विश्वेशलहरी Vishveshalahari

श्रीगणेशाय नमः ॥सिद्धिबुद्धिपतिं वन्दे श्रीगणाधीश्वरं मुदा ।तस्य यो वन्दनं कुर्यात् स धीनां योगमिन्वति ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ ||siddhibuddhipatiṃ vande śrīgaṇādhīśvaraṃ mudā |tasya yo vandanaṃ kuryāt sa dhīnāṃ yogaminvati || 1||

वन्दे काशीपतिं काशी जाता यत्कृपया पुरी ।प्रकाशनार्थं भक्तानां होतारं रत्नधातमम् ॥ २॥

vande kāśīpatiṃ kāśī jātā yatkṛpayā purī |prakāśanārthaṃ bhaktānāṃ hotāraṃ ratnadhātamam || 2||

भक्तावनं करोमीति मा गर्वं वह शङ्कर ।तेभ्यः स्वपूजाग्रहणात्तवेतत्सत्यमङ्गिरः ॥ ३॥

bhaktāvanaṃ karomīti mā garvaṃ vaha śaṅkara |tebhyaḥ svapūjāgrahaṇāttavetatsatyamaṅgiraḥ || 3||

मुधा लक्ष्मीं कामयन्ते चञ्चलां सकला जनाः ।काशीरूपां कामयेऽहं लक्ष्मीमनपगामिनीम् ॥ ४॥

mudhā lakṣmīṃ kāmayante cañcalāṃ sakalā janāḥ |kāśīrūpāṃ kāmaye'haṃ lakṣmīmanapagāminīm || 4||

प्राप्नुवन्तु जना लक्ष्मीं मदान्धनृपसेवनात् ।लभे विश्वेशसेवातो गामश्वं पुरुषानहम् ॥ ५॥

prāpnuvantu janā lakṣmīṃ madāndhanṛpasevanāt |labhe viśveśasevāto gāmaśvaṃ puruṣānaham || 5||

न मत्कुटुम्बरक्षार्थमाहूयामि श्रियं बुधाः ।विश्वेश्वराराधनार्थं श्रियं देवीमुपाह्वये ॥ ६॥

na matkuṭumbarakṣārthamāhūyāmi śriyaṃ budhāḥ |viśveśvarārādhanārthaṃ śriyaṃ devīmupāhvaye || 6||

आपातरमणीयेयं श्रीर्मदान्धकरी चला ।असारसंसृतौ काशीं सा हि श्रीरमृता सताम् ॥ ७॥

āpātaramaṇīyeyaṃ śrīrmadāndhakarī calā |asārasaṃsṛtau kāśīṃ sā hi śrīramṛtā satām || 7||

काशी गङ्गान्नपूर्णा च विश्वेशाद्याश्च देवताः ।अवन्तु बालमज्ञं मामुशतीरिव मातरः ॥ ८॥

kāśī gaṅgānnapūrṇā ca viśveśādyāśca devatāḥ |avantu bālamajñaṃ māmuśatīriva mātaraḥ || 8||

सदैव दुःखकारिणीं न संसृतिं हि कामयेशिवप्रियां सुखप्रदां परां पुरीं हि कामये ।स्वभक्तदुःखहारकं मनोरथप्रपूरकंशिवं सदा मुदा भजे महेरणाय चक्षसे ॥ ९॥

sadaiva duḥkhakāriṇīṃ na saṃsṛtiṃ hi kāmayeśivapriyāṃ sukhapradāṃ parāṃ purīṃ hi kāmaye |svabhaktaduḥkhahārakaṃ manorathaprapūrakaṃśivaṃ sadā mudā bhaje maheraṇāya cakṣase || 9||

स्वसेवकसुतादीनां पालनं कुर्वते नृपाः ।पास्येवास्मांस्तु विश्वेश गीर्वाणः पाहि नः सुतान् ॥ १०॥

svasevakasutādīnāṃ pālanaṃ kurvate nṛpāḥ |pāsyevāsmāṃstu viśveśa gīrvāṇaḥ pāhi naḥ sutān || 10||

