व्रजविलासस्तवः Vrajavilasastava

अथ व्रजविलासस्तवः ।श्रीश्रीराधाकृष्णपादाम्बुजेभ्यो नमः ।प्रतिष्ठा रज्जूभिर्बद्धं कामाद्यैर्वर्त्मपातिभिः ।छित्त्वा ताः संहरन्तस्तानघारेः पान्तु मां भटाः ॥ १॥

atha vrajavilāsastavaḥ |śrīśrīrādhākṛṣṇapādāmbujebhyo namaḥ |pratiṣṭhā rajjūbhirbaddhaṃ kāmādyairvartmapātibhiḥ |chittvā tāḥ saṃharantastānaghāreḥ pāntu māṃ bhaṭāḥ || 1||

दग्धं वार्धकवन्यवह्निभिरलं दष्टं दुरान्ध्याहिनाविद्धं मामतिपारवश्यविशिखैः क्रोधादिसिंहैर्वृतम् ।स्वामिन् प्रेमसुधाद्रवं करुणया द्राक्पायय श्रीहरेयेनैतानवधीर्य सन्ततमहं धीरो भवन्तं भजे ॥ २॥

dagdhaṃ vārdhakavanyavahnibhiralaṃ daṣṭaṃ durāndhyāhināviddhaṃ māmatipāravaśyaviśikhaiḥ krodhādisiṃhairvṛtam |svāmin premasudhādravaṃ karuṇayā drākpāyaya śrīhareyenaitānavadhīrya santatamahaṃ dhīro bhavantaṃ bhaje || 2||

यन्माधुरी दिव्यसुधारसाब्धेःस्मृतेः कणेनाप्यतिलोलितात्मा ।पद्मैर्व्रजस्थानखिलान्व्रजं चनत्वा स्वनाथौ बत तौ दिदृक्षे ॥ ३॥

yanmādhurī divyasudhārasābdheḥsmṛteḥ kaṇenāpyatilolitātmā |padmairvrajasthānakhilānvrajaṃ canatvā svanāthau bata tau didṛkṣe || 3||

प्रादुर्भावसुधाद्रवेण नितरामङ्गित्वमाप्त्वा ययोर्गोष्ठेऽतीक्ष्णमनङ्ग एष परितः क्रीडाविनोदं रसैः ।प्रीत्योल्लासयतीह मुग्धमिथुनश्रेणीवतंसाविमौगान्धर्वा गिरिधारिणौ बत कदा द्रक्ष्यामि रागेण तौ ॥ ४॥

prādurbhāvasudhādraveṇa nitarāmaṅgitvamāptvā yayorgoṣṭhe'tīkṣṇamanaṅga eṣa paritaḥ krīḍāvinodaṃ rasaiḥ |prītyollāsayatīha mugdhamithunaśreṇīvataṃsāvimaugāndharvā giridhāriṇau bata kadā drakṣyāmi rāgeṇa tau || 4||

वैकुण्ठादपि सोदरात्मजवृता द्वारावती सा प्रियायत्र श्रीशतनिन्दिपङ्क्तमहिषीवृन्दैः प्रभुः खेलति ।प्रेमक्षेत्रमसौ ततोऽपि मथुरा श्रेष्ठा हरेर्जन्मतोयत्र श्रीव्रज एव राजतितरां तामेव नित्यं भजे ॥ ५॥

vaikuṇṭhādapi sodarātmajavṛtā dvārāvatī sā priyāyatra śrīśatanindipaṅktamahiṣīvṛndaiḥ prabhuḥ khelati |premakṣetramasau tato'pi mathurā śreṣṭhā harerjanmatoyatra śrīvraja eva rājatitarāṃ tāmeva nityaṃ bhaje || 5||

यत्र क्रीडति माधवः प्रियतमैः स्निग्धः सखीनां कुलैर्नित्यं गाढरसेन रामसहितोऽप्यद्यापि गोचारणैः ।यस्याप्यद्भुतमाधुरीरसविदां हृद्येव कापि स्फुरेत्प्रेष्ठं तन्मथुरापुरादपि हरेर्गोष्ठं तदेवाश्रये ॥ ६॥

yatra krīḍati mādhavaḥ priyatamaiḥ snigdhaḥ sakhīnāṃ kulairnityaṃ gāḍharasena rāmasahito'pyadyāpi gocāraṇaiḥ |yasyāpyadbhutamādhurīrasavidāṃ hṛdyeva kāpi sphuretpreṣṭhaṃ tanmathurāpurādapi harergoṣṭhaṃ tadevāśraye || 6||

वैदग्ध्योत्तरनर्मकर्मठसखीवृन्दैः परीतं रसैःप्रत्येकं तरुकुञ्जवल्लरिगिरिद्रोणीषु रात्रिन्दिवम् ।नानाकेलिभरेण यत्र रमते तन्नव्ययूनोर्युगंतत्पादाम्बुजगन्धबन्धुरतरं वृन्दावनं तद्भजे ॥ ७॥

vaidagdhyottaranarmakarmaṭhasakhīvṛndaiḥ parītaṃ rasaiḥpratyekaṃ tarukuñjavallarigiridroṇīṣu rātrindivam |nānākelibhareṇa yatra ramate tannavyayūnoryugaṃtatpādāmbujagandhabandhurataraṃ vṛndāvanaṃ tadbhaje || 7||

यत्र श्रीः परितो भ्रमत्यविरतं तास्ता महासिद्धयःस्फीताः सृष्टिरलं गवामुदयनी वासोऽपि गोष्ठौकसाम् ।वात्सल्यात्परिपालितो विहरते कृष्णः पितृभ्यां सुखैस्तन्नान्दीश्वरमालयं व्रजपतेर्गोष्ठोत्तमाङ्गं भजे ॥ ८॥

yatra śrīḥ parito bhramatyavirataṃ tāstā mahāsiddhayaḥsphītāḥ sṛṣṭiralaṃ gavāmudayanī vāso'pi goṣṭhaukasām |vātsalyātparipālito viharate kṛṣṇaḥ pitṛbhyāṃ sukhaistannāndīśvaramālayaṃ vrajapatergoṣṭhottamāṅgaṃ bhaje || 8||

पुत्रस्याभ्युदयार्थमादरभरैर्मिष्टान्नपानोत्करैर्दिव्यानां च गवां मणिव्रजयुषां दानैरिह प्रत्यहम् ।यो विप्रान् गणशः प्रतोषयति तद्भव्यस्य वार्तां मुहुःस्नेहात्पृच्छति यश्च तद्गतमनास्तं गोकुलेन्द्रं भजे ॥ ९॥

putrasyābhyudayārthamādarabharairmiṣṭānnapānotkarairdivyānāṃ ca gavāṃ maṇivrajayuṣāṃ dānairiha pratyaham |yo viprān gaṇaśaḥ pratoṣayati tadbhavyasya vārtāṃ muhuḥsnehātpṛcchati yaśca tadgatamanāstaṃ gokulendraṃ bhaje || 9||

पुत्रस्नेहभरैः सदा स्नुतकुचद्वन्द्वा तदीयोच्छलद्धर्मस्यापि लवस्य रक्षणविधौ स्वप्राणदेहार्बुदैः ।आसक्ता क्षणमात्रमप्यकलनात्सद्यः प्रसूतेव गौर्व्यग्राया विलपत्यलं बहुभयात्सा पातु गोष्ठेश्वरी ॥ १०॥

putrasnehabharaiḥ sadā snutakucadvandvā tadīyocchaladdharmasyāpi lavasya rakṣaṇavidhau svaprāṇadehārbudaiḥ |āsaktā kṣaṇamātramapyakalanātsadyaḥ prasūteva gaurvyagrāyā vilapatyalaṃ bahubhayātsā pātu goṣṭheśvarī || 10||

पुत्रादुच्चैरपि हलधरात्सिञ्चति स्नेहपूरैर्गोविन्दं याद्भुतरसवतीप्रक्रियासु प्रवीणा ।सख्यश्रीभिर्व्रजपुरमहाराजराज्ञीं नयैस्तद्गोपेन्द्रं या सुखयति भजे रोहिणीमीश्वरीं ताम् ॥ ११॥

putrāduccairapi haladharātsiñcati snehapūrairgovindaṃ yādbhutarasavatīprakriyāsu pravīṇā |sakhyaśrībhirvrajapuramahārājarājñīṃ nayaistadgopendraṃ yā sukhayati bhaje rohiṇīmīśvarīṃ tām || 11||

