भावविज्ञप्तिस्तवः Bhavavijnapti Shtavah

श्रियः पतिं तत्पदपङ्कजस्पृहातृणीकृतान्यं यतिशेखरं तथा ।श्रीरङ्गसूरिं मम देशिकेन्द्रंश्रीमच्छठारिं च नितान्तमाश्रये ॥ १॥

śriyaḥ patiṃ tatpadapaṅkajaspṛhātṛṇīkṛtānyaṃ yatiśekharaṃ tathā |śrīraṅgasūriṃ mama deśikendraṃśrīmacchaṭhāriṃ ca nitāntamāśraye || 1||

यद्वक्षःस्थलमन्दिरं प्रविलसन्माणिक्यमुक्तावलीदोलान्दोलनरागलोलहृदया निःसीमभाग्योदया ।श्रीदेवी समलङ्करोति करुणापीयूषपाथोनिधिश्चेतः सद्मनि सर्वदा विजयतां श्रीरङ्गराजः स मे ॥ २॥

yadvakṣaḥsthalamandiraṃ pravilasanmāṇikyamuktāvalīdolāndolanarāgalolahṛdayā niḥsīmabhāgyodayā |śrīdevī samalaṅkaroti karuṇāpīyūṣapāthonidhiścetaḥ sadmani sarvadā vijayatāṃ śrīraṅgarājaḥ sa me || 2||

भागं यस्य च दक्षिणं भगवती सौभाग्यसौशील्यभूर्भूदेवी सततं विभूषयति यद्वामं च लीलाभिधा ।देवीनीलसरोजसुन्दररुचिःसौन्दर्यलीलागृहंचेतासद्मनि सर्वदा विजयतां श्रीरङ्गराजः स मे ॥ ३॥

bhāgaṃ yasya ca dakṣiṇaṃ bhagavatī saubhāgyasauśīlyabhūrbhūdevī satataṃ vibhūṣayati yadvāmaṃ ca līlābhidhā |devīnīlasarojasundararuciḥsaundaryalīlāgṛhaṃcetāsadmani sarvadā vijayatāṃ śrīraṅgarājaḥ sa me || 3||

निर्लोभैरपि निःस्पृहैरपि दरानन्दैकमग्नैरपिप्रेम्णा सस्पृहमात्तलोभमसकृद्यद्रूपमालोक्यते ।नैतावन्न भवन्त्यनुक्षणमभिप्रेक्ष्यापि तृप्तास्ततश्चेतः सद्मनि सर्वदा विजयतां श्रीरङ्गराजः स मे ॥ ४॥

nirlobhairapi niḥspṛhairapi darānandaikamagnairapipremṇā saspṛhamāttalobhamasakṛdyadrūpamālokyate |naitāvanna bhavantyanukṣaṇamabhiprekṣyāpi tṛptāstataścetaḥ sadmani sarvadā vijayatāṃ śrīraṅgarājaḥ sa me || 4||

श्रीदेवीपरिशोभिताच्छहृदया भूभूषितादक्षिणेलीलास्वीकृतवामभागरुचिरा मूर्तिः परा राजते ।यस्यैवोत्सवमूर्तिरित्यभिधया चेतश्चमत्कारिणीचेतासद्मनि सर्वदा विजयतां श्रीरङ्गराजः स मे ॥ ५॥

śrīdevīpariśobhitācchahṛdayā bhūbhūṣitādakṣiṇelīlāsvīkṛtavāmabhāgarucirā mūrtiḥ parā rājate |yasyaivotsavamūrtirityabhidhayā cetaścamatkāriṇīcetāsadmani sarvadā vijayatāṃ śrīraṅgarājaḥ sa me || 5||

यस्याङ्घ्रिस्मरणं समस्तविपदामुन्मूलनं सम्पदासर्वासामभिवृद्धिदं स्वजनतोद्धारप्रवृद्धाग्रहम् ।सद्विद्योदयदं जवादभयदं श्रेयःसमूहप्रदंचेतः सद्मनि सर्वदा विजयतां श्रीरङ्गराजः स मे ॥ ६॥

yasyāṅghrismaraṇaṃ samastavipadāmunmūlanaṃ sampadāsarvāsāmabhivṛddhidaṃ svajanatoddhārapravṛddhāgraham |sadvidyodayadaṃ javādabhayadaṃ śreyaḥsamūhapradaṃcetaḥ sadmani sarvadā vijayatāṃ śrīraṅgarājaḥ sa me || 6||