निषेव्य काशिकां पुरीं सदाशिवं प्रपूज्य वैगुरोर्मुखारविन्दतः सदादिरूपमद्वयम् ।विचार्य रूपमात्मनो निषेध्य नश्वरं जडंचिदात्मना तमोभिदं धनेन हन्मि वृच्छिकम् ॥ ११॥

niṣevya kāśikāṃ purīṃ sadāśivaṃ prapūjya vaigurormukhāravindataḥ sadādirūpamadvayam |vicārya rūpamātmano niṣedhya naśvaraṃ jaḍaṃcidātmanā tamobhidaṃ dhanena hanmi vṛcchikam || 11||

हे भागीरथि हे काशि हे विश्वेश्वर ते सदा ।कलयामि स्तवं श्रेष्ठमेष रारन्तु ते हृदि ॥ १२॥

he bhāgīrathi he kāśi he viśveśvara te sadā |kalayāmi stavaṃ śreṣṭhameṣa rārantu te hṛdi || 12||

विश्वनाथ सदा काश्यां देह्यस्मभ्यं धनं परम् ।पुरा युद्धेषु दैत्यानां विद्महे त्वां धनञ्जयम् ॥ १३॥

viśvanātha sadā kāśyāṃ dehyasmabhyaṃ dhanaṃ param |purā yuddheṣu daityānāṃ vidmahe tvāṃ dhanañjayam || 13||

अविनाशि पुरा दत्तं भक्तेभ्यो द्रविणं त्वया ।काशिविश्वेश गङ्गे त्वामथ ते स्तुम्नमीमहे ॥ १४॥

avināśi purā dattaṃ bhaktebhyo draviṇaṃ tvayā |kāśiviśveśa gaṅge tvāmatha te stumnamīmahe || 14||

संसारदाववह्नौ मां पतितं दुःखितं तव ।विश्वेश पाहि गङ्गाद्यैरागत्य वृषभिः सुतम् ॥ १५॥

saṃsāradāvavahnau māṃ patitaṃ duḥkhitaṃ tava |viśveśa pāhi gaṅgādyairāgatya vṛṣabhiḥ sutam || 15||

काशीं प्रति वयं याम दयया विश्वनाथ ते ।तत्रैव वासं कुर्याम वृक्षे न वसतिं वयः ॥ १६॥

kāśīṃ prati vayaṃ yāma dayayā viśvanātha te |tatraiva vāsaṃ kuryāma vṛkṣe na vasatiṃ vayaḥ || 16||

हे सरस्वति हे गङ्गे हे कालिन्दि सदा वयम् ।भजामामृतरूपं तं यो वः शिवतमो रसः ॥ १७॥

he sarasvati he gaṅge he kālindi sadā vayam |bhajāmāmṛtarūpaṃ taṃ yo vaḥ śivatamo rasaḥ || 17||

विश्वनाथेदमेव त्वां याचाम सततं वयम् ।स्थित्वा काश्यामध्वरे त्वां हविष्मन्तो जरामहे ॥ १८॥

viśvanāthedameva tvāṃ yācāma satataṃ vayam |sthitvā kāśyāmadhvare tvāṃ haviṣmanto jarāmahe || 18||

सर्वासु सोमसंस्थासु काश्यामिन्द्रस्वरूपिणे ।हे विश्वेश्वर ते नित्यं सोमं चोदामि पीतये ॥ १९॥

sarvāsu somasaṃsthāsu kāśyāmindrasvarūpiṇe |he viśveśvara te nityaṃ somaṃ codāmi pītaye || 19||

काश्यां रौद्रेषु चान्येषु यजाम त्वां मखेषु वै ।हे विश्वेश्वर देवैस्त्वं रारन्धि सवनेषु नः ॥ २०॥

kāśyāṃ raudreṣu cānyeṣu yajāma tvāṃ makheṣu vai |he viśveśvara devaistvaṃ rārandhi savaneṣu naḥ || 20||