उद्यच्छुभ्रांशुकोटिद्युतिनिकरतिरस्कारकार्युज्ज्वलश्रीर्दुर्वारोद्दामधामप्रकररिपुघटोन्मादविध्वंसिदग्धः ।स्नेहादप्युन्निमेषं निजमनुजमितोऽरण्यभूमौ स्ववीतंतद्वीर्यज्ञोऽपि यो न क्षणमुपनयते स्तौमि तं धेनुकारिम् ॥ १२॥

udyacchubhrāṃśukoṭidyutinikaratiraskārakāryujjvalaśrīrdurvāroddāmadhāmaprakararipughaṭonmādavidhvaṃsidagdhaḥ |snehādapyunnimeṣaṃ nijamanujamito'raṇyabhūmau svavītaṃtadvīryajño'pi yo na kṣaṇamupanayate staumi taṃ dhenukārim || 12||

पर्जन्यनामा निजनप्तृगर्वैः पर्जन्यलक्षानिभतो विनिन्दन् ।यो नर्म तन्वन् रमतेऽस्य कर्णे नमाम्यहो कृष्णपितामहं तम् ॥ १३॥

parjanyanāmā nijanaptṛgarvaiḥ parjanyalakṣānibhato vinindan |yo narma tanvan ramate'sya karṇe namāmyaho kṛṣṇapitāmahaṃ tam || 13||

प्रियस्य नप्तुः सुखतोऽतिगर्वात् पादौ न यस्याः पततः पृथिव्याम् ।नमामि नर्मार्चितनप्तृचन्द्रां वरीयसीं कृष्णपितामहीं ताम् ॥ १४॥

priyasya naptuḥ sukhato'tigarvāt pādau na yasyāḥ patataḥ pṛthivyām |namāmi narmārcitanaptṛcandrāṃ varīyasīṃ kṛṣṇapitāmahīṃ tām || 14||

श्वेतश्मश्रुभरेण सुन्दरमुखः श्यामः कृती मन्त्रणाभिज्ञः संसदि सन्ततं व्रजपतेः कुर्वन् स्थितिर्योऽर्चितः ।स्वप्राणार्बुदखण्डनैर्मुरभिदं भ्रातुः सुतं तोषयेत्साहारे निवसन् सगोष्ठमवतान्नाम्नोपनन्दः सदा ॥ १५॥

śvetaśmaśrubhareṇa sundaramukhaḥ śyāmaḥ kṛtī mantraṇābhijñaḥ saṃsadi santataṃ vrajapateḥ kurvan sthitiryo'rcitaḥ |svaprāṇārbudakhaṇḍanairmurabhidaṃ bhrātuḥ sutaṃ toṣayetsāhāre nivasan sagoṣṭhamavatānnāmnopanandaḥ sadā || 15||

गौरः कोमलधीरुदारचरितः स्निग्धो व्रजेन्द्रानुजःश्यामश्मश्रुरलं तदीयचरणे भक्तः सुनन्दापिता ।यः प्राणैः परिमञ्छ्य माधवसुखं दध्ना महिष्याः परंसन्नन्दस्तनुते स पातु नितरां नः कासरीणां पतिः ॥ १६॥

gauraḥ komaladhīrudāracaritaḥ snigdho vrajendrānujaḥśyāmaśmaśruralaṃ tadīyacaraṇe bhaktaḥ sunandāpitā |yaḥ prāṇaiḥ parimañchya mādhavasukhaṃ dadhnā mahiṣyāḥ paraṃsannandastanute sa pātu nitarāṃ naḥ kāsarīṇāṃ patiḥ || 16||

श्यामः सूक्ष्ममतिर्युवातिमधुरो ज्योतिर्विदामग्रणीःपाण्डित्यैर्जितगीष्पतिर्व्रजपतेः सव्ये कृतावस्थितिः ।कृष्णं पालयतीह यः प्रियतमा प्राणार्बुदैरप्यलंमन्त्रेणाप्युपनन्दसूनुमिह तं प्रीत्या सुभद्रं नुमः ॥ १७॥

śyāmaḥ sūkṣmamatiryuvātimadhuro jyotirvidāmagraṇīḥpāṇḍityairjitagīṣpatirvrajapateḥ savye kṛtāvasthitiḥ |kṛṣṇaṃ pālayatīha yaḥ priyatamā prāṇārbudairapyalaṃmantreṇāpyupanandasūnumiha taṃ prītyā subhadraṃ numaḥ || 17||

दैत्याद्भीतेरतिविकलधीः कोमलाङ्गस्य सूनोःकृष्णस्योच्चैः सततमवने वत्सला व्यग्रचित्ता ।कृच्छ्रैरम्बां बहुभिरिभतो हन्त सन्तोष्य शूरंदैत्यघ्नं या सुतमजनयत्साम्बिका पातु धात्री ॥ १८॥

daityādbhīterativikaladhīḥ komalāṅgasya sūnoḥkṛṣṇasyoccaiḥ satatamavane vatsalā vyagracittā |kṛcchrairambāṃ bahubhiribhato hanta santoṣya śūraṃdaityaghnaṃ yā sutamajanayatsāmbikā pātu dhātrī || 18||

नादैर्यस्य स्फुटति परितो दिव्यविध्यण्डकोटिःके ते तावत्किल दितिसुताः क्षुद्रकात्क्षुद्रजीवाः ।स्नेहान्मात्रा विजयमभितो रक्षणे संनियुक्तंकृष्णस्यारात्परमिह भजे हन्त धात्री सुतं तम् ॥ १९॥

nādairyasya sphuṭati parito divyavidhyaṇḍakoṭiḥke te tāvatkila ditisutāḥ kṣudrakātkṣudrajīvāḥ |snehānmātrā vijayamabhito rakṣaṇe saṃniyuktaṃkṛṣṇasyārātparamiha bhaje hanta dhātrī sutaṃ tam || 19||

मन्त्रन्यासैरिह मुररिपोस्तत्पुरोधाः पुरस्तात्सर्वाङ्गानि प्रकटनिगमो भागुरिर्योऽभिरक्ष्य ।आशीर्भिश्च प्रतिदिनमहो तच्छिरो जिघ्रतीदंवन्दे तावन्मुनिसुरपतेस्तस्य पादाब्जयुग्मम् ॥ २०॥

mantranyāsairiha muraripostatpurodhāḥ purastātsarvāṅgāni prakaṭanigamo bhāguriryo'bhirakṣya |āśīrbhiśca pratidinamaho tacchiro jighratīdaṃvande tāvanmunisurapatestasya pādābjayugmam || 20||

कृष्णस्योच्चैः प्रणयवसतिः सम्प्रवीणः सखीनांश्यामाङ्गस्तत्समगुणं वयोवेशसौन्दर्यदर्पः ।स्नेहादन्धः क्षणमकलनाज्जायते योऽवधूतःश्रीदामानं हरिसहचरं सर्वदा तं प्रपद्ये ॥ २१॥

kṛṣṇasyoccaiḥ praṇayavasatiḥ sampravīṇaḥ sakhīnāṃśyāmāṅgastatsamaguṇaṃ vayoveśasaundaryadarpaḥ |snehādandhaḥ kṣaṇamakalanājjāyate yo'vadhūtaḥśrīdāmānaṃ harisahacaraṃ sarvadā taṃ prapadye || 21||

गाढानुरागभवतो विरहस्य भीत्यास्वप्नेऽपि गोकुलविधोर्न जहाति हस्तम् ।यो राधिकाप्रणयनिर्झरसिक्तचेतास्तं प्रेमविह्वलतनुं सुबलं नमामि ॥ २२॥

gāḍhānurāgabhavato virahasya bhītyāsvapne'pi gokulavidhorna jahāti hastam |yo rādhikāpraṇayanirjharasiktacetāstaṃ premavihvalatanuṃ subalaṃ namāmi || 22||

