शिवमहिमस्तोत्रम् Shivamahimastotram

श्रीगणेशाय नमः ॥श्रीविष्णुरुवाच ।महेशानन्ताद्य त्रिगुणरहितामेयविमलस्वराकारापारामितगुणगणाकारिनिवृते ।निराधाराधारामरवर निराकार परमप्रभापूराकारावर पर नमो वेद्य शिव ते ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ ||śrīviṣṇuruvāca |maheśānantādya triguṇarahitāmeyavimalasvarākārāpārāmitaguṇagaṇākārinivṛte |nirādhārādhārāmaravara nirākāra paramaprabhāpūrākārāvara para namo vedya śiva te || 1||

नमो वेदावेद्याखिलजगदुपादान नियतंस्वतन्त्रासामान्तानवधुतिनिजाकारविरते ।निवर्तन्ते वाचः शिवभजनमप्राप्य मनसायतोऽशक्ताः स्तोतुं सकृदपि गुणातीत शिव ते ॥ २॥

namo vedāvedyākhilajagadupādāna niyataṃsvatantrāsāmāntānavadhutinijākāravirate |nivartante vācaḥ śivabhajanamaprāpya manasāyato'śaktāḥ stotuṃ sakṛdapi guṇātīta śiva te || 2||

त्वदन्यद्वस्त्वेकं न हि भव समस्तत्रिभुवनेविभुस्त्वं विश्वात्मा न च परममस्तीश भवतः ।ध्रुवं मायातीतस्त्वमसि सततं नात्र विषयोन ते कृत्यं सत्यं क्वचिदपि विपर्येति शिव ते ॥ ३॥

tvadanyadvastvekaṃ na hi bhava samastatribhuvanevibhustvaṃ viśvātmā na ca paramamastīśa bhavataḥ |dhruvaṃ māyātītastvamasi satataṃ nātra viṣayona te kṛtyaṃ satyaṃ kvacidapi viparyeti śiva te || 3||

त्वयैवेमं लोकं निखिलममलं व्याप्य सततंतथैवान्यां लोकस्थितिमनघ देवोत्तम विभो ।त्वयैवैतत्सृष्टं जादखिलमीशान भगवन्विलासोऽयं कश्चित्तव शिव नमो वेद्य शिव ते ॥ ४॥

tvayaivemaṃ lokaṃ nikhilamamalaṃ vyāpya satataṃtathaivānyāṃ lokasthitimanagha devottama vibho |tvayaivaitatsṛṣṭaṃ jādakhilamīśāna bhagavanvilāso'yaṃ kaścittava śiva namo vedya śiva te || 4||

जगत्सृष्टेः पूर्वं यदभवदुमाकान्त सततंत्वया लीलामात्रं तदपि सकलं रक्षितमभूत् ।तदेवाग्रे भालप्रकटनयनाद्भुतकरआज्जगद्दग्ध्वा स्थास्यस्यज हर नमो वेद्य शिव ते ॥ ५॥

jagatsṛṣṭeḥ pūrvaṃ yadabhavadumākānta satataṃtvayā līlāmātraṃ tadapi sakalaṃ rakṣitamabhūt |tadevāgre bhālaprakaṭanayanādbhutakaraājjagaddagdhvā sthāsyasyaja hara namo vedya śiva te || 5||

विभूतीनामन्तो भव न भवतो भूतिविलसन्निजाकार श्रीमन्न गुणगणसीमाप्यवगता ।अतद्व्यावृत्याऽद्धा त्वयि सकलवेदाश्च चकिताभवन्त्येवासामप्रकृतिक नमो धर्ष शिव ते ॥ ६॥

vibhūtīnāmanto bhava na bhavato bhūtivilasannijākāra śrīmanna guṇagaṇasīmāpyavagatā |atadvyāvṛtyā'ddhā tvayi sakalavedāśca cakitābhavantyevāsāmaprakṛtika namo dharṣa śiva te || 6||

