बिल्हणस्तवः Shri Bilhana Stava

सन्तु सहस्रं देवास्तद्गुणदोषोक्तिभिः किमस्माकम् ।शिवमेव वर्णयामः पुनरपि शिवमेव शिवमेव ॥ १॥

santu sahasraṃ devāstadguṇadoṣoktibhiḥ kimasmākam |śivameva varṇayāmaḥ punarapi śivameva śivameva || 1||

धत्से मूर्ध्नि सुधामयूखशकलं श्लाघ्ये कपालस्रजंवक्षस्यद्रिसुताकुचागरुरजःसान्द्रं चिताभस्म च ।तद्बाणादिकविप्रणीतललितस्तोत्रप्रबन्धप्रियेत्वत्कर्णे लभतामयं मम गिरां गुम्भोऽपि सम्भावनाम् ॥ २॥

dhatse mūrdhni sudhāmayūkhaśakalaṃ ślāghye kapālasrajaṃvakṣasyadrisutākucāgarurajaḥsāndraṃ citābhasma ca |tadbāṇādikavipraṇītalalitastotraprabandhapriyetvatkarṇe labhatāmayaṃ mama girāṃ gumbho'pi sambhāvanām || 2||

पञ्चब्रह्मषडङ्गबीजमुखरप्रासादपञ्चाक्षरव्योमव्यापिपुरःसरेषु मनुषु प्रौढिः कुतो मादृशाम् ।ओङ्कारादिनमोऽन्तमुद्रितभवन्नामावलीकल्पितंसर्वं मन्त्रतया प्रभो परिणमत्यन्तर्बहिर्यागयोः ॥ ३॥

pañcabrahmaṣaḍaṅgabījamukharaprāsādapañcākṣaravyomavyāpipuraḥsareṣu manuṣu prauḍhiḥ kuto mādṛśām |oṅkārādinamo'ntamudritabhavannāmāvalīkalpitaṃsarvaṃ mantratayā prabho pariṇamatyantarbahiryāgayoḥ || 3||

सर्वेषां हृदि विद्यसे शिव ततस्त्वद्।ह्ध्यानयोगेन किंविश्वस्योपरि वर्तसे यदि ततस्त्वत्पादमूलेन किम् ।त्रैलोक्यं त्वयि लीयते यदि तदा त्वत्प्राप्त्युपायैरलंसर्वं चापि तवैव तत्त्वमपरं दैवं न रोचिष्यते ॥ ४॥

sarveṣāṃ hṛdi vidyase śiva tatastvad|hdhyānayogena kiṃviśvasyopari vartase yadi tatastvatpādamūlena kim |trailokyaṃ tvayi līyate yadi tadā tvatprāptyupāyairalaṃsarvaṃ cāpi tavaiva tattvamaparaṃ daivaṃ na rociṣyate || 4||

प्रासादैस्तव किं श्मशानवसतेः स्नानैः किमस्थिस्पृशःकिं वस्त्रैश्च दिगम्बरस्य भसितालेपस्य गन्धैश्च किम् ।किं धूमैः शवधूमधूम्रवपुषः किं कालकूटाशिनोनैवेद्यैरपि भक्तिमात्रसुलभं त्वां देव सेवामहे ॥ ५॥

prāsādaistava kiṃ śmaśānavasateḥ snānaiḥ kimasthispṛśaḥkiṃ vastraiśca digambarasya bhasitālepasya gandhaiśca kim |kiṃ dhūmaiḥ śavadhūmadhūmravapuṣaḥ kiṃ kālakūṭāśinonaivedyairapi bhaktimātrasulabhaṃ tvāṃ deva sevāmahe || 5||

वदन्ति चेतश्चपलस्वभावंजल्पन्ति दोषान् कवयो गुणाय ।तद्यत्र कुत्रापि विलीयमानंकदाचन त्वय्यपि धावतीति ॥ ६॥

vadanti cetaścapalasvabhāvaṃjalpanti doṣān kavayo guṇāya |tadyatra kutrāpi vilīyamānaṃkadācana tvayyapi dhāvatīti || 6||

