वृन्दावनस्तोत्रम् २ Shri Vrindavana Stotram 2

वाञ्छिताय भवतां विजृम्भतांमत्तहस्तिवदनं महन्महः ।लाञ्छितं ललितभृङ्गसुन्दरीलेखया च शशिलेखया च यत् ॥ १॥

vāñchitāya bhavatāṃ vijṛmbhatāṃmattahastivadanaṃ mahanmahaḥ |lāñchitaṃ lalitabhṛṅgasundarīlekhayā ca śaśilekhayā ca yat || 1||

देवी सरस्वती स्वैरं सेवावसरकाङ्क्षिणी ।देवदेवमियं धन्या सेवतां देवकीसुतम् ॥ २॥

devī sarasvatī svairaṃ sevāvasarakāṅkṣiṇī |devadevamiyaṃ dhanyā sevatāṃ devakīsutam || 2||

अस्ति वृन्दावनं नाम वनं भुवनपावनम् ।वृन्दया नश्चन सूनोश्च कृपया परिरक्षितम् ॥ ३॥ (नश्चन्द)

asti vṛndāvanaṃ nāma vanaṃ bhuvanapāvanam |vṛndayā naścana sūnośca kṛpayā parirakṣitam || 3|| (naścanda)

यत्र गावश्च गोपाश्च गोप्यश्च तरवश्व तम् ।अवतीर्णाः सह स्वर्गात् सेवन्ते स्म जगत्प्रभुम् ॥ ४॥

yatra gāvaśca gopāśca gopyaśca taravaśva tam |avatīrṇāḥ saha svargāt sevante sma jagatprabhum || 4||

यत्र रामश्च कृष्णश्च रेमाते बाललीलया ।निरन्तरपरीरम्भनिर्भरोऽद्भुतहर्षया ॥ ५॥

yatra rāmaśca kṛṣṇaśca remāte bālalīlayā |nirantaraparīrambhanirbharo'dbhutaharṣayā || 5||

यत्र दृष्टवा विषास्पृष्टं कदम्बममृतोक्षितम् ।स्पृष्ट्वा कृष्णेन निर्भीभ्यां पद्भयां पेदे फणिव्रदे ॥ ६॥ (फणिह्रदे)

yatra dṛṣṭavā viṣāspṛṣṭaṃ kadambamamṛtokṣitam |spṛṣṭvā kṛṣṇena nirbhībhyāṃ padbhayāṃ pede phaṇivrade || 6|| (phaṇihrade)

यत्र कालियनागस्य मध्यमं भुवनोत्तमम् ।फणं चकार भगवान् पादाम्बुरुहलीलया ॥ ७॥

yatra kāliyanāgasya madhyamaṃ bhuvanottamam |phaṇaṃ cakāra bhagavān pādāmburuhalīlayā || 7||

यत्र द्वादश मार्ताण्डा शीतार्तं कालियं हृदे ।कृष्णं क्षणमुपस्पृश्य करैर्जग्मुः कृतार्थताम् ॥ ८॥

yatra dvādaśa mārtāṇḍā śītārtaṃ kāliyaṃ hṛde |kṛṣṇaṃ kṣaṇamupaspṛśya karairjagmuḥ kṛtārthatām || 8||

यत्र द्वादश मार्ताण्डाः प्रतापं वीक्ष्य शाङ्गिणः ।तत्क्षणानिव कान्तः सेवन्तेऽद्यापि तैः करैः ॥ ९॥

yatra dvādaśa mārtāṇḍāḥ pratāpaṃ vīkṣya śāṅgiṇaḥ |tatkṣaṇāniva kāntaḥ sevante'dyāpi taiḥ karaiḥ || 9||

यत्र गोपीसहस्रेण खेलमानं सहस्रशः ।प्रेक्ष्य देवं सहस्राक्षः सहस्राक्षफलं ययौ ॥ १०॥

yatra gopīsahasreṇa khelamānaṃ sahasraśaḥ |prekṣya devaṃ sahasrākṣaḥ sahasrākṣaphalaṃ yayau || 10||

यत्र त्रिभुवनाभोगसुभगां तनुमुद्वहन् ।धन्यैरन्यापि गोविन्दा लोचनैः परिचुम्ब्यते ॥ ११॥

yatra tribhuvanābhogasubhagāṃ tanumudvahan |dhanyairanyāpi govindā locanaiḥ paricumbyate || 11||