विराड्रूपं यत्ते सकलनिगमागोचरमभूत्तदेवेदं रूपं भवति किमिदं भिन्नमथवा ।न जाने देवेश त्रिनयन सुराराध्यचरणत्वओङ्कारो वेदस्त्वमसि हि नमोऽघोर शिव ते ॥ ७॥

virāḍrūpaṃ yatte sakalanigamāgocaramabhūttadevedaṃ rūpaṃ bhavati kimidaṃ bhinnamathavā |na jāne deveśa trinayana surārādhyacaraṇatvaoṅkāro vedastvamasi hi namo'ghora śiva te || 7||

यदन्तस्तत्त्वज्ञा मुनिवरगणा रूपमनघंतवेदं सञ्चिन्त्य स्वमनसि सदाऽऽसन्नविहताः ।ययुर्दिव्यानन्दं तदिदमथवा किं तु न तथाकिमेतज्जानेऽहं शरणद नमः शर्व शिव ते ॥ ८॥

yadantastattvajñā munivaragaṇā rūpamanaghaṃtavedaṃ sañcintya svamanasi sadā''sannavihatāḥ |yayurdivyānandaṃ tadidamathavā kiṃ tu na tathākimetajjāne'haṃ śaraṇada namaḥ śarva śiva te || 8||

तथा शक्त्या सृष्ट्वा जगदथ च संरक्ष्य बहुधाततः संहृत्यैतन्निवसति तदाधारमथवा ।इदं ते किं रूपं निरुपम न जाने हर विभोविसर्गः को वा ते तमपि हि नमो भव्य शिव ते ॥ ९॥

tathā śaktyā sṛṣṭvā jagadatha ca saṃrakṣya bahudhātataḥ saṃhṛtyaitannivasati tadādhāramathavā |idaṃ te kiṃ rūpaṃ nirupama na jāne hara vibhovisargaḥ ko vā te tamapi hi namo bhavya śiva te || 9||

तवानन्तान्याहुः शुचिपरमरूपाणि निगमास्तदन्तर्भूतं सत्सदसदनिरुक्तं पदमपि ।निरुक्तं छन्दोभिर्निलयनमिदं वानिलयनंन विज्ञातं ज्ञातं सकृदपि नमो ज्येष्ठ शिव ते ॥ १०॥

tavānantānyāhuḥ śuciparamarūpāṇi nigamāstadantarbhūtaṃ satsadasadaniruktaṃ padamapi |niruktaṃ chandobhirnilayanamidaṃ vānilayanaṃna vijñātaṃ jñātaṃ sakṛdapi namo jyeṣṭha śiva te || 10||

तवाभूत्सत्यं चानृतमपि च सत्यं कृतमभूदृतं सत्यं सत्यं तदपि च यथा रूपमखिलम् ।यतः सत्यं सत्यं शममपि समस्तं तव विभोकृतं सत्यं सत्यानृतमपि नमो रुद्र शिव ते ॥ ११॥

tavābhūtsatyaṃ cānṛtamapi ca satyaṃ kṛtamabhūdṛtaṃ satyaṃ satyaṃ tadapi ca yathā rūpamakhilam |yataḥ satyaṃ satyaṃ śamamapi samastaṃ tava vibhokṛtaṃ satyaṃ satyānṛtamapi namo rudra śiva te || 11||

तवामेयं मेयं यदपि तदमेयं विरचितंन वामेयं मेयं रचितमपि मेयं विरचितुम् ।न मेयं मेयं ते न खलु परमेयं परमयंन मेयं न नामेयं वरमपि नमो देव शिव ते ॥ १२॥

tavāmeyaṃ meyaṃ yadapi tadameyaṃ viracitaṃna vāmeyaṃ meyaṃ racitamapi meyaṃ viracitum |na meyaṃ meyaṃ te na khalu parameyaṃ paramayaṃna meyaṃ na nāmeyaṃ varamapi namo deva śiva te || 12||

तवाहारं हारं विदितमविहारं विरहसंनवाहारं हारं हर हरसि हारं न हरसि ।न वाहारं हारं परतरविहारं परतरंपरं पारं जाने न हि खलु नमो विश्वशिव ते ॥ १३॥

tavāhāraṃ hāraṃ viditamavihāraṃ virahasaṃnavāhāraṃ hāraṃ hara harasi hāraṃ na harasi |na vāhāraṃ hāraṃ parataravihāraṃ parataraṃparaṃ pāraṃ jāne na hi khalu namo viśvaśiva te || 13||

