रामकवचम् १ Shrirama Kavacham (2)

॥ श्रीमदानन्दरामायणे मनोहरकाण्डान्तर्गतं श्रीरामकवचम् ॥॥ ॐ श्री रामाय तुभ्यं नमः ॥अगस्तिरुवाचआजानुबाहुमरविन्ददळायताक्षमाजन्मशुद्धरसहासमुखप्रसादम् ।श्यामं गृहीतशरचापमुदाररूपं रामं सराममभिराममनुस्मरामि ॥ १॥

|| śrīmadānandarāmāyaṇe manoharakāṇḍāntargataṃ śrīrāmakavacam |||| oṃ śrī rāmāya tubhyaṃ namaḥ ||agastiruvācaājānubāhumaravindadaḷāyatākṣamājanmaśuddharasahāsamukhaprasādam |śyāmaṃ gṛhītaśaracāpamudārarūpaṃ rāmaṃ sarāmamabhirāmamanusmarāmi || 1||

शृणु वक्ष्याम्यहं सर्वं सुतीक्ष्ण मुनिसत्तम ।श्रीरामकवचं पुण्यं सर्वकामप्रदायकम् ॥ २॥

śṛṇu vakṣyāmyahaṃ sarvaṃ sutīkṣṇa munisattama |śrīrāmakavacaṃ puṇyaṃ sarvakāmapradāyakam || 2||

अद्वैतानन्दचैतन्यशुद्धसत्त्वैकलक्षणः ।बहिरन्तः सुतीक्ष्णात्र रामचन्द्रः प्रकाशते ॥ ३॥

advaitānandacaitanyaśuddhasattvaikalakṣaṇaḥ |bahirantaḥ sutīkṣṇātra rāmacandraḥ prakāśate || 3||

तत्त्वविद्यार्थिनो नित्यं रमन्ते चित्सुखात्मनि ।इति रामपदेनासौ परब्रह्माभिधीयते ॥ ४॥

tattvavidyārthino nityaṃ ramante citsukhātmani |iti rāmapadenāsau parabrahmābhidhīyate || 4||

जय रामेति यन्नाम कीर्तयन्नभिवर्णयेत् ।सर्वपापैर्विनिर्मुक्तो याति विष्णोः परं पदम् ॥ ५॥

jaya rāmeti yannāma kīrtayannabhivarṇayet |sarvapāpairvinirmukto yāti viṣṇoḥ paraṃ padam || 5||

श्रीरामेति परं मन्त्रं तदेव परमं पदम् ।तदेव तारकं विद्धि जन्ममृत्युभयापहम् ।श्रीरामेति वदन् ब्रह्मभावमाप्नोत्यसंशयम् ॥ ६॥

śrīrāmeti paraṃ mantraṃ tadeva paramaṃ padam |tadeva tārakaṃ viddhi janmamṛtyubhayāpaham |śrīrāmeti vadan brahmabhāvamāpnotyasaṃśayam || 6||

ॐ अस्य श्रीरामकवचस्य अगस्त्य ऋषिः । अनुष्टुप् छन्दः ।सीतालक्ष्मणोपेतः श्रीरामचन्द्रो देवता ।श्रीरामचन्द्रप्रसादसिद्।ह्ध्यर्थं जपे विनियोगः ॥अथ ध्यानं प्रवक्ष्यामि सर्वाभीष्टफलप्रदम् ।नीलजीमूतसङ्काशं विद्युद्वर्णाम्बरावृतम् ॥ १॥

oṃ asya śrīrāmakavacasya agastya ṛṣiḥ | anuṣṭup chandaḥ |sītālakṣmaṇopetaḥ śrīrāmacandro devatā |śrīrāmacandraprasādasid|hdhyarthaṃ jape viniyogaḥ ||atha dhyānaṃ pravakṣyāmi sarvābhīṣṭaphalapradam |nīlajīmūtasaṅkāśaṃ vidyudvarṇāmbarāvṛtam || 1||