यत्र केशिनमाक्रम्य वामपादेन केशवः ।वामहस्तेन चाकृष्टैः प्राणैरन्यापि खलति ॥ १२॥

yatra keśinamākramya vāmapādena keśavaḥ |vāmahastena cākṛṣṭaiḥ prāṇairanyāpi khalati || 12||

इति यत्र विचित्राणां विष्णोर्बाल्यमुपेयुषः ।पवित्राणि चरित्राणि गीयन्ते मुनिपुङ्गवैः ॥ १३॥

iti yatra vicitrāṇāṃ viṣṇorbālyamupeyuṣaḥ |pavitrāṇi caritrāṇi gīyante munipuṅgavaiḥ || 13||

यत्रोद्गीतं गोपिकानां हिमाद्रेः ।श्रुत्वा शम्भुर्ध्यानभङ्गानुपेत्य ।गुप्तस्तृप्तं कृष्णमीशिष्टदीर्घंशृण्वन् गीतं भाति गोपीश्वराख्यः ॥ १४॥

yatrodgītaṃ gopikānāṃ himādreḥ |śrutvā śambhurdhyānabhaṅgānupetya |guptastṛptaṃ kṛṣṇamīśiṣṭadīrghaṃśṛṇvan gītaṃ bhāti gopīśvarākhyaḥ || 14||

किमत्र बहुनोक्तेन निःश्रेयसविधिः स्वयम् ।निःश्रेयसवनं गत्वा यत्र रेभे रभासखः ॥ १५॥

kimatra bahunoktena niḥśreyasavidhiḥ svayam |niḥśreyasavanaṃ gatvā yatra rebhe rabhāsakhaḥ || 15||

तदेतदमृतस्यन्दि बुन्दावनमहो दृशोः ।चिरोत्क्रन्दितमागम्य जन्मनः फलमाप्नुमः ॥ १६॥

tadetadamṛtasyandi bundāvanamaho dṛśoḥ |cirotkranditamāgamya janmanaḥ phalamāpnumaḥ || 16||

वन्दे वनमिदं मूर्ध्ना यत्र चित्रं जगत्प्रभोः ।प्राप्य प्रतिपदं रेजे स्थलपद्मपदं पदम् ॥ १७॥

vande vanamidaṃ mūrdhnā yatra citraṃ jagatprabhoḥ |prāpya pratipadaṃ reje sthalapadmapadaṃ padam || 17||

अपि वा भुवनोल्लङ्गिसौभाग्यं वीक्ष्य चक्रिणा ।पादमुद्रापदेशेन यच्चक्रेणात्मसात्कृतम् ॥ १८॥

api vā bhuvanollaṅgisaubhāgyaṃ vīkṣya cakriṇā |pādamudrāpadeśena yaccakreṇātmasātkṛtam || 18||

जगज्जन्मस्थितिलया लीला यस्य जगत्प्रभोः ।तस्यास्य कृष्णदेवस्य लीलोद्यानमिदं कियत् ॥ १९॥

jagajjanmasthitilayā līlā yasya jagatprabhoḥ |tasyāsya kṛṣṇadevasya līlodyānamidaṃ kiyat || 19||

वृन्दादेव्या बद्धरक्षं तदेतत्वृन्दारण्यं पुण्यभाजो भजन्ते ।गोपीरूपैर्यत्र लक्ष्मीसहस्रैःदेवः स्वैरं सेवितो दैवतैश्च ॥ २०॥

vṛndādevyā baddharakṣaṃ tadetatvṛndāraṇyaṃ puṇyabhājo bhajante |gopīrūpairyatra lakṣmīsahasraiḥdevaḥ svairaṃ sevito daivataiśca || 20||

वन्दे भगवतीं वृन्दां वनस्यैतस्य रक्षिणीम् ।यत्र दत्तकहरः स्वैरं चिक्रीडति जगत्प्रभुः ॥ २१॥

vande bhagavatīṃ vṛndāṃ vanasyaitasya rakṣiṇīm |yatra dattakaharaḥ svairaṃ cikrīḍati jagatprabhuḥ || 21||

वन्दे वृन्दावनेन्द्रस्य विश्वनाथस्य शैशवम् ।वैभवोद्गन्धिमङ्गल्यकटाक्षोक्षितदिङ्मुखम् ॥ २२॥

vande vṛndāvanendrasya viśvanāthasya śaiśavam |vaibhavodgandhimaṅgalyakaṭākṣokṣitadiṅmukham || 22||