यदेतत्तत्त्वं ते सकलमपि तत्त्वेन विदितंन ते तत्त्वं तत्त्वं विदितमपि तत्त्वेन विदितम् ।न चैतत्तत्त्वं चेन्नियतमपि तत्त्वं किमु भवेन ते तत्त्वं तत्त्वं तदपि च नमो वेद्य शिव ते ॥ १४॥

yadetattattvaṃ te sakalamapi tattvena viditaṃna te tattvaṃ tattvaṃ viditamapi tattvena viditam |na caitattattvaṃ cenniyatamapi tattvaṃ kimu bhavena te tattvaṃ tattvaṃ tadapi ca namo vedya śiva te || 14||

इदं रूपं रूपं सदसदमलं रूपमपि चेन्न जाने रूपं ते तरतमविभिन्नं परतरम् ।यतो नान्यद्रूपं नियतमपि वेदैर्निगदितंन जाने सर्वात्मन् क्वचिदपि नमोऽनन्त शिव ते ॥ १५॥

idaṃ rūpaṃ rūpaṃ sadasadamalaṃ rūpamapi cenna jāne rūpaṃ te taratamavibhinnaṃ parataram |yato nānyadrūpaṃ niyatamapi vedairnigaditaṃna jāne sarvātman kvacidapi namo'nanta śiva te || 15||

महद्भूतं भूतं यदपि न च भूतं तव विभोसदा भूतं भूतं किमु न भक्तो भूतविषये ।यदाभूतं भूतं भवति हि न भव्यं भगवतोभवाभूतं भाव्यं भवति न नमो ज्येष्ठ शिव ते ॥ १६॥

mahadbhūtaṃ bhūtaṃ yadapi na ca bhūtaṃ tava vibhosadā bhūtaṃ bhūtaṃ kimu na bhakto bhūtaviṣaye |yadābhūtaṃ bhūtaṃ bhavati hi na bhavyaṃ bhagavatobhavābhūtaṃ bhāvyaṃ bhavati na namo jyeṣṭha śiva te || 16||

वशीभूता भूता सततमपि भूतात्मकतयान ते भूता भूतास्तव यदपि भूता विभुतया ।यतो भूता भूतास्तव तु न हि भूतात्मकतयान वा भूता भूताः क्वचिदपि नमो भूत शिव ते ॥ १७॥

vaśībhūtā bhūtā satatamapi bhūtātmakatayāna te bhūtā bhūtāstava yadapi bhūtā vibhutayā |yato bhūtā bhūtāstava tu na hi bhūtātmakatayāna vā bhūtā bhūtāḥ kvacidapi namo bhūta śiva te || 17||

न ते मायामाया सततमपि मायामयतयाध्रुवं मायामाया त्वयि वर न मायामयमपि ।यदा मायामाया त्वयि न खलु मायामयतयान मायामाया वा परमय नमस्ते शिव नमः ॥ १८॥

na te māyāmāyā satatamapi māyāmayatayādhruvaṃ māyāmāyā tvayi vara na māyāmayamapi |yadā māyāmāyā tvayi na khalu māyāmayatayāna māyāmāyā vā paramaya namaste śiva namaḥ || 18||

यतन्तः संवेद्यं विदितमपि वेदैर्न विदितंन वेद्यं वेद्यं चेन्नियतमपि वेद्यं न विदितम् ।तदेवेदं वेद्यं विदितमपि वेदान्तनिकरैःकरावेद्यं वेद्यं जितमिति नमोऽतर्क्य शिव ते ॥ १९॥

yatantaḥ saṃvedyaṃ viditamapi vedairna viditaṃna vedyaṃ vedyaṃ cenniyatamapi vedyaṃ na viditam |tadevedaṃ vedyaṃ viditamapi vedāntanikaraiḥkarāvedyaṃ vedyaṃ jitamiti namo'tarkya śiva te || 19||

शिवं सेव्यं भावं शिवमतिशिवाकारमशिवंन सत्यं शैवं तच्छिवमिति शिवं सेव्यमनिशम् ।शिवं शान्तं मत्वा शिवपरमतत्त्वं शिवमयंन जाने रूपत्वं शिवमिति नमो वेद्य शिव ते ॥ २०॥

