ trāhi dīnārtihare prapannam |tvatpādapadmāvanatottamāṅgaṃ prasīda nityaṃ varade śaraṇye || 2||

त्वं विष्णुरूपिणी देवि त्वं च रुद्रस्वरूपिणी ।त्वं ब्राह्मी त्वं च शर्वाणी त्वमिन्द्राणीति गीयसे ॥ ३॥

tvaṃ viṣṇurūpiṇī devi tvaṃ ca rudrasvarūpiṇī |tvaṃ brāhmī tvaṃ ca śarvāṇī tvamindrāṇīti gīyase || 3||

त्वं कल्याणी च श्रीर्वाणी सैंहिकेयविदारिणी ।त्वमिन्द्राणी च सौपर्णी काद्रवेयविदारिणी ॥ ४॥

tvaṃ kalyāṇī ca śrīrvāṇī saiṃhikeyavidāriṇī |tvamindrāṇī ca sauparṇī kādraveyavidāriṇī || 4||

वैकुण्ठपदनिःश्रेणी निर्जराणां तरङ्गिणी ।गङ्गाधरस्य रमणी निधिवासप्रवासिनी ॥ ५॥

vaikuṇṭhapadaniḥśreṇī nirjarāṇāṃ taraṅgiṇī |gaṅgādharasya ramaṇī nidhivāsapravāsinī || 5||

संहारिणी च विपदां सम्पत्सन्ततिकारिणी ।भवपाशमहापाशगेहपाशविदारिणी ॥ ६॥

saṃhāriṇī ca vipadāṃ sampatsantatikāriṇī |bhavapāśamahāpāśagehapāśavidāriṇī || 6||

स्कन्द उवाच ।इति ते त्रिदशाः स्तुत्वा जनार्दनमनन्तरम् ।स्त्रीरूपेणातिशोभाढ्यं मोहिनीरूपकं जगुः ॥ ७॥

skanda uvāca |iti te tridaśāḥ stutvā janārdanamanantaram |strīrūpeṇātiśobhāḍhyaṃ mohinīrūpakaṃ jaguḥ || 7||

देवा ऊचुः ।शृङ्गारलावण्यसमुद्ररूपिणी स्वरूपशोभारतिकोटिजित्वरा ।त्वमेव कामीप्सितदातृदानदा देवी मुदा रक्षतु दैत्यमोहिनी ॥ ८॥

devā ūcuḥ |śṛṅgāralāvaṇyasamudrarūpiṇī svarūpaśobhāratikoṭijitvarā |tvameva kāmīpsitadātṛdānadā devī mudā rakṣatu daityamohinī || 8||

प्रतारणाभिज्ञतमा सुरारिणां नमः शिरश्छेदनकारिविक्रमा ।स्वरूपसम्मोहितदानवव्रजा देवी मुदा रक्षतु दैत्यमोहिनी ॥ ९॥

pratāraṇābhijñatamā surāriṇāṃ namaḥ śiraśchedanakārivikramā |svarūpasammohitadānavavrajā devī mudā rakṣatu daityamohinī || 9||

ददाति दोर्भ्यामपि या चतुर्भुजा श्रियं हितत्रेतिविभूषणाङ्कनैः ।आपत्तिदारिद्र्यविनाशकारिणी देवी मुदा रक्षनु दैत्यमोहिनी ॥ १०॥

dadāti dorbhyāmapi yā caturbhujā śriyaṃ hitatretivibhūṣaṇāṅkanaiḥ |āpattidāridryavināśakāriṇī devī mudā rakṣanu daityamohinī || 10||

पीयूषदात्री सुतनुर्दिवौकसां दितेः सुतानां च सुराप्रदात्री ।गृहीतमाया मयकामिनीवपुर्देवी मुदा रक्षतु दैत्यमोहिनी ॥ ११॥

pīyūṣadātrī sutanurdivaukasāṃ diteḥ sutānāṃ ca surāpradātrī |gṛhītamāyā mayakāminīvapurdevī mudā rakṣatu daityamohinī || 11||

सुवर्णपङ्केरुहकेतकीश्रियं शरीरवर्णेन च जित्वरा प्रसूः ।स्वकण्ठधिक्कारितवल्लकीगुणा देवी मुदा रक्षतु दैत्यमोहिनी ॥ १२॥

suvarṇapaṅkeruhaketakīśriyaṃ śarīravarṇena ca jitvarā prasūḥ |svakaṇṭhadhikkāritavallakīguṇā devī mudā rakṣatu daityamohinī || 12||