वन्दे कन्दर्पसाम्रज्यवृन्दावनवनेचरम् ।वृन्दैरिन्दीवराक्षीणां वन्दितं तमितस्ततः ॥ २३॥

vande kandarpasāmrajyavṛndāvanavanecaram |vṛndairindīvarākṣīṇāṃ vanditaṃ tamitastataḥ || 23||

तावकं भगवन् भातु तत्त्वमस्तमितोपमम् ।निस्तरङ्गनिरातङ्कनीरन्ध्रसुखसङ्कुलम् ॥ २४॥

tāvakaṃ bhagavan bhātu tattvamastamitopamam |nistaraṅganirātaṅkanīrandhrasukhasaṅkulam || 24||

भगवान् पुण्डरीकाक्षो भासतां मम मानसे ।मृगलाञ्छनवंशस्य मणिलाञ्छनतां गतः ॥ २५॥

bhagavān puṇḍarīkākṣo bhāsatāṃ mama mānase |mṛgalāñchanavaṃśasya maṇilāñchanatāṃ gataḥ || 25||

मधुराभिजनं धाम मधुराधरपल्लवम् ।हृदयङ्गसमभ्येतु हृदयं गलितोपमम् ॥ २६॥

madhurābhijanaṃ dhāma madhurādharapallavam |hṛdayaṅgasamabhyetu hṛdayaṃ galitopamam || 26||

देवकीवसुदेवाभ्यां दत्त्वा नेत्रोत्सवं सकृत् ।ददौ नन्दयशोदाभ्यां यत्तत्पुत्रोत्सवोत्सवान् ॥ २७॥

devakīvasudevābhyāṃ dattvā netrotsavaṃ sakṛt |dadau nandayaśodābhyāṃ yattatputrotsavotsavān || 27||

तदेतदवलिभ्यादौ बाललीलाः सहस्रशः । (तदेतदवलम्ब्यादौ)अनुचुम्बितकैशोरकेलिः खेलतु मे हृदि ॥ २८॥

tadetadavalibhyādau bālalīlāḥ sahasraśaḥ | (tadetadavalambyādau)anucumbitakaiśorakeliḥ khelatu me hṛdi || 28||

देवः क्रीडन् गोपगोपीसहस्रैः दत्तास्थाने गोसहस्रः परीतः ।क्लृप्तच्छायः कल्पकश्रीसहस्रैर्गायन वेणुं गाहतां मानसं मे ॥ २९॥

devaḥ krīḍan gopagopīsahasraiḥ dattāsthāne gosahasraḥ parītaḥ |klṛptacchāyaḥ kalpakaśrīsahasrairgāyana veṇuṃ gāhatāṃ mānasaṃ me || 29||

वृन्दारण्ये पण्यगोपाङ्गनाभिः कलेकूले क्लृप्तहर्म्ये लताभिः ।क्रीडन् कृष्णः कृष्णया बद्धदूरं वीचीहस्तैर्भातु बद्धाञ्जलिर्मे ॥ ३०॥

vṛndāraṇye paṇyagopāṅganābhiḥ kalekūle klṛptaharmye latābhiḥ |krīḍan kṛṣṇaḥ kṛṣṇayā baddhadūraṃ vīcīhastairbhātu baddhāñjalirme || 30||

अविशङ्कमनङ्गसङ्कुलाभिर्वनिताभिर्विनताभिरात्तरासः ।कमलारमणः किशोरवेषं परिपुष्यन् मम चित्तमभ्युदेतु ॥ ३१॥

aviśaṅkamanaṅgasaṅkulābhirvanitābhirvinatābhirāttarāsaḥ |kamalāramaṇaḥ kiśoraveṣaṃ paripuṣyan mama cittamabhyudetu || 31||

मध्ये मध्ये कुष्णमाणिः मिश्रा भाला काचिद्वल्लवीनां सहस्रैः । (कुष्णमाणिक्य)चित्ताभोगैर्भागिनां धन्यधन्यैर्जीयादेषा दीर्घमाध्रायमणा ॥ ३२॥

madhye madhye kuṣṇamāṇiḥ miśrā bhālā kācidvallavīnāṃ sahasraiḥ | (kuṣṇamāṇikya)cittābhogairbhāgināṃ dhanyadhanyairjīyādeṣā dīrghamādhrāyamaṇā || 32||

