रामकर्णामृतम् Shrirama Karnamritam

श्रीरामाय नमः

śrīrāmāya namaḥ

श्रीरामं त्रिजगद्गुरुं सुरवरं सीतामनोनायकंश्यामाङ्गं शशिकोटिमञ्जुवदनं वक्षोल्लसत्कौस्तुभम् ।सौम्यं सत्वगुणोत्तमं सुसरयूतीरे वसन्तं प्रभुंत्रातारं सकलार्थसिद्धिसहितं वन्दे रघूणां पतिम् ॥ १॥

śrīrāmaṃ trijagadguruṃ suravaraṃ sītāmanonāyakaṃśyāmāṅgaṃ śaśikoṭimañjuvadanaṃ vakṣollasatkaustubham |saumyaṃ satvaguṇottamaṃ susarayūtīre vasantaṃ prabhuṃtrātāraṃ sakalārthasiddhisahitaṃ vande raghūṇāṃ patim || 1||

श्रीराघवं दशरथात्मजमप्रमेयंसीतापतिं रघुवरान्वयरत्नदीपम् ।आजानुबाहुमरविन्ददलायताक्षंरामं निशाचरविनाशकरं नमामि ॥ २॥

śrīrāghavaṃ daśarathātmajamaprameyaṃsītāpatiṃ raghuvarānvayaratnadīpam |ājānubāhumaravindadalāyatākṣaṃrāmaṃ niśācaravināśakaraṃ namāmi || 2||

श्रीरामं बलवैरिनीलचिकुरं स्मेराननं श्यामलंकर्णान्तायतलोचनं सुरवरं कारुण्यपाथोनिधिम् ।शोणाम्भोरुहपादपल्लवयुगं क्षोणीतनूजायुतंराजत्कुण्डलगण्डभागयुगलं रामं सदाऽहं भजे ॥ ३॥

śrīrāmaṃ balavairinīlacikuraṃ smerānanaṃ śyāmalaṃkarṇāntāyatalocanaṃ suravaraṃ kāruṇyapāthonidhim |śoṇāmbhoruhapādapallavayugaṃ kṣoṇītanūjāyutaṃrājatkuṇḍalagaṇḍabhāgayugalaṃ rāmaṃ sadā'haṃ bhaje || 3||

श्रीरामं जगदेकवीरममलं सीतामनोरञ्जनंकौसल्यावरनन्दनं रघुपतिं काकुत्स्थवंशोद्भवम् ।लोकानामभिराममङ्गलधनव्यापारपारायणंवन्देऽहं जनघोरपापनिकरध्वंसं विभुं राघवम् ॥ ४॥

śrīrāmaṃ jagadekavīramamalaṃ sītāmanorañjanaṃkausalyāvaranandanaṃ raghupatiṃ kākutsthavaṃśodbhavam |lokānāmabhirāmamaṅgaladhanavyāpārapārāyaṇaṃvande'haṃ janaghorapāpanikaradhvaṃsaṃ vibhuṃ rāghavam || 4||

श्रीरामं जगदीश्वरं जनकजाजानिं जनानन्दनंजन्तूनां जनकं जनार्तिहरणं लोकेश्वरं शाश्वतम् ।जाबालादिमुनीश्वरैः परिवृतं जाज्ज्वल्यमानं सदाजङ्घालं जमदग्निसूनुहरणं जातानुकम्पं भजे ॥ ५॥

śrīrāmaṃ jagadīśvaraṃ janakajājāniṃ janānandanaṃjantūnāṃ janakaṃ janārtiharaṇaṃ lokeśvaraṃ śāśvatam |jābālādimunīśvaraiḥ parivṛtaṃ jājjvalyamānaṃ sadājaṅghālaṃ jamadagnisūnuharaṇaṃ jātānukampaṃ bhaje || 5||

श्रीरामो रघुनायको रघुवरो राजीवनेत्राञ्चितोराजेन्द्रो रघुपुङ्गवो रघुकुलोत्तंसो रघूणां पतिः ।रामो राक्षसनाशनोऽमितबलो राकेन्दुपूर्णाननोराजत्किङ्किणिकङ्कणाङ्कितकरो रामस्सदा पातु नः ॥ ६॥

śrīrāmo raghunāyako raghuvaro rājīvanetrāñcitorājendro raghupuṅgavo raghukulottaṃso raghūṇāṃ patiḥ |rāmo rākṣasanāśano'mitabalo rākendupūrṇānanorājatkiṅkiṇikaṅkaṇāṅkitakaro rāmassadā pātu naḥ || 6||