एनांसि मानसिकवाचिककायिकानिकुर्मस्तथापि चरणं शरणं ददी(दे)थाः ।यो दोषवन्तमपि रक्षति रक्षितासौको(किं)वा न रक्षति निरागसमिन्दुमौले ॥ ७॥

enāṃsi mānasikavācikakāyikānikurmastathāpi caraṇaṃ śaraṇaṃ dadī(de)thāḥ |yo doṣavantamapi rakṣati rakṣitāsauko(kiṃ)vā na rakṣati nirāgasamindumaule || 7||

आयुषि महति विलम्बो भवति भवत्पादपङ्कजप्राप्तेः ।हीने भवदाराधन(ने)विघात इत्युभयथापि किं कुर्मः ॥ ८॥

āyuṣi mahati vilambo bhavati bhavatpādapaṅkajaprāpteḥ |hīne bhavadārādhana(ne)vighāta ityubhayathāpi kiṃ kurmaḥ || 8||

पुंसामायुर्निटलफलकेष्वक्षरैर्विद्यमानैर्निश्चिन्वानो विधिरवधिना पूर्यमाणं स लुम्पेत् ।नैतत्कर्तुं प्रभवति मम त्वत्पदाम्भोजयुग्मप्रत्यासन्नक्षितिनति (किणामृष्ट) विसङ्घृष्टफालाक्षरस्य ॥ ९॥

puṃsāmāyurniṭalaphalakeṣvakṣarairvidyamānairniścinvāno vidhiravadhinā pūryamāṇaṃ sa lumpet |naitatkartuṃ prabhavati mama tvatpadāmbhojayugmapratyāsannakṣitinati (kiṇāmṛṣṭa) visaṅghṛṣṭaphālākṣarasya || 9||

श्मशाने भूतानां पतिरिति विजानन्नपि जनोनृणां भस्मान्यस्थीन्यपि किमिति तीर्थं नमयति (गमयति) ।भवद्देहाश्लेषं भवदपघनारोहणमपिस्वयं लब्ध्वा स्वेषामकृतपरिपाकेन भवति(स्वयं लब्धानां कस्सुकृतपरिपाको नु भवति)(लब्धान्येषां सुकृतपरिपको न) भवति ॥ १०॥

śmaśāne bhūtānāṃ patiriti vijānannapi janonṛṇāṃ bhasmānyasthīnyapi kimiti tīrthaṃ namayati (gamayati) |bhavaddehāśleṣaṃ bhavadapaghanārohaṇamapisvayaṃ labdhvā sveṣāmakṛtaparipākena bhavati(svayaṃ labdhānāṃ kassukṛtaparipāko nu bhavati)(labdhānyeṣāṃ sukṛtaparipako na) bhavati || 10||

प्रेतताममरतां च बिभ्रतींत्वद्भुजिष्यपदवीं लभामहे ।दुष्कृतस्य सुकृतस्य चोभयोर्नान्तरं तदपि धारयामहे ॥ ११॥

pretatāmamaratāṃ ca bibhratīṃtvadbhujiṣyapadavīṃ labhāmahe |duṣkṛtasya sukṛtasya cobhayornāntaraṃ tadapi dhārayāmahe || 11||

ब्रह्मोत्तमाङ्गलवितुर्नृकपाललेढुः (वोढुः)श्रीकण्ठपादकमलं वरिवस्यतां ते ।हिंसाप्यशौचमपि नागसि कारणं नःस्वामीव सेवकमिति प्रवदन्ति (लोकाः) तज्ज्ञाः ॥ १२॥

brahmottamāṅgalaviturnṛkapālaleḍhuḥ (voḍhuḥ)śrīkaṇṭhapādakamalaṃ varivasyatāṃ te |hiṃsāpyaśaucamapi nāgasi kāraṇaṃ naḥsvāmīva sevakamiti pravadanti (lokāḥ) tajjñāḥ || 12||

जटाजूटे गङ्गां निटलनिकटे शीतकिरणंपुनर्देहे देवीं तुहिनगिरिपुत्रीं पवयसि । (स्फुटयसि ।)ततः शङ्के लोकत्रितयपरितापापहरणंविधातुं सन्नाहो वरद भवता भावित इति ॥ १३॥

jaṭājūṭe gaṅgāṃ niṭalanikaṭe śītakiraṇaṃpunardehe devīṃ tuhinagiriputrīṃ pavayasi | (sphuṭayasi |)tataḥ śaṅke lokatritayaparitāpāpaharaṇaṃvidhātuṃ sannāho varada bhavatā bhāvita iti || 13||