भ्रारन्त्वाभूवलयं दिशोऽपि निखिला लोकानधस्थांस्तथैवोर्ध्वस्थानभिवीक्ष्य नात्मसदृशं लावण्यलक्ष्मीः स्वयम् ।प्रेम्णामुं समुपाश्रितेति जनधीर्यद्दर्शने जायतेचेतः सद्मनि सर्वदा विजयतां श्रीरङ्गराजः स मे ॥ ७॥

bhrārantvābhūvalayaṃ diśo'pi nikhilā lokānadhasthāṃstathaivordhvasthānabhivīkṣya nātmasadṛśaṃ lāvaṇyalakṣmīḥ svayam |premṇāmuṃ samupāśriteti janadhīryaddarśane jāyatecetaḥ sadmani sarvadā vijayatāṃ śrīraṅgarājaḥ sa me || 7||

इन्दौ शारदरात्रिकैरवसभासौभाग्यशोभाकरेपद्मे पद्मनिवासिनीमुखनिभेप्यत्यन्तमन्दादरा ।यस्मिन्नीक्षणगोचरे सति नृणां दृष्टिः सदाजायतेचेतः सद्मनि सर्वदा विजयतां श्रीरङ्गराजः स मे ॥ ८॥

indau śāradarātrikairavasabhāsaubhāgyaśobhākarepadme padmanivāsinīmukhanibhepyatyantamandādarā |yasminnīkṣaṇagocare sati nṛṇāṃ dṛṣṭiḥ sadājāyatecetaḥ sadmani sarvadā vijayatāṃ śrīraṅgarājaḥ sa me || 8||

रेवत्यां स्वजनाभिलाषचयधुक्पादाब्जयुग्मानतेःश्रीदेवीविलसत्सुवक्षस इलालीलाश्रितस्य प्रभोः ।यात्रा यस्य विमानगस्य नगरे सञ्जायते सर्वतश्चेतः सद्मनि सर्वदा विजयतां श्रीरङ्गराजः स मे ॥ ९॥

revatyāṃ svajanābhilāṣacayadhukpādābjayugmānateḥśrīdevīvilasatsuvakṣasa ilālīlāśritasya prabhoḥ |yātrā yasya vimānagasya nagare sañjāyate sarvataścetaḥ sadmani sarvadā vijayatāṃ śrīraṅgarājaḥ sa me || 9||

कति कति न विलोकितानि लोके हरिसदनानि मनोमनोहराणि ।तदपि मम रतिः सुरासुरार्च्ये प्रतिदिनमेधत एव रङ्गराजे ॥ १०॥

kati kati na vilokitāni loke harisadanāni manomanoharāṇi |tadapi mama ratiḥ surāsurārcye pratidinamedhata eva raṅgarāje || 10||

पुर्य्यः सप्त नमोऽस्तु वः प्रतिदिनं मोक्षाख्यभिक्षाप्रदायूयं वः शुभकीर्तयः प्रतिमहाशास्त्रं प्रसिद्धाश्चिरात् ।क्षन्तव्यं मम मानसं तु चपलं संसेव्य युष्मानपिप्रेम्णा शान्तिमुपैति नैवहि विना श्रीरङ्गराजप्रभुम् ॥ ११॥

puryyaḥ sapta namo'stu vaḥ pratidinaṃ mokṣākhyabhikṣāpradāyūyaṃ vaḥ śubhakīrtayaḥ pratimahāśāstraṃ prasiddhāścirāt |kṣantavyaṃ mama mānasaṃ tu capalaṃ saṃsevya yuṣmānapipremṇā śāntimupaiti naivahi vinā śrīraṅgarājaprabhum || 11||

दृष्टेव काशी मथुरा च काञ्चीयुगं प्रभो द्वारवती तथैव ।पुर्यप्ययोध्या न मयानुभूतं कुत्रापि युष्मात्पुरवाससौख्यम् ॥ १२॥

dṛṣṭeva kāśī mathurā ca kāñcīyugaṃ prabho dvāravatī tathaiva |puryapyayodhyā na mayānubhūtaṃ kutrāpi yuṣmātpuravāsasaukhyam || 12||

