वेदान्तपररामायणम् Vedantapararamayanam

दशेन्द्रियरथो देही राजा दशरथः स्मृतः ।कौसल्या तत्प्रिया बुद्धी रामस्तत्रोद्गतः परः ॥ १॥

daśendriyaratho dehī rājā daśarathaḥ smṛtaḥ |kausalyā tatpriyā buddhī rāmastatrodgataḥ paraḥ || 1||

वृत्वा सीतां स्वानुभूतिं सुखमास्तेऽथ दैवतः ।संसारविपिनं प्रापाहङ्कारो रावणाभिधः ॥ २॥

vṛtvā sītāṃ svānubhūtiṃ sukhamāste'tha daivataḥ |saṃsāravipinaṃ prāpāhaṅkāro rāvaṇābhidhaḥ || 2||

राजसः स्वानुभूतिं तां सीतां यत्नाज्जहार ह ।रामः परात्मापि ततः स्वानुभूतिवियोगतः ॥ ३॥

rājasaḥ svānubhūtiṃ tāṃ sītāṃ yatnājjahāra ha |rāmaḥ parātmāpi tataḥ svānubhūtiviyogataḥ || 3||

प्राप्तो दीनदशां दुःखी शुशोच विरहातुरः ।परिभ्रमन्हनुमता विवेकेन च सङ्गतः ॥ ४॥

prāpto dīnadaśāṃ duḥkhī śuśoca virahāturaḥ |paribhramanhanumatā vivekena ca saṅgataḥ || 4||

तेन सीतास्वानुभूतिस्थितिवार्ता प्रदर्शिता ।ततो वानरसद्वृत्तिसैन्येन च हनूमता ॥ ५॥

tena sītāsvānubhūtisthitivārtā pradarśitā |tato vānarasadvṛttisainyena ca hanūmatā || 5||

सेतुं बध्वा स जलधौ साधनाश्मभिरुत्कटैः ।ततो भवाब्धिमुल्लङ्घ्य दीप्तज्ञानाग्निना भृशम् ॥ ६॥

setuṃ badhvā sa jaladhau sādhanāśmabhirutkaṭaiḥ |tato bhavābdhimullaṅghya dīptajñānāgninā bhṛśam || 6||

सूक्ष्मदेहाख्यलङ्कां च दग्ध्वौपनिषदस्त्रतः ।कामक्रोधादि रक्षांसि हत्वा युद्धे सहस्रशः ॥ ७॥

sūkṣmadehākhyalaṅkāṃ ca dagdhvaupaniṣadastrataḥ |kāmakrodhādi rakṣāṃsi hatvā yuddhe sahasraśaḥ || 7||

सात्त्विकाहङ्कारबिभीषणसाहाय्यतस्ततः ।कुम्भकर्णं तामसाहङ्कारं राजसमप्यथ ॥ ८॥

sāttvikāhaṅkārabibhīṣaṇasāhāyyatastataḥ |kumbhakarṇaṃ tāmasāhaṅkāraṃ rājasamapyatha || 8||

निहत्य रावणं स्वानुभूतिं सीतां प्रगृह्य च ।रामः स्वरूपसाम्राज्येऽभिषिक्तोऽरीरमत्तया ॥ ९॥

nihatya rāvaṇaṃ svānubhūtiṃ sītāṃ pragṛhya ca |rāmaḥ svarūpasāmrājye'bhiṣikto'rīramattayā || 9||

इति श्री परमपूजनीय श्रीवासुदेवानन्दसरस्वतीविरचितंवेदान्तपररामायणं सम्पूर्णम् ॥

iti śrī paramapūjanīya śrīvāsudevānandasarasvatīviracitaṃvedāntapararāmāyaṇaṃ sampūrṇam ||