वित्तेशस्य कुबेरता न विरता नीहारभानोः क्षयोहेरम्बस्य महोदरं न गलितं दैत्यारिरुच्चैर्गदः ।अङ्गं भृङ्गिरिटेश्च पाण्डु कृश(त)मित्यास्ताममीषां कथात्वं शूलीति विधीयसे कथमयं भक्तस्तवानामयः ॥ १४॥

vitteśasya kuberatā na viratā nīhārabhānoḥ kṣayoherambasya mahodaraṃ na galitaṃ daityāriruccairgadaḥ |aṅgaṃ bhṛṅgiriṭeśca pāṇḍu kṛśa(ta)mityāstāmamīṣāṃ kathātvaṃ śūlīti vidhīyase kathamayaṃ bhaktastavānāmayaḥ || 14||

गृह्यन्तां वसनेषु चर्म भुजगो हारेषु यानेषु गार्धुत्तूरं कुसुमेषु नात्र रुदितुः किं तत्र (रुदिमः किं त्वत्र) कम्पामहे ।अब्धेः कौस्तुभकामधेनुकमलाकल्पद्रुमोच्चैःश्रवःपीयूषादिषु सत्सु तात भवता यः कालकूटग्रहः ॥ १५॥

gṛhyantāṃ vasaneṣu carma bhujago hāreṣu yāneṣu gārdhuttūraṃ kusumeṣu nātra rudituḥ kiṃ tatra (rudimaḥ kiṃ tvatra) kampāmahe |abdheḥ kaustubhakāmadhenukamalākalpadrumoccaiḥśravaḥpīyūṣādiṣu satsu tāta bhavatā yaḥ kālakūṭagrahaḥ || 15||

उत्तरङ्गमधिमस्तकगङ्गावारि धारयसि वारिजगन्धि ।किं पयश्चुलुकबिल्वदलैस्तेभिक्षुरुज्झति कदापि न लाभम् ॥ १६॥

uttaraṅgamadhimastakagaṅgāvāri dhārayasi vārijagandhi |kiṃ payaśculukabilvadalaistebhikṣurujjhati kadāpi na lābham || 16||

सस्यारोपणरक्षणाक्षमतया भिक्षाटनं निर्मितंकच्छग्रन्थिविमोचनापटुतया वासो दिशः कल्पिताः । (लसतया, पहतया वासो)शाणान्वेषणघर्षणालसतया भस्माङ्गरागः कृतोविश्वोत्पादनपालनापहरणायासस्त्वया नेक्षितः ॥ १७॥

sasyāropaṇarakṣaṇākṣamatayā bhikṣāṭanaṃ nirmitaṃkacchagranthivimocanāpaṭutayā vāso diśaḥ kalpitāḥ | (lasatayā, pahatayā vāso)śāṇānveṣaṇagharṣaṇālasatayā bhasmāṅgarāgaḥ kṛtoviśvotpādanapālanāpaharaṇāyāsastvayā nekṣitaḥ || 17||

धुत्तूराणि शिरःस्रजं पितृवनं वासं विषं भोजनंगर्ह्यान्याभरणानि भस्म तिलकं वृद्धोक्षमारोहणम् । (सर्पाश्चाभरणानि)प्रेतान् पारिषदान् विधाय ममृजे दुर्मेधसो वेधसःत्रैलोक्यानुपयोगिवस्तुरचनावैफल्यदोषस्त्वया ॥ १८॥

dhuttūrāṇi śiraḥsrajaṃ pitṛvanaṃ vāsaṃ viṣaṃ bhojanaṃgarhyānyābharaṇāni bhasma tilakaṃ vṛddhokṣamārohaṇam | (sarpāścābharaṇāni)pretān pāriṣadān vidhāya mamṛje durmedhaso vedhasaḥtrailokyānupayogivasturacanāvaiphalyadoṣastvayā || 18||

