शिवमहिम्नस्तोत्रम् (पुष्पदन्तरचितम् सार्थम्) Shivamahimna Stotra ( Pushpadanta )

॥ श्री पुष्पदन्त विरचितं शिवमहिम्न स्तोत्रम् ॥ईन्त्रोदुच्तिओन्:आ किन्ग् नमेद् छित्ररथ हद् चोन्स्त्रुच्तेद् अ निचे गर्देन् । ठेरे वेरेकिन्ग् इन् वोर्शिप्पिन्ग् ळोर्द् षिव।चोन्सिदेरेद् होल्य्।दिविने पोवेर्स्।बेनेफ़िचिअल्,॥ ॐ नमः शिवाय ॥॥ अथ श्री शिवमहिम्नस्तोत्रम् ॥महिम्नः पारं ते परमविदुषो यद्यसदृशीस्तुतिर्ब्रह्मादीनामपि तदवसन्नास्त्वयि गिरः ।अथाऽवाच्यः सर्वः स्वमतिपरिणामावधि गृणन्ममाप्येष स्तोत्रे हर निरपवादः परिकरः ॥ १॥अतीतः पंथानं तव च महिमा वाङ्मनसयोःअतद्व्यावृत्त्या यं चकितमभिधत्ते श्रुतिरपि ।स कस्य स्तोतव्यः कतिविधगुणः कस्य विषयःपदे त्वर्वाचीने पतति न मनः कस्य न वचः ॥ २॥षगुन फ़ोर्म् ? (२)मधुस्फीता वाचः परमममृतं निर्मितवतःतव ब्रह्मन् किं वागपि सुरगुरोर्विस्मयपदम् ।मम त्वेतां वाणीं गुणकथनपुण्येन भवतःपुनामीत्यर्थेऽस्मिन् पुरमथन बुद्धिर्व्यवसिता ॥ ३॥सिन्ग् योउर् ग्रेअत्नेस्स् । (३)तवैश्वर्यं यत्तज्जगदुदयरक्षाप्रलयकृत्त्रयीवस्तु व्यस्तं तिस्रुषु गुणभिन्नासु तनुषु ।अभव्यानामस्मिन् वरद रमणीयामरमणींविहन्तुं व्याक्रोशीं विदधत इहैके जडधियः ॥ ४॥किमीहः किंकायः स खलु किमुपायस्त्रिभुवनंकिमाधारो धाता सृजति किमुपादान इति च ।अतर्क्यैश्वर्ये त्वय्यनवसर दुःस्थो हतधियःकुतर्कोऽयं कांश्चित् मुखरयति मोहाय जगतः ॥ ५॥सेन्सेस् । (५)अजन्मानो लोकाः किमवयववन्तोऽपि जगतांअधिष्ठातारं किं भवविधिरनादृत्य भवति ।अनीशो वा कुर्याद् भुवनजनने कः परिकरोयतो मन्दास्त्वां प्रत्यमरवर संशेरत इमे ॥ ६॥ऊनिवेर्से)। (६)त्रयी साङ्ख्यं योगः पशुपतिमतं वैष्णवमितिप्रभिन्ने प्रस्थाने परमिदमदः पथ्यमिति च ।रुचीनां वैचित्र्यादृजुकुटिल नानापथजुषांनृणामेको गम्यस्त्वमसि पयसामर्णव इव ॥ ७॥पथ्,स्त्रैघ्त् ओर् ज़िग्ज़ग्, थेय् मय् अच्चेप्त् । (७)महोक्षः खट्वाङ्गं परशुरजिनं भस्म फणिनःकपालं चेतीयत्तव वरद तन्त्रोपकरणम् ।सुरास्तां तामृद्धिं दधति तु भवद्भूप्रणिहितांन हि स्वात्मारामं विषयमृगतृष्णा भ्रमयति ॥ ८॥ध्रुवं कश्चित् सर्वं सकलमपरस्त्वध्रुवमिदंपरो ध्रौव्याऽध्रौव्ये जगति गदति व्यस्तविषये ।समस्तेऽप्येतस्मिन् पुरमथन तैर्विस्मित इवस्तुवन् जिह्रेमि त्वां न खलु ननु धृष्टा मुखरता ॥ ९॥लोक़ुअचिओउस्ल्य् प्रैसिन्ग् य़ोउ । (९)तवैश्वर्यं यत्नाद् यदुपरि विरिञ्चिर्हरिरधःपरिच्छेतुं यातावनिलमनलस्कन्धवपुषः ।ततो भक्तिश्रद्धाभरगुरुगृणद्भ्यां गिरिश यत्स्वयं तस्थे ताभ्यां तव किमनुवृत्तिर्न फलति ॥ १०॥अयत्नादासाद्य त्रिभुवनमवैरव्यतिकरंदशास्यो यद्बाहूनभृतरणकण्डूपरवशान् ।शिरःपद्मश्रेणीरचितचरणाम्भोरुहबलेःस्थिरायास्त्वद्भक्तेस्त्रिपुरहर विस्फूर्जितमिदम् ॥ ११॥अमुष्य त्वत्सेवासमधिगतसारं भुजवनंबलात् कैलासेऽपि त्वदधिवसतौ विक्रमयतः ।अलभ्यापातालेऽप्यलसचलितांगुष्ठशिरसिप्रतिष्ठा त्वय्यासीद् ध्रुवमुपचितो मुह्यति खलः ॥ १२॥ःअविन्ग् ओब्तैनेद् अल्ल् हिस् प्रोवेस्स् थ्रोउघ् वोर्शिप्पिन्ग् योउ, ऱवण ओन्चे दरेद्रीस्तब्लिशेद् हिस् फ़ैथ् इन् योउ । (१२)यदृद्धिं सुत्राम्णो वरद परमोच्चैरपि सतींअधश्चक्रे बाणः परिजनविधेयत्रिभुवनः ।न तच्चित्रं तस्मिन् वरिवसितरि त्वच्चरणयोःन कस्याप्युन्नत्यै भवति शिरसस्त्वय्यवनतिः ॥ १३॥अकाण्डब्रह्माण्डक्षयचकितदेवासुरकृपाविधेयस्याऽऽसीद् यस्त्रिनयन विषं संहृतवतः ।स कल्माषः कण्ठे तव न कुरुते न श्रियमहोविकारोऽपि श्लाघ्यो भुवनभय भङ्ग व्यसनिनः ॥ १४॥`अम्ऱित्।ह्'(नेच्तर्),वरिओउस् ओब्जेच्त्स् चमे फ़ोर्थ्: अत् ओने पोइन्त्, थेरे एमेर्गेद्असिद्धार्था नैव क्वचिदपि सदेवासुरनरेनिवर्तन्ते नित्यं जगति जयिनो यस्य विशिखाः ।स पश्यन्नीश त्वामितरसुरसाधारणमभूत्स्मरः स्मर्तव्यात्मा न हि वशिषु पथ्यः परिभवः ॥ १५॥मस्तेर्! हे हस् नोव् बेचोमे जुस्त् अ रेमेम्बेरेद् सोउल् (विथोउत् बोद्य्),सिन्चे हेअशेस्,इन् नो तिमे । ईन्सुल्तिन्ग्, मस्तेर्स् (व्हो हवे चोन्त्रोल्लेद् थेइर् सेन्सेस्),दोएस् ओने नो गूद् । (१५)मही पादाघाताद् व्रजति सहसा संशयपदंपदं विष्णोर्भ्राम्यद् भुजपरिघरुग्णग्रह गणम् ।मुहुर्द्यौर्दौस्थ्यं यात्यनिभृतजटाताडिततटाजगद्रक्षायै त्वं नटसि ननु वामैव विभुता ॥ १६॥वियद्व्यापी तारागणगुणितफेनोद्गमरुचिःप्रवाहो वारां यः पृषतलघुदृष्टः शिरसि ते ।जगद्द्वीपाकारं जलधिवलयं तेन कृतमितिअनेनैवोन्नेयं धृतमहिम दिव्यं तव वपुः ॥ १७॥रथः क्षोणी यन्ता शतधृतिरगेन्द्रो धनुरथोरथाङ्गे चन्द्रार्कौ रथचरणपाणिः शर इति ।दिधक्षोस्ते कोऽयं त्रिपुरतृणमाडम्बर विधिःविधेयैः क्रीडन्त्यो न खलु परतन्त्राः प्रभुधियः ॥ १८॥हरिस्ते साहस्रं कमल बलिमाधाय पदयोःयदेकोने तस्मिन् निजमुदहरन्नेत्रकमलम् ।गतो भक्त्युद्रेकः परिणतिमसौ चक्रवपुषःत्रयाणां रक्षायै त्रिपुरहर जागर्ति जगताम् ॥ १९॥अफ़्तेर् प्लचिन्ग् ९९९ फ़्लोवेर्स् हे फ़ोउन्द् थत् ओने वस् मिस्सिन्ग्; हे प्लुच्केद् ओउत् ओनेक्रतौ सुप्ते जाग्रत् त्वमसि फलयोगे क्रतुमतांक्व कर्म प्रध्वस्तं फलति पुरुषाराधनमृते ।अतस्त्वां सम्प्रेक्ष्य क्रतुषु फलदानप्रतिभुवंश्रुतौ श्रद्धां बध्वा दृढपरिकरः कर्मसु जनः ॥ २०॥वोर्शिप्फ़ुल् अच्त्स् । (२०)क्रियादक्षो दक्षः क्रतुपतिरधीशस्तनुभृतांऋषीणामार्त्विज्यं शरणद सदस्याः सुरगणाः ।क्रतुभ्रंशस्त्वत्तः क्रतुफलविधानव्यसनिनःध्रुवं कर्तुं श्रद्धा विधुरमभिचाराय हि मखाः ॥ २१॥प्रजानाथं नाथ प्रसभमभिकं स्वां दुहितरंगतं रोहिद् भूतां रिरमयिषुमृष्यस्य वपुषा ।