श्रीरामचन्द्र करुणाकर राघावेन्द्रराजेन्द्रचन्द्र रघुवंशसमुद्रचन्द्र ।सुग्रीवनेत्रयुगलोत्पलपूर्णचन्द्रसीतामनःकुमुदचन्द्र नमो नमस्ते ॥ ७॥

śrīrāmacandra karuṇākara rāghāvendrarājendracandra raghuvaṃśasamudracandra |sugrīvanetrayugalotpalapūrṇacandrasītāmanaḥkumudacandra namo namaste || 7||

श्रीरामं करुणाकरं गुणनिधिं सीतापतिं शाश्वतंपारावारगभीरमब्जनयनं प्रावृड् (भ्राजद्) घनश्यामलम् ।वीरश्रेष्ठमनामयं विजयिनं विश्वप्रकाशात्मकंघोरारिप्रकराधिकप्रहरणं कोदण्डरामं भजे ॥ ८॥

śrīrāmaṃ karuṇākaraṃ guṇanidhiṃ sītāpatiṃ śāśvataṃpārāvāragabhīramabjanayanaṃ prāvṛḍ (bhrājad) ghanaśyāmalam |vīraśreṣṭhamanāmayaṃ vijayinaṃ viśvaprakāśātmakaṃghorāriprakarādhikapraharaṇaṃ kodaṇḍarāmaṃ bhaje || 8||

श्रीरामचन्द्रेति सलक्ष्मणेति नीलोत्पलश्यामलकोमलेति ।आक्रोशतामस्त्वधुनैव जिह्वा सीतापते राघव राघवेति ॥ ९॥

śrīrāmacandreti salakṣmaṇeti nīlotpalaśyāmalakomaleti |ākrośatāmastvadhunaiva jihvā sītāpate rāghava rāghaveti || 9||

श्रीरामचन्द्रे रमतां मनो मे रमाङ्गवामे विपदां विरामे ।जितारिरामे प्रणतारिरामे गुणाभिरामे भुवनैकरामे ॥ १०॥

śrīrāmacandre ramatāṃ mano me ramāṅgavāme vipadāṃ virāme |jitārirāme praṇatārirāme guṇābhirāme bhuvanaikarāme || 10||

श्रीरामचन्द्र रघुपुङ्गव राजवर्यराजेन्द्रराज सुरनायक राघवेश ।राजाधिराज रघुनन्दन रामभद्रदासोऽस्म्यहं च भवतः शरणागतोऽस्मि ॥ ११॥

śrīrāmacandra raghupuṅgava rājavaryarājendrarāja suranāyaka rāghaveśa |rājādhirāja raghunandana rāmabhadradāso'smyahaṃ ca bhavataḥ śaraṇāgato'smi || 11||

श्रीरामं सरसीरुहाक्षममलं दूर्वाङ्कुरश्यामलंविद्युत्कोटिनिभप्रभाम्बरधरं वीरासनाधिष्ठितम् ।वामाङ्कोपरि संस्थितां जनकजामालिङ्ग्य तां बाहुनातत्त्वं चापरपाणिना मुनिगणानाज्ञापयन्तं भजे ॥ १२॥

śrīrāmaṃ sarasīruhākṣamamalaṃ dūrvāṅkuraśyāmalaṃvidyutkoṭinibhaprabhāmbaradharaṃ vīrāsanādhiṣṭhitam |vāmāṅkopari saṃsthitāṃ janakajāmāliṅgya tāṃ bāhunātattvaṃ cāparapāṇinā munigaṇānājñāpayantaṃ bhaje || 12||

श्रीरामः सकलेश्वरो मम पिता माता च सीता ममभ्राताऽजश्च सखा प्रभञ्जनसुतः पत्नी विरक्तिः प्रिया ।विश्वामित्रविभीषणप्रभृतयो मित्राणि बोधः सुतोभक्तिः श्रीहरिसङ्गता रतिसुखं वैकुण्ठमस्मत्पदम् ॥ १३॥

śrīrāmaḥ sakaleśvaro mama pitā mātā ca sītā mamabhrātā'jaśca sakhā prabhañjanasutaḥ patnī viraktiḥ priyā |viśvāmitravibhīṣaṇaprabhṛtayo mitrāṇi bodhaḥ sutobhaktiḥ śrīharisaṅgatā ratisukhaṃ vaikuṇṭhamasmatpadam || 13||