वाणी पङ्करुहासनस्य गृहिणीत्यास्थायि मौनव्रतंलक्ष्मीः सागरशायिनः प्रियतमेत्यग्राहि भिक्षाटनम् ।इत्थं स्वामिनिषिद्धसेवकवधूसम्भोगबीभत्सयापञ्चासेविषत त्वया धृतिदयादान्तिक्षमामुक्तयः ॥ १९॥

vāṇī paṅkaruhāsanasya gṛhiṇītyāsthāyi maunavrataṃlakṣmīḥ sāgaraśāyinaḥ priyatametyagrāhi bhikṣāṭanam |itthaṃ svāminiṣiddhasevakavadhūsambhogabībhatsayāpañcāseviṣata tvayā dhṛtidayādāntikṣamāmuktayaḥ || 19||

भिक्षां देहि गृहाण कीदृशमभिप्रेतं प्रतिज्ञा दृढाबाढं पृच्छ हिमाचलं न गृहिणी भिक्षां पतिं पृच्छति ।तद्भिक्षुस्तनयामियं त्रिनयनायत्ता प्रतिज्ञा मृषेत्यन्तश्छद्मपरीक्षिताचलवधूभावाय तुभ्यं नमः ॥ २०॥

bhikṣāṃ dehi gṛhāṇa kīdṛśamabhipretaṃ pratijñā dṛḍhābāḍhaṃ pṛccha himācalaṃ na gṛhiṇī bhikṣāṃ patiṃ pṛcchati |tadbhikṣustanayāmiyaṃ trinayanāyattā pratijñā mṛṣetyantaśchadmaparīkṣitācalavadhūbhāvāya tubhyaṃ namaḥ || 20||

स स्वामी जगतां सखा धनपतेः सेव्यः सुराणामितिश्रुत्वा तुभ्यमुमां प्रतिश्रुतवती मेना मुनीनां पुरः ।त्वामाशावसनं पिशाचसुहृदं प्रेतावृतं प्राङ्गणेदृष्ट्वा चित्रशिखण्डिभिः प्रहसितं मेने नटैर्नाटितं (नवैर्नाटितम्) ॥ २१॥

sa svāmī jagatāṃ sakhā dhanapateḥ sevyaḥ surāṇāmitiśrutvā tubhyamumāṃ pratiśrutavatī menā munīnāṃ puraḥ |tvāmāśāvasanaṃ piśācasuhṛdaṃ pretāvṛtaṃ prāṅgaṇedṛṣṭvā citraśikhaṇḍibhiḥ prahasitaṃ mene naṭairnāṭitaṃ (navairnāṭitam) || 21||

शूलानि क्षिणु लोहकार डमरून् मातङ्गसिंहत्वचोव्यालान् जाङ्गलिक प्रयच्छ शबर व्याघ्राजिनान्यानय ।खट्वाङ्गान्यपि सूत्रधार घटयेत्युद्वाहकोलाहलेदण्ड्यन्ते हिमवत्पुरे भवदनुज्ञातैर्गणैः कारवः ॥ २२॥

śūlāni kṣiṇu lohakāra ḍamarūn mātaṅgasiṃhatvacovyālān jāṅgalika prayaccha śabara vyāghrājinānyānaya |khaṭvāṅgānyapi sūtradhāra ghaṭayetyudvāhakolāhaledaṇḍyante himavatpure bhavadanujñātairgaṇaiḥ kāravaḥ || 22||

श्वश्रूः सव्रीडमेषा मिषति न विहितः कङ्कणस्यापि मोक्षोकोऽसावुद्धूलनस्यावसर इति भवान् मातृभिर्वारितोऽपि ।निर्वृत्तो माधुपर्को विधिरिति गिरिजासिद्धिसिद्धान्तवादीनिर्वाणस्य स्वपाणि ग्रहणहुतभुजो भस्मलिप्तो ननर्त ॥ २३॥

śvaśrūḥ savrīḍameṣā miṣati na vihitaḥ kaṅkaṇasyāpi mokṣoko'sāvuddhūlanasyāvasara iti bhavān mātṛbhirvārito'pi |nirvṛtto mādhuparko vidhiriti girijāsiddhisiddhāntavādīnirvāṇasya svapāṇi grahaṇahutabhujo bhasmalipto nanarta || 23||