śivaṃ sevyaṃ bhāvaṃ śivamatiśivākāramaśivaṃna satyaṃ śaivaṃ tacchivamiti śivaṃ sevyamaniśam |śivaṃ śāntaṃ matvā śivaparamatattvaṃ śivamayaṃna jāne rūpatvaṃ śivamiti namo vedya śiva te || 20||

यदज्ञात्वा तत्त्वं सकलमपि संसारपतितंजगज्जन्मावृत्तिं दहति सततं दुःखनिलयम् ।यदेतज्ज्ञात्वैवावहति च निवृत्तिं परतरांन जाने तत्तत्त्वं परमिति नमो वेद्य शिव ते ॥ २१॥

yadajñātvā tattvaṃ sakalamapi saṃsārapatitaṃjagajjanmāvṛttiṃ dahati satataṃ duḥkhanilayam |yadetajjñātvaivāvahati ca nivṛttiṃ paratarāṃna jāne tattattvaṃ paramiti namo vedya śiva te || 21||

न वेदं यद्रूपं निगमविषयं मङ्गलकरंन दृष्टं केनापि ध्रुवमिति विजाने शिव विभो ।ततश्चित्ते शम्भो न हि मम विषादोऽघविकृतिःप्रयत्नाल्लब्धेऽस्मिन्न किमपि नमः पूर्णं शिव ते ॥ २२॥

na vedaṃ yadrūpaṃ nigamaviṣayaṃ maṅgalakaraṃna dṛṣṭaṃ kenāpi dhruvamiti vijāne śiva vibho |tataścitte śambho na hi mama viṣādo'ghavikṛtiḥprayatnāllabdhe'sminna kimapi namaḥ pūrṇaṃ śiva te || 22||

तवाकर्ण्यागूढं यदपि परतत्त्वं श्रुतिपरंतदेवातीतं सन्नयनपदवीं नात्र तनुते ।कदाचित्किञ्चिद्वा स्फुरति कतिधा चेतसि तवस्फुरद्रूपं भव्यं भवहर परावेद्य शिव ते ॥ २३॥

tavākarṇyāgūḍhaṃ yadapi paratattvaṃ śrutiparaṃtadevātītaṃ sannayanapadavīṃ nātra tanute |kadācitkiñcidvā sphurati katidhā cetasi tavasphuradrūpaṃ bhavyaṃ bhavahara parāvedya śiva te || 23||

त्वमिन्दुर्भानुस्त्वं हुतभुगसि वायुश्च सलिलंत्वमेवाकाशोऽसि क्षितिरसि तथाऽऽत्माऽसि भगवन् ।ततः सर्वाकारस्त्वमसि भवतो भिन्नमनघान्न तत्सत्यं सत्यं त्रिनयन नमोऽनन्त शिव ते ॥ २४॥

tvamindurbhānustvaṃ hutabhugasi vāyuśca salilaṃtvamevākāśo'si kṣitirasi tathā''tmā'si bhagavan |tataḥ sarvākārastvamasi bhavato bhinnamanaghānna tatsatyaṃ satyaṃ trinayana namo'nanta śiva te || 24||

विधुं धत्से नित्यं शिरसि मृदुकण्ठोऽपि गरलंनवं नागाहारं भसितममलं भासुरतनुम् ।करे शूलं भाले ज्वलनमनिशं तत्किमिति तेन तत्त्वं जानेऽहं भवहर नमः कूर्प शिव ते ॥ २५॥

vidhuṃ dhatse nityaṃ śirasi mṛdukaṇṭho'pi garalaṃnavaṃ nāgāhāraṃ bhasitamamalaṃ bhāsuratanum |kare śūlaṃ bhāle jvalanamaniśaṃ tatkimiti tena tattvaṃ jāne'haṃ bhavahara namaḥ kūrpa śiva te || 25||

