रामरक्षा Ramaraksha From Ananda Ramayana Panchamah Sargah Evam Ramaraksha

श्री शतकोटि रामचरितान्तर्गत श्रीमदानन्दरामायणेपञ्चमः सर्गः प्रारम्भः ।विष्णुदास उवाचश्रीरामरक्षया प्रोक्तं कुशायह्यभिमन्त्रणम् ।कृतं तेनैव मुनिना गुरो तां मे प्रकाशय ॥ १॥

śrī śatakoṭi rāmacaritāntargata śrīmadānandarāmāyaṇepañcamaḥ sargaḥ prārambhaḥ |viṣṇudāsa uvācaśrīrāmarakṣayā proktaṃ kuśāyahyabhimantraṇam |kṛtaṃ tenaiva muninā guro tāṃ me prakāśaya || 1||

रामरक्षां वरां पुण्यां बालानां शान्तिकारिणीम् ।इति शिष्यवचः श्रुत्वा रामदासोऽब्रवीद्वचः ॥ २॥

rāmarakṣāṃ varāṃ puṇyāṃ bālānāṃ śāntikāriṇīm |iti śiṣyavacaḥ śrutvā rāmadāso'bravīdvacaḥ || 2||

श्रीरामदास उवाचसम्यक् पृष्टं त्वया शिष्य रामरक्षाऽधुनोच्यते ।या प्रोक्ता शम्भुना पूर्वं स्कन्दार्थे गिरिजां प्रति ॥ ३॥

śrīrāmadāsa uvācasamyak pṛṣṭaṃ tvayā śiṣya rāmarakṣā'dhunocyate |yā proktā śambhunā pūrvaṃ skandārthe girijāṃ prati || 3||

श्रीशिव उवाचदेव्यद्य स्कन्दपुत्राय रामरक्षाभिमन्त्रणम् ।कुरु तारकघाताय समर्थोऽयं भविष्यति ॥ ४॥

śrīśiva uvācadevyadya skandaputrāya rāmarakṣābhimantraṇam |kuru tārakaghātāya samartho'yaṃ bhaviṣyati || 4||

इत्युक्त्वा कथयामास रामरक्षां शिवः स्त्रियै ।नमस्कृत्य रामचन्द्रं शुचिर्भूत्वा जितेन्द्रियः ॥ ५॥

ityuktvā kathayāmāsa rāmarakṣāṃ śivaḥ striyai |namaskṛtya rāmacandraṃ śucirbhūtvā jitendriyaḥ || 5||

अथ ध्यानम् ।वामे कोदण्डदण्डं निजकरकमले दक्षिणे बाणमेकंपश्चाद्भागे च नित्यं दधतमभिमतं सासितूणीरभारम् ।वामेऽवामे वसद्भयां सह मिलिततनुं जानकीलक्ष्मणाभ्यांश्यामं रामं भजेऽहं प्रणतजनमनःखेदविच्छेददक्षम् ॥ ६॥

atha dhyānam |vāme kodaṇḍadaṇḍaṃ nijakarakamale dakṣiṇe bāṇamekaṃpaścādbhāge ca nityaṃ dadhatamabhimataṃ sāsitūṇīrabhāram |vāme'vāme vasadbhayāṃ saha militatanuṃ jānakīlakṣmaṇābhyāṃśyāmaṃ rāmaṃ bhaje'haṃ praṇatajanamanaḥkhedavicchedadakṣam || 6||

ॐ अस्य श्रीरामरक्षास्तोत्रमन्त्रस्य बुधकौशिकऋषिः ।श्रीरामचन्द्रो देवता राम इति बीजम् ।अनुष्टुप् छन्दः । श्रीरामप्रीत्यर्थे जपे विनियोगः ॥॥ ॐ ॥चरितं रघुनाथस्य शतकोटिप्रविस्तरम् ।एकैकमक्षरं पुंसां महापातकनाशनम् ॥ ७॥

oṃ asya śrīrāmarakṣāstotramantrasya budhakauśikaṛṣiḥ |śrīrāmacandro devatā rāma iti bījam |anuṣṭup chandaḥ | śrīrāmaprītyarthe jape viniyogaḥ |||| oṃ ||caritaṃ raghunāthasya śatakoṭipravistaram |ekaikamakṣaraṃ puṃsāṃ mahāpātakanāśanam || 7||