कृत्वैकत्र गवां कुलानि परितः कृष्णेन सार्धं मुदाहस्ताहस्ति विनोदनर्मकथनैः खेलन्ति मित्रोत्कराः ।प्रेमाम्भोधिविधौतगौरवमहापङ्कास्तदङ्कार्चितास्तत्पादार्पितचित्तजीवितकला ये तान् प्रपद्यामहे ॥ २३॥

kṛtvaikatra gavāṃ kulāni paritaḥ kṛṣṇena sārdhaṃ mudāhastāhasti vinodanarmakathanaiḥ khelanti mitrotkarāḥ |premāmbhodhividhautagauravamahāpaṅkāstadaṅkārcitāstatpādārpitacittajīvitakalā ye tān prapadyāmahe || 23||

मूर्तो हास्यरसः सदैव सुमनाः कामं बुभुक्षातुरःप्राणप्रेष्ठवयस्ययोरनुदिनं वाग्देहभङ्ग्युत्करैः ।हास्यं यो मधुमङ्गलः प्रकटयन् सम्भ्राजते कौतुकीतं वृन्दावनचन्द्रनर्मसचिवं प्रीत्याऽऽशु वन्दामहे ॥ २४॥

mūrto hāsyarasaḥ sadaiva sumanāḥ kāmaṃ bubhukṣāturaḥprāṇapreṣṭhavayasyayoranudinaṃ vāgdehabhaṅgyutkaraiḥ |hāsyaṃ yo madhumaṅgalaḥ prakaṭayan sambhrājate kautukītaṃ vṛndāvanacandranarmasacivaṃ prītyā''śu vandāmahe || 24||

गूढं तत्सुविदग्धतार्चितसखीद्वारोन्नयन्ती तयोःप्रेम्णा सुष्ठु विदग्धयोरनुदिनं मानाभिसारोत्सवः ।राधामाधवयोः सुखामृतरसं यैवोपभुङ्क्ते मुहुर्गोष्ठे भव्यविधायिनीं भगवतीं तां पौर्णमासीं भजे ॥ २५॥

gūḍhaṃ tatsuvidagdhatārcitasakhīdvāronnayantī tayoḥpremṇā suṣṭhu vidagdhayoranudinaṃ mānābhisārotsavaḥ |rādhāmādhavayoḥ sukhāmṛtarasaṃ yaivopabhuṅkte muhurgoṣṭhe bhavyavidhāyinīṃ bhagavatīṃ tāṃ paurṇamāsīṃ bhaje || 25||

खर्वश्मश्रुमुदारमुज्ज्वलकुलं गौरं समानं स्फुरत्पञ्चाशत्तमवर्षवन्दितवयः क्रान्तिं प्रवीणं व्रजे ।गोष्ठेशस्य सखायमुन्नततरश्रीदामतोऽपि प्रियश्रीराधं वृषभानुमुद्भटयशोव्रातं सदा तं भजे ॥ २६॥

kharvaśmaśrumudāramujjvalakulaṃ gauraṃ samānaṃ sphuratpañcāśattamavarṣavanditavayaḥ krāntiṃ pravīṇaṃ vraje |goṣṭheśasya sakhāyamunnatataraśrīdāmato'pi priyaśrīrādhaṃ vṛṣabhānumudbhaṭayaśovrātaṃ sadā taṃ bhaje || 26||

अनुदिनमिह मात्रा राधिकाभव्यवार्ताःकलयितुमतियत्नात्प्रेष्यते धात्रिकायाः ।दुहितृयुगलमुच्चैः प्रेमपूरप्रपञ्चैर्विकलमति ययासौ कीर्तिदा सावतान्नः ॥ २७॥

anudinamiha mātrā rādhikābhavyavārtāḥkalayitumatiyatnātpreṣyate dhātrikāyāḥ |duhitṛyugalamuccaiḥ premapūraprapañcairvikalamati yayāsau kīrtidā sāvatānnaḥ || 27||

प्रथमरसविलासे हन्त रोषेण तावत्प्रकटमिव विरोधं सन्दधानापि भङ्ग्या ।प्रवलयति सुखं या नव्ययूनोः स्वनप्त्रोःपरमिह मुखरां तां मूर्ध्नि वृद्धां वहामि ॥ २८॥

prathamarasavilāse hanta roṣeṇa tāvatprakaṭamiva virodhaṃ sandadhānāpi bhaṅgyā |pravalayati sukhaṃ yā navyayūnoḥ svanaptroḥparamiha mukharāṃ tāṃ mūrdhni vṛddhāṃ vahāmi || 28||

सान्द्रप्रेमरसैः प्लुता प्रियतया प्रागल्भ्यमाप्ता तयोःप्राणप्रेष्ठवयस्ययोरनुदिनं लीलाभिसारं क्रमैः ।वैदग्ध्येन तथा सखीं प्रति सदा मानस्य शिक्षां रसैर्येयं कारयतीह हन्त ललिता गृह्णातु सा मां गणैः ॥ २९॥

sāndrapremarasaiḥ plutā priyatayā prāgalbhyamāptā tayoḥprāṇapreṣṭhavayasyayoranudinaṃ līlābhisāraṃ kramaiḥ |vaidagdhyena tathā sakhīṃ prati sadā mānasya śikṣāṃ rasairyeyaṃ kārayatīha hanta lalitā gṛhṇātu sā māṃ gaṇaiḥ || 29||

प्रणयललितनर्मस्फारभूमिस्तयोर्याव्रजपुरनवयूनोर्या च कण्ठान् पिकानाम् ।नयति परमधस्ताद्दिव्यगानेन तुष्ट्याप्रथयतु मम दीक्षां हन्त सेयं विशाखा ॥ ३०॥

praṇayalalitanarmasphārabhūmistayoryāvrajapuranavayūnoryā ca kaṇṭhān pikānām |nayati paramadhastāddivyagānena tuṣṭyāprathayatu mama dīkṣāṃ hanta seyaṃ viśākhā || 30||

प्रतिनवनवकुञ्जं प्रेमपूरेण पूर्णाप्रचुरसुरभिपुष्पैर्भूषयित्वा क्रमेण ।प्रणयति बत वृन्दा तत्र नीलोत्सवं याप्रियगणवृतराधाकृष्णयोस्तां प्रपद्ये ॥ ३१॥

pratinavanavakuñjaṃ premapūreṇa pūrṇāpracurasurabhipuṣpairbhūṣayitvā krameṇa |praṇayati bata vṛndā tatra nīlotsavaṃ yāpriyagaṇavṛtarādhākṛṣṇayostāṃ prapadye || 31||

सख्येनालं परमरुचिरा नर्मभव्येन राधांपाकार्थं या व्रजपतिमहिष्याज्ञया संनयन्ती ।प्रेम्णा शश्वत्पथि पथि हरेर्वार्तया तर्पयन्तीतुष्यत्वेतां परमिह भजे कुन्दपूर्वां लतां ताम् ॥ ३२॥

sakhyenālaṃ paramarucirā narmabhavyena rādhāṃpākārthaṃ yā vrajapatimahiṣyājñayā saṃnayantī |premṇā śaśvatpathi pathi harervārtayā tarpayantītuṣyatvetāṃ paramiha bhaje kundapūrvāṃ latāṃ tām || 32||

व्रजेश्वर्याऽऽनीतां बत रसवतीकृत्यविधयेमुदा कामं नन्दीश्वरगिरिनिकुञ्जे प्रणयिनी ।छलैः कृष्णो राधां दयितमभि तां सारयति याधनिष्ठां तत्प्राणप्रियतरसखीं तां किल भजे ॥ ३३॥

vrajeśvaryā''nītāṃ bata rasavatīkṛtyavidhayemudā kāmaṃ nandīśvaragirinikuñje praṇayinī |chalaiḥ kṛṣṇo rādhāṃ dayitamabhi tāṃ sārayati yādhaniṣṭhāṃ tatprāṇapriyatarasakhīṃ tāṃ kila bhaje || 33||

अवन्तीतः कीर्तेः श्रवणभवतो मुग्धहृदयाप्रगाढोत्कण्ठाभिर्व्रजभुवमुरीकृत्य किल या ।मुदा राधाकृष्णोज्ज्वलरससुखं वर्धयति तांमुखीं नान्दीपूर्वां सततमभिवन्दे प्रणयतः ॥ ३४॥

avantītaḥ kīrteḥ śravaṇabhavato mugdhahṛdayāpragāḍhotkaṇṭhābhirvrajabhuvamurīkṛtya kila yā |mudā rādhākṛṣṇojjvalarasasukhaṃ vardhayati tāṃmukhīṃ nāndīpūrvāṃ satatamabhivande praṇayataḥ || 34||