तवापा\ङ्गः शुद्धो यदि भवति भव्ये शुभकरःकदाचित्कस्मिंश्चिल्लघुतरनरे विप्रभवति ।स एवैताँल्लोकान् रचयितुमलं सापि च महान्कृपाधारोऽयं सुखयति नमोऽनन्त शिव ते ॥ २६॥

tavāpā\ṅgaḥ śuddho yadi bhavati bhavye śubhakaraḥkadācitkasmiṃścillaghutaranare viprabhavati |sa evaitām̐llokān racayitumalaṃ sāpi ca mahānkṛpādhāro'yaṃ sukhayati namo'nanta śiva te || 26||

भवन्तं देवेशं शिवमितरगीर्वाणसदृशंप्रमादाद्यः कश्चिद्यदि यदपि चित्तेऽपि मनुते ।स दुःखं लब्ध्वाऽन्ते नरकमपि याति ध्रुवमिदंध्रुवं देवाराध्यामितगुण नमोऽनन्त शिव ते ॥ २७॥

bhavantaṃ deveśaṃ śivamitaragīrvāṇasadṛśaṃpramādādyaḥ kaścidyadi yadapi citte'pi manute |sa duḥkhaṃ labdhvā'nte narakamapi yāti dhruvamidaṃdhruvaṃ devārādhyāmitaguṇa namo'nanta śiva te || 27||

प्रदोषे रत्नाढ्ये मृदुलतरसिंहासनवरेभवानीमारूढामसकृदपि संवीक्ष्य भवता ।कृतं सम्यन्नाट्यं प्रथितमिति वेदोऽपि भवतिप्रभावः को वाऽयं तव हर नमो दीप शिव ते ॥ २८॥

pradoṣe ratnāḍhye mṛdulatarasiṃhāsanavarebhavānīmārūḍhāmasakṛdapi saṃvīkṣya bhavatā |kṛtaṃ samyannāṭyaṃ prathitamiti vedo'pi bhavatiprabhāvaḥ ko vā'yaṃ tava hara namo dīpa śiva te || 28||

स्मशाने सञ्चारः किमु शिव न ते क्वापि गमनंयतो विश्वं व्याप्याखिलमपि सदा तिष्ठति भवान् ।विभुं नित्यं शुद्धं शिवमुपहतं व्यापकमितिश्रुतिः साक्षाद्वक्ति त्वयमपि नमः शुद्ध शिव ते ॥ २९॥

smaśāne sañcāraḥ kimu śiva na te kvāpi gamanaṃyato viśvaṃ vyāpyākhilamapi sadā tiṣṭhati bhavān |vibhuṃ nityaṃ śuddhaṃ śivamupahataṃ vyāpakamitiśrutiḥ sākṣādvakti tvayamapi namaḥ śuddha śiva te || 29||

धनुर्मेरुः शेषो धनुवरगुणो यानमवनिस्तवैवेदं चक्रं निगमनिकरा वाजिनिकराः ।पुरोलक्ष्यं यन्ता विधिरिषुहरिश्चेति निगमःकिमेवं त्वन्वेष्यो निगदति नमः पूर्ण शिव ते ॥ ३०॥

dhanurmeruḥ śeṣo dhanuvaraguṇo yānamavanistavaivedaṃ cakraṃ nigamanikarā vājinikarāḥ |purolakṣyaṃ yantā vidhiriṣuhariśceti nigamaḥkimevaṃ tvanveṣyo nigadati namaḥ pūrṇa śiva te || 30||

मृदुः सत्त्वं त्वेतद्भवमनघयुक्तं च रजसातमोयुक्तं शुद्धं हरमपि शिवं निष्कलमिति ।वदत्येको वेदस्त्वमसि तदुपास्यं ध्रुवमिदंत्वमोङ्काराकारो ध्रुवमिति नमोऽनन्त शिव ते ॥ ३१॥

mṛduḥ sattvaṃ tvetadbhavamanaghayuktaṃ ca rajasātamoyuktaṃ śuddhaṃ haramapi śivaṃ niṣkalamiti |vadatyeko vedastvamasi tadupāsyaṃ dhruvamidaṃtvamoṅkārākāro dhruvamiti namo'nanta śiva te || 31||