मां मोहाद्या दुर्जनाश्च बाधन्ते निष्प्रयोजनम् ।विश्वेश्वर ततो मे त्वां वरूत्रीं धिषणां वह ॥ २१॥

māṃ mohādyā durjanāśca bādhante niṣprayojanam |viśveśvara tato me tvāṃ varūtrīṃ dhiṣaṇāṃ vaha || 21||

रुद्राक्षभस्मधारी त्वां काश्यां स्तौमीश संस्तवैः ।त्वत्पादाम्बुजभृङ्गं मां न स्तोतारं निदेकरः ॥ २२॥

rudrākṣabhasmadhārī tvāṃ kāśyāṃ staumīśa saṃstavaiḥ |tvatpādāmbujabhṛṅgaṃ māṃ na stotāraṃ nidekaraḥ || 22||

विहाय चञ्चलं वधूसुतादिकं हि दुःखदंत्वदीयकामसंयुता भवेम काशिकापुरी ।स्वसेवकार्तिनाशक प्रकृष्टसंविदर्पकभवैव देव सन्ततं ह्युतत्वभस्मयुर्वसो ॥ २३॥

vihāya cañcalaṃ vadhūsutādikaṃ hi duḥkhadaṃtvadīyakāmasaṃyutā bhavema kāśikāpurī |svasevakārtināśaka prakṛṣṭasaṃvidarpakabhavaiva deva santataṃ hyutatvabhasmayurvaso || 23||

विश्वेश काश्यां गङ्गायां स्नात्वा त्वां रम्यवस्तुभिः ।पूजयाम वयं भक्त्या कुशिकासो अवस्यवः ॥ २४॥

viśveśa kāśyāṃ gaṅgāyāṃ snātvā tvāṃ ramyavastubhiḥ |pūjayāma vayaṃ bhaktyā kuśikāso avasyavaḥ || 24||

विश्वेश नित्यमस्मभ्यं भयमुत्पादयन्ति ये ।तेषां विधायोपमर्दं ततो नो अभयं कृधि ॥ २५॥

viśveśa nityamasmabhyaṃ bhayamutpādayanti ye |teṣāṃ vidhāyopamardaṃ tato no abhayaṃ kṛdhi || 25||

राक्षसानां स्वभावोऽयं बाध्या विश्वेश जीवकाः ।भक्तानुकम्पया शम्भो सर्वं रक्षो निबर्हय ॥ २६॥

rākṣasānāṃ svabhāvo'yaṃ bādhyā viśveśa jīvakāḥ |bhaktānukampayā śambho sarvaṃ rakṣo nibarhaya || 26||

विश्वेश्वर सदा भीतः संसारार्णवाज्जनात् ।मां पालय सदेति त्वां पुरुहूतमुपब्रुवे ॥ २७॥

viśveśvara sadā bhītaḥ saṃsārārṇavājjanāt |māṃ pālaya sadeti tvāṃ puruhūtamupabruve || 27||

इदं विमृश्य नश्वरं जडं सदैव दुःखदंसमर्चितुं शिवं गताः परां पुरीं यतो द्विजाः ।ततोऽभिगम्य तां पुरीं समर्च्य वस्तुभिः परैःशिवं स्वभक्तमुक्तिदं तमिल्यखित्व ईमहे ॥ २८॥

idaṃ vimṛśya naśvaraṃ jaḍaṃ sadaiva duḥkhadaṃsamarcituṃ śivaṃ gatāḥ parāṃ purīṃ yato dvijāḥ |tato'bhigamya tāṃ purīṃ samarcya vastubhiḥ paraiḥśivaṃ svabhaktamuktidaṃ tamilyakhitva īmahe || 28||

काश्यां वयं सदैव त्वां यजाम सकलैर्मखैः ।विश्वेश्वर त्वं समस्तैर्देवैरासत्सि बर्हिषि ॥ २९॥

kāśyāṃ vayaṃ sadaiva tvāṃ yajāma sakalairmakhaiḥ |viśveśvara tvaṃ samastairdevairāsatsi barhiṣi || 29||