श्रीरामामलपुण्डारीकनयन श्रीराम सीतापतेगोविन्दाच्युत नन्दनन्दन मुकुन्दानन्द दामोदर ।विष्णो राघव वासुदेव नृहरे देवौघचूडामणेसंसारार्णवकर्णधारक हरे कृष्णाय तुभ्यं नमः ॥ १४॥

śrīrāmāmalapuṇḍārīkanayana śrīrāma sītāpategovindācyuta nandanandana mukundānanda dāmodara |viṣṇo rāghava vāsudeva nṛhare devaughacūḍāmaṇesaṃsārārṇavakarṇadhāraka hare kṛṣṇāya tubhyaṃ namaḥ || 14||

रामं लक्ष्मणपूर्वजं रघुवरं सीतापतिं सुन्दरंकाकुत्स्थं करुणाकरं गुणनिधिं विप्रप्रियं धार्मिकम् ।राजत्कुण्डलमण्डिताननरुचिं रात्रिञ्चरध्वंसिनंशम्पाकोटिसमानकान्तिविलसन्मायामृगघ्नं भजे ॥ १५॥

rāmaṃ lakṣmaṇapūrvajaṃ raghuvaraṃ sītāpatiṃ sundaraṃkākutsthaṃ karuṇākaraṃ guṇanidhiṃ viprapriyaṃ dhārmikam |rājatkuṇḍalamaṇḍitānanaruciṃ rātriñcaradhvaṃsinaṃśampākoṭisamānakāntivilasanmāyāmṛgaghnaṃ bhaje || 15||

रामं रत्नकिरीटकुण्डलधरं केयूरहारान्वितंसीतालङ्कृतवामभागममलं सिंहासनस्थं प्रभुम् ।सुग्रीवादिसमस्तवानरनुतं संसेव्यमानं सदाविश्वामित्रपराशरादिमुनिभिः संस्तूयमानं भजे ॥ १६॥

rāmaṃ ratnakirīṭakuṇḍaladharaṃ keyūrahārānvitaṃsītālaṅkṛtavāmabhāgamamalaṃ siṃhāsanasthaṃ prabhum |sugrīvādisamastavānaranutaṃ saṃsevyamānaṃ sadāviśvāmitraparāśarādimunibhiḥ saṃstūyamānaṃ bhaje || 16||

रामः सीतासमेतो निवसतु हृदये सानुजं राममीडेरामेण क्षीणपापस्त्रिविधमपि कृतं कर्म रामाय दद्याम् ।रामादन्यं न जाने न हि किमपि महारामनाम्नः समानंरामे पश्यामि विश्वं भुवनमनुदिनं पाहि मां वीरराम ॥ १७॥

rāmaḥ sītāsameto nivasatu hṛdaye sānujaṃ rāmamīḍerāmeṇa kṣīṇapāpastrividhamapi kṛtaṃ karma rāmāya dadyām |rāmādanyaṃ na jāne na hi kimapi mahārāmanāmnaḥ samānaṃrāme paśyāmi viśvaṃ bhuvanamanudinaṃ pāhi māṃ vīrarāma || 17||

रामं राजशिखामणिं रघुपतिं देवारिदर्पापहंलोकानां हितकारिणं गुणनिधिं कारुण्यपुण्योदयम् ।मुक्ताविद्रुमरत्नशोभिततनुं सौन्दर्यहस्ताम्बुजंकौसल्यातनयं भजामि सततं श्रेजानकीनायकम् ॥ १८॥

rāmaṃ rājaśikhāmaṇiṃ raghupatiṃ devāridarpāpahaṃlokānāṃ hitakāriṇaṃ guṇanidhiṃ kāruṇyapuṇyodayam |muktāvidrumaratnaśobhitatanuṃ saundaryahastāmbujaṃkausalyātanayaṃ bhajāmi satataṃ śrejānakīnāyakam || 18||