जगत्सुप्तिं बोधं व्रजति भवतो निर्गतमपिप्रवृत्तिं व्यापारं पुनरपि सुषुप्तिं च सकलम् ।त्वदन्यं त्वत्प्रेक्ष्यं व्रजति शरणं नेति निगमोवदत्यद्धा सर्वः शिव इति नमः स्तुत्य शिव ते ॥ ३२॥

jagatsuptiṃ bodhaṃ vrajati bhavato nirgatamapipravṛttiṃ vyāpāraṃ punarapi suṣuptiṃ ca sakalam |tvadanyaṃ tvatprekṣyaṃ vrajati śaraṇaṃ neti nigamovadatyaddhā sarvaḥ śiva iti namaḥ stutya śiva te || 32||

त्वमेवालोकानामधिपतिरुमानाथ जगतांशरण्यः प्राप्यस्त्वं जलनिधिरिवानन्तपयसाम् ।त्वदन्यो निर्वाणं तट इति च निर्वाणयतिरप्यतः सर्वोत्कृष्टस्त्वमसि हि नमो नित्य शिव ते ॥ ३३॥

tvamevālokānāmadhipatirumānātha jagatāṃśaraṇyaḥ prāpyastvaṃ jalanidhirivānantapayasām |tvadanyo nirvāṇaṃ taṭa iti ca nirvāṇayatirapyataḥ sarvotkṛṣṭastvamasi hi namo nitya śiva te || 33||

तवैवांशो भानुस्तपति विधुरप्येति पवनःपवत्येषोऽग्निश्च ज्वलति सलिलं च प्रवहति ।तवाज्ञाकारित्वं सकलसुरवर्गस्य सततंत्वमेकः स्वातन्त्र्यं वहसि हि नमोऽनन्त शिव ते ॥ ३४॥

tavaivāṃśo bhānustapati vidhurapyeti pavanaḥpavatyeṣo'gniśca jvalati salilaṃ ca pravahati |tavājñākāritvaṃ sakalasuravargasya satataṃtvamekaḥ svātantryaṃ vahasi hi namo'nanta śiva te || 34||

स्वतन्त्रोऽयं सोमः सकलभुवनैकप्रभुरयंनियन्ता देवानामपि हर नियन्तासि न परः ।शिवः शुद्धा मायारहित इति वेदोऽपि वदतिस्वयं तामाशास्य त्रयहर नमोऽनन्त शिव ते ॥ ३५॥

svatantro'yaṃ somaḥ sakalabhuvanaikaprabhurayaṃniyantā devānāmapi hara niyantāsi na paraḥ |śivaḥ śuddhā māyārahita iti vedo'pi vadatisvayaṃ tāmāśāsya trayahara namo'nanta śiva te || 35||

नमो रुद्रानन्तामरवर नमः शङ्कर विभोनमो गौरीनाथ त्रिनयन शरण्याङ्घ्रिकमल ।नमः शर्व श्रीमन्ननघ महदैश्वर्यनिलयस्मरारे पापारे जय जय नमः सेव्य शिव ते ॥ ३६॥

namo rudrānantāmaravara namaḥ śaṅkara vibhonamo gaurīnātha trinayana śaraṇyāṅghrikamala |namaḥ śarva śrīmannanagha mahadaiśvaryanilayasmarāre pāpāre jaya jaya namaḥ sevya śiva te || 36||

महादेवामेयानघगुणगणप्रामवसतन्नमो भूयो भूयः पुनरपि नमस्ते पुनरपि ।पुराराते शम्भो पुनरपि नमस्ते शिव विभोनमो भूयो भूयः शिव शिव नमोऽनन्त शिव ते ॥ ३७॥

mahādevāmeyānaghaguṇagaṇaprāmavasatannamo bhūyo bhūyaḥ punarapi namaste punarapi |purārāte śambho punarapi namaste śiva vibhonamo bhūyo bhūyaḥ śiva śiva namo'nanta śiva te || 37||

