रामलघुमहिम्नस्तोत्रम् Shrirama Laghu Mahimna Stotram

॥ श्रीगणेशाय नमः ॥॥ श्रीरामाय नमः ॥अथ मङ्गलाचरणम् ।स्वर्गीयभोगास्पदलक्षवृत्तिषुसाध्याद्यसाध्यादिवियोगतन्तुषु ।आनन्दरूपेऽप्यनवस्थितंहि मेमातस्त्वदाराधनलोलुपं मनः ॥रामं सदानन्दमयं परेशंसच्चिन्मयं वाङ्मयदिव्यरूपम् ।अग्निं नभस्थं युतनादबिन्दुबीजस्वरूपं सततं नमामि ॥अथ राम(लघु)महिम्नस्तोत्रम् ।रमन्ते यस्मिन् ते मुनिवरगणाः सिद्धनिकरायमानन्दाकारं सकलजगदाधारनिलयम् ।नमन्ति त्रैवर्गास्त्रिगुणमयतत्वादिकिरणंतमेव श्रीरामं स्मरहरनुतं नौमि सततम् ॥ १॥

|| śrīgaṇeśāya namaḥ |||| śrīrāmāya namaḥ ||atha maṅgalācaraṇam |svargīyabhogāspadalakṣavṛttiṣusādhyādyasādhyādiviyogatantuṣu |ānandarūpe'pyanavasthitaṃhi memātastvadārādhanalolupaṃ manaḥ ||rāmaṃ sadānandamayaṃ pareśaṃsaccinmayaṃ vāṅmayadivyarūpam |agniṃ nabhasthaṃ yutanādabindubījasvarūpaṃ satataṃ namāmi ||atha rāma(laghu)mahimnastotram |ramante yasmin te munivaragaṇāḥ siddhanikarāyamānandākāraṃ sakalajagadādhāranilayam |namanti traivargāstriguṇamayatatvādikiraṇaṃtameva śrīrāmaṃ smaraharanutaṃ naumi satatam || 1||

प्रकाशो राकारः प्रकृतिमयरूपो हरनुतोविमर्शश्चैवासौ विकृतिजतनुर्माक्षरपदः ।विसर्गाकारश्चिन्मयपरमसत्तात्मकतनुःपरं दिव्यं रामं स्मरहरनुतं नौमि सततम् ॥ २॥

prakāśo rākāraḥ prakṛtimayarūpo haranutovimarśaścaivāsau vikṛtijatanurmākṣarapadaḥ |visargākāraścinmayaparamasattātmakatanuḥparaṃ divyaṃ rāmaṃ smaraharanutaṃ naumi satatam || 2||

पुनः श्रीराकारो दहननिलयो रक्तवदनोमकारः शुद्धाभः शशधरतनुर्नित्यधवलः ।तयोर्योगाद्रामेति भवति महातारकमनुर्महारूपं रामं स्मरहरनुतं नौमि सततम् ॥ ३॥

punaḥ śrīrākāro dahananilayo raktavadanomakāraḥ śuddhābhaḥ śaśadharatanurnityadhavalaḥ |tayoryogādrāmeti bhavati mahātārakamanurmahārūpaṃ rāmaṃ smaraharanutaṃ naumi satatam || 3||

जगन्माया दिव्या परमजननो राक्षरमयीशिवो ब्रह्माकारः परमजनको माक्षरमयः ।उभौ तौ रामेतीह जगति सदा संविलसतःशिवाकार रामं स्मरहरनुतं नौमि सततम् ॥ ४॥

jaganmāyā divyā paramajanano rākṣaramayīśivo brahmākāraḥ paramajanako mākṣaramayaḥ |ubhau tau rāmetīha jagati sadā saṃvilasataḥśivākāra rāmaṃ smaraharanutaṃ naumi satatam || 4||

महारेफात्तेजो गगनमपि चाकारसुलिपेःशतानन्दाज्जातञ्च सलिलमकाराद्वसुमती ।विसर्गाद्वायूरा म इति किल तत्त्वात्मकमनुःसतत्वं श्रीरामं स्मरहरनुतं नौमि सततम् ॥ ५॥

mahārephāttejo gaganamapi cākārasulipeḥśatānandājjātañca salilamakārādvasumatī |visargādvāyūrā ma iti kila tattvātmakamanuḥsatatvaṃ śrīrāmaṃ smaraharanutaṃ naumi satatam || 5||

परो राकारोवै भुवनरचनाद्यङ्कुरमयोमकारो ब्रह्माण्डोभवनिखिलबीजादिविभवः ।महामन्त्रो रामेति परतरबीजाङ्कुरमयस्तमादि श्रीरामं स्मरहरनुतं नौमि सततम् ॥ ६॥

paro rākārovai bhuvanaracanādyaṅkuramayomakāro brahmāṇḍobhavanikhilabījādivibhavaḥ |mahāmantro rāmeti paratarabījāṅkuramayastamādi śrīrāmaṃ smaraharanutaṃ naumi satatam || 6||

भुवां कुण्डल्याख्या भुजगसदृशी राक्षरमयीमकाराक्षेलीनं नभसि शशिनो मण्डलमपि ।महायोगाद्या सा शुभहठमयो रामपदवीसुयोगेशं रामं स्मरहरनुतं नौमि सततम् ॥ ७॥

bhuvāṃ kuṇḍalyākhyā bhujagasadṛśī rākṣaramayīmakārākṣelīnaṃ nabhasi śaśino maṇḍalamapi |mahāyogādyā sā śubhahaṭhamayo rāmapadavīsuyogeśaṃ rāmaṃ smaraharanutaṃ naumi satatam || 7||