कोमलाङ्गं विशालाक्षं युवानमतिसुन्दरम् ।सीतासौमित्रिसहितं जटामकुटधारिणम् ॥ २॥

komalāṅgaṃ viśālākṣaṃ yuvānamatisundaram |sītāsaumitrisahitaṃ jaṭāmakuṭadhāriṇam || 2||

सासितूणधनुर्बाणपाणिं दानवमर्दनम् ।यदा चोरभये राजभये शत्रुभये तथा ॥ ३॥

sāsitūṇadhanurbāṇapāṇiṃ dānavamardanam |yadā corabhaye rājabhaye śatrubhaye tathā || 3||

ध्यात्वा रघुपतिं युद्धे कालानलसमप्रभम् ।चीरकृष्णाजिनधरं भस्मोद्धूळितविग्रहम् ॥ ४॥

dhyātvā raghupatiṃ yuddhe kālānalasamaprabham |cīrakṛṣṇājinadharaṃ bhasmoddhūḷitavigraham || 4||

आकर्णाकृष्टसशरकोदण्डभुजमण्डितम् ।रणे रिपून् रावणादीन् तीक्ष्णमार्गणवृष्टिभिः ॥ ५॥

ākarṇākṛṣṭasaśarakodaṇḍabhujamaṇḍitam |raṇe ripūn rāvaṇādīn tīkṣṇamārgaṇavṛṣṭibhiḥ || 5||

संहरन्तं महावीरमुग्रमैन्द्ररथस्थितम् ।लक्ष्मणाद्यैर्महावीरैर्वृतं हनुमदादिभिः ॥ ६॥

saṃharantaṃ mahāvīramugramaindrarathasthitam |lakṣmaṇādyairmahāvīrairvṛtaṃ hanumadādibhiḥ || 6||

सुग्रीवाद्यैर्माहावीरैः शैलवृक्षकरोद्यतैः ।वेगात् करालहुङ्कारैः भुग्भुक्कारमहारवैः ॥ ७॥

sugrīvādyairmāhāvīraiḥ śailavṛkṣakarodyataiḥ |vegāt karālahuṅkāraiḥ bhugbhukkāramahāravaiḥ || 7||

नदद्भिः परिवादद्भिः समरे रावणं प्रति ।श्रीरामशत्रुसङ्घान्मे हन मर्दय घातय ॥ ८॥ (खादय)

nadadbhiḥ parivādadbhiḥ samare rāvaṇaṃ prati |śrīrāmaśatrusaṅghānme hana mardaya ghātaya || 8|| (khādaya)

भूतप्रेतपिशाचादीन् श्रीरामाशु विनाशय ।एवं ध्यात्वा जपेद्रामकवचं सिद्धिदायकम् ॥ ९॥

bhūtapretapiśācādīn śrīrāmāśu vināśaya |evaṃ dhyātvā japedrāmakavacaṃ siddhidāyakam || 9||

सुतीक्ष्ण वज्रकवचं शृणु वक्ष्याम्यहं शुभम् ।श्रीरामः पातु मे मूर्ध्नि पूर्वे च रघुवंशजः ॥ १०॥

sutīkṣṇa vajrakavacaṃ śṛṇu vakṣyāmyahaṃ śubham |śrīrāmaḥ pātu me mūrdhni pūrve ca raghuvaṃśajaḥ || 10||

दक्षिणे मे रघुवरः पश्चिमे पातु पावनः ।उत्तरे मे रघुपतिः भालं दशरथात्मजः ॥ ११॥

dakṣiṇe me raghuvaraḥ paścime pātu pāvanaḥ |uttare me raghupatiḥ bhālaṃ daśarathātmajaḥ || 11||

भ्रुवोर्दूर्वादळश्यामः तयोर्मध्ये जनार्दनः ।श्रोत्रं मे पातु राजेन्द्रो दृशौ राजीवलोचनः ॥ १२॥

bhruvordūrvādaḷaśyāmaḥ tayormadhye janārdanaḥ |śrotraṃ me pātu rājendro dṛśau rājīvalocanaḥ || 12||