व्योमाभोगे विस्मयाविष्टनेत्रैः साथैर्दिव्यैर्निर्निमेषं निषेव्यम् ।गोपीलक्षैः क्लप्तरासं समन्ताद् गोपं कश्चित्पञ्चबाणोऽप्युपास्ते ॥ ३३॥

vyomābhoge vismayāviṣṭanetraiḥ sāthairdivyairnirnimeṣaṃ niṣevyam |gopīlakṣaiḥ klaptarāsaṃ samantād gopaṃ kaścitpañcabāṇo'pyupāste || 33||

चपलं भवतु चरित्रमेतत् कमलाकेलिभुजार्तरे निलीना । (भुजान्तरे)मुनयश्च मुहुर्मुहुर्मुरारे विहरन्ते तव चापलं गृणन्तः ॥ ३४॥

capalaṃ bhavatu caritrametat kamalākelibhujārtare nilīnā | (bhujāntare)munayaśca muhurmuhurmurāre viharante tava cāpalaṃ gṛṇantaḥ || 34||

मदान्धगोपीजनवल्लभाय नमोऽस्तु नारायणचापलाय ।यद्वीक्ष्य लक्ष्मीर्भुजमध्यलीना हा हन्त लीलावसरप्रतीक्षा ॥ ३५॥

madāndhagopījanavallabhāya namo'stu nārāyaṇacāpalāya |yadvīkṣya lakṣmīrbhujamadhyalīnā hā hanta līlāvasarapratīkṣā || 35||

त्वयि देव दयाम्बुधे मुरारे निखिलं न्यस्य भरं ? ? गतान्ध्य ।विहराणि विजृम्भमाणतत्वच्चरणाम्भोरुहचुम्बनोत्सवेन ॥ ३६॥

tvayi deva dayāmbudhe murāre nikhilaṃ nyasya bharaṃ ? ? gatāndhya |viharāṇi vijṛmbhamāṇatatvaccaraṇāmbhoruhacumbanotsavena || 36||

नन्दप्रजाभरण नीलमणिप्रवाळ नाथ त्वदीयचरणाम्बुजचुम्बनान्धः ।पुण्यैः पुरा परिणतैः परिरस्यमानैर्भूयो भवेय भगवन् भुवनान्तरेऽपि ॥ ३७॥

nandaprajābharaṇa nīlamaṇipravāḷa nātha tvadīyacaraṇāmbujacumbanāndhaḥ |puṇyaiḥ purā pariṇataiḥ parirasyamānairbhūyo bhaveya bhagavan bhuvanāntare'pi || 37||

जीयाजगत्त्रयीकान्त कृपार्णव जयार्णव ।जिग्ये फणिफणा येन पादेन च करेण च ॥ ३८॥

jīyājagattrayīkānta kṛpārṇava jayārṇava |jigye phaṇiphaṇā yena pādena ca kareṇa ca || 38||

न केवलं भवान् देव पोतो नन्दयशोदयोः ।किन्तु सिन्धुममुं घोरमुत्तरीतुं च मादृशाम् ॥ ३९॥

na kevalaṃ bhavān deva poto nandayaśodayoḥ |kintu sindhumamuṃ ghoramuttarītuṃ ca mādṛśām || 39||

भुवनेश्वरमालम्बे तन्त्वां वृन्दावनेश्वरम् ।स्मरताममृतोद्गारिकैशोरकदयाद्भुदुतम् ॥ ४०॥

bhuvaneśvaramālambe tantvāṃ vṛndāvaneśvaram |smaratāmamṛtodgārikaiśorakadayādbhudutam || 40||

वृन्दारण्ये वीरगोपालबालं वारं वारं वारितोदान्तदैत्यम् ।नागांल्लोकान्निष्पतत्तुष्पवीचीधारावर्षस्मेरमौलिं स्मरामः ॥ ४१॥

vṛndāraṇye vīragopālabālaṃ vāraṃ vāraṃ vāritodāntadaityam |nāgāṃllokānniṣpatattuṣpavīcīdhārāvarṣasmeramauliṃ smarāmaḥ || 41||

भजतां हृदयाम्भोजभागधेयमुपास्महे ।यजतामधिदैर्व यद्यच्च ब्रजभृगीदृशाम् ॥ ४२॥

bhajatāṃ hṛdayāmbhojabhāgadheyamupāsmahe |yajatāmadhidairva yadyacca brajabhṛgīdṛśām || 42||