मुदा राधाकृष्णप्रचुरजलकेली रसभरस्खलत्कस्तूरीतद्घुसृणघनचर्चार्चितजला ।प्रमोदात्तौ फणस्मितमुदितमूर्मिस्फुटकरश्रिया सिञ्चन्तीव प्रथयतु सुखं नस्तरणिजा ॥ ३५॥

mudā rādhākṛṣṇapracurajalakelī rasabharaskhalatkastūrītadghusṛṇaghanacarcārcitajalā |pramodāttau phaṇasmitamuditamūrmisphuṭakaraśriyā siñcantīva prathayatu sukhaṃ nastaraṇijā || 35||

सर्वानन्दकदम्बकेन हरिणा प्राग्याचिता अप्यमूःस्वैरं चारु रिरंसया रहसि याः क्रोधादनादृत्य ताम् ।प्राणप्रेष्ठसखीं निजामनुदिनं तेनैव सार्धं मुदाराधां संरमयन्ति ताः प्रियसखीं मूर्ध्ना प्रपद्येतराम् ॥ ३६॥

sarvānandakadambakena hariṇā prāgyācitā apyamūḥsvairaṃ cāru riraṃsayā rahasi yāḥ krodhādanādṛtya tām |prāṇapreṣṭhasakhīṃ nijāmanudinaṃ tenaiva sārdhaṃ mudārādhāṃ saṃramayanti tāḥ priyasakhīṃ mūrdhnā prapadyetarām || 36||

प्रेम्णा ये परिबण्टनेन कलिताः सेवासदैवोत्सुकाःकुर्वाणाः परमादरेण सततं दासा वयस्योपमाः ।वंशीदर्पणदूत्यवारिविलसत्ताम्बूलवीणादिभिःप्राणेशं परितोषयन्ति परितस्तान् पत्रिमुख्यान् भजे ॥ ३७॥

premṇā ye paribaṇṭanena kalitāḥ sevāsadaivotsukāḥkurvāṇāḥ paramādareṇa satataṃ dāsā vayasyopamāḥ |vaṃśīdarpaṇadūtyavārivilasattāmbūlavīṇādibhiḥprāṇeśaṃ paritoṣayanti paritastān patrimukhyān bhaje || 37||

ताम्बूलार्पणपादमर्दनपयोदानाभिसारादिवृर्न्दारण्यमहेश्वरीं प्रियतया यास्तोषयन्ति प्रियाः ।प्राणप्रेष्ठसखीकुलादपि किलासङ्कोचिताभूमिकाःकेलीभूमिषु रूपमञ्जरिमुखास्ता दासिकाः संश्रये ॥ ३८॥

tāmbūlārpaṇapādamardanapayodānābhisārādivṛrndāraṇyamaheśvarīṃ priyatayā yāstoṣayanti priyāḥ |prāṇapreṣṭhasakhīkulādapi kilāsaṅkocitābhūmikāḥkelībhūmiṣu rūpamañjarimukhāstā dāsikāḥ saṃśraye || 38||

तृणीकृत्य स्फारं सुखजलधिसारं स्फुटमपिस्वकीयं प्रेम्णां ये भरनिकरनम्रा मुररिपोः ।सुखाभासं शश्वत्प्रथयितुमलं प्रौढकुतुकाद्घतन्ते तान् धन्यान्परमिह भजे माधवगणान् ॥ ३९॥

tṛṇīkṛtya sphāraṃ sukhajaladhisāraṃ sphuṭamapisvakīyaṃ premṇāṃ ye bharanikaranamrā muraripoḥ |sukhābhāsaṃ śaśvatprathayitumalaṃ prauḍhakutukādghatante tān dhanyānparamiha bhaje mādhavagaṇān || 39||

तस्याः क्षणादर्शनतो म्रियन्ते सुखेन तस्याः सुखिनो भवन्ति ।स्निग्धाः परं ये कृतपुण्यपुञ्जाः प्राणेश्वरीप्रेष्ठगणान् भजे तान् ॥ ४०॥

tasyāḥ kṣaṇādarśanato mriyante sukhena tasyāḥ sukhino bhavanti |snigdhāḥ paraṃ ye kṛtapuṇyapuñjāḥ prāṇeśvarīpreṣṭhagaṇān bhaje tān || 40||

सापत्न्योच्चयरज्यदुज्ज्वलरसस्योच्चैः समुद्वृद्धयेसौभाग्योद्भटगर्वविभ्रमभृतः श्रीराधिकायाः स्फुटम् ।गोविन्दः स्मरफुल्लवल्लववधूवर्गेण येन क्षणंक्रीडत्येष तमत्र विस्तृतमहापुण्यं च वन्दामहे ॥ ४१॥

sāpatnyoccayarajyadujjvalarasasyoccaiḥ samudvṛddhayesaubhāgyodbhaṭagarvavibhramabhṛtaḥ śrīrādhikāyāḥ sphuṭam |govindaḥ smaraphullavallavavadhūvargeṇa yena kṣaṇaṃkrīḍatyeṣa tamatra vistṛtamahāpuṇyaṃ ca vandāmahe || 41||

ब्रह्माण्डात्परमुच्छलत्सुखभरं तत्कोटिसङ्ख्यादपिप्रेम्णा कृष्णसुरक्षिताः प्रतिमुहुः प्राप्ताः परं निर्वृताः ।कामं तत्पदपद्मसुन्दरनखप्रान्तस्खलद्रेणुकारक्षाव्यग्रधियः स्फुरन्ति किल ये तान् गोपवर्यान् भजे ॥ ४२॥

brahmāṇḍātparamucchalatsukhabharaṃ tatkoṭisaṅkhyādapipremṇā kṛṣṇasurakṣitāḥ pratimuhuḥ prāptāḥ paraṃ nirvṛtāḥ |kāmaṃ tatpadapadmasundaranakhaprāntaskhaladreṇukārakṣāvyagradhiyaḥ sphuranti kila ye tān gopavaryān bhaje || 42||

प्राणे योऽप्यधिकैः प्रियैरपि परं पुत्रैर्मुकुन्दस्य याःस्नेहात्पादसरोजयुग्मविगलद्धर्मस्य बिन्दोः कणम् ।निर्मञ्छ्योरुशिखण्डसुन्दरशिरश्चुम्बन्ति गोप्यश्चिरंतासां पादरजांसि सन्ततमहं निर्मञ्छयामि स्फटम् ॥ ४३॥

prāṇe yo'pyadhikaiḥ priyairapi paraṃ putrairmukundasya yāḥsnehātpādasarojayugmavigaladdharmasya bindoḥ kaṇam |nirmañchyoruśikhaṇḍasundaraśiraścumbanti gopyaściraṃtāsāṃ pādarajāṃsi santatamahaṃ nirmañchayāmi sphaṭam || 43||

इन्द्रनीलखुरराजिताः परं स्वर्णबद्धवरशृङ्गरञ्जिताः ।पाण्डुगण्डगिरिगर्वखर्विकाः पान्तु नः सपदि कृष्णधेनवः ॥ ४४॥

indranīlakhurarājitāḥ paraṃ svarṇabaddhavaraśṛṅgarañjitāḥ |pāṇḍugaṇḍagirigarvakharvikāḥ pāntu naḥ sapadi kṛṣṇadhenavaḥ || 44||

यासां पालनदोहनोत्सवरतः सार्धं वयस्योत्करैःकामं रामविराजितः प्रतिदिनं तत्पादरेणूज्ज्वलम् ।प्रीत्या स्फीतवनोरुपर्वतनदीकच्छेषु बद्धस्पृहोगोष्ठाखण्डलनन्दनो विहरते ताः सौरभेयीर्भजे ॥ ४५॥

yāsāṃ pālanadohanotsavarataḥ sārdhaṃ vayasyotkaraiḥkāmaṃ rāmavirājitaḥ pratidinaṃ tatpādareṇūjjvalam |prītyā sphītavanoruparvatanadīkaccheṣu baddhaspṛhogoṣṭhākhaṇḍalanandano viharate tāḥ saurabheyīrbhaje || 45||