(ग्रहणजहुतभुग्भस्म)गङ्गा केवलमम्बु शैलतनया पत्नीत्यमुष्याः पुरःसा गुप्ता शिरसीति केलिकलिभिः सा दर्शितास्या इति ।सा जूटेऽर्धवपुष्यसावपि धृतेत्येकोऽनुकूलः शठोधृष्टो दक्षिण इत्यजायत चतुर्भेदो भवान्नायकः ॥ २४॥

(grahaṇajahutabhugbhasma)gaṅgā kevalamambu śailatanayā patnītyamuṣyāḥ puraḥsā guptā śirasīti kelikalibhiḥ sā darśitāsyā iti |sā jūṭe'rdhavapuṣyasāvapi dhṛtetyeko'nukūlaḥ śaṭhodhṛṣṭo dakṣiṇa ityajāyata caturbhedo bhavānnāyakaḥ || 24||

हारं त्यक्त्वाक्षसूत्रं श्रवसि मणिसरं चिह्नमौञ्जीगुणायांकट्यां श्रीखण्डपङ्कं विगलितभसिते कक्षतुम्बीकरण्डे ।मौलौ वृत्तां नरास्थिस्रजमपि मकुटं मुक्तभिक्षाकपालेपाणौ शैलेन्द्रदत्तां शिव तव दधतो मुग्धता धूर्तता वा ॥ २५॥

hāraṃ tyaktvākṣasūtraṃ śravasi maṇisaraṃ cihnamauñjīguṇāyāṃkaṭyāṃ śrīkhaṇḍapaṅkaṃ vigalitabhasite kakṣatumbīkaraṇḍe |maulau vṛttāṃ narāsthisrajamapi makuṭaṃ muktabhikṣākapālepāṇau śailendradattāṃ śiva tava dadhato mugdhatā dhūrtatā vā || 25||

किं स्थानं च (न) जगत्सु सप्तसु परं हे पद्मवासे कुतोहे पद्मासन पद्ममीश्वरशिरोऽलङ्कारमारोहतां (रोपितम्) ।इत्थं तन्नियमार्चनप्रणयिभिर्माहेश्वरैर्भक्तितो (र्भर्त्सितौ)मन्ये वार्धिशयस्वभाव भवता हृन्नाभिपद्मासनौ ॥ २६॥

kiṃ sthānaṃ ca (na) jagatsu saptasu paraṃ he padmavāse kutohe padmāsana padmamīśvaraśiro'laṅkāramārohatāṃ (ropitam) |itthaṃ tanniyamārcanapraṇayibhirmāheśvarairbhaktito (rbhartsitau)manye vārdhiśayasvabhāva bhavatā hṛnnābhipadmāsanau || 26||

(स्य तत्र भवता, स्य तावभवतां)त्वत्पादयोरब्जसहस्रपूजांनेत्राब्जपूर्णां कृतवत्युपेन्द्रे ।त्रिनेत्र नेत्राब्जसहस्त्रपूजांकुर्वन्निवेन्द्रः प्रणतो विभाति ॥ २७॥

(sya tatra bhavatā, sya tāvabhavatāṃ)tvatpādayorabjasahasrapūjāṃnetrābjapūrṇāṃ kṛtavatyupendre |trinetra netrābjasahastrapūjāṃkurvannivendraḥ praṇato vibhāti || 27||

नेत्रानले कामकरीषदीप्तेकृतान्तकाष्ठज्वलिते पिनाकिन् ।मूलाहुतीस्त्रीणि पुराणि हुत्वापूर्णाहुतिं विश्वमिदं जुहोषि ॥ २८॥

netrānale kāmakarīṣadīptekṛtāntakāṣṭhajvalite pinākin |mūlāhutīstrīṇi purāṇi hutvāpūrṇāhutiṃ viśvamidaṃ juhoṣi || 28||

आरोप्य वायुमपि खेचरतां लभन्तेहुत्वा हुताशमपि वासवतां भजन्ते ।शम्भो भवच्चरणपद्ममनर्चयन्तोमर्त्याः कथञ्चिदपि नाश्नुवते भवन्तम् ॥ २९॥

āropya vāyumapi khecaratāṃ labhantehutvā hutāśamapi vāsavatāṃ bhajante |śambho bhavaccaraṇapadmamanarcayantomartyāḥ kathañcidapi nāśnuvate bhavantam || 29||