घ्राणं मे पातु राजर्षिः गण्डं मे जानकीपतिः ।कर्णमूले खरध्वंसी भालं मे रघुवल्लभः ॥ १३॥

ghrāṇaṃ me pātu rājarṣiḥ gaṇḍaṃ me jānakīpatiḥ |karṇamūle kharadhvaṃsī bhālaṃ me raghuvallabhaḥ || 13||

जिह्वां मे वाक्पतिः पातु दन्तावल्यौ रघूत्तमः ।ओष्ठौ श्रीरामचन्द्रो मे मुखं पातु परात्परः ॥ १४॥

jihvāṃ me vākpatiḥ pātu dantāvalyau raghūttamaḥ |oṣṭhau śrīrāmacandro me mukhaṃ pātu parātparaḥ || 14||

कण्ठं पातु जगद्वन्द्यः स्कन्धौ मे रावणान्तकः ।धनुर्बाणधरः पातु भुजौ मे वालिमर्दनः ॥ १५॥

kaṇṭhaṃ pātu jagadvandyaḥ skandhau me rāvaṇāntakaḥ |dhanurbāṇadharaḥ pātu bhujau me vālimardanaḥ || 15||

सर्वाण्यङ्गुळिपर्वाणि हस्तौ मे राक्षसान्तकः ।वक्षो मे पातु काकुत्स्थः पातु मे हृदयं हरिः ॥ १६॥

sarvāṇyaṅguḷiparvāṇi hastau me rākṣasāntakaḥ |vakṣo me pātu kākutsthaḥ pātu me hṛdayaṃ hariḥ || 16||

स्तनौ सीतापतिः पातु पार्श्वौ मे जगदीश्वरः ।मध्यं मे पातु लक्ष्मीशो नाभिं मे रघुनायकः ॥ १७॥

stanau sītāpatiḥ pātu pārśvau me jagadīśvaraḥ |madhyaṃ me pātu lakṣmīśo nābhiṃ me raghunāyakaḥ || 17||

कौसल्येयः कटिं पातु पृष्ठं दुर्गतिनाशनः ।गुह्यं पातु हृषीकेशः सक्थिनी सत्यविक्रमः ॥ १८॥

kausalyeyaḥ kaṭiṃ pātu pṛṣṭhaṃ durgatināśanaḥ |guhyaṃ pātu hṛṣīkeśaḥ sakthinī satyavikramaḥ || 18||

ऊरू शार्ङ्गधरः पातु जानुनी हनुमत्प्रियः ।जङ्घे पातु जगद्व्यापी पादौ मे ताटकान्तकः ॥ १९॥

ūrū śārṅgadharaḥ pātu jānunī hanumatpriyaḥ |jaṅghe pātu jagadvyāpī pādau me tāṭakāntakaḥ || 19||

सर्वाङ्गं पातु मे विष्णुः सर्वसन्धीननामयः ।ज्ञानेन्द्रियाणि प्राणादीन् पातु मे मधुसूदनः ॥ २०॥

sarvāṅgaṃ pātu me viṣṇuḥ sarvasandhīnanāmayaḥ |jñānendriyāṇi prāṇādīn pātu me madhusūdanaḥ || 20||

पातु श्रीरामभद्रो मे शब्दादीन् विषयानपि ।द्विपदादीनि भूतानि मत्सम्बन्धीनि यानि च ॥ २१॥

pātu śrīrāmabhadro me śabdādīn viṣayānapi |dvipadādīni bhūtāni matsambandhīni yāni ca || 21||

जामदग्न्यमहादर्पदलनः पातु तानि मे ।सौमित्रिपूर्वजः पातु वागादीनीन्द्रियाणि च ॥ २२॥

jāmadagnyamahādarpadalanaḥ pātu tāni me |saumitripūrvajaḥ pātu vāgādīnīndriyāṇi ca || 22||