स्वदीप्तकोटीन्दुकृतप्रभाश्रया प्रभाविनी दैवतकामपूरिणी ।अखण्डमाखण्डलनिर्जरस्तुता देवी मुदा रक्षतु दैत्यमोहिनी ॥ १३॥

svadīptakoṭīndukṛtaprabhāśrayā prabhāvinī daivatakāmapūriṇī |akhaṇḍamākhaṇḍalanirjarastutā devī mudā rakṣatu daityamohinī || 13||

यस्याः प्रभावं द्विसहस्रजिह्वः सहस्रवक्त्रोऽप्युरगाधिराजः ।वक्तुं प्रभुर्न क्व तदेतरे जना देवी मुदा रक्षतु दैत्यमोहिनी ॥ १४॥

yasyāḥ prabhāvaṃ dvisahasrajihvaḥ sahasravaktro'pyuragādhirājaḥ |vaktuṃ prabhurna kva tadetare janā devī mudā rakṣatu daityamohinī || 14||

स्कन्द उवाच ।इति स्तुता तैस्त्रिदशैः स्वभावैः सा मोहिनीरूपमधोक्षजस्य ।उवाच वाक्यं विनयप्रसन्ना श्लक्ष्णं तदा तान्प्रणतानुदारान् ॥ १५॥

skanda uvāca |iti stutā taistridaśaiḥ svabhāvaiḥ sā mohinīrūpamadhokṣajasya |uvāca vākyaṃ vinayaprasannā ślakṣṇaṃ tadā tānpraṇatānudārān || 15||

मोहिन्युवाच ।आदौ पुरुषरूपेण संस्तुतोऽहं जनार्दनः ।ततः सीमन्तिनीरूपा भवद्भिर्मोहिनी स्तुता ॥ १६॥

mohinyuvāca |ādau puruṣarūpeṇa saṃstuto'haṃ janārdanaḥ |tataḥ sīmantinīrūpā bhavadbhirmohinī stutā || 16||

अथ चैष महापुण्यपुरुषप्रकृतिस्तवः ।य एनं पठते नित्यं प्रातरुत्थाय मानवः ॥ १७॥

atha caiṣa mahāpuṇyapuruṣaprakṛtistavaḥ |ya enaṃ paṭhate nityaṃ prātarutthāya mānavaḥ || 17||

मत्समीपे विशेषेण शुचिर्भूत्वा धृतव्रतः ।न दारिद्र्यं भवेत्तस्य न सङ्कटमवाप्नुयात् ॥ १८॥

matsamīpe viśeṣeṇa śucirbhūtvā dhṛtavrataḥ |na dāridryaṃ bhavettasya na saṅkaṭamavāpnuyāt || 18||

आरोग्यं सततं गच्छेन्न स रोगैः प्रबाधते ।भूतप्रेतपिशाचानां न बाधाभिः स भूयते ॥ १९॥

ārogyaṃ satataṃ gacchenna sa rogaiḥ prabādhate |bhūtapretapiśācānāṃ na bādhābhiḥ sa bhūyate || 19||

मरणेऽपि शुभाँल्लोकान्प्राप्नोतीति विनिश्चितम् ।इदं क्षेत्रं महापुण्यं वृद्धातीरमिति श्रुतम् ॥ २०॥

maraṇe'pi śubhām̐llokānprāpnotīti viniścitam |idaṃ kṣetraṃ mahāpuṇyaṃ vṛddhātīramiti śrutam || 20||

विशेषेणाधुना जातं युष्मत्पङ्क्तिनिषेवणात् ।महालयेति विख्यातिं याताऽहं मोहिनी स्वयम् ॥ २१॥

viśeṣeṇādhunā jātaṃ yuṣmatpaṅktiniṣevaṇāt |mahālayeti vikhyātiṃ yātā'haṃ mohinī svayam || 21||

वसाम्यत्र सुराः सर्वे भवन्तोऽपि वसिष्यथ ।त्रिरात्रं मत्समीपे यो मोहिन्या अर्गलास्तवम् ॥ २२॥

vasāmyatra surāḥ sarve bhavanto'pi vasiṣyatha |trirātraṃ matsamīpe yo mohinyā argalāstavam || 22||

सदा पठति सश्रद्धस्तस्याहं वाञ्छितप्रदा ।मद्दर्शनकृतां पुंसां मुक्तिरेव न संशयः ॥ २३॥

sadā paṭhati saśraddhastasyāhaṃ vāñchitapradā |maddarśanakṛtāṃ puṃsāṃ muktireva na saṃśayaḥ || 23||

इति श्रीमोहिन्यर्गलास्तोत्रं सम्पूर्णम् ।महालसा अर्गला स्तोत्रम्

iti śrīmohinyargalāstotraṃ sampūrṇam |mahālasā argalā stotram