ध्यात्वा नीलोत्पलश्यामं रामं राजीवलोचनम् ।जानकीलक्ष्मणोपेतं जटामुकुटमण्डितम् ॥ ८॥

dhyātvā nīlotpalaśyāmaṃ rāmaṃ rājīvalocanam |jānakīlakṣmaṇopetaṃ jaṭāmukuṭamaṇḍitam || 8||

सासितूणधनुर्बाणपाणिं नक्तञ्चरान्तकम् ।स्वलीलया जगत्त्रातुमाविर्भूतमजं विभुम् ॥ ९॥

sāsitūṇadhanurbāṇapāṇiṃ naktañcarāntakam |svalīlayā jagattrātumāvirbhūtamajaṃ vibhum || 9||

रामरक्षां पठेत्प्राज्ञः पापघ्नीं सर्वकामदाम् ।शिरो मे राघवः पातु भालं दशरथात्मजः ॥ १०॥

rāmarakṣāṃ paṭhetprājñaḥ pāpaghnīṃ sarvakāmadām |śiro me rāghavaḥ pātu bhālaṃ daśarathātmajaḥ || 10||

कौसल्येयो दृशौ पातु विश्वामित्रप्रियः श्रुती ।घ्राणं पातु मखत्राता मुखं सौमित्रिवत्सलः ॥ ११॥

kausalyeyo dṛśau pātu viśvāmitrapriyaḥ śrutī |ghrāṇaṃ pātu makhatrātā mukhaṃ saumitrivatsalaḥ || 11||

जिह्वां विद्यानिधिः पातु कण्ठं भरतवन्दितः ।स्कन्धौ दिव्यायुधः पातु भुजौ भग्नेशकार्मुकः ॥ १२॥

jihvāṃ vidyānidhiḥ pātu kaṇṭhaṃ bharatavanditaḥ |skandhau divyāyudhaḥ pātu bhujau bhagneśakārmukaḥ || 12||

करौ सीतापतिः पातु हृदयं जामदग्न्यजित् ।पार्श्वे रघुवरः पातु कुक्षी इक्ष्वाकुनन्दनः ॥ १३ ॥

karau sītāpatiḥ pātu hṛdayaṃ jāmadagnyajit |pārśve raghuvaraḥ pātu kukṣī ikṣvākunandanaḥ || 13 ||

मध्यं पातु खरध्वंसी नाभिं जाम्बवदाश्रयः ।सुग्रीवेशः कटिं पातु सक्थिनी हनुमत्प्रभुः ॥ १४॥

madhyaṃ pātu kharadhvaṃsī nābhiṃ jāmbavadāśrayaḥ |sugrīveśaḥ kaṭiṃ pātu sakthinī hanumatprabhuḥ || 14||

ऊरू रघूत्तमः पातु गुह्यं रक्षःकुलान्तकृत् ।जानुनी सेतुकृत् पातु जङ्घे दशमुखान्तकः ॥ १५॥

ūrū raghūttamaḥ pātu guhyaṃ rakṣaḥkulāntakṛt |jānunī setukṛt pātu jaṅghe daśamukhāntakaḥ || 15||

पादौ विभीषणश्रीदः पातु रामोऽखिलं वपुः ।एतां रामबलोपेतां रक्षां यः सुकृती पठेत् ॥स चिरायुः सुखी पुत्री विजयी विनयी भवेत् ॥ १६॥

pādau vibhīṣaṇaśrīdaḥ pātu rāmo'khilaṃ vapuḥ |etāṃ rāmabalopetāṃ rakṣāṃ yaḥ sukṛtī paṭhet ||sa cirāyuḥ sukhī putrī vijayī vinayī bhavet || 16||

पातालभूतलव्योमचारिणश्छद्मचारिणः ।न द्रष्टुमपि शक्तास्ते रक्षितं रामनामभिः ॥ १७॥

pātālabhūtalavyomacāriṇaśchadmacāriṇaḥ |na draṣṭumapi śaktāste rakṣitaṃ rāmanāmabhiḥ || 17||

रामेति रामभद्रेति रामचन्द्रेति वा स्मरन् ।नरो न लिप्यते पापैर्भुक्तिं मुक्तिं च विन्दति ॥ १८॥

rāmeti rāmabhadreti rāmacandreti vā smaran |naro na lipyate pāpairbhuktiṃ muktiṃ ca vindati || 18||

जगज्जैत्रैकमन्त्रेण रामनाम्नाऽभिरक्षितम् ।यः कण्ठे धरयेत्तस्य करस्थाः सर्वसिद्धयः ॥ १९॥

jagajjaitraikamantreṇa rāmanāmnā'bhirakṣitam |yaḥ kaṇṭhe dharayettasya karasthāḥ sarvasiddhayaḥ || 19||

वज्रपञ्जरनामेदं यो रामकवचं पठेत् ।अव्याहताज्ञः सर्वत्र लभते जयमङ्गलम् ॥ २०॥

vajrapañjaranāmedaṃ yo rāmakavacaṃ paṭhet |avyāhatājñaḥ sarvatra labhate jayamaṅgalam || 20||

आदिष्टवान् यथा स्वप्ने रामरक्षामिमां हरः ।तथा लिखितवान् प्रातः प्रबुद्धो बुधकौशिकः ॥ २१॥

ādiṣṭavān yathā svapne rāmarakṣāmimāṃ haraḥ |tathā likhitavān prātaḥ prabuddho budhakauśikaḥ || 21||

रामो दशरथिः शूरो लक्ष्मणाऽनुचरो बली ॥काकुत्स्थः पुरुषः पूर्णः कौसल्यानन्दवर्धनः ॥ २२॥

rāmo daśarathiḥ śūro lakṣmaṇā'nucaro balī ||kākutsthaḥ puruṣaḥ pūrṇaḥ kausalyānandavardhanaḥ || 22||

वेदान्तवेद्यो यज्ञेशः पुराणपुरुषोत्तमः ।जानकीवल्लभः श्रीमानप्रमेयपराक्रमः ॥ २३॥

vedāntavedyo yajñeśaḥ purāṇapuruṣottamaḥ |jānakīvallabhaḥ śrīmānaprameyaparākramaḥ || 23||

इत्येतानि जपेन्नित्यं यद्भक्तः श्रद्धयाऽन्वितः ।अश्वमेधाधिकं पुण्यं लभते नात्रसंशयः ॥ २४॥ वर् अश्वमेधायुतं

ityetāni japennityaṃ yadbhaktaḥ śraddhayā'nvitaḥ |aśvamedhādhikaṃ puṇyaṃ labhate nātrasaṃśayaḥ || 24|| var aśvamedhāyutaṃ

सन्नद्धः कवची खड्गी चापबाणधरो युवा ।गच्छन् मनोरथोऽस्माकं रामः पातु सलक्ष्मणः ॥ २५॥

sannaddhaḥ kavacī khaḍgī cāpabāṇadharo yuvā |gacchan manoratho'smākaṃ rāmaḥ pātu salakṣmaṇaḥ || 25||

तरुणौ रूपसम्पन्नौ सुकुमारौ महाबलौ ।पुण्डरीकविशालाक्षौ चीरकृष्णाजिनाम्बरौ ॥ २६॥

taruṇau rūpasampannau sukumārau mahābalau |puṇḍarīkaviśālākṣau cīrakṛṣṇājināmbarau || 26||