रामं वीरासनस्थं हृदयगतकरोदञ्चितज्ञानमुद्रंजानुन्यासक्तहस्तं क्षितिवरतनयाभूषितं वामभागे ।षट्कोणे व्याहरन्तं पवनसुतयुतं मानसे मानयन्तंसुग्रीवे सेव्यमाने दृढशरधनुषा दक्षिणे लक्ष्मणेन ॥ १९॥

rāmaṃ vīrāsanasthaṃ hṛdayagatakarodañcitajñānamudraṃjānunyāsaktahastaṃ kṣitivaratanayābhūṣitaṃ vāmabhāge |ṣaṭkoṇe vyāharantaṃ pavanasutayutaṃ mānase mānayantaṃsugrīve sevyamāne dṛḍhaśaradhanuṣā dakṣiṇe lakṣmaṇena || 19||

रामं सौमित्रिमित्रं रघुपतिममलं रामचन्द्रं रमेशंरम्यं श्रीराघवेशं शुभललितमुखं शुद्धसत्त्वं सुवीरम् ।सीतासौन्दर्यपात्रं सुरमुनिविनुतं नीलमिन्दीवराभंवन्दे वन्दारुपालं रजनिचरहरं रम्यकोदण्डरामम् ॥ २०॥

rāmaṃ saumitrimitraṃ raghupatimamalaṃ rāmacandraṃ rameśaṃramyaṃ śrīrāghaveśaṃ śubhalalitamukhaṃ śuddhasattvaṃ suvīram |sītāsaundaryapātraṃ suramunivinutaṃ nīlamindīvarābhaṃvande vandārupālaṃ rajanicaraharaṃ ramyakodaṇḍarāmam || 20||

रामं चन्दनशीतलं क्षितिसुतामोहाकरं श्रीकरंवैदेहीनयनारविन्दमिहिरं सम्पूर्णचन्द्राननम् ।राजानं करुणासमेतनयनं सीतामनःस्यन्दनंसीतादर्पणचारुगण्डललितं वन्दे सदा राघवम् ॥ २१॥

rāmaṃ candanaśītalaṃ kṣitisutāmohākaraṃ śrīkaraṃvaidehīnayanāravindamihiraṃ sampūrṇacandrānanam |rājānaṃ karuṇāsametanayanaṃ sītāmanaḥsyandanaṃsītādarpaṇacārugaṇḍalalitaṃ vande sadā rāghavam || 21||

रामं श्यामाभिरामं रविशशिनयनं कोटिसूर्यप्रकाशंदिव्यं दिव्यास्त्रपाणिं शरमुखशरधिं चारुकोदण्डहस्तम् ।कालं कालाग्निरुद्रं रिपुकुलदहनं विघ्नविच्छेददक्षंभीमं भीमाट्टहासं सकलभयहरं रामचन्द्रं भजेऽहम् ॥ २२॥

rāmaṃ śyāmābhirāmaṃ raviśaśinayanaṃ koṭisūryaprakāśaṃdivyaṃ divyāstrapāṇiṃ śaramukhaśaradhiṃ cārukodaṇḍahastam |kālaṃ kālāgnirudraṃ ripukuladahanaṃ vighnavicchedadakṣaṃbhīmaṃ bhīmāṭṭahāsaṃ sakalabhayaharaṃ rāmacandraṃ bhaje'ham || 22||

रामचन्द्रचरितं कथामृतं लक्ष्मणाग्रजगुणानुकीर्तनम् ।राघवेश तव पादसेवनं सम्भावन्तु मम जन्मजन्मनि ॥ २३॥

rāmacandracaritaṃ kathāmṛtaṃ lakṣmaṇāgrajaguṇānukīrtanam |rāghaveśa tava pādasevanaṃ sambhāvantu mama janmajanmani || 23||

रामो मत्कुलदैवतं सकरुणं रामं भजे सादरंरामेणाखिलघोरपापरहितो रामाय तस्मै नमः ।रामान्नास्ति जगत्त्रयैकसुलभो रामस्य दासोऽस्म्यहंरामे प्रीतिरतीव मे कुलगुरो श्रीराम रक्षस्व माम् ॥ २४॥

rāmo matkuladaivataṃ sakaruṇaṃ rāmaṃ bhaje sādaraṃrāmeṇākhilaghorapāparahito rāmāya tasmai namaḥ |rāmānnāsti jagattrayaikasulabho rāmasya dāso'smyahaṃrāme prītiratīva me kulaguro śrīrāma rakṣasva mām || 24||

श्रीरामचन्द्र तव कीर्तिसुरद्रुमस्यतारागणस्सुमनसः फलमिन्दुबिम्बम् ।मूलं महाफणिपदं गगनं च मध्यंसर्वा दिशो भुवनमण्डलमालवालम् ॥ २५॥