रोमाङ्कुराण्यशेषाणि पातु सुग्रीवराज्यदः ।वाङ्मनोबुद्।ह्ध्यहङ्कारैः ज्ञानाज्ञानकृतानि च ॥ २३॥

romāṅkurāṇyaśeṣāṇi pātu sugrīvarājyadaḥ |vāṅmanobud|hdhyahaṅkāraiḥ jñānājñānakṛtāni ca || 23||

जन्मान्तरकृतानीह पापानि विविधानि च ।तानि सर्वाणि दग्ध्वाऽऽशु हरकोदण्डखण्डनः ॥ २४॥

janmāntarakṛtānīha pāpāni vividhāni ca |tāni sarvāṇi dagdhvā''śu harakodaṇḍakhaṇḍanaḥ || 24||

पातु मां सर्वतो रामः शार्ङ्गबाणधरः सदा ।इति श्रीरामचन्द्रस्य कवचं वज्रसम्मितम् ॥ २५॥

pātu māṃ sarvato rāmaḥ śārṅgabāṇadharaḥ sadā |iti śrīrāmacandrasya kavacaṃ vajrasammitam || 25||

गुह्याद्गुह्यतमं दिव्यं सुतीक्ष्ण मुनिसत्तम ।यः पठेत् शृणुयाद्वापि श्रावयेद्वा समाहितः ॥ २६॥

guhyādguhyatamaṃ divyaṃ sutīkṣṇa munisattama |yaḥ paṭhet śṛṇuyādvāpi śrāvayedvā samāhitaḥ || 26||

स याति परमं स्थानं रामचन्द्रप्रसादतः ।महापातकयुक्तो वा गोघ्नो वा भ्रूणहा तथा ॥ २७॥

sa yāti paramaṃ sthānaṃ rāmacandraprasādataḥ |mahāpātakayukto vā goghno vā bhrūṇahā tathā || 27||

श्रीरामचन्द्रकवचपठनात् सिद्धिमाप्नुयात् । (शुद्धिमाप्नुयात्)ब्रह्महत्यादिभिः पापैर्मुच्यते नात्र संशयः ॥ २८॥

śrīrāmacandrakavacapaṭhanāt siddhimāpnuyāt | (śuddhimāpnuyāt)brahmahatyādibhiḥ pāpairmucyate nātra saṃśayaḥ || 28||

इति श्रीशतकोटिरामचरितान्तर्गते श्रीमदानन्दरामायणेवाल्मिकीये मनोहरकाण्डे त्रयोदशसर्गान्तर्गतं श्रीरामकवचंसम्पूर्णम् ॥हनुमत्लक्ष्मणसीतारामभरतशत्रुघ्नषट् कवचानि पठनीयम् ।षट् कवचानि पठितुं अशक्तश्चेत्हनुमत्लक्ष्मणसीताराम –अथवा हनुमत्सीतारामअथवा हनुमत्राम / सीताराम कवचानि ।अथवा श्रीरामकवचमेव पठनीयम् ॥हनुमत्-लक्ष्मण-सीता-राम-भरत-शत्रुघ्नहनुमत्-लक्ष्मण-सीता-रामहनुमत्-सीता-रामहनुमत्-रामसीता-रामरेचिते ष्रि ऱम ख़वचम्।

iti śrīśatakoṭirāmacaritāntargate śrīmadānandarāmāyaṇevālmikīye manoharakāṇḍe trayodaśasargāntargataṃ śrīrāmakavacaṃsampūrṇam ||hanumatlakṣmaṇasītārāmabharataśatrughnaṣaṭ kavacāni paṭhanīyam |ṣaṭ kavacāni paṭhituṃ aśaktaścethanumatlakṣmaṇasītārāma –athavā hanumatsītārāmaathavā hanumatrāma / sītārāma kavacāni |athavā śrīrāmakavacameva paṭhanīyam ||hanumat-lakṣmaṇa-sītā-rāma-bharata-śatrughnahanumat-lakṣmaṇa-sītā-rāmahanumat-sītā-rāmahanumat-rāmasītā-rāmarecite ṣri rama ख़vacam|