पङ्केरुहप्रतिभटं पदपल्लवेन पारङ्गतं त्रिभुवनाद्भुतविभ्रमाणाम् ।पिञ्छावतंसपरिलाञ्छितकेशहस्तं पीताम्बरं किमपि धाम वयं भजामः ॥ ४३॥

paṅkeruhapratibhaṭaṃ padapallavena pāraṅgataṃ tribhuvanādbhutavibhramāṇām |piñchāvataṃsaparilāñchitakeśahastaṃ pītāmbaraṃ kimapi dhāma vayaṃ bhajāmaḥ || 43||

यशोदाया यशःपुञ्जमञ्जनाभमुपास्महे ।विस्मयं यत्र विन्दन्ति वृन्दावनमृगा अपि ॥ ४४॥

yaśodāyā yaśaḥpuñjamañjanābhamupāsmahe |vismayaṃ yatra vindanti vṛndāvanamṛgā api || 44||

वृन्दावनचरं देवं वृन्दादृतपदाम्बुजम् ।नन्दात्मजमुपासीना नन्दाम शरदःशतम् ॥ ४५॥

vṛndāvanacaraṃ devaṃ vṛndādṛtapadāmbujam |nandātmajamupāsīnā nandāma śaradaḥśatam || 45||

न हन्त तपसा सिद्धा न च मुग्धाः प्रजाङ्गनाः । (व्रजाङ्गनाः)तदिह त्वद्दृशोः पात्रं भवितुं देव के वयम् ॥ ४६॥

na hanta tapasā siddhā na ca mugdhāḥ prajāṅganāḥ | (vrajāṅganāḥ)tadiha tvaddṛśoḥ pātraṃ bhavituṃ deva ke vayam || 46||

पश्येम तव विश्वेश वृन्दावनविहारिणः ।वैभवं शैशवोद्गन्धिसिन्धुकन्यारतनादृतम् ॥ ४७॥

paśyema tava viśveśa vṛndāvanavihāriṇaḥ |vaibhavaṃ śaiśavodgandhisindhukanyāratanādṛtam || 47||

कस्तूरिकाकर्बुरकण्ठकाण्डं कञ्चित्किशोरं कमलायताक्षम् ।विस्तारिणीभिः स्मितचन्द्रिकाभिर्विलोचनं लोचनयोर्वहामः ॥ ४८॥

kastūrikākarburakaṇṭhakāṇḍaṃ kañcitkiśoraṃ kamalāyatākṣam |vistāriṇībhiḥ smitacandrikābhirvilocanaṃ locanayorvahāmaḥ || 48||

गोगोपीगोपलक्षैः परिवृतमभितः कल्पकच्छायशीतंगीतं वंश्या दुहानं त्रिदशपुरमहापुष्पवृष्टिप्रहृष्टम् ।ऊर्ध्वाधस्तिर्यगाशामखशतभरितैर्भाग्यभाजां परार्धेःदैवं लेलिह्यमानं त्रिभुवनविजयं दीप्यतां नेत्रयोमे ॥ ४९॥

gogopīgopalakṣaiḥ parivṛtamabhitaḥ kalpakacchāyaśītaṃgītaṃ vaṃśyā duhānaṃ tridaśapuramahāpuṣpavṛṣṭiprahṛṣṭam |ūrdhvādhastiryagāśāmakhaśatabharitairbhāgyabhājāṃ parārdheḥdaivaṃ lelihyamānaṃ tribhuvanavijayaṃ dīpyatāṃ netrayome || 49||

चपला सफला ममास्तु दृष्टि श्चतुरं वीक्ष्य चतुर्भुजस्य बाल्यम् ।अधरामृतवाहिवेणुनादै रधिवृन्दावनमिन्दिरावलेह्यम् ॥ ५०॥

capalā saphalā mamāstu dṛṣṭi ścaturaṃ vīkṣya caturbhujasya bālyam |adharāmṛtavāhiveṇunādai radhivṛndāvanamindirāvalehyam || 50||

इन्दीवरदलश्याममिन्दिरानयनोत्सवम् ।वृन्दावनचरं बालं वन्देमहि कथं दृशाम् ॥ ५१॥

indīvaradalaśyāmamindirānayanotsavam |vṛndāvanacaraṃ bālaṃ vandemahi kathaṃ dṛśām || 51||

मन्दस्मितामृतार्द्रेण वदनेन मनोहरम् ।कन्दर्पतातकैशोरं कदा मम दृशोः पदम् ॥ ५२॥

mandasmitāmṛtārdreṇa vadanena manoharam |kandarpatātakaiśoraṃ kadā mama dṛśoḥ padam || 52||