ज्वलच्छ्रीराकारो निखिलजनसम्पत्प्रदलिपिर्मकारः शीताक्षो निजसकलतत्वादिजनकः ।अभूच्छ्रिमद्रामेति पुनरघराम्नायजमनुमहेशं श्रीरामं स्मरहरनुतं नौमि सततम् ॥ ८॥

jvalacchrīrākāro nikhilajanasampatpradalipirmakāraḥ śītākṣo nijasakalatatvādijanakaḥ |abhūcchrimadrāmeti punaragharāmnāyajamanumaheśaṃ śrīrāmaṃ smaraharanutaṃ naumi satatam || 8||

परः सीरूपाक्षः कहरिहर शक्त्यङ्गनिकरोमहोग्राख्याताराकृतिरपिचतारेतिपदवी ।ततोमौकाराक्षः खलु परमहेशावयवकःशुभौसीतारामौ स्मरहरनुतौ नौमि सततम् ॥ ९॥

paraḥ sīrūpākṣaḥ kaharihara śaktyaṅganikaromahogrākhyātārākṛtirapicatāretipadavī |tatomaukārākṣaḥ khalu paramaheśāvayavakaḥśubhausītārāmau smaraharanutau naumi satatam || 9||

स्वबीजं रामं ङेयुतमथ नियोज्यापिहृदयंभवेन्मन्त्रो दिव्यः परमसुखदः पड्लिपिमयः ।महाविद्यादाता यमभयहरः सर्वधनदःषडणेशं रामं स्मरहरनुतं नौमि सततम् ॥ १०॥

svabījaṃ rāmaṃ ṅeyutamatha niyojyāpihṛdayaṃbhavenmantro divyaḥ paramasukhadaḥ paḍlipimayaḥ |mahāvidyādātā yamabhayaharaḥ sarvadhanadaḥṣaḍaṇeśaṃ rāmaṃ smaraharanutaṃ naumi satatam || 10||

त्रपा तारान्त्यस्था तदनु हृदयाख्यं शुभपदंततो रामो ङेन्त्यश्च परमशिवेशीप्रणवकः ।महासम्पद्दाता भुवनविजयाष्टाक्षरमनुःशुभष्टार्णं रामं स्मरहरनुतं नौमि सततम् ॥ ११॥

trapā tārāntyasthā tadanu hṛdayākhyaṃ śubhapadaṃtato rāmo ṅentyaśca paramaśiveśīpraṇavakaḥ |mahāsampaddātā bhuvanavijayāṣṭākṣaramanuḥśubhaṣṭārṇaṃ rāmaṃ smaraharanutaṃ naumi satatam || 11||

महातारो माया तदनु कमला सा रतिपतिःशुभा वाणी पश्चात् परमनिजबीजं मनुवरम् ।षडर्णोऽयं मन्त्रो भवति जपतामिष्टजनकःसुबीजाख्यं रामं स्मरहस्नुतं नौमि सततम् ॥ १२॥

mahātāro māyā tadanu kamalā sā ratipatiḥśubhā vāṇī paścāt paramanijabījaṃ manuvaram |ṣaḍarṇo'yaṃ mantro bhavati japatāmiṣṭajanakaḥsubījākhyaṃ rāmaṃ smarahasnutaṃ naumi satatam || 12||

मनोज्ञं षट्कोणञ्च वसुदलयुग्मं शुभकरंत्रिवृत्तं तद्वाह्येऽर्कदलकमलं पोडशदलम् ।ततो द्वात्रिंशत्कं तदनुधरणीचक्रहुतकंतदन्तस्थं रामं स्मरहरनुतं नौमि सततम् ॥ १३॥

manojñaṃ ṣaṭkoṇañca vasudalayugmaṃ śubhakaraṃtrivṛttaṃ tadvāhye'rkadalakamalaṃ poḍaśadalam |tato dvātriṃśatkaṃ tadanudharaṇīcakrahutakaṃtadantasthaṃ rāmaṃ smaraharanutaṃ naumi satatam || 13||

स्ववामोरौ वामं स्वकरकमलं दक्षमपरंलसत्प्राज्ञा मुद्रं दधतमपि वीरासनगतम् ।घनश्यामं भ्राजन्मणिमुकुटमापीतवसनंससीतं श्रीरामं स्मरहरनुतं नौमि सततम् ॥ १४॥

svavāmorau vāmaṃ svakarakamalaṃ dakṣamaparaṃlasatprājñā mudraṃ dadhatamapi vīrāsanagatam |ghanaśyāmaṃ bhrājanmaṇimukuṭamāpītavasanaṃsasītaṃ śrīrāmaṃ smaraharanutaṃ naumi satatam || 14||

इदं स्तोत्रं रामेति सुमनुसमुद्धारणयुतंपुनर्ध्यानोद्धाराति शुभकरयन्त्राख्यसहितम् ।प्रसादार्थं रामस्य ननु धनशंशेररचितंक्षमार्थं श्रीरामं स्मरहरनुतं नौमि सततम् ॥ १५॥

idaṃ stotraṃ rāmeti sumanusamuddhāraṇayutaṃpunardhyānoddhārāti śubhakarayantrākhyasahitam |prasādārthaṃ rāmasya nanu dhanaśaṃśeraracitaṃkṣamārthaṃ śrīrāmaṃ smaraharanutaṃ naumi satatam || 15||

इति श्रीधनशंशेर जङ्गवर्मणाविरचितं वीरेन्द्रकेसरिन्शर्मणा संशोधितं श्रीरामलघुमहिम्नस्तोत्रम् ॥

iti śrīdhanaśaṃśera jaṅgavarmaṇāviracitaṃ vīrendrakesarinśarmaṇā saṃśodhitaṃ śrīrāmalaghumahimnastotram ||