छिन्धि ब्रह्मशिरो यदि प्रथयसे प्रेतेषु सख्यं यदिक्षीबः क्रीडसि मातृभिर्यदि रतिं धत्से श्मशाने यदि ।सृष्ट्वा संहरसि प्रजा यदि तथाप्याधाय भक्त्या मनःत्वां सेवे करवाणि किं त्रिजगतीमान्यः स एवेश्वरः ॥ ३०॥

chindhi brahmaśiro yadi prathayase preteṣu sakhyaṃ yadikṣībaḥ krīḍasi mātṛbhiryadi ratiṃ dhatse śmaśāne yadi |sṛṣṭvā saṃharasi prajā yadi tathāpyādhāya bhaktyā manaḥtvāṃ seve karavāṇi kiṃ trijagatīmānyaḥ sa eveśvaraḥ || 30||

व्यालेभ्योऽस्तु नमः पिशाचसदसि न्यस्तः प्रणामाञ्जलिर्नम्राः स्मो नृकपालदामनि चिताभस्मापि वन्दामहे ।जानुभ्यां प्रणिपत्य चारुवचनैः सन्तोषयामो वृषंकिं कुर्मः परमेश्वरस्य चरितं विज्ञाय वर्तामहे ॥ ३१॥

vyālebhyo'stu namaḥ piśācasadasi nyastaḥ praṇāmāñjalirnamrāḥ smo nṛkapāladāmani citābhasmāpi vandāmahe |jānubhyāṃ praṇipatya cāruvacanaiḥ santoṣayāmo vṛṣaṃkiṃ kurmaḥ parameśvarasya caritaṃ vijñāya vartāmahe || 31||

धत्तां भास्मनमङ्गरागमजिनं वस्त्रं(वस्तां) च तारक्षवंकापालीं स्रजमाबिभर्तु कटकं चाहेयमामुञ्चतु ।भूयश्चापि शिवेतराणि भजतां देवस्तथापि स्वयंसत्स्वन्येष्वपि दैवतेषु शिव इत्येकः समाम्नायते ॥ ३२॥

dhattāṃ bhāsmanamaṅgarāgamajinaṃ vastraṃ(vastāṃ) ca tārakṣavaṃkāpālīṃ srajamābibhartu kaṭakaṃ cāheyamāmuñcatu |bhūyaścāpi śivetarāṇi bhajatāṃ devastathāpi svayaṃsatsvanyeṣvapi daivateṣu śiva ityekaḥ samāmnāyate || 32||

अपि कुशलिनी प्रेतावासस्थली सहवासिनःप्रमथपतयः कच्चिज्जीर्णः सुखी किमु शङ्करः ।अपि च सुलभा भिक्षावृत्तिर्जगत्त्रयनाथ तेन खलु शिथिलप्रान्तः किं ते गजाजिनकम्बलः ॥ ३३॥

api kuśalinī pretāvāsasthalī sahavāsinaḥpramathapatayaḥ kaccijjīrṇaḥ sukhī kimu śaṅkaraḥ |api ca sulabhā bhikṣāvṛttirjagattrayanātha tena khalu śithilaprāntaḥ kiṃ te gajājinakambalaḥ || 33||

भो भो कैतकपुष्प सौरभनिधे खेदं वृथा मा कृथाःदृष्ट्वा मूर्ध्नि महेश्वरस्य रचितामर्कप्रसूनावलिम् ।अस्थिष्वाभरणस्पृहां विदधतः क्षारा(भस्मा)नुलिप्ताकृतेः(भस्माङ्गरागाकृतेः, रक्षानुलिप्ताकृतेः)नग्नीभूय च नृत्यतोऽस्य चरितं सर्वं सखे तादृशम् ॥ ३४॥

bho bho kaitakapuṣpa saurabhanidhe khedaṃ vṛthā mā kṛthāḥdṛṣṭvā mūrdhni maheśvarasya racitāmarkaprasūnāvalim |asthiṣvābharaṇaspṛhāṃ vidadhataḥ kṣārā(bhasmā)nuliptākṛteḥ(bhasmāṅgarāgākṛteḥ, rakṣānuliptākṛteḥ)nagnībhūya ca nṛtyato'sya caritaṃ sarvaṃ sakhe tādṛśam || 34||