śrīrāmacandra tava kīrtisuradrumasyatārāgaṇassumanasaḥ phalamindubimbam |mūlaṃ mahāphaṇipadaṃ gaganaṃ ca madhyaṃsarvā diśo bhuvanamaṇḍalamālavālam || 25||

वैदेहीं मुदिताभिजातपुलकां गाढं समालिङ्गयन्वामेन स्तनचूचुकं पुलकितं वामं करेण स्पृशन् ।तत्त्वं दक्षिणपाणिना कलितया चिन्मुद्रया बोधयन्रामो मारुतिसेवितः स्मरतु मां साम्राज्यसिंहासने ॥ २६॥

vaidehīṃ muditābhijātapulakāṃ gāḍhaṃ samāliṅgayanvāmena stanacūcukaṃ pulakitaṃ vāmaṃ kareṇa spṛśan |tattvaṃ dakṣiṇapāṇinā kalitayā cinmudrayā bodhayanrāmo mārutisevitaḥ smaratu māṃ sāmrājyasiṃhāsane || 26||

वामाङ्कस्थितजानकीं परिल(र)सत्कोदण्डदण्डं करेचक्रं चोर्ध्वकरेण बाहुयुगले शङ्खं शरं दक्षिणे ।विभ्राणं जलजातपत्रनयनं भद्राद्रिमूर्ध्नि स्थितंकेयूरादिविभूषितं रघुपतिं रामं भजे श्यामलम् ॥ २७॥

vāmāṅkasthitajānakīṃ parila(ra)satkodaṇḍadaṇḍaṃ karecakraṃ cordhvakareṇa bāhuyugale śaṅkhaṃ śaraṃ dakṣiṇe |vibhrāṇaṃ jalajātapatranayanaṃ bhadrādrimūrdhni sthitaṃkeyūrādivibhūṣitaṃ raghupatiṃ rāmaṃ bhaje śyāmalam || 27||

वामे भूमिसुता पुरस्तु हनुमान्पश्चात्सुमित्रासुतःशत्रुघ्नो भरतश्च पार्श्वदलयोर्वाय्वादिकोणेष्वपि ।सुग्रीवश्च विभीषणश्च युवराट् तारासुतो जाम्बवान्मध्ये नीलसोरजकोमलरुचिं रामं भजे श्यामलम् ॥ २८॥

vāme bhūmisutā purastu hanumānpaścātsumitrāsutaḥśatrughno bharataśca pārśvadalayorvāyvādikoṇeṣvapi |sugrīvaśca vibhīṣaṇaśca yuvarāṭ tārāsuto jāmbavānmadhye nīlasorajakomalaruciṃ rāmaṃ bhaje śyāmalam || 28||

वैदेहीसहितं सुरद्रुमतले हैमे महामण्डपेमध्येपुष्पकमासने मणिमये वीरासने सुस्थितम् ।अग्रे वाचयति प्रभञ्जनसुते तत्त्वं मुनिभ्यः परंव्याख्यान्तं भरतादिभिः परिवृतं रामं भजे श्यामलम् ॥ २९॥

vaidehīsahitaṃ suradrumatale haime mahāmaṇḍapemadhyepuṣpakamāsane maṇimaye vīrāsane susthitam |agre vācayati prabhañjanasute tattvaṃ munibhyaḥ paraṃvyākhyāntaṃ bharatādibhiḥ parivṛtaṃ rāmaṃ bhaje śyāmalam || 29||

वैदेहीं परिरभ्य जातपुलकां लज्जावतीं सुस्मितांकाञ्चीनूपुरहारकङ्कणलसत्कर्णावतंसोज्ज्वलाम् ।कस्तूरीघनसारचर्चितकुचां चन्द्राननां श्यामलंकन्दर्पाधिकसुन्दरं रघुपतिं श्रीरामचन्द्रं भजे ॥ ३०॥

vaidehīṃ parirabhya jātapulakāṃ lajjāvatīṃ susmitāṃkāñcīnūpurahārakaṅkaṇalasatkarṇāvataṃsojjvalām |kastūrīghanasāracarcitakucāṃ candrānanāṃ śyāmalaṃkandarpādhikasundaraṃ raghupatiṃ śrīrāmacandraṃ bhaje || 30||