तर्कव्याकरणामृताब्धिविरता साहित्यमन्दादरावेदान्तेष्वपि निःस्पृहापि च महाकोशेषु मुक्तादरा ।चेतोवृत्तिरियं प्रभो विरहिणी कान्तेव सद्वंशजात्यक्त्वा ये चरणाम्बुजं न रमते श्रीरङ्गभर्तुः प्रभो ॥ १३॥

tarkavyākaraṇāmṛtābdhiviratā sāhityamandādarāvedānteṣvapi niḥspṛhāpi ca mahākośeṣu muktādarā |cetovṛttiriyaṃ prabho virahiṇī kānteva sadvaṃśajātyaktvā ye caraṇāmbujaṃ na ramate śrīraṅgabhartuḥ prabho || 13||

प्रभो गङ्गायां वा सरिति यमुनायामपि मुदाप्रयागे वा तिष्ठन् शयनमशनं वाऽप्यनुभवन् ।कदा श्रीरङ्गेशप्रभुचरणसेवासुखमहंपुनः प्राप्स्यामीति प्रतिलवमनुध्याननिरतः ॥ १४॥

prabho gaṅgāyāṃ vā sariti yamunāyāmapi mudāprayāge vā tiṣṭhan śayanamaśanaṃ vā'pyanubhavan |kadā śrīraṅgeśaprabhucaraṇasevāsukhamahaṃpunaḥ prāpsyāmīti pratilavamanudhyānanirataḥ || 14||

भक्ताभीप्सितपूर्तिपण्डितपदाम्भोजैकवारस्मृतेर्विश्वापत्प्रशमप्रवीणहृदय श्रीरङ्गराजप्रभो ।आयासः कतमस्तवाऽस्ति भगवन् भावत्कपादाम्बुजद्वन्द्वाऽदूरनिवासवाञ्छितफलं दातुं दयाब्धेऽद्यमे ॥ १५॥

bhaktābhīpsitapūrtipaṇḍitapadāmbhojaikavārasmṛterviśvāpatpraśamapravīṇahṛdaya śrīraṅgarājaprabho |āyāsaḥ katamastavā'sti bhagavan bhāvatkapādāmbujadvandvā'dūranivāsavāñchitaphalaṃ dātuṃ dayābdhe'dyame || 15||

इन्द्रायेन्द्रपदं निधीश्वरपदं यक्षाधिराजाय वादारिद्र्यापरमूर्तये निरुपमैश्वर्यंसुदाम्नेमुदा ।दातुं गाढनिबद्धसत्परिकरस्यासीन्नलो भाङ्कुरोमद्वाञ्छापरिपूरणे कथमहो क्षोभोऽस्ति लोभस्तव ॥ १६॥

indrāyendrapadaṃ nidhīśvarapadaṃ yakṣādhirājāya vādāridryāparamūrtaye nirupamaiśvaryaṃsudāmnemudā |dātuṃ gāḍhanibaddhasatparikarasyāsīnnalo bhāṅkuromadvāñchāparipūraṇe kathamaho kṣobho'sti lobhastava || 16||

नैन्द्रे पदे न निधिनाथपदे पदे नक्ष्मापालकस्य न परत्रच मेऽस्ति वाञ्छा ।श्रीरङ्गराज भवदेकसमीपवासवाञ्छास्तिसाऽपि भवता न हि पूर्यते किम् ॥ १७॥

naindre pade na nidhināthapade pade nakṣmāpālakasya na paratraca me'sti vāñchā |śrīraṅgarāja bhavadekasamīpavāsavāñchāstisā'pi bhavatā na hi pūryate kim || 17||

जिह्वे निरर्गलतरासि विचारय त्वंकिं जल्पसि प्रणतवत्सल एष ईशः ।यद्यत्करोति स विभुस्तदसंशयांशंविद्धि स्वकीयजनतोभयलोकपथ्यम् ॥ १८॥

jihve nirargalatarāsi vicāraya tvaṃkiṃ jalpasi praṇatavatsala eṣa īśaḥ |yadyatkaroti sa vibhustadasaṃśayāṃśaṃviddhi svakīyajanatobhayalokapathyam || 18||