यक्षेश्वरेण रक्षितं श्रेष्ठं धनमखेषु ते ।देहि व्ययाम शङ्कर ह्यस्मभ्यमप्रतिष्कृतः ॥ ३०॥

yakṣeśvareṇa rakṣitaṃ śreṣṭhaṃ dhanamakheṣu te |dehi vyayāma śaṅkara hyasmabhyamapratiṣkṛtaḥ || 30||

मत्पूर्वजा महाशैवा भस्मरुद्राक्षधारिणः ।विश्वेश्वर सुरेषु त्वामद्वशमिव येमिरे ॥ ३१॥

matpūrvajā mahāśaivā bhasmarudrākṣadhāriṇaḥ |viśveśvara sureṣu tvāmadvaśamiva yemire || 31||

शम्भोर्विधाय येऽर्चनं तिष्ठन्ति तत्परा यदा ।तान् शङ्करो गिरे द्रुतं यूथेन वृष्णिरेजति ॥ ३२॥

śambhorvidhāya ye'rcanaṃ tiṣṭhanti tatparā yadā |tān śaṅkaro gire drutaṃ yūthena vṛṣṇirejati || 32||

त्वां पूजयामीश सुरं मानसैर्दिव्यवस्तुभिः ।हे विश्वेश्वर देवैस्त्वं सोम रारन्धि नो हृदि ॥ ३३॥

tvāṃ pūjayāmīśa suraṃ mānasairdivyavastubhiḥ |he viśveśvara devaistvaṃ soma rārandhi no hṛdi || 33||

प्रादुर्भवसि सद्यस्त्वं क्लेशो भक्तजने यदा ।ततोऽहं क्लेशवान् कुर्वे सद्योजाताय वै नमः ॥ ३४॥

prādurbhavasi sadyastvaṃ kleśo bhaktajane yadā |tato'haṃ kleśavān kurve sadyojātāya vai namaḥ || 34||

वामदेवेति मनू रम्यतां यस्य सञ्जगौ ।ईशस्तस्मात्क्रियते वमदेवाय ते नमः ॥ ३५॥

vāmadeveti manū ramyatāṃ yasya sañjagau |īśastasmātkriyate vamadevāya te namaḥ || 35||

दयासिन्धो दीनबन्धो योऽस्तीश वरदः करः ।अस्माकं वरदानेन स युक्तस्तेऽस्तु दक्षिणः ॥ ३६॥

dayāsindho dīnabandho yo'stīśa varadaḥ karaḥ |asmākaṃ varadānena sa yuktaste'stu dakṣiṇaḥ || 36||

दुष्टभीतस्य मे नित्यं करस्तेऽभयदायकः ।महेशाभयदाने स्यादुत सव्यः शतक्रतो ॥ ३७॥

duṣṭabhītasya me nityaṃ karaste'bhayadāyakaḥ |maheśābhayadāne syāduta savyaḥ śatakrato || 37||

महेश्वरीयपदपद्मसेवकः पुरन्दरादिपदनिःस्पृहः सदा ।जनोऽस्ति यः सततदुर्गतः प्रभो पृणक्षि वसुना भवीयसा ॥ ३८॥

maheśvarīyapadapadmasevakaḥ purandarādipadaniḥspṛhaḥ sadā |jano'sti yaḥ satatadurgataḥ prabho pṛṇakṣi vasunā bhavīyasā || 38||

रक्षणाय नास्ति मे त्वां विनेश साधनम् ।निश्चयेन हे शिव त्वामवस्युराचके ॥ ३९॥

rakṣaṇāya nāsti me tvāṃ vineśa sādhanam |niścayena he śiva tvāmavasyurācake || 39||