फलमूलाशनौ दान्तौ तापसौ ब्रह्मचारिणौ ।पुत्रौ दशरथस्यैतौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ २७॥

phalamūlāśanau dāntau tāpasau brahmacāriṇau |putrau daśarathasyaitau bhrātarau rāmalakṣmaṇau || 27||

धन्विनौ बद्धनिस्त्रिंशौ काकपक्षधरौ श्रुतौ ।वीरौ मां पथि रक्षेतां तावुभौ रामलक्ष्मणौ ॥ २८॥

dhanvinau baddhanistriṃśau kākapakṣadharau śrutau |vīrau māṃ pathi rakṣetāṃ tāvubhau rāmalakṣmaṇau || 28||

शरण्यौ सर्वसत्त्वानां श्रेष्ठौ सर्वधनुष्मताम् ।रक्षःकुलनिहन्तारौ त्रायेतां नो रघूत्तमौ ॥ २९॥

śaraṇyau sarvasattvānāṃ śreṣṭhau sarvadhanuṣmatām |rakṣaḥkulanihantārau trāyetāṃ no raghūttamau || 29||

आत्तसज्जधनुषाविषुस्पृशावक्षयाशुगनिषङ्गसङ्गिनौ ।रक्षणाय मम रामलक्ष्मणावग्रतः पथि सदैव गच्छताम् ॥ ३०॥

āttasajjadhanuṣāviṣuspṛśāvakṣayāśuganiṣaṅgasaṅginau |rakṣaṇāya mama rāmalakṣmaṇāvagrataḥ pathi sadaiva gacchatām || 30||

आरामः कल्पवृक्षाणां विरामः सकलापदाम् ।अभिरामस्त्रिलोकानं रामः श्रीमान् स नः प्रभुः ॥ ३१॥

ārāmaḥ kalpavṛkṣāṇāṃ virāmaḥ sakalāpadām |abhirāmastrilokānaṃ rāmaḥ śrīmān sa naḥ prabhuḥ || 31||

रामाय रामभद्राय रामचन्द्राय वेधसे ।रघुनाथाय नाथाय सीतायाः पतये नमः ॥ ३२॥

rāmāya rāmabhadrāya rāmacandrāya vedhase |raghunāthāya nāthāya sītāyāḥ pataye namaḥ || 32||

श्रीराम रघुनन्दन राम रामश्रीराम भरताग्रज राम राम ।श्रीराम रणकर्कश राम रामश्रीराम शरणं भव राम राम ॥ ३३॥

śrīrāma raghunandana rāma rāmaśrīrāma bharatāgraja rāma rāma |śrīrāma raṇakarkaśa rāma rāmaśrīrāma śaraṇaṃ bhava rāma rāma || 33||

लोकाभिरामं रणरङ्गधीरं राजीवनेत्रं रघुवंशनाथम् ।कारुण्यरूपं करुणाकरं तं श्रीरामचन्द्रं शरणं प्रपद्ये ॥ ३४॥

lokābhirāmaṃ raṇaraṅgadhīraṃ rājīvanetraṃ raghuvaṃśanātham |kāruṇyarūpaṃ karuṇākaraṃ taṃ śrīrāmacandraṃ śaraṇaṃ prapadye || 34||

दक्षिणे लक्ष्मणो यस्य वामे च जनकात्मजा । वर् तुपुरतो मारुतिर्यस्य तं वन्दे रघुनन्दनम् ॥ ३५॥

dakṣiṇe lakṣmaṇo yasya vāme ca janakātmajā | var tupurato mārutiryasya taṃ vande raghunandanam || 35||

गोष्पदीकृतवारीशं मशकीकृतराक्षसम् ।रामायणमहामालारत्नं वन्देऽनिलात्मजम् ॥ ३६॥

goṣpadīkṛtavārīśaṃ maśakīkṛtarākṣasam |rāmāyaṇamahāmālāratnaṃ vande'nilātmajam || 36||