मणिखचितसुवर्णश्लिष्टशृङ्गद्वयश्रीरसितमणिमनोज्ञज्योतिरुद्यत्खुराढ्यः ।स्फुरदरुणिमगुच्छान्दोलविद्योतिकण्ठःस जयति बकशत्रोः पद्मगन्धः ककुद्मी ॥ ४६॥

maṇikhacitasuvarṇaśliṣṭaśṛṅgadvayaśrīrasitamaṇimanojñajyotirudyatkhurāḍhyaḥ |sphuradaruṇimagucchāndolavidyotikaṇṭhaḥsa jayati bakaśatroḥ padmagandhaḥ kakudmī || 46||

मृदुनवतृणमल्पं सस्पृहं वक्त्रमध्येक्षिपति परमयत्नादल्पकण्डूं च गात्रे ।प्रथयति मुरवैरी हन्त यद्वत्सकानांसपदि किल दिदृक्षे तत्तदाटीकनानि ॥ ४७॥

mṛdunavatṛṇamalpaṃ saspṛhaṃ vaktramadhyekṣipati paramayatnādalpakaṇḍūṃ ca gātre |prathayati muravairī hanta yadvatsakānāṃsapadi kila didṛkṣe tattadāṭīkanāni || 47||

नक्तं दिवं मुररिपोरधरामृतं यास्फीता पिबत्यलमबाधमहो सुभाग्या ।श्रीराधिकाप्रथितमानमपीह दिव्यनादैरधो नयति तां मुरलीं नमामि ॥ ४८॥

naktaṃ divaṃ murariporadharāmṛtaṃ yāsphītā pibatyalamabādhamaho subhāgyā |śrīrādhikāprathitamānamapīha divyanādairadho nayati tāṃ muralīṃ namāmi || 48||

दूतीभिर्बहुचाटुभिः सखिकुलेनालं वचोभङ्गिभिःपादान्ते पतनैर्व्रजेन्द्रतनयेनापि क्रुद्धालीगणैः ।राधायाः सखि शक्यते दवयितुं यो नैव मानो ययाफूत्कृत्यैव निरस्यते सुकृतिनीं वंशीं सखीं तां नुमः ॥ ४९॥

dūtībhirbahucāṭubhiḥ sakhikulenālaṃ vacobhaṅgibhiḥpādānte patanairvrajendratanayenāpi kruddhālīgaṇaiḥ |rādhāyāḥ sakhi śakyate davayituṃ yo naiva māno yayāphūtkṛtyaiva nirasyate sukṛtinīṃ vaṃśīṃ sakhīṃ tāṃ numaḥ || 49||

स्फीतस्ताण्डविको हरेर्मुरलिकानादेन नृत्योत्सवंघूर्णच्चारुशिखण्डवल्गुसरसीतीरे निकुञ्जाग्रतः ।तन्वन् कुञ्जविहारिणोः सुखभरं सम्पादयेद्यस्तयोःस्मृत्वा तं शिखिराजमुत्सुकतया बाढं दिदृक्षामहे ॥ ५०॥

sphītastāṇḍaviko harermuralikānādena nṛtyotsavaṃghūrṇaccāruśikhaṇḍavalgusarasītīre nikuñjāgrataḥ |tanvan kuñjavihāriṇoḥ sukhabharaṃ sampādayedyastayoḥsmṛtvā taṃ śikhirājamutsukatayā bāḍhaṃ didṛkṣāmahe || 50||

सप्ताहं मुरमर्दनः प्रणयतो गोष्ठैकरक्षोत्सुकोबिभ्रन्मानमुदारपाणिरमणैर्यस्मै सलिलं ददौ ।गान्धर्वामुरभिद्विलासविगलत्काश्मीररज्यद्गुहस्तत्खङ्क्तायितरत्नसुन्दरशिलो गोवर्धनः पातु वः ॥ ५१॥

saptāhaṃ muramardanaḥ praṇayato goṣṭhaikarakṣotsukobibhranmānamudārapāṇiramaṇairyasmai salilaṃ dadau |gāndharvāmurabhidvilāsavigalatkāśmīrarajyadguhastatkhaṅktāyitaratnasundaraśilo govardhanaḥ pātu vaḥ || 51||

नीपैश्चम्पकपालिभिर्नववराशोकै रसालोत्करैःपुन्नागैर्बकुलैर्लवङ्गलतिका वासन्तिकाभिर्वृतैः ।हृद्यं तत्प्रियकुण्डयोस्तटमिलन्मध्यप्रदेशं परंराधामाधवयोः प्रियस्थलमिदं केल्यास्तदेवाश्रये ॥ ५२॥

nīpaiścampakapālibhirnavavarāśokai rasālotkaraiḥpunnāgairbakulairlavaṅgalatikā vāsantikābhirvṛtaiḥ |hṛdyaṃ tatpriyakuṇḍayostaṭamilanmadhyapradeśaṃ paraṃrādhāmādhavayoḥ priyasthalamidaṃ kelyāstadevāśraye || 52||

श्रीवृन्दाविपिनं सुरम्यमपि तच्छ्रीमान्स गोवर्धनःसा रासस्थलिकाप्यलं रसमयी किं तावदन्यस्थलम् ।यस्याप्यंशलवेन नार्हति मनाक्साम्यं मुकुन्दस्य तत्प्राणे योऽप्यधिकप्रियेव दयितं तत्कुण्डमेवाश्रये ॥ ५३॥

śrīvṛndāvipinaṃ suramyamapi tacchrīmānsa govardhanaḥsā rāsasthalikāpyalaṃ rasamayī kiṃ tāvadanyasthalam |yasyāpyaṃśalavena nārhati manāksāmyaṃ mukundasya tatprāṇe yo'pyadhikapriyeva dayitaṃ tatkuṇḍamevāśraye || 53||

स्फीते रत्नसुवर्णमौक्तिकभरैः संनिर्मिते मण्डपेथूत्कारं विनिधाय यत्र रभसात्तौ दम्पती निभर्रम् ।तन्वाते रतिनाथनर्मसचिवौ तद्राज्यचर्चां मुदातं राधासरसीतटोज्ज्वलमहाकुञ्जं सदाहं भजे ॥ ५४॥

sphīte ratnasuvarṇamauktikabharaiḥ saṃnirmite maṇḍapethūtkāraṃ vinidhāya yatra rabhasāttau dampatī nibharram |tanvāte ratināthanarmasacivau tadrājyacarcāṃ mudātaṃ rādhāsarasītaṭojjvalamahākuñjaṃ sadāhaṃ bhaje || 54||

कान्त्या हन्त मिथः स्फुटं हृदि तटे सम्बिम्बितं द्योततेप्रीत्या तन्मिथुनं मुदा पदकवद्रागेण बिभ्रद्ययोः ।धात्रा भाग्यभरेण निर्मिततरे त्रैलोक्यलक्ष्म्यास्पदेगौरश्यामतमे इमे प्रियतमे रूपे कदाहं भजे ॥ ५५॥

kāntyā hanta mithaḥ sphuṭaṃ hṛdi taṭe sambimbitaṃ dyotateprītyā tanmithunaṃ mudā padakavadrāgeṇa bibhradyayoḥ |dhātrā bhāgyabhareṇa nirmitatare trailokyalakṣmyāspadegauraśyāmatame ime priyatame rūpe kadāhaṃ bhaje || 55||

नेत्रोपान्तविघूर्णनैरलघु तद्दोर्मूलसञ्चालनैःईषद्धास्यरसैः सुधाधरधयैश्चुम्बैर्दृढालिङ्गनैः ।एतैरिष्टमहोपचारनिचयैस्तन्नव्ययूनोर्युगंप्रीत्या यं भजते तमुज्ज्वलमहाराजं प्रवन्दामहे ॥ ५६॥

netropāntavighūrṇanairalaghu taddormūlasañcālanaiḥīṣaddhāsyarasaiḥ sudhādharadhayaiścumbairdṛḍhāliṅganaiḥ |etairiṣṭamahopacāranicayaistannavyayūnoryugaṃprītyā yaṃ bhajate tamujjvalamahārājaṃ pravandāmahe || 56||