रोगैदुःखैर्वैरिगणैश्च युक्तास्त्वद्दासत्वाच्छङ्कर तत्सहस्व ।रम्यं स्तोत्रं रोषकरं वचो वा यत्किञ्चाहं त्वायुरिदं वदामि ॥ ४०॥

rogaiduḥkhairvairigaṇaiśca yuktāstvaddāsatvācchaṅkara tatsahasva |ramyaṃ stotraṃ roṣakaraṃ vaco vā yatkiñcāhaṃ tvāyuridaṃ vadāmi || 40||

ध्यायाम वस्तु शङ्करं याचाम धाम शङ्करम् ।कुर्याम कर्म शङ्करं वोचेम शन्तमं हृदे ॥ ४१॥

dhyāyāma vastu śaṅkaraṃ yācāma dhāma śaṅkaram |kuryāma karma śaṅkaraṃ vocema śantamaṃ hṛde || 41||

माता तातः स्वादिष्ठं च पौष्टिकं मन्वाते वाक्यं बालस्य कुत्सितम् ।यद्वत्तद्वाक्यं मेऽस्तु शम्भवे स्वादोः स्वादीयो रुद्राय बन्धनम् ॥ ४२॥

mātā tātaḥ svādiṣṭhaṃ ca pauṣṭikaṃ manvāte vākyaṃ bālasya kutsitam |yadvattadvākyaṃ me'stu śambhave svādoḥ svādīyo rudrāya bandhanam || 42||

शिवं सुगन्धिसंयुतं स्वभक्तपुष्टिवर्धनम् ।सुदीनभक्तपालकं त्रियम्बकं यजामहे ॥ ४३॥

śivaṃ sugandhisaṃyutaṃ svabhaktapuṣṭivardhanam |sudīnabhaktapālakaṃ triyambakaṃ yajāmahe || 43||

देव देव गिरिजावल्लभ त्वं पाहि पाहि शिव शम्भो महेश ।यद्वदामि सततं स्तोत्रवाक्यं तज्जुषस्व कृधि मा देववन्तम् ॥ ४४॥

deva deva girijāvallabha tvaṃ pāhi pāhi śiva śambho maheśa |yadvadāmi satataṃ stotravākyaṃ tajjuṣasva kṛdhi mā devavantam || 44||

त्यक्त्वा सदा निष्फलकार्यभारं धृत्वा सदा शङ्करनामसारम् ।हे जीव जन्मान्तकनाशकारं यक्ष्यामहे सौमनसाय रुद्रम् ॥ ४५॥

tyaktvā sadā niṣphalakāryabhāraṃ dhṛtvā sadā śaṅkaranāmasāram |he jīva janmāntakanāśakāraṃ yakṣyāmahe saumanasāya rudram || 45||

स्थित्वा काश्यां निर्मलगङ्गातोये स्नात्वा सम्पूज्य त्रिदशेश्वरं वै ।तस्य स्तोत्रं पापहरैस्तु देव भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवाः ॥ ४६॥

sthitvā kāśyāṃ nirmalagaṅgātoye snātvā sampūjya tridaśeśvaraṃ vai |tasya stotraṃ pāpaharaistu deva bhadraṃ karṇebhiḥ śṛṇuyāma devāḥ || 46||

वाराणस्यां शङ्करं सुराढ्यं सपूज्येशं वसुभिः सुकान्तैः ।अग्रे नृत्यन्तः शिवस्य रूपं भद्र पश्येमाक्षभिर्यजत्राः ॥ ४७॥

vārāṇasyāṃ śaṅkaraṃ surāḍhyaṃ sapūjyeśaṃ vasubhiḥ sukāntaiḥ |agre nṛtyantaḥ śivasya rūpaṃ bhadra paśyemākṣabhiryajatrāḥ || 47||

इच्छामस्त्वां पूजयितुं वयं विश्वेश सन्ततम् ।प्रयच्छ नो धनं श्रेष्ठं यशसं वीरवत्तमम् ॥ ४८॥

icchāmastvāṃ pūjayituṃ vayaṃ viśveśa santatam |prayaccha no dhanaṃ śreṣṭhaṃ yaśasaṃ vīravattamam || 48||

