स्वामिन्यष्टकम् Shrisvaminyashtakam

रहस्यं श्रीराधेत्यखिलनिगमानामिव धनंनिगूढं यद्वाणी जपत सततं जातु न परम् ।प्रदोषे दृग्मोषे पुलिनगमनायातिमधुरंबलत्तस्याश्चञ्चच्चरणयुगमास्तां मनसि मे ॥ १॥

rahasyaṃ śrīrādhetyakhilanigamānāmiva dhanaṃnigūḍhaṃ yadvāṇī japata satataṃ jātu na param |pradoṣe dṛgmoṣe pulinagamanāyātimadhuraṃbalattasyāścañcaccaraṇayugamāstāṃ manasi me || 1||

अमन्दप्रेमार्द्रप्रियकरतलं कुङ्कुमपिषत्कुचद्वन्द्वे वक्षस्यपि च दधती चारु सततम् ।कृपां कुर्याद्राधामयि रुचिरहेमाद्रिशिखरोदितप्रावृण्मेघस्मरहरहरी चूचुकमिषात् ॥ २॥

amandapremārdrapriyakaratalaṃ kuṅkumapiṣatkucadvandve vakṣasyapi ca dadhatī cāru satatam |kṛpāṃ kuryādrādhāmayi rucirahemādriśikharoditaprāvṛṇmeghasmaraharaharī cūcukamiṣāt || 2||

निमन्त्र्य प्रातर्या निजहृदयनाथं निरुपमासुकौमार्यैकाकिन्यतिघनवनादात्मभवने ।वधियान्नं स्वादु स्वयमतिमुदा भोजयति सामयि प्रीता राधा भवतु हरिसङ्गार्पितमनाः ॥ ३॥

nimantrya prātaryā nijahṛdayanāthaṃ nirupamāsukaumāryaikākinyatighanavanādātmabhavane |vadhiyānnaṃ svādu svayamatimudā bhojayati sāmayi prītā rādhā bhavatu harisaṅgārpitamanāḥ || 3||

विधाय श्यामांसे निजभुजलतामिन्दुवदनंकटाक्षैः पश्यन्ती कुवलयदलाक्षी मधुपतेः ।मुदा गायन्ती या मथुरमुरलीजातनिनदानुसारं तारं सा फलतु मम राधावदनयोः ॥ ४॥

vidhāya śyāmāṃse nijabhujalatāminduvadanaṃkaṭākṣaiḥ paśyantī kuvalayadalākṣī madhupateḥ |mudā gāyantī yā mathuramuralījātaninadānusāraṃ tāraṃ sā phalatu mama rādhāvadanayoḥ || 4||

अमन्दप्रेमार्द्रात्किसलयमयात्कोलशयनादुषस्युत्थायाब्जारुणतरकपोलातिरुचिरा ।गृहं यान्ती श्रान्तिस्थगितगतिरास्याम्बुजगतंघनीभूतं राधा रसमनुदिनं मे वितरतु ॥ ५॥

amandapremārdrātkisalayamayātkolaśayanāduṣasyutthāyābjāruṇatarakapolātirucirā |gṛhaṃ yāntī śrāntisthagitagatirāsyāmbujagataṃghanībhūtaṃ rādhā rasamanudinaṃ me vitaratu || 5||

प्रियेणाक्ष्णा संसूचितनवनिकुञ्जेषु विविधप्रसूनैर्निर्मायातिशयरुचिरं केलिशयनम् ।दिगत्येषा गुञ्जन्मधुपमुखरे धारपवनीश्रिते क्रीडन्ती मे निजचरणदास्यं वितरतु ॥ ६॥

priyeṇākṣṇā saṃsūcitanavanikuñjeṣu vividhaprasūnairnirmāyātiśayaruciraṃ keliśayanam |digatyeṣā guñjanmadhupamukhare dhārapavanīśrite krīḍantī me nijacaraṇadāsyaṃ vitaratu || 6||

कदम्बारूढं या निजपतिमजानन्त्यहनि तत्तले कुर्वन्ती स्वप्रियतमसखीभिः सह कथाम् ।अकस्मादुद्वीक्ष्य स्फुटतरलहारोरसमितिस्मितस्मेरव्रीडाऽऽननमुदिरदृक् सा मम गतिः ॥ ७॥

kadambārūḍhaṃ yā nijapatimajānantyahani tattale kurvantī svapriyatamasakhībhiḥ saha kathām |akasmādudvīkṣya sphuṭataralahārorasamitismitasmeravrīḍā''nanamudiradṛk sā mama gatiḥ || 7||

न मे भूयान्मोक्षो न पुनरमराधीशसदनंन योगो न ज्ञानं न विषयसुखं दुःखकदनम् ।त्वदुच्छिष्टं भोज्यं तव पदजलं पेयमपि तद्रजो मूर्ध्नि स्वामिन्यनुसवनमस्तु प्रतिभवम् ॥ ८॥

na me bhūyānmokṣo na punaramarādhīśasadanaṃna yogo na jñānaṃ na viṣayasukhaṃ duḥkhakadanam |tvaducchiṣṭaṃ bhojyaṃ tava padajalaṃ peyamapi tadrajo mūrdhni svāminyanusavanamastu pratibhavam || 8||

इति श्रीमद्गोपीजनचरणपङ्केरुहयुगानुगत्याऽऽनन्दाम्भोनिधिविभृतवाक्कायमनसा ।मयेदं प्रादुर्भावितमतिसुखं विठ्ठलपदाभिधेये मय्येव प्रतिफलतु सर्वत्र सततम् ॥ ९॥

iti śrīmadgopījanacaraṇapaṅkeruhayugānugatyā''nandāmbhonidhivibhṛtavākkāyamanasā |mayedaṃ prādurbhāvitamatisukhaṃ viṭhṭhalapadābhidheye mayyeva pratiphalatu sarvatra satatam || 9||

इति श्रीविठ्ठलेश्वरविरचितं स्वामिन्यष्टकं समाप्तम् ।

iti śrīviṭhṭhaleśvaraviracitaṃ svāminyaṣṭakaṃ samāptam |