युष्मत्पादाम्बुरुहविरहव्याधितप्ताशयोऽयंदासो जल्पेत्किमपि यदिह श्रापते तन्न चिन्त्यम् ।जाने यद्यप्यखिलजगतां श्रेयसे ते प्रवृत्तिबद्धोत्साहां त्यजति न मनोऽथाऽपि वाचालतां मे ॥ १९॥

yuṣmatpādāmburuhavirahavyādhitaptāśayo'yaṃdāso jalpetkimapi yadiha śrāpate tanna cintyam |jāne yadyapyakhilajagatāṃ śreyase te pravṛttibaddhotsāhāṃ tyajati na mano'thā'pi vācālatāṃ me || 19||

श्रीरङ्गराज हृदयं भवदङ्घ्रियुग्मेदेहस्तु सञ्चरित सम्प्रति यत्र कुत्र ।इच्छा भवेत्तव यदा भगवंस्तदाऽयंकार्यस्त्वदीयपदपङ्कजसन्निधिस्थः ॥ २०॥

śrīraṅgarāja hṛdayaṃ bhavadaṅghriyugmedehastu sañcarita samprati yatra kutra |icchā bhavettava yadā bhagavaṃstadā'yaṃkāryastvadīyapadapaṅkajasannidhisthaḥ || 20||

श्रीरङ्गराज तदलं बहुजल्पनेनयत्र क्व वा भवतु भाग्यवशात्स्थितिर्मे ।चेतस्थितिस्तु भवदीयददाब्जयुग्मेभूयादहर्निशमियं चरमाऽर्थना मे ॥ २१॥

śrīraṅgarāja tadalaṃ bahujalpanenayatra kva vā bhavatu bhāgyavaśātsthitirme |cetasthitistu bhavadīyadadābjayugmebhūyādaharniśamiyaṃ caramā'rthanā me || 21||

श्रीवेणुगोपालशठारिनाथश्रीभाष्यकारा अपि चारुरूपाः ।श्रीसौम्यजामातृमुनिश्च नित्यंयद्दक्षिणे भान्ति कृतप्रतिष्ठाः ॥ २२॥

śrīveṇugopālaśaṭhārināthaśrībhāṣyakārā api cārurūpāḥ |śrīsaumyajāmātṛmuniśca nityaṃyaddakṣiṇe bhānti kṛtapratiṣṭhāḥ || 22||

श्रीमद्रमारमणवेङ्कटशैलनाथाऽनाथं जनं विविधतापभियाऽभियातम् ।यद्वामभागपरिशोभितदिव्यरूपःशं पश्य मां निजकटाक्षविचित्रपातैः ॥ २३॥

śrīmadramāramaṇaveṅkaṭaśailanāthā'nāthaṃ janaṃ vividhatāpabhiyā'bhiyātam |yadvāmabhāgapariśobhitadivyarūpaḥśaṃ paśya māṃ nijakaṭākṣavicitrapātaiḥ || 23||

सतस्तलोकस्म मनोहरन्तीनिःसीमसौन्दर्यभरेण नित्यम् ।मूर्तिर्मनो मोहमतो स्म सा मेश्रीरङ्गनाथस्य दयासुधाब्धेः ॥ २४॥

satastalokasma manoharantīniḥsīmasaundaryabhareṇa nityam |mūrtirmano mohamato sma sā meśrīraṅganāthasya dayāsudhābdheḥ || 24||

हे वेणुगोपाल मदीयगोगणःसमर्पितोऽस्त्येव भवत्पदान्तिके ।स चेद्विमार्गं श्रयिता तदा तुतद्गोपालतालाञ्छनकृत्तव प्रभोः ॥ २५॥

he veṇugopāla madīyagogaṇaḥsamarpito'styeva bhavatpadāntike |sa cedvimārgaṃ śrayitā tadā tutadgopālatālāñchanakṛttava prabhoḥ || 25||

ततः प्रणामान् शतशः सहस्रशःसमर्प्य विज्ञापयतीह किङ्करः ।एष त्वदीयः स मदीयगोगणोविमार्गगो नैव भवेतथा कुरु ॥ २६॥

tataḥ praṇāmān śataśaḥ sahasraśaḥsamarpya vijñāpayatīha kiṅkaraḥ |eṣa tvadīyaḥ sa madīyagogaṇovimārgago naiva bhavetathā kuru || 26||