नेत्रे दैर्घ्यमपाङ्गयोः कुटिलता वक्षोजवक्षः स्थलेस्थौल्यं तन्मृदुवाचि वक्रिमधुरा श्रोणौ पृथु स्फारता ।सर्वाङ्गे वरमाधुरी स्फुटमभूद्येनेह लोकोत्तराराधामाधवयोरलं नववयः सन्धिं सदा तं भजे ॥ ५७॥

netre dairghyamapāṅgayoḥ kuṭilatā vakṣojavakṣaḥ sthalesthaulyaṃ tanmṛduvāci vakrimadhurā śroṇau pṛthu sphāratā |sarvāṅge varamādhurī sphuṭamabhūdyeneha lokottarārādhāmādhavayoralaṃ navavayaḥ sandhiṃ sadā taṃ bhaje || 57||

दुष्टारिष्टवधे स्वयं समुदभूत्कृष्णाङ्घ्रिपद्मादिदंस्फीतं यन्मकरन्दविस्तृतिरिवारिष्टाख्यमिष्टं सरः ।सोपानैः परिरञ्जितं प्रियतया श्रीराधया कारितैःप्रेम्णालिङ्गदिव प्रिया सर इदं तन्नीत्यनित्यं भजे ॥ ५८॥

duṣṭāriṣṭavadhe svayaṃ samudabhūtkṛṣṇāṅghripadmādidaṃsphītaṃ yanmakarandavistṛtirivāriṣṭākhyamiṣṭaṃ saraḥ |sopānaiḥ parirañjitaṃ priyatayā śrīrādhayā kāritaiḥpremṇāliṅgadiva priyā sara idaṃ tannītyanityaṃ bhaje || 58||

कदम्बानां व्रातैर्मधुपकुलझङ्कारललितैःपरीते यत्रैव प्रियसलिललीलाहतिमिषैः ।मुहुर्गोपेन्द्रस्यात्मजमभिसरन्त्यम्बुजदृशोविनोदेन प्रीत्या तदिदमवतात्पावनसरः ॥ ५९॥

kadambānāṃ vrātairmadhupakulajhaṅkāralalitaiḥparīte yatraiva priyasalilalīlāhatimiṣaiḥ |muhurgopendrasyātmajamabhisarantyambujadṛśovinodena prītyā tadidamavatātpāvanasaraḥ || 59||

पर्जन्येन पितामहेन नितरामाराध्य नारायणंत्यक्त्वाऽऽहारमभूत पुत्रक इह स्वीयात्मजे गोष्ठपे ।यत्रावापि सुरारिहा गिरिधरः पौत्रो गुणैकाकरःक्षुण्णाहारतया प्रसिद्धमवनौ तन्मे तडागं गतिः ॥ ६०॥

parjanyena pitāmahena nitarāmārādhya nārāyaṇaṃtyaktvā''hāramabhūta putraka iha svīyātmaje goṣṭhape |yatrāvāpi surārihā giridharaḥ pautro guṇaikākaraḥkṣuṇṇāhāratayā prasiddhamavanau tanme taḍāgaṃ gatiḥ || 60||

सार्धं मानसजाह्नवीमुपनदीवर्गैः सरङ्गोत्करैःसावित्र्यादिसुरीकुलैश्च नितरामाकाशवाण्या विधोः ।वृन्दारण्यवरेण्यराज्यविषये श्रीपौर्णमासी मुदाराधां यत्र सिषेच सिञ्चतु सुखं सोन्मत्तराधास्थली ॥ ६१॥

sārdhaṃ mānasajāhnavīmupanadīvargaiḥ saraṅgotkaraiḥsāvitryādisurīkulaiśca nitarāmākāśavāṇyā vidhoḥ |vṛndāraṇyavareṇyarājyaviṣaye śrīpaurṇamāsī mudārādhāṃ yatra siṣeca siñcatu sukhaṃ sonmattarādhāsthalī || 61||

प्रीत्या नन्दीश्वरगिरितटे स्फारपाषाणवृन्दैश्चातुष्कोण्येऽनुकृतिगुरुभिर्निर्मिता या विदग्धैः ।रेमे कृष्णः सखिपरिवृतो यत्र नर्माणि तन्वन्नास्थानीं तां हरिपदलसत्सौरभाक्तां प्रपद्ये ॥ ६२॥

prītyā nandīśvaragiritaṭe sphārapāṣāṇavṛndaiścātuṣkoṇye'nukṛtigurubhirnirmitā yā vidagdhaiḥ |reme kṛṣṇaḥ sakhiparivṛto yatra narmāṇi tanvannāsthānīṃ tāṃ haripadalasatsaurabhāktāṃ prapadye || 62||

वैदग्ध्योज्ज्वलवल्गुवल्लववधूवर्गेण नृत्यन्नसौहित्वा तं मुरजिद्रसेन रहसि श्रीराधिकां मण्डयन् ।पुष्पालङ्कृतिसञ्चयेन रमते यत्र प्रमोदोत्करैःत्रैलोक्याद्भुतमाधुरी परिवृता सा पातु रासस्थली ॥ ६३॥

vaidagdhyojjvalavalguvallavavadhūvargeṇa nṛtyannasauhitvā taṃ murajidrasena rahasi śrīrādhikāṃ maṇḍayan |puṣpālaṅkṛtisañcayena ramate yatra pramodotkaraiḥtrailokyādbhutamādhurī parivṛtā sā pātu rāsasthalī || 63||

गान्धर्विकामुरविमर्दननौविहारलीलाविनोदरसनिभर्रभोगिनीयम् ।गोवर्धनोज्ज्वलशिलाकुलमुन्नयन्तीवीचीभरैरवतु मानसजाह्नवी माम् ॥ ६४॥

gāndharvikāmuravimardananauvihāralīlāvinodarasanibharrabhoginīyam |govardhanojjvalaśilākulamunnayantīvīcībharairavatu mānasajāhnavī mām || 64||

येषां क्वापि च माधवो विहरते स्निग्धैर्वयस्योत्करैस्तद्धातुद्रवपुञ्जचित्रिततरैस्तैस्तैः स्वयं चित्रितः ।खेलाभिः किल पालनैरपि गवां कुत्रापि नर्मोत्सवैःश्रीराधासहितो गुहासु रमते तान् शैलवर्यान् भजे ॥ ६५॥

yeṣāṃ kvāpi ca mādhavo viharate snigdhairvayasyotkaraistaddhātudravapuñjacitritataraistaistaiḥ svayaṃ citritaḥ |khelābhiḥ kila pālanairapi gavāṃ kutrāpi narmotsavaiḥśrīrādhāsahito guhāsu ramate tān śailavaryān bhaje || 65||

स्फीते यत्र सरित्सरोवरकुले गाः पालयन्निर्वृतेग्रीष्मे वारिविहारकेलिनिवहैर्गोपेन्द्रविद्याऽऽत्मजः ।प्रीत्या सिञ्चति मुग्धमित्रनिकरान् हर्षेण मुग्धः स्वयंकाङ्क्षन् स्वीयजयं जयार्थिन इमान्नित्यं तदेतद्भजे ॥ ६६॥

sphīte yatra saritsarovarakule gāḥ pālayannirvṛtegrīṣme vārivihārakelinivahairgopendravidyā''tmajaḥ |prītyā siñcati mugdhamitranikarān harṣeṇa mugdhaḥ svayaṃkāṅkṣan svīyajayaṃ jayārthina imānnityaṃ tadetadbhaje || 66||

येषां कच्छपिका लसन्मुरलिकानादेन हर्षोत्करैःस्रस्तार्धस्तृणगुच्छ एष नितरां वक्त्रेषु संस्तम्भते ।सख्येनापि तयोः परं परिवृता राधाबकद्वेषिणोःते हृद्या मृगयूथपाः प्रतिदिनं मां तोषयन्तु स्फुटम् ॥ ६७॥

yeṣāṃ kacchapikā lasanmuralikānādena harṣotkaraiḥsrastārdhastṛṇaguccha eṣa nitarāṃ vaktreṣu saṃstambhate |sakhyenāpi tayoḥ paraṃ parivṛtā rādhābakadveṣiṇoḥte hṛdyā mṛgayūthapāḥ pratidinaṃ māṃ toṣayantu sphuṭam || 67||