अघौघ तिष्ठ दूरे त्वं रोगास्तिष्ठन्तु दूरतः ।वरीवर्ति सदाऽस्माकं हृदि रामो धनुर्धरः ॥ ३७॥

aghaugha tiṣṭha dūre tvaṃ rogāstiṣṭhantu dūrataḥ |varīvarti sadā'smākaṃ hṛdi rāmo dhanurdharaḥ || 37||

मनोजवं मारुततुल्यवेगं जितेन्द्रियं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ।वातात्मजं वानरयूथमुख्यं श्रीरामदूतं शरणं प्रपद्ये ॥ ३८॥

manojavaṃ mārutatulyavegaṃ jitendriyaṃ buddhimatāṃ variṣṭham |vātātmajaṃ vānarayūthamukhyaṃ śrīrāmadūtaṃ śaraṇaṃ prapadye || 38||

राम राम तव पादपङ्कजं चिन्तयामि भवबन्धमुक्तये ।वन्दितं सुरनरेन्द्रमौलिभिर्ध्यायितं मनसि योगिभिः सदा ॥ ३७॥

rāma rāma tava pādapaṅkajaṃ cintayāmi bhavabandhamuktaye |vanditaṃ suranarendramaulibhirdhyāyitaṃ manasi yogibhiḥ sadā || 37||

रामं लक्ष्मणपूर्वजं रघुवरं सीतापतिं सुन्दरंकाकुत्स्थं करुणार्णवं गुणनिधिं विप्रप्रियं धार्मिकम् ।राजेन्द्रं सत्यसन्धं दशरथनयं श्यामलं शान्तिमूर्तिंवन्दे लोकाभिरामं रघुकुलतिलकं राघवं रावणारिम् ॥ ४०॥

rāmaṃ lakṣmaṇapūrvajaṃ raghuvaraṃ sītāpatiṃ sundaraṃkākutsthaṃ karuṇārṇavaṃ guṇanidhiṃ viprapriyaṃ dhārmikam |rājendraṃ satyasandhaṃ daśarathanayaṃ śyāmalaṃ śāntimūrtiṃvande lokābhirāmaṃ raghukulatilakaṃ rāghavaṃ rāvaṇārim || 40||

एतानि रामनामानि प्रातरुत्थाय यः पठेत् ।अपुत्रो लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम् ॥ ४१॥

etāni rāmanāmāni prātarutthāya yaḥ paṭhet |aputro labhate putraṃ dhanārthī labhate dhanam || 41||

माता रामो मत्पिता रामचन्द्रः स्वामी रामो मत्सखा रामचन्द्रः ।सर्वस्वं मे रामचन्द्रो दयालुर्नान्यं जाने नैव जाने न जाने ॥ ४२॥

mātā rāmo matpitā rāmacandraḥ svāmī rāmo matsakhā rāmacandraḥ |sarvasvaṃ me rāmacandro dayālurnānyaṃ jāne naiva jāne na jāne || 42||

श्रीरामनामामृतमन्त्रबीजसञ्जीवनी चेन्मनसि प्रविष्टा ।हालाहलं वा प्रलयानलं वा मृत्योर्मुखं वा विशतां कुतो भीः ॥ ४३॥

śrīrāmanāmāmṛtamantrabījasañjīvanī cenmanasi praviṣṭā |hālāhalaṃ vā pralayānalaṃ vā mṛtyormukhaṃ vā viśatāṃ kuto bhīḥ || 43||

श्रीशब्दपूर्वं जयशब्दमध्यं जयद्वयेनापि पुनः प्रयुक्तम् ।त्रिःसप्तकृत्वो रघुनाथनाम जपान्निहन्याद्द्विजकोटिहत्याः ॥ ४४॥

śrīśabdapūrvaṃ jayaśabdamadhyaṃ jayadvayenāpi punaḥ prayuktam |triḥsaptakṛtvo raghunāthanāma japānnihanyāddvijakoṭihatyāḥ || 44||