भवद्भवनदेहलीनिकटतण्डुदण्डाहतित्रुटन्मकुटकोटिभिर्मखवदादिभिर्भूयते ।भजेम भवदन्तिकं प्रकृतिमेत्य पैशाचिकींकिमित्यमरसम्पदं प्रमथनाथ नाथामहे ॥ ३५॥

bhavadbhavanadehalīnikaṭataṇḍudaṇḍāhatitruṭanmakuṭakoṭibhirmakhavadādibhirbhūyate |bhajema bhavadantikaṃ prakṛtimetya paiśācikīṃkimityamarasampadaṃ pramathanātha nāthāmahe || 35||

अर्थानर्थनिरूपणव्यसनितामाढ्यस्तुतिव्यग्रतामेणाक्षीकुचलालनप्रणयितामद्यापि वर्तामहे ।त्वद्।ह्ध्यानव्यवधानहेतुषु मनस्त्वच्चाटुविघ्नेषु वात्वत्पूजाविधुरेषु कर्मसु करः श्रीकण्ठ नोत्कण्ठते ॥ ३६॥

arthānarthanirūpaṇavyasanitāmāḍhyastutivyagratāmeṇākṣīkucalālanapraṇayitāmadyāpi vartāmahe |tvad|hdhyānavyavadhānahetuṣu manastvaccāṭuvighneṣu vātvatpūjāvidhureṣu karmasu karaḥ śrīkaṇṭha notkaṇṭhate || 36||

वासः शुभ्रमृतुर्वसन्त समयः पुष्पं शरन्मल्लिकाधावन्तः (धानुष्कः) कुसुमायुधः परिमलः कास्तूरिकास्त्रं (?)धनुः ।वाणी तर्करसोज्ज्वला प्रियतमा श्यामा वयो यौवनंमार्गः शाङ्कर एव पञ्चमलया गीतिः कविर्बिल्हणः ॥ ३७॥

vāsaḥ śubhramṛturvasanta samayaḥ puṣpaṃ śaranmallikādhāvantaḥ (dhānuṣkaḥ) kusumāyudhaḥ parimalaḥ kāstūrikāstraṃ (?)dhanuḥ |vāṇī tarkarasojjvalā priyatamā śyāmā vayo yauvanaṃmārgaḥ śāṅkara eva pañcamalayā gītiḥ kavirbilhaṇaḥ || 37||

ये बिल्हणाह्वयकवीश्वरसम्प्रणीतामेतां स्तुतिं शिवमुदेऽन्वहमामनन्ति ।ते प्राप्नुवन्ति (प्राप्नुवन्तु) पुरुषायुषमात्मविद्यामारोग्यमष्टतनयानखिलार्थसिद्धिम् ॥ ३८॥

ye bilhaṇāhvayakavīśvarasampraṇītāmetāṃ stutiṃ śivamude'nvahamāmananti |te prāpnuvanti (prāpnuvantu) puruṣāyuṣamātmavidyāmārogyamaṣṭatanayānakhilārthasiddhim || 38||

एतद्ग्रन्थसहस्रशाणकषणत्रुट्यत्कलङ्कैर्गिरा (नायं श्लोकः बिल्हणस्य)मुल्लासैः कथयन्ति बिल्हणकविः तेष्वेव सन्नह्यति ।बिन्दुद्वन्द्वतरङ्गिताग्निसरणिः कर्ता शिरोबिन्दुकंकर्मेति क्रमशिक्षितान्वयकलाः ये के च तेभ्यो नमः ॥ ३९॥

etadgranthasahasraśāṇakaṣaṇatruṭyatkalaṅkairgirā (nāyaṃ ślokaḥ bilhaṇasya)mullāsaiḥ kathayanti bilhaṇakaviḥ teṣveva sannahyati |bindudvandvataraṅgitāgnisaraṇiḥ kartā śirobindukaṃkarmeti kramaśikṣitānvayakalāḥ ye ke ca tebhyo namaḥ || 39||

॥ इति श्रीबिल्हणस्तवः सम्पूर्णः ॥

|| iti śrībilhaṇastavaḥ sampūrṇaḥ ||