विठ्ठलेशाष्टकम् Shri Viththaleshashtakam

रघुनाथकृतंश्रीगणेशाय नमः ।कुरुसदसि कृताभूद्द्रौपदीवस्त्रशेषासकलनृपवरेन्द्रा यत्र वक्तुं न शक्ताः ।हरिचरणरताङ्गी येन तत्रात्मधीरास भवतु मम भूत्यै विठ्ठलेशः सहायः ॥ १॥

raghunāthakṛtaṃśrīgaṇeśāya namaḥ |kurusadasi kṛtābhūddraupadīvastraśeṣāsakalanṛpavarendrā yatra vaktuṃ na śaktāḥ |haricaraṇaratāṅgī yena tatrātmadhīrāsa bhavatu mama bhūtyai viṭhṭhaleśaḥ sahāyaḥ || 1||

प्रथमजननपापप्राप्तसम्प्रेतदेहौसमय इह ममास्मिन्कृष्णभक्त्या समेतौ ।गलितपतितवेषावुद्धतौ येन सद्यःस भवतु मम भूत्यै विठ्ठलेशः सहायः ॥ २॥

prathamajananapāpaprāptasampretadehausamaya iha mamāsminkṛṣṇabhaktyā sametau |galitapatitaveṣāvuddhatau yena sadyaḥsa bhavatu mama bhūtyai viṭhṭhaleśaḥ sahāyaḥ || 2||

कमलदलसुनेत्रेणैव भूतेशमायाततिभिरिव हि येन भ्रामितः सर्वलोकः ।अखिलजगति सर्वस्वीयभक्ताः कृतार्थाःस भवतु मम भूत्यै विठ्ठलेशः सहायः ॥ ३॥

kamaladalasunetreṇaiva bhūteśamāyātatibhiriva hi yena bhrāmitaḥ sarvalokaḥ |akhilajagati sarvasvīyabhaktāḥ kṛtārthāḥsa bhavatu mama bhūtyai viṭhṭhaleśaḥ sahāyaḥ || 3||

सकलयदुकुलेन्द्रो येन कंसो हतोऽभूत्जननसमयपूर्वं देवकीशूरयोश्च ।परिहृतमपि दुःखं यामिका मोहिताश्चस भवतु मम भूत्यै विठ्ठलेशः सहायः ॥ ४॥

sakalayadukulendro yena kaṃso hato'bhūtjananasamayapūrvaṃ devakīśūrayośca |parihṛtamapi duḥkhaṃ yāmikā mohitāścasa bhavatu mama bhūtyai viṭhṭhaleśaḥ sahāyaḥ || 4||

तपनदुहितुरन्तः कालियो मारितः सन्अलिगणसुहितेऽस्मिंस्तत्फणे येन नृत्यम् ।कृतमपि च तदम्भो लम्भितं निर्विषत्वंस भवतु मम भूत्यै विठ्ठलेशः सहायः ॥ ५॥

tapanaduhiturantaḥ kāliyo māritaḥ sanaligaṇasuhite'smiṃstatphaṇe yena nṛtyam |kṛtamapi ca tadambho lambhitaṃ nirviṣatvaṃsa bhavatu mama bhūtyai viṭhṭhaleśaḥ sahāyaḥ || 5||

कपटकृतशरीरा पूतना प्रापिताऽभ्रंव्रजपतिगृहसुप्तावेकपादेन येन ।शकट असुरवेषः प्रेषितः स्थाननाशंस भवतु मम भूत्यै विठ्ठलेशः सहायः ॥ ६॥

kapaṭakṛtaśarīrā pūtanā prāpitā'bhraṃvrajapatigṛhasuptāvekapādena yena |śakaṭa asuraveṣaḥ preṣitaḥ sthānanāśaṃsa bhavatu mama bhūtyai viṭhṭhaleśaḥ sahāyaḥ || 6||

पदनतियुतहस्ता तोषिता येन कुन्तीह्यसुरकुलसमूहा हिंसिता वीर्यवन्तः ।अखिलभुवनभारः प्रेषितः संलघुत्वंस भवतु मम भूत्यै विठ्ठलेशः सहायः ॥ ७॥

padanatiyutahastā toṣitā yena kuntīhyasurakulasamūhā hiṃsitā vīryavantaḥ |akhilabhuvanabhāraḥ preṣitaḥ saṃlaghutvaṃsa bhavatu mama bhūtyai viṭhṭhaleśaḥ sahāyaḥ || 7||

अखिलसुरकुलेन्द्रस्यैव येनाभिमानोगिरिवरधरणेन क्षीणतां प्रापितश्च ।जलधरभवधाराः संहृता ग्रावयुक्ताःस भवतु मम भूत्यै विठ्ठलेशः सहायः ॥ ८॥

akhilasurakulendrasyaiva yenābhimānogirivaradharaṇena kṣīṇatāṃ prāpitaśca |jaladharabhavadhārāḥ saṃhṛtā grāvayuktāḥsa bhavatu mama bhūtyai viṭhṭhaleśaḥ sahāyaḥ || 8||

विट्ठलेशाष्टकमिदं प्रातरुत्थाय यः पठेत् ।भक्त्या नत्वा च सुमनाः स याति परमां गतिम् ॥ ९॥

viṭṭhaleśāṣṭakamidaṃ prātarutthāya yaḥ paṭhet |bhaktyā natvā ca sumanāḥ sa yāti paramāṃ gatim || 9||

इति रघुनाथकृतं श्रीविठ्ठलेशाष्टकं सम्पूर्णम् ।

iti raghunāthakṛtaṃ śrīviṭhṭhaleśāṣṭakaṃ sampūrṇam |