गुञ्जद्भृङ्गकुलेन जुष्टकुसुमैः संलब्धमञ्जुश्रियांकुञ्जानां निकरेषु येषु रमते सौरभ्यविस्तारिणाः ।उद्यत्कामतरङ्गरङ्गितमनस्तन्नव्ययूनोर्युगंतेषां विस्तृतकेशपाशनिकरैः कुर्यामहो मार्जनम् ॥ ६८॥

guñjadbhṛṅgakulena juṣṭakusumaiḥ saṃlabdhamañjuśriyāṃkuñjānāṃ nikareṣu yeṣu ramate saurabhyavistāriṇāḥ |udyatkāmataraṅgaraṅgitamanastannavyayūnoryugaṃteṣāṃ vistṛtakeśapāśanikaraiḥ kuryāmaho mārjanam || 68||

येषां चारु तलेषु शीतनिबिडच्छायेषु रात्रिन्दिवंपुष्पाणां विगलत्परागविलसत्तल्पेषु क्लृप्ताश्रयम् ।प्रीत्या स्निग्धमधुव्रतैर्मधुकणैः संसेवितं तन्नवंयूनोर्युग्मतरं मुदा विहरते ते पान्तु मां भूरुहाम् ॥ ६९॥

yeṣāṃ cāru taleṣu śītanibiḍacchāyeṣu rātrindivaṃpuṣpāṇāṃ vigalatparāgavilasattalpeṣu klṛptāśrayam |prītyā snigdhamadhuvratairmadhukaṇaiḥ saṃsevitaṃ tannavaṃyūnoryugmataraṃ mudā viharate te pāntu māṃ bhūruhām || 69||

गान्धर्वा मुरवैरिणोः प्रणयिनोः पुष्पाणि सञ्चिन्वतोःस्वैरं स्मेरसखीकुलेन वृतयोरीषत्स्मितेन द्वयोः ।दृष्ट्वा केलिकलिं तयोर्नवनवं हास्येन पुष्पच्छलैःकामं या विलसन्ति ताः किल लताः सेव्याः परं प्रेमिभिः ॥ ७०॥

gāndharvā muravairiṇoḥ praṇayinoḥ puṣpāṇi sañcinvatoḥsvairaṃ smerasakhīkulena vṛtayorīṣatsmitena dvayoḥ |dṛṣṭvā kelikaliṃ tayornavanavaṃ hāsyena puṣpacchalaiḥkāmaṃ yā vilasanti tāḥ kila latāḥ sevyāḥ paraṃ premibhiḥ || 70||

परिचयरसमग्नाः काममारात्तयोर्येमधुरतररुतेनोल्लासमुल्लासयन्ति ।व्रजभुवि नवयूनोः सुप्रियाः पक्षिणस्तेविदधतु मम सौख्यं स्फारमालोकनेन ॥ ७१॥

paricayarasamagnāḥ kāmamārāttayoryemadhuratararutenollāsamullāsayanti |vrajabhuvi navayūnoḥ supriyāḥ pakṣiṇastevidadhatu mama saukhyaṃ sphāramālokanena || 71||

चूतेष्वेषु कदम्बकेषु बकुलेष्वन्येषु वृक्षेष्वलंप्रीत्या माधविकादिवल्लिषु तथा भाङ्कारनादैर्द्वयोः ।ये भृङ्गाः परितस्तयोः सुखभरं विस्तारयन्ति स्फुटंगुञ्जन्तो बत विभ्रमेण नितरां तानेव वन्दामहे ॥ ७२॥

cūteṣveṣu kadambakeṣu bakuleṣvanyeṣu vṛkṣeṣvalaṃprītyā mādhavikādivalliṣu tathā bhāṅkāranādairdvayoḥ |ye bhṛṅgāḥ paritastayoḥ sukhabharaṃ vistārayanti sphuṭaṃguñjanto bata vibhrameṇa nitarāṃ tāneva vandāmahe || 72||

पुष्पैर्यस्य मुदा स्वयं गिरिधरं स्वैरं निकुञ्जेश्वरींफुल्लां फुल्लतरैरमण्डयदलं फुल्लो निकुञ्जेश्वरः ।ईषन्नेत्रविघूर्णनेन कलितस्वाधीन उच्चैस्तयाश्रीमान् स प्रथयत्वहो मम दृशोः सौख्यं कदम्बेश्वरः ॥ ७३॥

puṣpairyasya mudā svayaṃ giridharaṃ svairaṃ nikuñjeśvarīṃphullāṃ phullatarairamaṇḍayadalaṃ phullo nikuñjeśvaraḥ |īṣannetravighūrṇanena kalitasvādhīna uccaistayāśrīmān sa prathayatvaho mama dṛśoḥ saukhyaṃ kadambeśvaraḥ || 73||

नीचैः प्रौढभयात्स्वयं सुरपतिः पादौ विधृत्येह यैःस्वर्गङ्गासलिलैश्चकार सुरिभद्वाराभिषेकोत्सवम् ।गोविन्दस्य नवं गवामधिपता राज्ये स्फुटं कौतुकात्तैर्यत्प्रादुरभूत्सदा स्फुरतु तद्गोविन्दकुण्डं दृशोः ॥ ७४॥

nīcaiḥ prauḍhabhayātsvayaṃ surapatiḥ pādau vidhṛtyeha yaiḥsvargaṅgāsalilaiścakāra suribhadvārābhiṣekotsavam |govindasya navaṃ gavāmadhipatā rājye sphuṭaṃ kautukāttairyatprādurabhūtsadā sphuratu tadgovindakuṇḍaṃ dṛśoḥ || 74||

व्रजेन्द्रवर्यार्पितभोगमुच्चैर्धृत्वा बृहत्कायमघारिरुत्कः ।वरेण राधां छलयन् विभुङ्क्ते यत्रान्नकूटं तदहं प्रपद्ये ॥ ७५॥

vrajendravaryārpitabhogamuccairdhṛtvā bṛhatkāyamaghārirutkaḥ |vareṇa rādhāṃ chalayan vibhuṅkte yatrānnakūṭaṃ tadahaṃ prapadye || 75||

गिरीन्द्रवर्योपरिहाररूपी हरिः स्वयं यत्र विहारकारी ।सदा मुदा राजति राजभोगैर्हरिस्थलं तत्तु भजेऽनुरागैः ॥ ७६॥

girīndravaryoparihārarūpī hariḥ svayaṃ yatra vihārakārī |sadā mudā rājati rājabhogairharisthalaṃ tattu bhaje'nurāgaiḥ || 76||

घङ्क्तक्रीडाकुतुकितमना नागरेन्द्रो नवीनोदानी भूत्वा मदननृपतेर्गव्यदानच्छलेन ।यत्र प्रातः सखिभिरिभतो वेष्टितः संरुरोधश्रीगान्धर्वां निजगणवृतां नौमि तां कृष्णवेदीम् ॥ ७७॥

ghaṅktakrīḍākutukitamanā nāgarendro navīnodānī bhūtvā madananṛpatergavyadānacchalena |yatra prātaḥ sakhibhiribhato veṣṭitaḥ saṃrurodhaśrīgāndharvāṃ nijagaṇavṛtāṃ naumi tāṃ kṛṣṇavedīm || 77||

निभृतमजनि यस्माद्दाननिर्वृतिरस्मियत्र इदमभिधानं प्रापयत्तत्सभायाम् ।रसविमुखनिगूढे तत्र तज्ज्ञैकवेद्येसरसि भवति वासो दाननिर्वर्तनेन ॥ ७८॥

nibhṛtamajani yasmāddānanirvṛtirasmiyatra idamabhidhānaṃ prāpayattatsabhāyām |rasavimukhanigūḍhe tatra tajjñaikavedyesarasi bhavati vāso dānanirvartanena || 78||

सीरिब्रह्मकदम्बखण्डसुमनोरुद्राप्सरोगौरिकाज्योत्स्नामोक्षणमाल्यहारविबुधारीन्द्रध्वजाद्याख्यया ।यानि श्रेष्ठसरांसि भान्ति परितो गोवर्धनाद्रेरमूनीडे चक्रकतीर्थदैवतगिरि श्रीरत्नपीठान्यपि ॥ ७९॥

sīribrahmakadambakhaṇḍasumanorudrāpsarogaurikājyotsnāmokṣaṇamālyahāravibudhārīndradhvajādyākhyayā |yāni śreṣṭhasarāṃsi bhānti parito govardhanādreramūnīḍe cakrakatīrthadaivatagiri śrīratnapīṭhānyapi || 79||