वैदेहीरमणं विभीषणविभुं विष्णुस्वरूपं हरिंविश्वोत्पत्तिविपत्तिपोषणकरं विद्याधरैरर्चितम् ।वैरिध्वंसकरं विरिञ्चिजनकं विश्वात्मकं व्यापकंव्यासाङ्गीरसनारदादिविनुतं वन्दामहे राघवम् ॥ ३१॥

vaidehīramaṇaṃ vibhīṣaṇavibhuṃ viṣṇusvarūpaṃ hariṃviśvotpattivipattipoṣaṇakaraṃ vidyādharairarcitam |vairidhvaṃsakaraṃ viriñcijanakaṃ viśvātmakaṃ vyāpakaṃvyāsāṅgīrasanāradādivinutaṃ vandāmahe rāghavam || 31||

मैथिल्या नगरे विवाहसमये कल्याणवेद्यन्तरेसामन्ते विमलेन्दुरत्नखचिते पीठे वसन्तौ शुभे ।शृण्वन्तौ निगमार्थवेदिविदुषामाशीर्गिरो राजितौपायास्तां सुवधूवरौ रघुपती श्रीजानकीराघवौ ॥ ३२॥

maithilyā nagare vivāhasamaye kalyāṇavedyantaresāmante vimalenduratnakhacite pīṭhe vasantau śubhe |śṛṇvantau nigamārthavedividuṣāmāśīrgiro rājitaupāyāstāṃ suvadhūvarau raghupatī śrījānakīrāghavau || 32||

असितकमलभासा भासयन्तं त्रिलोकंदशरथकुलदीपं दैवताम्भोजभानुम् ।दिनकरकुलबालं दिव्यकोदण्डपाणिंकनकखचितरत्नालङ्कृतं राममीडे ॥ ३३॥

asitakamalabhāsā bhāsayantaṃ trilokaṃdaśarathakuladīpaṃ daivatāmbhojabhānum |dinakarakulabālaṃ divyakodaṇḍapāṇiṃkanakakhacitaratnālaṅkṛtaṃ rāmamīḍe || 33||

सुस्निग्धं नीलकेशं स्फुटमधुरमुखं सुन्दरभ्रूललाटंदीर्घाक्षं चारुनासापुटममलमणिश्रेणिकादन्तपङ्क्तिम् ।विम्बोष्ठं कम्बुकण्ठं कठिनतरमहोरस्कमाजानुबाहुंमुष्टिग्राह्यावलग्नं पृथुजघनमुदारोरुजङ्घाङ्घ्रिमीडे ॥ ३४॥

susnigdhaṃ nīlakeśaṃ sphuṭamadhuramukhaṃ sundarabhrūlalāṭaṃdīrghākṣaṃ cārunāsāpuṭamamalamaṇiśreṇikādantapaṅktim |vimboṣṭhaṃ kambukaṇṭhaṃ kaṭhinataramahoraskamājānubāhuṃmuṣṭigrāhyāvalagnaṃ pṛthujaghanamudārorujaṅghāṅghrimīḍe || 34||

वन्दामहे महेशानचण्डकोदण्डखण्डनम् ।जानकीहृदयानन्दचन्दनं रघुनन्दनम् ॥ ३५॥

vandāmahe maheśānacaṇḍakodaṇḍakhaṇḍanam |jānakīhṛdayānandacandanaṃ raghunandanam || 35||

जानाति राम तव नामरुचिं महेशोजानाति गौतमसती चरणप्रभावम् ।जानाति दोर्बलपराक्रममीशचापोजानात्यमोघपटुबाणगतिं पयोधिः ॥ ३६॥

jānāti rāma tava nāmaruciṃ maheśojānāti gautamasatī caraṇaprabhāvam |jānāti dorbalaparākramamīśacāpojānātyamoghapaṭubāṇagatiṃ payodhiḥ || 36||

दिव्यस्यन्दनमध्यगं रणरणच्चापान्वितं भीषणंकालाग्निप्रतिमानबाणकलितं घोरास्त्रतूणीद्वयम् ।सुग्रीवाङ्गदरावणानुजमरुत्पुत्रादिसंसेवितंरामं राक्षसवीरकोटिहरणं रक्ताम्बुजाक्षं भजे ॥ ३७॥

divyasyandanamadhyagaṃ raṇaraṇaccāpānvitaṃ bhīṣaṇaṃkālāgnipratimānabāṇakalitaṃ ghorāstratūṇīdvayam |sugrīvāṅgadarāvaṇānujamarutputrādisaṃsevitaṃrāmaṃ rākṣasavīrakoṭiharaṇaṃ raktāmbujākṣaṃ bhaje || 37||