धनुष्पाणेर्यातं दिवमपि सपत्राकृतममुंत्रसन्तं तेऽद्यापि त्यजति न मृगव्याधरभसः ॥ २२॥स्वलावण्याशंसा धृतधनुषमह्नाय तृणवत्पुरः प्लुष्टं दृष्ट्वा पुरमथन पुष्पायुधमपि ।यदि स्त्रैणं देवी यमनिरतदेहार्धघटनात्अवैति त्वामद्धा बत वरद मुग्धा युवतयः ॥ २३॥उन्देर् सेल्फ़्- देलुसिओन् । (२३)श्मशानेष्वाक्रीडा स्मरहर पिशाचाः सहचराःचिताभस्मालेपः स्रगपि नृकरोटीपरिकरः ।अमङ्गल्यं शीलं तव भवतु नामैवमखिलंतथापि स्मर्तॄणां वरद परमं मङ्गलमसि ॥ २४॥सोमे एक्ष्तेन्त्)। (२४)मनः प्रत्यक् चित्ते सविधमविधायात्तमरुतःप्रहृष्यद्रोमाणः प्रमदसलिलोत्सङ्गतिदृशः ।यदालोक्याह्लादं ह्रद इव निमज्यामृतमयेदधत्यन्तस्तत्त्वं किमपि यमिनस्तत् किल भवान् ॥ २५॥योउ य़ोउर्सेल्फ़्! (२५)सलिलोत्संगित (सलिल + उत्संगित)।बे सोमे प्रिन्तेर्'स् मिस्तके ओरिगिनल्ल्य् व्हिच् गोत्रेप्रिन्तेद् इन् नेवेर् बूक्स्।)त्वमर्कस्त्वं सोमस्त्वमसि पवनस्त्वं हुतवहःत्वमापस्त्वं व्योम त्वमु धरणिरात्मा त्वमिति च ।परिच्छिन्नामेवं त्वयि परिणता बिभ्रति गिरंन विद्मस्तत्तत्त्वं वयमिह तु यत् त्वं न भवसि ॥ २६॥प्रिन्चिप्ले ओर् थिन्ग् ओर् सुब्स्तन्चे, व्हिच् योउ अरे नोत्! (२६)त्रयीं तिस्रो वृत्तीस्त्रिभुवनमथो त्रीनपि सुरान्अकाराद्यैर्वर्णैस्त्रिभिरभिदधत् तीर्णविकृति ।तुरीयं ते धाम ध्वनिभिरवरुन्धानमणुभिःसमस्तव्यस्तं त्वां शरणद गृणात्योमिति पदम् ॥ २७॥अलेर्त् स्तते, अस् अ फ़ुल्ल्य्- द्रव्न् बोव्)। (२७)भवः शर्वो रुद्रः पशुपतिरथोग्रः सहमहान्तथा भीमेशानाविति यदभिधानाष्टकमिदम् ।अमुष्मिन् प्रत्येकं प्रविचरति देव श्रुतिरपिप्रियायास्मैधाम्ने प्रणिहितनमस्योऽस्मि भवते ॥ २८॥नमो नेदिष्ठाय प्रियदव दविष्ठाय च नमःनमः क्षोदिष्ठाय स्मरहर महिष्ठाय च नमः ।नमो वर्षिष्ठाय त्रिनयन यविष्ठाय च नमःनमः सर्वस्मै ते तदिदमतिसर्वाय च नमः ॥ २९॥बहुलरजसे विश्वोत्पत्तौ भवाय नमो नमःप्रबलतमसे तत् संहारे हराय नमो नमः ।जनसुखकृते सत्त्वोद्रिक्तौ मृडाय नमो नमःप्रमहसि पदे निस्त्रैगुण्ये शिवाय नमो नमः ॥ ३०॥ब्लिस्स् । (३०)कृशपरिणतिचेतः क्लेशवश्यं क्व चेदंक्व च तव गुणसीमोल्लङ्घिनी शश्वदृद्धिः ।इति चकितममन्दीकृत्य मां भक्तिराधाद्वरद चरणयोस्ते वाक्यपुष्पोपहारम् ॥ ३१॥असितगिरिसमं स्यात् कज्जलं सिन्धुपात्रेसुरतरुवरशाखा लेखनी पत्रमुर्वी ।लिखति यदि गृहीत्वा शारदा सर्वकालंतदपि तव गुणानामीश पारं न याति ॥ ३२॥असुरसुरमुनीन्द्रैरर्चितस्येन्दुमौलेःग्रथितगुणमहिम्नो निर्गुणस्येश्वरस्य ।सकलगणवरिष्ठः पुष्पदन्ताभिधानःरुचिरमलघुवृत्तैः स्तोत्रमेतच्चकार ॥ ३३॥अहरहरनवद्यं धूर्जटेः स्तोत्रमेतत्पठति परमभक्त्या शुद्धचित्तः पुमान् यः ।स भवति शिवलोके रुद्रतुल्यस्तथाऽत्रप्रचुरतरधनायुः पुत्रवान् कीर्तिमांश्च ॥ ३४॥महेशान्नापरो देवो महिम्नो नापरा स्तुतिः ।अघोरान्नापरो मन्त्रो नास्ति तत्त्वं गुरोः परम् ॥ ३५॥बेयोन्द् ओने'स् तेअचेर्/स्पिरितुअल् गुइदे । (३५)दीक्षा दानं तपस्तीर्थं ज्ञानं यागादिकाः क्रियाः ।महिम्नस्तव पाठस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ ३६॥ईनितिअतिओन्(इन्तो स्पिरितुअल् देवेलोप्मेन्त्), चरित्य्, पेनन्चे,कुसुमदशननामा सर्वगन्धर्वराजःशशिधरवरमौलेर्देवदेवस्य दासः ।स खलु निजमहिम्नो भ्रष्ट एवास्य रोषात्स्तवनमिदमकार्षीद् दिव्यदिव्यं महिम्नः ॥ ३७॥सुरगुरुमभिपूज्य स्वर्गमोक्षैकहेतुंपठति यदि मनुष्यः प्राञ्जलिर्नान्यचेताः ।व्रजति शिवसमीपं किन्नरैः स्तूयमानःस्तवनमिदममोघं पुष्पदन्तप्रणीतम् ॥ ३८॥सिन्गिन्ग् तलेन्त्)। (३८)आसमाप्तमिदं स्तोत्रं पुण्यं गन्धर्वभाषितम् ।अनौपम्यं मनोहारि सर्वमीश्वरवर्णनम् ॥ ३९॥इत्येषा वाङ्मयी पूजा श्रीमच्छङ्करपादयोः ।अर्पिता तेन देवेशः प्रीयतां मे सदाशिवः ॥ ४०॥तव तत्त्वं न जानामि कीदृशोऽसि महेश्वर ।यादृशोऽसि महादेव तादृशाय नमो नमः ॥ ४१॥एककालं द्विकालं वा त्रिकालं यः पठेन्नरः ।सर्वपापविनिर्मुक्तः शिव लोके महीयते ॥ ४२॥श्री पुष्पदन्तमुखपङ्कजनिर्गतेनस्तोत्रेण किल्बिषहरेण हरप्रियेण ।कण्ठस्थितेन पठितेन समाहितेनसुप्रीणितो भवति भूतपतिर्महेशः ॥ ४३॥॥ इति श्री पुष्पदन्त विरचितं शिवमहिम्नःस्तोत्रं समाप्तम् ॥ॐ नमः शिवाय ।आधीनामगधं दिव्यं व्याधीनां मूलकृन्तनम् ।उपद्रावाणां दलनं महादेवमुपास्महे ॥ १॥

|| śrī puṣpadanta viracitaṃ śivamahimna stotram ||īntroduction:ā king named chitraratha had constructed a nice garden | ṭhere vereking in vorśipping ḷord ṣiva|considered holy|divine povers|beneफ़icial,|| oṃ namaḥ śivāya |||| atha śrī śivamahimnastotram ||mahimnaḥ pāraṃ te paramaviduṣo yadyasadṛśīstutirbrahmādīnāmapi tadavasannāstvayi giraḥ |athā'vācyaḥ sarvaḥ svamatipariṇāmāvadhi gṛṇanmamāpyeṣa stotre hara nirapavādaḥ parikaraḥ || 1||atītaḥ paṃthānaṃ tava ca mahimā vāṅmanasayoḥatadvyāvṛttyā yaṃ cakitamabhidhatte śrutirapi |sa kasya stotavyaḥ katividhaguṇaḥ kasya viṣayaḥpade tvarvācīne patati na manaḥ kasya na vacaḥ || 2||ṣaguna फ़orm ? (2)madhusphītā vācaḥ paramamamṛtaṃ nirmitavataḥtava brahman kiṃ vāgapi suragurorvismayapadam |mama tvetāṃ vāṇīṃ guṇakathanapuṇyena bhavataḥpunāmītyarthe'smin puramathana buddhirvyavasitā || 3||sing your greatness | (3)tavaiśvaryaṃ yattajjagadudayarakṣāpralayakṛttrayīvastu vyastaṃ tisruṣu guṇabhinnāsu tanuṣu |abhavyānāmasmin varada ramaṇīyāmaramaṇīṃvihantuṃ vyākrośīṃ vidadhata ihaike jaḍadhiyaḥ || 4||kimīhaḥ kiṃkāyaḥ sa khalu kimupāyastribhuvanaṃkimādhāro dhātā sṛjati kimupādāna iti ca |atarkyaiśvarye tvayyanavasara duḥstho hatadhiyaḥkutarko'yaṃ kāṃścit mukharayati mohāya jagataḥ || 5||senses | (5)ajanmāno lokāḥ kimavayavavanto'pi jagatāṃadhiṣṭhātāraṃ kiṃ bhavavidhiranādṛtya bhavati |anīśo vā kuryād bhuvanajanane kaḥ parikaroyato mandāstvāṃ pratyamaravara saṃśerata ime || 6||ūniverse)| (6)trayī sāṅkhyaṃ yogaḥ paśupatimataṃ vaiṣṇavamitiprabhinne prasthāne paramidamadaḥ pathyamiti ca |rucīnāṃ vaicitryādṛjukuṭila nānāpathajuṣāṃnṛṇāmeko gamyastvamasi payasāmarṇava iva || 7||path,straight or ज़igज़g, they may accept | (7)mahokṣaḥ khaṭvāṅgaṃ paraśurajinaṃ bhasma phaṇinaḥkapālaṃ cetīyattava varada tantropakaraṇam |surāstāṃ tāmṛddhiṃ dadhati tu bhavadbhūpraṇihitāṃna hi svātmārāmaṃ viṣayamṛgatṛṣṇā bhramayati || 8||dhruvaṃ kaścit sarvaṃ sakalamaparastvadhruvamidaṃparo dhrauvyā'dhrauvye jagati gadati vyastaviṣaye |samaste'pyetasmin puramathana tairvismita ivastuvan jihremi tvāṃ na khalu nanu dhṛṣṭā mukharatā || 9||loक़uaciously praising य़ou | (9)tavaiśvaryaṃ yatnād yadupari viriñcirhariradhaḥparicchetuṃ yātāvanilamanalaskandhavapuṣaḥ |tato bhaktiśraddhābharagurugṛṇadbhyāṃ giriśa yatsvayaṃ tasthe tābhyāṃ tava kimanuvṛttirna phalati || 10||ayatnādāsādya tribhuvanamavairavyatikaraṃdaśāsyo yadbāhūnabhṛtaraṇakaṇḍūparavaśān |śiraḥpadmaśreṇīracitacaraṇāmbhoruhabaleḥsthirāyāstvadbhaktestripurahara visphūrjitamidam || 11||amuṣya tvatsevāsamadhigatasāraṃ bhujavanaṃbalāt kailāse'pi tvadadhivasatau vikramayataḥ |alabhyāpātāle'pyalasacalitāṃguṣṭhaśirasipratiṣṭhā tvayyāsīd dhruvamupacito muhyati khalaḥ || 12||ḥaving obtained all his provess through vorśipping you, ravaṇa once daredrīstabliśed his फ़aith in you | (12)yadṛddhiṃ sutrāmṇo varada paramoccairapi satīṃadhaścakre bāṇaḥ parijanavidheyatribhuvanaḥ |na taccitraṃ tasmin varivasitari tvaccaraṇayoḥna kasyāpyunnatyai bhavati śirasastvayyavanatiḥ || 13||akāṇḍabrahmāṇḍakṣayacakitadevāsurakṛpāvidheyasyā''sīd yastrinayana viṣaṃ saṃhṛtavataḥ |sa kalmāṣaḥ kaṇṭhe tava na kurute na śriyamahovikāro'pi ślāghyo bhuvanabhaya bhaṅga vyasaninaḥ || 14||`amrit|h'(nectar),various objects came फ़orth: at one point, there emergedasiddhārthā naiva kvacidapi