नन बजाङ्गनालक्षनयनोत्सवनिःसितम् । (नत)कन्दर्पतातसौभाग्यं कदा मम दृशा स्पृशे ॥ ५३॥

nana bajāṅganālakṣanayanotsavaniḥsitam | (nata)kandarpatātasaubhāgyaṃ kadā mama dṛśā spṛśe || 53||

साधारणपदातीतराधारणरसादृतः ।नारायणभवन्बाल्यपारयणपरे दशौ ॥ ५४॥

sādhāraṇapadātītarādhāraṇarasādṛtaḥ |nārāyaṇabhavanbālyapārayaṇapare daśau || 54||

कदा नु कमलाबन्धो वृन्दावनदिलासिनः ।विलासि बदनाम्भोजं विलह्य सफले दृशौ ॥ ५५॥ (विलोक्य सफले)

kadā nu kamalābandho vṛndāvanadilāsinaḥ |vilāsi badanāmbhojaṃ vilahya saphale dṛśau || 55|| (vilokya saphale)

सफले चपले कृष्ण कदा तव मदालसम् ।वदनाम्बुरुहं बुन्दावनेऽप्याचुम्ब्य गद्दृशौः ॥ ५६॥

saphale capale kṛṣṇa kadā tava madālasam |vadanāmburuhaṃ bundāvane'pyācumbya gaddṛśauḥ || 56||

वृन्दावने विहरतस्तव दिव्यवेषंदृग्भ्यां निपातुमतिलम्पटयोर्दृशोर्मे ।यावत्प्रशस्यसि जगत्त्रयकान्त कृष्णतावत्तवानुचरणं चरणे करोमि ॥ ५७॥

vṛndāvane viharatastava divyaveṣaṃdṛgbhyāṃ nipātumatilampaṭayordṛśorme |yāvatpraśasyasi jagattrayakānta kṛṣṇatāvattavānucaraṇaṃ caraṇe karomi || 57||

त्वत्पादपङ्कजरजःपरिचारकस्य किन्नामकिङ्करजनस्य जगत्यसाध्यम् ।दिव्यां दृशं दिश यया किल दिव्यवेषं तअन्तर्बहिस्तव विलय भवन्ति धन्याः ॥ ५८॥

tvatpādapaṅkajarajaḥparicārakasya kinnāmakiṅkarajanasya jagatyasādhyam |divyāṃ dṛśaṃ diśa yayā kila divyaveṣaṃ taantarbahistava vilaya bhavanti dhanyāḥ || 58||

यद्वा चित्तपथे विचिन्त्य भवतो भक्तैकचिन्तामणेभावं भावनया कयापि भगवन् प्राप्स्याम्यभीप्सास्पदम् ।किं वा केवलया तवैव कृपया हे कृष्ण कृष्णासखस्वामिन् कामदुधैः कटाक्षविभवैः सार्धं लभे लिप्सितम् ॥ ५९॥

yadvā cittapathe vicintya bhavato bhaktaikacintāmaṇebhāvaṃ bhāvanayā kayāpi bhagavan prāpsyāmyabhīpsāspadam |kiṃ vā kevalayā tavaiva kṛpayā he kṛṣṇa kṛṣṇāsakhasvāmin kāmadudhaiḥ kaṭākṣavibhavaiḥ sārdhaṃ labhe lipsitam || 59||

वृन्दावनव्यसनिनस्तव देव कृष्णलीलाशुकेन रचित निचितं रसौघैः ।प्रत्यक्षरं परिदुहन्मधुकर्णयोस्तेस्तोत्रं तदेतदनिशं विलिहन्तु धन्या ॥ ६०॥

vṛndāvanavyasaninastava deva kṛṣṇalīlāśukena racita nicitaṃ rasaughaiḥ |pratyakṣaraṃ pariduhanmadhukarṇayostestotraṃ tadetadaniśaṃ vilihantu dhanyā || 60||

इति श्रीकृष्णलीलाशुकमहाकविमुनिविरचिन्तं षष्टिसङ्खयंस्तोत्ररत्नसोदरन्नाम वृन्दावनस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrīkṛṣṇalīlāśukamahākavimuniviracintaṃ ṣaṣṭisaṅkhayaṃstotraratnasodarannāma vṛndāvanastotraṃ sampūrṇam |