ब्रह्माद्यामरसिद्धजन्मभवनं यन्नाभिपङ्केरुहंश्रीनिर्वाणनिकेतनं यदुदरं लोकैकशय्यागृहम् ।यद्वक्षः कमलाविलासभवनं यन्नाम मन्त्रं सतांवासागारमखण्डमण्डलनिधिः पायात्स वो राघावः ॥ ३८॥

brahmādyāmarasiddhajanmabhavanaṃ yannābhipaṅkeruhaṃśrīnirvāṇaniketanaṃ yadudaraṃ lokaikaśayyāgṛham |yadvakṣaḥ kamalāvilāsabhavanaṃ yannāma mantraṃ satāṃvāsāgāramakhaṇḍamaṇḍalanidhiḥ pāyātsa vo rāghāvaḥ || 38||

शृङ्गारं क्षितिनन्दिनीविहरणे वीरं धनुर्भञ्जनेकारुण्यं बलिभञ्जनेऽद्भुतरसं सिन्धौ गिरिस्थापने ।हास्यं शूर्पणखामुखे भयवहे बीभात्समान्यामुखेरौद्रं रावणमर्दने मुनिजने शान्तं वपुः पातु नः ॥ ३९॥

śṛṅgāraṃ kṣitinandinīviharaṇe vīraṃ dhanurbhañjanekāruṇyaṃ balibhañjane'dbhutarasaṃ sindhau giristhāpane |hāsyaṃ śūrpaṇakhāmukhe bhayavahe bībhātsamānyāmukheraudraṃ rāvaṇamardane munijane śāntaṃ vapuḥ pātu naḥ || 39||

माता रामो मत्पिता रामचन्द्रोभ्राता रामो मत्सखा राघवेशः ।सर्वस्वं मे रामचन्द्रो दयालुःनान्यं दैवं नैव जाने न जाने ॥ ४०॥

mātā rāmo matpitā rāmacandrobhrātā rāmo matsakhā rāghaveśaḥ |sarvasvaṃ me rāmacandro dayāluḥnānyaṃ daivaṃ naiva jāne na jāne || 40||

मूले कल्पद्रुमस्याखिलमणिविलसद्रत्नसिंहासनस्थंकोदण्डद्वन्द्वबाणैर्ललितकरयुगेनार्पितं लक्ष्मणेन ।वामाङ्कन्यस्तसीतं भरतधृतमहामौक्तिकच्छत्रकान्तिंशत्रुघ्नं चामराभ्यां विलसितमनिशं रामचन्द्रं भजेऽहम् ॥ ४१॥

mūle kalpadrumasyākhilamaṇivilasadratnasiṃhāsanasthaṃkodaṇḍadvandvabāṇairlalitakarayugenārpitaṃ lakṣmaṇena |vāmāṅkanyastasītaṃ bharatadhṛtamahāmauktikacchatrakāntiṃśatrughnaṃ cāmarābhyāṃ vilasitamaniśaṃ rāmacandraṃ bhaje'ham || 41||

वामे कोदण्डदण्डं निजकरकमले दक्षिणे बाणमेकंपश्चाद्भागे च नित्यं दधदभिमतं साचितूणीरभारम् ।वामेऽवामे लसद्भ्यां सह मिलिततनुं जानकीलक्ष्मणाभ्यांरामं श्यामं भजेऽहं प्रणतजनमनःखेदविच्छेददक्षम् ॥ ४२॥

vāme kodaṇḍadaṇḍaṃ nijakarakamale dakṣiṇe bāṇamekaṃpaścādbhāge ca nityaṃ dadhadabhimataṃ sācitūṇīrabhāram |vāme'vāme lasadbhyāṃ saha militatanuṃ jānakīlakṣmaṇābhyāṃrāmaṃ śyāmaṃ bhaje'haṃ praṇatajanamanaḥkhedavicchedadakṣam || 42||

आम्भोधरश्यामलमम्बुजाक्षं धनुर्धरं वीरजटाकलापम् ।पार्श्वद्वये लक्ष्मणमैथिलीभ्यां निषेव्यमाणं प्रणमामि रामम् ॥ ४३॥