शठारे स्वामिन् हे मम तव पदाम्भोरुहयुगंश्रितस्यापीहैते दृढतरहठादिन्द्रियशठाः ।तुदन्ति स्वान्तं तत्किमिति शठशत्रोस्तवजगत्पवित्रां कीर्ति नो हरति तदिमान् दण्डय विभो ॥ २७॥

śaṭhāre svāmin he mama tava padāmbhoruhayugaṃśritasyāpīhaite dṛḍhatarahaṭhādindriyaśaṭhāḥ |tudanti svāntaṃ tatkimiti śaṭhaśatrostavajagatpavitrāṃ kīrti no harati tadimān daṇḍaya vibho || 27||

वेदान्ताम्बुधिमन्थते न हि सुरा नैवाऽसुरानाऽचलोनाहिर्नात्मनि कूर्पता विषभिया शम्भुश्च नापेक्षितः ।यस्याऽशेषमनुष्यपेयमकरोद्वेदार्थसारामृतंयस्तं त्वद्भुतविष्णुमानसमना रामानुजार्यं मुहुः ॥ २८॥

vedāntāmbudhimanthate na hi surā naivā'surānā'calonāhirnātmani kūrpatā viṣabhiyā śambhuśca nāpekṣitaḥ |yasyā'śeṣamanuṣyapeyamakarodvedārthasārāmṛtaṃyastaṃ tvadbhutaviṣṇumānasamanā rāmānujāryaṃ muhuḥ || 28||

येऽपारसंसारसमुद्रमग्रानज्ञान् विलोक्यातिदयार्द्रचित्ताः ।सन्दर्शयामासुरमुं सुमार्गेश्रीलक्ष्मणार्यान्नम मे मनस्तान् ॥ २९॥

ye'pārasaṃsārasamudramagrānajñān vilokyātidayārdracittāḥ |sandarśayāmāsuramuṃ sumārgeśrīlakṣmaṇāryānnama me manastān || 29||

श्रीभाष्यनिर्माणयशःशरीरमद्याऽपि येषामतिचित्रमस्ति ।अमृत्युमार्यं चरसाऽप्यजीयंश्रीलक्ष्मणार्यान् नम तान् मनो मे ॥ ३०॥

śrībhāṣyanirmāṇayaśaḥśarīramadyā'pi yeṣāmaticitramasti |amṛtyumāryaṃ carasā'pyajīyaṃśrīlakṣmaṇāryān nama tān mano me || 30||

आत्मप्रवर्तितमनुत्तमसम्प्रदायंद्रष्टुं पुनर्धृतजनीनिव लक्ष्मणार्यान् ।मन्यन्त उत्तम जनानिह यान्मनस्तान्जान्मातृसंज्ञकमुनीन्नम सौम्य पूर्वान् ॥ ३१॥

ātmapravartitamanuttamasampradāyaṃdraṣṭuṃ punardhṛtajanīniva lakṣmaṇāryān |manyanta uttama janāniha yānmanastānjānmātṛsaṃjñakamunīnnama saumya pūrvān || 31||

अञ्जनाचल शृङ्गारे श्रीनिवासे रतिर्मम ।कालत्रये निरावाधा भूयादित्यर्थ्यतेऽनिशम् ॥ ३२॥

añjanācala śṛṅgāre śrīnivāse ratirmama |kālatraye nirāvādhā bhūyādityarthyate'niśam || 32||

वैश्या धार्मिककर्ममग्नमनसो यत्पादपद्मद्वयीभक्तिं प्रेमरसप्रभिन्नमनसः कुर्वन्ति निर्हेतुकीम् ।यस्तेषां परिपूर्णतां नयति हृद्वाञ्छाः क्षणेनाऽखिलाश्चेतःसद्मनि सर्वदा विजयतां श्रीरङ्गराजप्रभुः ॥ ३३॥

vaiśyā dhārmikakarmamagnamanaso yatpādapadmadvayībhaktiṃ premarasaprabhinnamanasaḥ kurvanti nirhetukīm |yasteṣāṃ paripūrṇatāṃ nayati hṛdvāñchāḥ kṣaṇenā'khilāścetaḥsadmani sarvadā vijayatāṃ śrīraṅgarājaprabhuḥ || 33||