काश्यामुषित्वा गङ्गायां स्नात्वा सम्पूज्य शङ्करम् ।ध्यात्वा तच्चरणौ नित्यमलक्ष्मीर्नाशयाम्यहम् ॥ ४९॥

kāśyāmuṣitvā gaṅgāyāṃ snātvā sampūjya śaṅkaram |dhyātvā taccaraṇau nityamalakṣmīrnāśayāmyaham || 49||

असत्पदं स्वहर्षदं न चान्यहर्षदायकंसदा मुदा प्रसूर्यथा शृणोति भाषितं शिशोः ।शिवापगाशिवाबलाशिवालयासमन्वितस्तथाशिवेश नः सुरैर्गिरामुपश्रुतिं चर ॥ ५०॥

asatpadaṃ svaharṣadaṃ na cānyaharṣadāyakaṃsadā mudā prasūryathā śṛṇoti bhāṣitaṃ śiśoḥ |śivāpagāśivābalāśivālayāsamanvitastathāśiveśa naḥ surairgirāmupaśrutiṃ cara || 50||

सगरस्यात्मजा गङ्गे मताः सन्तारितास्त्वया ।अगरस्यात्मजा तस्मात् किं न तारयसि ध्रुवम् ॥ ५१॥

sagarasyātmajā gaṅge matāḥ santāritāstvayā |agarasyātmajā tasmāt kiṃ na tārayasi dhruvam || 51||

प्रायिकोऽयं प्रवादोऽस्तु तरन्ति तव सन्निधौ ।तारकं नाम ते गङ्गे सन्निधेः किं प्रयोजनम् ॥ ५२॥

prāyiko'yaṃ pravādo'stu taranti tava sannidhau |tārakaṃ nāma te gaṅge sannidheḥ kiṃ prayojanam || 52||

मीनैरायतलोचने वसुमुखीवाब्जेन रोमावलीयुक्तोराजवतीव पद्ममुकुलैः शैवालवल्ल्या युतैः ।उद्भास्वज्जघनेन वालपुलिनैरुद्यद्भुजेवोर्मिभिर्गर्तेनोज्ज्वलनाभिकेव विलसस्येषा परं जाह्नवी ॥ ५३॥

mīnairāyatalocane vasumukhīvābjena romāvalīyuktorājavatīva padmamukulaiḥ śaivālavallyā yutaiḥ |udbhāsvajjaghanena vālapulinairudyadbhujevormibhirgartenojjvalanābhikeva vilasasyeṣā paraṃ jāhnavī || 53||

शृङ्गारितां जलचरैः शिवसुन्दराङ्गसङ्गां सदापहृतविश्वधवान्तरङ्गाम् ।भृङ्गाकुलाम्बुजगलन्मकरन्दतुन्दभृङ्गावलीविलसितां कलयेऽथ गङ्गाम् ॥ ५४॥

śṛṅgāritāṃ jalacaraiḥ śivasundarāṅgasaṅgāṃ sadāpahṛtaviśvadhavāntaraṅgām |bhṛṅgākulāmbujagalanmakarandatundabhṛṅgāvalīvilasitāṃ kalaye'tha gaṅgām || 54||

विश्वेशोऽसि धनाधिपप्रियसखा किं चान्नपूर्णापतिर्जामाता धरणीभृतो निरुपमाष्टैश्वर्ययुक्तः स्वयम् ।चत्वार्येव तथापि दास्यसि फलान्यात्माश्रयान्ते चिरंतेभ्योऽतो बत युज्यते पशुपते लब्धावतारस्तव ॥ ५५॥

viśveśo'si dhanādhipapriyasakhā kiṃ cānnapūrṇāpatirjāmātā dharaṇībhṛto nirupamāṣṭaiśvaryayuktaḥ svayam |catvāryeva tathāpi dāsyasi phalānyātmāśrayānte ciraṃtebhyo'to bata yujyate paśupate labdhāvatārastava || 55||