एवं गिरीन्द्रजे प्रोक्ता रामरक्षा मया तव ।मयोपदिष्टा या स्वास्यैर्विश्वामित्राय वै पुरा ॥ ४५॥

evaṃ girīndraje proktā rāmarakṣā mayā tava |mayopadiṣṭā yā svāsyairviśvāmitrāya vai purā || 45||

श्रीरामदास उवाचएवं शिवेनोपदिष्टां श्रुत्वा देवी गिरीन्द्रजा ।रामरक्षां पठित्वा सा स्कन्दं समभिमन्त्रयत् ॥ ४६॥

śrīrāmadāsa uvācaevaṃ śivenopadiṣṭāṃ śrutvā devī girīndrajā |rāmarakṣāṃ paṭhitvā sā skandaṃ samabhimantrayat || 46||

तस्यास्तेजोबलेनैव जघान तारकासुरम् ।षडाननः क्षणादेव कृतकृत्योऽभवत्पुरा ॥ ४७॥

tasyāstejobalenaiva jaghāna tārakāsuram |ṣaḍānanaḥ kṣaṇādeva kṛtakṛtyo'bhavatpurā || 47||

सैवेयं रामरक्षा ते मयाऽऽख्याताऽतिपुण्यदा ।यस्याः श्रवणमत्रेण कस्यापि न भयं भवेत् ॥ ४८॥

saiveyaṃ rāmarakṣā te mayā''khyātā'tipuṇyadā |yasyāḥ śravaṇamatreṇa kasyāpi na bhayaṃ bhavet || 48||

वाल्मीकीनाऽनया पूर्वं कुशाय ह्यभिषेचनम् ।कृतं बालग्रहाणां च शान्त्यर्थं सा मयोदिता ॥ ४९॥

vālmīkīnā'nayā pūrvaṃ kuśāya hyabhiṣecanam |kṛtaṃ bālagrahāṇāṃ ca śāntyarthaṃ sā mayoditā || 49||

बालानां ग्रहशान्त्यर्थं जपनीया निरन्तरम् ।रामरक्षा महाश्रेष्ठा महाघौघनिवारिणी ॥ ५०॥

bālānāṃ grahaśāntyarthaṃ japanīyā nirantaram |rāmarakṣā mahāśreṣṭhā mahāghaughanivāriṇī || 50||

नास्याः परतरं स्तोत्रं नास्याः परतरो जपः ।नास्याः परतरं किञ्चित्सत्यं सत्यं वदाम्यहम् ॥ ५१॥

nāsyāḥ parataraṃ stotraṃ nāsyāḥ parataro japaḥ |nāsyāḥ parataraṃ kiñcitsatyaṃ satyaṃ vadāmyaham || 51||

इति श्रीशतकोटिरामचरितान्तर्गते श्रीमदानन्दरामायणेवाल्मीकीये जन्मकाण्डे रामरक्षाकथनं नाम पञ्चमः सर्गः ॥( सन्दर्भ \: आनन्द रामायण ( जन्मकाण्ड ५ वा सर्ग )भटिया शालीय ठक्कर गोवर्धनदास लक्ष्मीदासयान्नी मुंबई येथे जगदीश्वर छापखान्यातलोकहितार्थ छापवून प्रसिद्ध केलाशके १८०८ सन् १८८७छापील पोथी \: ग्रन्थालय ग्रन्थ क्र १०३ / १४५ )इ\। स\। १५ वे शतक

iti śrīśatakoṭirāmacaritāntargate śrīmadānandarāmāyaṇevālmīkīye janmakāṇḍe rāmarakṣākathanaṃ nāma pañcamaḥ sargaḥ ||( sandarbha \: ānanda rāmāyaṇa ( janmakāṇḍa 5 vā sarga )bhaṭiyā śālīya ṭhakkara govardhanadāsa lakṣmīdāsayānnī muṃbaī yethe jagadīśvara chāpakhānyātalokahitārtha chāpavūna prasiddha kelāśake 1808 san 1887chāpīla pothī \: granthālaya grantha kra 103 / 145 )i\| sa\| 15 ve śataka