काले नेत्रधराङ्कभूमितशुभे वर्षेऽथ मासे शुभेविद्वद्वन्दितकृष्णमिश्रतनयैः श्रीरङ्गपादाश्रयैः ।रामाचार्यपुरःसरैर्विरचिता यस्य प्रतिष्ठामुदाचेतः सद्मनि सर्वदा विजयतां श्रीरङ्गराजः प्रभुः ॥ ३४॥

kāle netradharāṅkabhūmitaśubhe varṣe'tha māse śubhevidvadvanditakṛṣṇamiśratanayaiḥ śrīraṅgapādāśrayaiḥ |rāmācāryapuraḥsarairviracitā yasya pratiṣṭhāmudācetaḥ sadmani sarvadā vijayatāṃ śrīraṅgarājaḥ prabhuḥ || 34||

श्रीमदीयपदपङ्कजसम्पत्कृष्णमिश्रकुलेजेष्वखिलेषु ।अस्ति ते निरुपमा करुणादृक् तत्कृतेऽत्र पुनरुक्तिरियं मे ॥ ३५॥

śrīmadīyapadapaṅkajasampatkṛṣṇamiśrakulejeṣvakhileṣu |asti te nirupamā karuṇādṛk tatkṛte'tra punaruktiriyaṃ me || 35||

आर्या रामाचार्याः स्वाचरणारामशरणाश्च ।विश्वख्यातसुयशसः सोऽयंश्रीरङ्गनाथ ते महिमा ॥ ३६॥

āryā rāmācāryāḥ svācaraṇārāmaśaraṇāśca |viśvakhyātasuyaśasaḥ so'yaṃśrīraṅganātha te mahimā || 36||

पराङ्कुशा वादिविद्वद्गजराजपराङ्कुशाः ।आसन् यत् पितृपादा मे महिमा सोऽपि तावकः ॥ ३७॥

parāṅkuśā vādividvadgajarājaparāṅkuśāḥ |āsan yat pitṛpādā me mahimā so'pi tāvakaḥ || 37||

भक्तिसारा भक्तिसारा भक्तिसारोपमानकाः ।भवन्ति भ्रातरो मे यन्महिमा सोऽपि तावकः ॥ ३८॥

bhaktisārā bhaktisārā bhaktisāropamānakāḥ |bhavanti bhrātaro me yanmahimā so'pi tāvakaḥ || 38||

मत्कनिष्ठान् श्रीनिवासमधुसूदनसंज्ञकान् ।घनश्यामं च गोपालं पाहि श्रीरङ्ग सर्वदा ॥ ३९॥

matkaniṣṭhān śrīnivāsamadhusūdanasaṃjñakān |ghanaśyāmaṃ ca gopālaṃ pāhi śrīraṅga sarvadā || 39||

श्रीरङ्गराज करुणावरुणालय त्वत्पादाब्जयुग्मशरणः किल वासुदेवः ।स्वप्नेऽपि नाऽन्यशरणोऽस्ति ततोऽत्र कार्यानित्यं दयादृगिह दासजने दयाब्धे ॥ ४०॥

śrīraṅgarāja karuṇāvaruṇālaya tvatpādābjayugmaśaraṇaḥ kila vāsudevaḥ |svapne'pi nā'nyaśaraṇo'sti tato'tra kāryānityaṃ dayādṛgiha dāsajane dayābdhe || 40||

नारायणात्मजनुषो मम वासुदेवेत्याख्यस्य राम गुरुवर्य्यकृपाप्तनीतेः ।एषा कृतिर्विजयतामुपपुण्डरीकंश्रीमत्फतेपुरजनेर्हितरङ्गधाम्नः ॥ ४१॥

nārāyaṇātmajanuṣo mama vāsudevetyākhyasya rāma guruvaryyakṛpāptanīteḥ |eṣā kṛtirvijayatāmupapuṇḍarīkaṃśrīmatphatepurajanerhitaraṅgadhāmnaḥ || 41||

बिहांणीपत्तनीय श्रीरङ्गधामैकजीविना ।श्रीमता वासुदेवेन कृत श्रीरङ्गराट्स्तुतिः ॥ ४२॥

bihāṃṇīpattanīya śrīraṅgadhāmaikajīvinā |śrīmatā vāsudevena kṛta śrīraṅgarāṭstutiḥ || 42||

इति भावविज्ञप्ति नामा स्तवः सम्पूर्णः ॥

iti bhāvavijñapti nāmā stavaḥ sampūrṇaḥ ||