āmbhodharaśyāmalamambujākṣaṃ dhanurdharaṃ vīrajaṭākalāpam |pārśvadvaye lakṣmaṇamaithilībhyāṃ niṣevyamāṇaṃ praṇamāmi rāmam || 43||

कोदण्डदीक्षागुरुमप्रमेयं सलक्ष्मणं दाशरथिं दयालुम् ।आजानुबाहुं जगदेकवीरं अनाथनाथं रघुनाथमीडे ॥ ४४॥

kodaṇḍadīkṣāgurumaprameyaṃ salakṣmaṇaṃ dāśarathiṃ dayālum |ājānubāhuṃ jagadekavīraṃ anāthanāthaṃ raghunāthamīḍe || 44||

कर्पूराङ्गविलेपनं रघुवरं राजीवनेत्रं प्रभुंकस्तूरीनिकराकृतिं खरधृतिप्रध्वंसिनं श्रीहरिम् ।कन्दर्पायुतकोटिसुन्दरतनुं कामारिसेव्यं गुरुंकान्ताकामदमप्रमेयममलं सीतासमेतं भजे ॥ ४५॥

karpūrāṅgavilepanaṃ raghuvaraṃ rājīvanetraṃ prabhuṃkastūrīnikarākṛtiṃ kharadhṛtipradhvaṃsinaṃ śrīharim |kandarpāyutakoṭisundaratanuṃ kāmārisevyaṃ guruṃkāntākāmadamaprameyamamalaṃ sītāsametaṃ bhaje || 45||

नीलाब्द(ब्ज) वृन्दसदृशं परिपूर्णदेहंदिक्पालकादिसुरसेवितपादपद्मम् ।पीताम्बरं कनककुण्डलशोभिताङ्गंसीतापतिं रघुपतिं सततं भजामि ॥ ४६॥

nīlābda(bja) vṛndasadṛśaṃ paripūrṇadehaṃdikpālakādisurasevitapādapadmam |pītāmbaraṃ kanakakuṇḍalaśobhitāṅgaṃsītāpatiṃ raghupatiṃ satataṃ bhajāmi || 46||

भर्गब्रह्मसुरेन्द्रमुख्यदिविजप्राञ्चत्किरीटाग्रसंसर्गानेकमणिप्रभाकरसहस्राभं पदाम्भोरुहे ।दुर्गासन्ततसंस्तुताङ्घ्रिकमलं दुर्वारकोदाण्डिनंगङ्गासंस्फुटमौलिमानसहरं कल्याणरामं भजे ॥ ४७॥

bhargabrahmasurendramukhyadivijaprāñcatkirīṭāgrasaṃsargānekamaṇiprabhākarasahasrābhaṃ padāmbhoruhe |durgāsantatasaṃstutāṅghrikamalaṃ durvārakodāṇḍinaṃgaṅgāsaṃsphuṭamaulimānasaharaṃ kalyāṇarāmaṃ bhaje || 47||

अग्रे प्राञ्जलिमाञ्जनेयमनिशं वीरं च तारासुतंपार्श्वे पङ्क्तिमुखानुजं परिसरे सुग्रीवमग्रासने ।पश्चाल्लक्ष्मणमन्तिके जनकजां मध्ये स्थितं राघवंचिन्तातूलिकया लिखन्ति सुधियश्चित्तेषु पीताम्बरम् ॥ ४८॥

agre prāñjalimāñjaneyamaniśaṃ vīraṃ ca tārāsutaṃpārśve paṅktimukhānujaṃ parisare sugrīvamagrāsane |paścāllakṣmaṇamantike janakajāṃ madhye sthitaṃ rāghavaṃcintātūlikayā likhanti sudhiyaścitteṣu pītāmbaram || 48||

क्षीराम्भोनिधिमध्यवर्तिनि सिते द्वीपे सुवर्णाचलेरत्नोल्लासितकल्पभूरुहतले जाम्बूनदे मण्डपे ।तेजोभ्राजितवेदिके सुरुचिरे माणिक्यसिंहासनेहेमाम्भोरुहकर्णिकोपरितले वीरासनस्थं भजे ॥ ४९॥

kṣīrāmbhonidhimadhyavartini site dvīpe suvarṇācaleratnollāsitakalpabhūruhatale jāmbūnade maṇḍape |tejobhrājitavedike surucire māṇikyasiṃhāsanehemāmbhoruhakarṇikoparitale vīrāsanasthaṃ bhaje || 49||