दोषाकरं वहसि मूर्ध्नि कलङ्कवन्तंकण्ठे द्विजिह्वमतिवक्रगतिं सुघोरम् ।पापीत्ययं मयि कुतो न कृपां करोषियुक्तैव ते विषमदृष्टिरतो महेश ॥ ५६॥

doṣākaraṃ vahasi mūrdhni kalaṅkavantaṃkaṇṭhe dvijihvamativakragatiṃ sughoram |pāpītyayaṃ mayi kuto na kṛpāṃ karoṣiyuktaiva te viṣamadṛṣṭirato maheśa || 56||

अस्ति त्रिनेत्रमुडुराजकला ममेतिगर्वायते ह्यतितरां बत विश्वनाथ ।त्वद्वासिनो जननकाशिशशाङ्कचूडाभालेक्षणाश्च न भवन्ति जनाः कियन्तः ॥ ५७॥

asti trinetramuḍurājakalā mametigarvāyate hyatitarāṃ bata viśvanātha |tvadvāsino jananakāśiśaśāṅkacūḍābhālekṣaṇāśca na bhavanti janāḥ kiyantaḥ || 57||

कामं सन्त्यज नश्वरेऽत्र विषये वामं पदं मा विशक्षेमं चात्मन आचर त्वमदयं कामं स्मरस्वान्तकम् ।भीमं दण्डधरस्य योगिहृदयारामं शिरप्रोल्लसत्सोमंभावय विश्वनाथमनिशं सोमं सखे मानसे ॥ ५८॥

kāmaṃ santyaja naśvare'tra viṣaye vāmaṃ padaṃ mā viśakṣemaṃ cātmana ācara tvamadayaṃ kāmaṃ smarasvāntakam |bhīmaṃ daṇḍadharasya yogihṛdayārāmaṃ śiraprollasatsomaṃbhāvaya viśvanāthamaniśaṃ somaṃ sakhe mānase || 58||

सम्पूज्य त्रिदशवरं सदाशिवं यो विश्वेशस्तुतिलहरीं सदा पठेद्वै ।कैलासे शिवपदपङ्कजराजहंस आकल्पं स हि निवसेच्छिवस्वरूपः ॥ ५९॥

sampūjya tridaśavaraṃ sadāśivaṃ yo viśveśastutilaharīṃ sadā paṭhedvai |kailāse śivapadapaṅkajarājahaṃsa ākalpaṃ sa hi nivasecchivasvarūpaḥ || 59||

अनेन प्रीयतां देवो भगवान् काशिकापतिः ।श्रीविश्वनाथः पूर्वेषामस्माकं कुलदैवतम् ॥ ६०॥

anena prīyatāṃ devo bhagavān kāśikāpatiḥ |śrīviśvanāthaḥ pūrveṣāmasmākaṃ kuladaivatam || 60||

इयं विश्वेशलहरी रचिता खण्डयज्वना ।विश्वेशतुष्टिदा नित्यं वसतां हृदये सताम् ॥ ६१॥

iyaṃ viśveśalaharī racitā khaṇḍayajvanā |viśveśatuṣṭidā nityaṃ vasatāṃ hṛdaye satām || 61||

नाम्ना गुणैश्चापि शिवैव माता तातः शिवस्त्र्यम्बकयज्वनामा ।मल्लारिदेवः कुलदैवतं मे श्रीकौशिकस्यास्ति कुले च जन्म ॥ ६२॥

nāmnā guṇaiścāpi śivaiva mātā tātaḥ śivastryambakayajvanāmā |mallāridevaḥ kuladaivataṃ me śrīkauśikasyāsti kule ca janma || 62||

इति श्रीगणेशदीक्षितात्मजत्र्यम्बकदीक्षिततनूजखण्डराजदीक्षितविरचिताविश्वेशलहरी सम्पूर्णा ॥

iti śrīgaṇeśadīkṣitātmajatryambakadīkṣitatanūjakhaṇḍarājadīkṣitaviracitāviśveśalaharī sampūrṇā ||