sadevāsuranarenivartante nityaṃ jagati jayino yasya viśikhāḥ |sa paśyannīśa tvāmitarasurasādhāraṇamabhūtsmaraḥ smartavyātmā na hi vaśiṣu pathyaḥ paribhavaḥ || 15||master! he has nov become just a remembered soul (vithout body),since heaśes,in no time | īnsulting, masters (vho have controlled their senses),does one no gūd | (15)mahī pādāghātād vrajati sahasā saṃśayapadaṃpadaṃ viṣṇorbhrāmyad bhujaparigharugṇagraha gaṇam |muhurdyaurdausthyaṃ yātyanibhṛtajaṭātāḍitataṭājagadrakṣāyai tvaṃ naṭasi nanu vāmaiva vibhutā || 16||viyadvyāpī tārāgaṇaguṇitaphenodgamaruciḥpravāho vārāṃ yaḥ pṛṣatalaghudṛṣṭaḥ śirasi te |jagaddvīpākāraṃ jaladhivalayaṃ tena kṛtamitianenaivonneyaṃ dhṛtamahima divyaṃ tava vapuḥ || 17||rathaḥ kṣoṇī yantā śatadhṛtiragendro dhanurathorathāṅge candrārkau rathacaraṇapāṇiḥ śara iti |didhakṣoste ko'yaṃ tripuratṛṇamāḍambara vidhiḥvidheyaiḥ krīḍantyo na khalu paratantrāḥ prabhudhiyaḥ || 18||hariste sāhasraṃ kamala balimādhāya padayoḥyadekone tasmin nijamudaharannetrakamalam |gato bhaktyudrekaḥ pariṇatimasau cakravapuṣaḥtrayāṇāṃ rakṣāyai tripurahara jāgarti jagatām || 19||aफ़ter placing 999 फ़lovers he फ़ound that one vas missing; he plucked out onekratau supte jāgrat tvamasi phalayoge kratumatāṃkva karma pradhvastaṃ phalati puruṣārādhanamṛte |atastvāṃ samprekṣya kratuṣu phaladānapratibhuvaṃśrutau śraddhāṃ badhvā dṛḍhaparikaraḥ karmasu janaḥ || 20||vorśipफ़ul acts | (20)kriyādakṣo dakṣaḥ kratupatiradhīśastanubhṛtāṃṛṣīṇāmārtvijyaṃ śaraṇada sadasyāḥ suragaṇāḥ |kratubhraṃśastvattaḥ kratuphalavidhānavyasaninaḥdhruvaṃ kartuṃ śraddhā vidhuramabhicārāya hi makhāḥ || 21||prajānāthaṃ nātha prasabhamabhikaṃ svāṃ duhitaraṃgataṃ rohid bhūtāṃ riramayiṣumṛṣyasya vapuṣā |dhanuṣpāṇeryātaṃ divamapi sapatrākṛtamamuṃtrasantaṃ te'dyāpi tyajati na mṛgavyādharabhasaḥ || 22||svalāvaṇyāśaṃsā dhṛtadhanuṣamahnāya tṛṇavatpuraḥ pluṣṭaṃ dṛṣṭvā puramathana puṣpāyudhamapi |yadi straiṇaṃ devī yamaniratadehārdhaghaṭanātavaiti tvāmaddhā bata varada mugdhā yuvatayaḥ || 23||under selफ़- delusion | (23)śmaśāneṣvākrīḍā smarahara piśācāḥ sahacarāḥcitābhasmālepaḥ sragapi nṛkaroṭīparikaraḥ |amaṅgalyaṃ śīlaṃ tava bhavatu nāmaivamakhilaṃtathāpi smartṝṇāṃ varada paramaṃ maṅgalamasi || 24||some ekṣtent)| (24)manaḥ pratyak citte savidhamavidhāyāttamarutaḥprahṛṣyadromāṇaḥ pramadasalilotsaṅgatidṛśaḥ |yadālokyāhlādaṃ hrada iva nimajyāmṛtamayedadhatyantastattvaṃ kimapi yaminastat kila bhavān || 25||you य़ourselफ़! (25)salilotsaṃgita (salila + utsaṃgita)|be some printer's mistake originally vhic gotreprinted in never būks|)tvamarkastvaṃ somastvamasi pavanastvaṃ hutavahaḥtvamāpastvaṃ vyoma tvamu dharaṇirātmā tvamiti ca |paricchinnāmevaṃ tvayi pariṇatā bibhrati giraṃna vidmastattattvaṃ vayamiha tu yat tvaṃ na bhavasi || 26||principle or thing or substance, vhic you are not! (26)trayīṃ tisro vṛttīstribhuvanamatho trīnapi surānakārādyairvarṇaistribhirabhidadhat tīrṇavikṛti |turīyaṃ te dhāma dhvanibhiravarundhānamaṇubhiḥsamastavyastaṃ tvāṃ śaraṇada gṛṇātyomiti padam || 27||alert state, as a फ़ully- dravn bov)| (27)bhavaḥ śarvo rudraḥ paśupatirathograḥ sahamahāntathā bhīmeśānāviti yadabhidhānāṣṭakamidam |amuṣmin pratyekaṃ pravicarati deva śrutirapipriyāyāsmaidhāmne praṇihitanamasyo'smi bhavate || 28||namo nediṣṭhāya priyadava daviṣṭhāya ca namaḥnamaḥ kṣodiṣṭhāya smarahara mahiṣṭhāya ca namaḥ |namo varṣiṣṭhāya trinayana yaviṣṭhāya ca namaḥnamaḥ sarvasmai te tadidamatisarvāya ca namaḥ || 29||bahularajase viśvotpattau bhavāya namo namaḥprabalatamase tat saṃhāre harāya namo namaḥ |janasukhakṛte sattvodriktau mṛḍāya namo namaḥpramahasi pade nistraiguṇye śivāya namo namaḥ || 30||bliss | (30)kṛśapariṇaticetaḥ kleśavaśyaṃ kva cedaṃkva ca tava guṇasīmollaṅghinī śaśvadṛddhiḥ |iti cakitamamandīkṛtya māṃ bhaktirādhādvarada caraṇayoste vākyapuṣpopahāram || 31||asitagirisamaṃ syāt kajjalaṃ sindhupātresurataruvaraśākhā lekhanī patramurvī |likhati yadi gṛhītvā śāradā sarvakālaṃtadapi tava guṇānāmīśa pāraṃ na yāti || 32||asurasuramunīndrairarcitasyendumauleḥgrathitaguṇamahimno nirguṇasyeśvarasya |sakalagaṇavariṣṭhaḥ puṣpadantābhidhānaḥruciramalaghuvṛttaiḥ stotrametaccakāra || 33||aharaharanavadyaṃ dhūrjaṭeḥ stotrametatpaṭhati paramabhaktyā śuddhacittaḥ pumān yaḥ |sa bhavati śivaloke rudratulyastathā'trapracurataradhanāyuḥ putravān kīrtimāṃśca || 34||maheśānnāparo devo mahimno nāparā stutiḥ |aghorānnāparo mantro nāsti tattvaṃ guroḥ param || 35||beyond one's teacer/spiritual guide | (35)dīkṣā dānaṃ tapastīrthaṃ jñānaṃ yāgādikāḥ kriyāḥ |mahimnastava pāṭhasya kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm || 36||īnitiation(into spiritual development), carity, penance,kusumadaśananāmā sarvagandharvarājaḥśaśidharavaramaulerdevadevasya dāsaḥ |sa khalu nijamahimno bhraṣṭa evāsya roṣātstavanamidamakārṣīd divyadivyaṃ mahimnaḥ || 37||suragurumabhipūjya svargamokṣaikahetuṃpaṭhati yadi manuṣyaḥ prāñjalirnānyacetāḥ |vrajati śivasamīpaṃ kinnaraiḥ stūyamānaḥstavanamidamamoghaṃ puṣpadantapraṇītam || 38||singing talent)| (38)āsamāptamidaṃ stotraṃ puṇyaṃ gandharvabhāṣitam |anaupamyaṃ manohāri sarvamīśvaravarṇanam || 39||ityeṣā vāṅmayī pūjā śrīmacchaṅkarapādayoḥ |arpitā tena deveśaḥ prīyatāṃ me sadāśivaḥ || 40||tava tattvaṃ na jānāmi kīdṛśo'si maheśvara |yādṛśo'si mahādeva tādṛśāya namo namaḥ || 41||ekakālaṃ dvikālaṃ vā trikālaṃ yaḥ paṭhennaraḥ |sarvapāpavinirmuktaḥ śiva loke mahīyate || 42||śrī puṣpadantamukhapaṅkajanirgatenastotreṇa kilbiṣahareṇa harapriyeṇa |kaṇṭhasthitena paṭhitena samāhitenasuprīṇito bhavati bhūtapatirmaheśaḥ || 43|||| iti śrī puṣpadanta viracitaṃ śivamahimnaḥstotraṃ samāptam ||oṃ namaḥ śivāya |ādhīnāmagadhaṃ divyaṃ vyādhīnāṃ mūlakṛntanam |upadrāvāṇāṃ dalanaṃ mahādevamupāsmahe || 1||

अहं पापी पापक्षपण निपूणाः शङ्कर भवान् ।अहं भीतो भीताभयवितरणे ते व्यसनिताअहं दीनो दीनोद्धरण विधिसज्जस्त्वदितरत्न जानेऽहं वक्तुं कुरु सकल शोच्ये मयि कृपाम् ॥ २॥

ahaṃ pāpī pāpakṣapaṇa nipūṇāḥ śaṅkara bhavān |ahaṃ bhīto bhītābhayavitaraṇe te vyasanitāahaṃ dīno dīnoddharaṇa vidhisajjastvaditaratna jāne'haṃ vaktuṃ kuru sakala śocye mayi kṛpām || 2||

जनस्त्वदपादाब्जश्रवणमननध्याननिपुणाःस्वयं ते विस्तीर्णा न खलु करुणा तेषु करणा ।कथं नाथ ख्यातस्त्वमसि करुणागार सागर इति ॥ ३॥

janastvadapādābjaśravaṇamananadhyānanipuṇāḥsvayaṃ te vistīrṇā na khalu karuṇā teṣu karaṇā |kathaṃ nātha khyātastvamasi karuṇāgāra sāgara iti || 3||

ॐ महिम्नः पारं ते \।\।\।\।इन् अर्चिवे।ओर्ग् हस् अ वेर्से नुम्बेरेद् ३० बेलोव् व्हिच् अप्पेअर्स् नेव्।वपुष्प्रादुर्भावादनुतमितदं जन्मनि पुरापुरारे! नैवाहं क्वचिदपि भवन्तं प्रणतवान् ।नमन्मुक्तः सम्प्रत्यतनुरहमग्रेप्यनतिमान्महेश! क्षन्तव्यं तदिदमपराधद्वयमपि ॥ ३०॥

oṃ mahimnaḥ pāraṃ te \|\|\|\|in arcive|org has a verse numbered 30 belov vhic appears nev|vapuṣprādurbhāvādanutamitadaṃ janmani purāpurāre! naivāhaṃ kvacidapi bhavantaṃ praṇatavān |namanmuktaḥ sampratyatanurahamagrepyanatimānmaheśa! kṣantavyaṃ tadidamaparādhadvayamapi || 30||