कदाचिद्गण्यन्ते निबिडनियतवृष्टिकणिकाःकदाचित्तत्क्षेत्राण्यपि सिकतलेशं कुशलिना ।अनन्तैराकल्पं शिव गुणगणश्चारुरसनैर्न शक्यं ते नूनं गणयितुमुषित्वाऽपि सततम् ॥ ३८॥

kadācidgaṇyante nibiḍaniyatavṛṣṭikaṇikāḥkadācittatkṣetrāṇyapi sikataleśaṃ kuśalinā |anantairākalpaṃ śiva guṇagaṇaścārurasanairna śakyaṃ te nūnaṃ gaṇayitumuṣitvā'pi satatam || 38||

मया विज्ञायैषाऽनिशमपि कृता जेतुमनसासकामेनामेया सततमपराधा बहुविधाः ।त्वयैते क्षन्तव्याः क्वचिदपि शरीरेण वचसाकृतैर्नैतैर्नूनं शिव शिव कृपासागर विभो ॥ ३९॥

mayā vijñāyaiṣā'niśamapi kṛtā jetumanasāsakāmenāmeyā satatamaparādhā bahuvidhāḥ |tvayaite kṣantavyāḥ kvacidapi śarīreṇa vacasākṛtairnaitairnūnaṃ śiva śiva kṛpāsāgara vibho || 39||

प्रमादाद्ये केचिद्विततमपराधा विधिहताःकृताः सर्वे तेऽपि प्रशममुपयान्तु स्फुटतरम् ।शिव श्रीमच्छम्भो शिवशिव महेशेति च जपन्क्वचिल्लिङ्गाकारे शिव हर वसामि स्थिरतरम् ॥ ४०॥

pramādādye kecidvitatamaparādhā vidhihatāḥkṛtāḥ sarve te'pi praśamamupayāntu sphuṭataram |śiva śrīmacchambho śivaśiva maheśeti ca japankvacilliṅgākāre śiva hara vasāmi sthirataram || 40||

इति स्तुत्वा शिवं विष्णुः प्रणम्य च मुहुर्मुहुः ।निर्विण्णो न्यवसन्नूनं कृताञ्जलिपुटः स्थिरम् ॥ ४१॥

iti stutvā śivaṃ viṣṇuḥ praṇamya ca muhurmuhuḥ |nirviṇṇo nyavasannūnaṃ kṛtāñjalipuṭaḥ sthiram || 41||

तदा शिवः शिवं रूपमादायोवाच सर्वगः ।भीषयन्नखिलान्भूतान् घनगम्भीरया गिरा ॥ ४२॥

tadā śivaḥ śivaṃ rūpamādāyovāca sarvagaḥ |bhīṣayannakhilānbhūtān ghanagambhīrayā girā || 42||

मदीयं रूपममलं कथं ज्ञेयं भवादृशैः ।यत्तु वेदैरविज्ञातमित्युक्त्वाऽन्तर्दधे शिवः ॥ ४३॥

madīyaṃ rūpamamalaṃ kathaṃ jñeyaṃ bhavādṛśaiḥ |yattu vedairavijñātamityuktvā'ntardadhe śivaḥ || 43||

ततः पुनर्विधिस्तत्र तपस्तप्तुं समारभत् ।विष्णुश्च शिवतत्त्वस्य ज्ञानार्थमतियत्नतः ॥ ४४॥

tataḥ punarvidhistatra tapastaptuṃ samārabhat |viṣṇuśca śivatattvasya jñānārthamatiyatnataḥ || 44||

तादृशी शिव मे वाच्छा पूजयित्वा वदाम्यहम् ।नान्यो मयाऽर्च्यो देवेषु विना शम्भुं सनातनम् ॥ ४५॥

tādṛśī śiva me vācchā pūjayitvā vadāmyaham |nānyo mayā'rcyo deveṣu vinā śambhuṃ sanātanam || 45||

त्वयापि शाङ्करं लिङ्गं पूजनीयं प्रयत्नतः ।विहायैवान्यदेवानां पूजनं शेष सर्वदा ॥ ४६॥

tvayāpi śāṅkaraṃ liṅgaṃ pūjanīyaṃ prayatnataḥ |vihāyaivānyadevānāṃ pūjanaṃ śeṣa sarvadā || 46||

इति श्रीस्कन्दपुराणे विष्णुविरचितं शिवमहिमस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrīskandapurāṇe viṣṇuviracitaṃ śivamahimastotraṃ sampūrṇam |