अहो दोलाक्रीडारसवरभरोत्फुल्लवदनौमुहुः श्रीगान्धर्वागिरिवरधरु तौ प्रति मधु ।सखीवृन्दं यत्र प्रकटितमुदान्दोलयति तत्प्रसिद्धं गोविन्दस्थलमिदमुदारं बत भजे ॥ ८०॥

aho dolākrīḍārasavarabharotphullavadanaumuhuḥ śrīgāndharvāgirivaradharu tau prati madhu |sakhīvṛndaṃ yatra prakaṭitamudāndolayati tatprasiddhaṃ govindasthalamidamudāraṃ bata bhaje || 80||

प्रिया प्रियप्राणवयस्यवर्गे धृतापराधं किल कालियं तम् ।यत्रार्दयत्पादतलेन नृत्यन् हरिभर्जे तं किल कालियं ह्रदम् ॥ ८१॥

priyā priyaprāṇavayasyavarge dhṛtāparādhaṃ kila kāliyaṃ tam |yatrārdayatpādatalena nṛtyan haribharje taṃ kila kāliyaṃ hradam || 81||

सूर्यैर्द्वादशिभः परं मुररिपुः शीतार्त उग्रातपैःभक्तिप्रेमभरैरुदारचरितः श्रीमान्मुदा सेवितः ।यत्र स्त्रीपुरुषैः क्वणत्पशुकुलैरावेष्टितो राजतेस्नेहैर्द्वादशसूर्यनाम तदिदं तीर्थं सदा संश्रये ॥ ८२॥

sūryairdvādaśibhaḥ paraṃ muraripuḥ śītārta ugrātapaiḥbhaktipremabharairudāracaritaḥ śrīmānmudā sevitaḥ |yatra strīpuruṣaiḥ kvaṇatpaśukulairāveṣṭito rājatesnehairdvādaśasūryanāma tadidaṃ tīrthaṃ sadā saṃśraye || 82||

अत्यन्तातपसेवनेन परितः संजातघर्मोत्करैर्गोविन्दस्य शरीरतो निपतितैर्यत्तीर्थमुच्चैरभूत् ।तत्तत्कोमलसान्द्रसुन्दरतरश्रीमत्सदङ्गोच्छलद्गन्धैर्हारिसुवारिसुद्युति भजे प्रस्कन्दनं वन्दनैः ॥ ८३॥

atyantātapasevanena paritaḥ saṃjātagharmotkarairgovindasya śarīrato nipatitairyattīrthamuccairabhūt |tattatkomalasāndrasundarataraśrīmatsadaṅgocchaladgandhairhārisuvārisudyuti bhaje praskandanaṃ vandanaiḥ || 83||

कात्यायन्यतुलार्चनार्थममले कृष्णाजले मज्जतःकन्यानां प्रकरस्य चीरनिकरं संरक्षितं तीरतः ।हृत्वाऽऽरुह्य कदम्बमुज्ज्वलपरीहासेन तं लज्जयन्स्मेरंस्तं प्रददौ सुभङ्गिमुरजित्तं चीरघङ्क्तं श्रये ॥ ८४॥

kātyāyanyatulārcanārthamamale kṛṣṇājale majjataḥkanyānāṃ prakarasya cīranikaraṃ saṃrakṣitaṃ tīrataḥ |hṛtvā''ruhya kadambamujjvalaparīhāsena taṃ lajjayansmeraṃstaṃ pradadau subhaṅgimurajittaṃ cīraghaṅktaṃ śraye || 84||

हेषाभिर्जगतीत्रयं मदभरैरुत्कम्पयन्तं परैःफुल्लन्नेत्रविघूर्णनेन परितः पूर्णं दहन्तं जगत् ।तं तावत्तृणवद्विदीर्य बकभिद्विद्वेषिणं केशिनंयत्र क्षालितवान् करौ सरुधिरौ तत्केशितीर्थं भजे ॥ ८५॥

heṣābhirjagatītrayaṃ madabharairutkampayantaṃ paraiḥphullannetravighūrṇanena paritaḥ pūrṇaṃ dahantaṃ jagat |taṃ tāvattṛṇavadvidīrya bakabhidvidveṣiṇaṃ keśinaṃyatra kṣālitavān karau sarudhirau tatkeśitīrthaṃ bhaje || 85||

अन्नैर्यत्र चतुर्विधैः पृथुगणैः स्वैरं सुधानिन्दिभिःकामं रामसमेतमच्युतमहो स्निग्धैर्वयस्यैर्वृतम् ।श्रीमान्याज्ञिकविज्ञसुन्दरवधूवर्गः स्वयं यो मुदाभक्त्या भोजितवान् स्थलं च तदिदं तं चापि वन्दामहे ॥ ८६॥

annairyatra caturvidhaiḥ pṛthugaṇaiḥ svairaṃ sudhānindibhiḥkāmaṃ rāmasametamacyutamaho snigdhairvayasyairvṛtam |śrīmānyājñikavijñasundaravadhūvargaḥ svayaṃ yo mudābhaktyā bhojitavān sthalaṃ ca tadidaṃ taṃ cāpi vandāmahe || 86||

मुदा गोपेन्द्रस्यात्मजभुजपरिष्वङ्गनिधयेस्फुरद्गोपीवृन्दैर्यमिह भगवन्तं प्रणयिभिः ।भजद्भिस्तैर्भक्त्या स्वमभिलषितं प्राप्तमचिराद्यमीतीरे गोपीश्वरमनुदिनं तं किल भजे ॥ ८७॥

mudā gopendrasyātmajabhujapariṣvaṅganidhayesphuradgopīvṛndairyamiha bhagavantaṃ praṇayibhiḥ |bhajadbhistairbhaktyā svamabhilaṣitaṃ prāptamacirādyamītīre gopīśvaramanudinaṃ taṃ kila bhaje || 87||

भयात्कंसस्यारात्सदयमचिराच्छन्तनुपदेविनिक्षिप्ता राधा रहसि किल पित्रा प्रकृतितः ।स्फुरन्तं तं दृष्ट्वा कमपि घनपुञ्जाकृतिवरंतमेवाप्तं यत्नाद्यमभजत सूर्योऽवतु स नः ॥ ८८॥

bhayātkaṃsasyārātsadayamacirācchantanupadevinikṣiptā rādhā rahasi kila pitrā prakṛtitaḥ |sphurantaṃ taṃ dṛṣṭvā kamapi ghanapuñjākṛtivaraṃtamevāptaṃ yatnādyamabhajata sūryo'vatu sa naḥ || 88||

आविर्भावमहोत्सवे मुररिपोः स्वर्णोरुमुक्ताफलश्रेणीविभ्रममण्डिते नवगवीलक्षे ददौ द्वे मुदा ।दिव्यालङ्कृतिरत्नपर्वततिलप्रस्थादिकं चादरात्विप्रे यः किल यत्र स व्रजपतिर्वन्दे बृहत्काननम् ॥ ८९॥

āvirbhāvamahotsave muraripoḥ svarṇorumuktāphalaśreṇīvibhramamaṇḍite navagavīlakṣe dadau dve mudā |divyālaṅkṛtiratnaparvatatilaprasthādikaṃ cādarātvipre yaḥ kila yatra sa vrajapatirvande bṛhatkānanam || 89||

गान्धर्वाया जनिमणिरभूद्यत्र सङ्कीर्तितायांआनन्दोत्कैः सुरमुनिनरैः कीर्तिदागर्भखन्याम् ।गोपीगोपैः सुरभीनिकरैः सम्परीतेऽत्र मुख्यैरावल्याख्ये वृषरविपुरे प्रीतिपूरो ममास्ताम् ॥ ९०॥

gāndharvāyā janimaṇirabhūdyatra saṅkīrtitāyāṃānandotkaiḥ suramuninaraiḥ kīrtidāgarbhakhanyām |gopīgopaiḥ surabhīnikaraiḥ samparīte'tra mukhyairāvalyākhye vṛṣaravipure prītipūro mamāstām || 90||

यस्य श्रीमच्चरणकमले कोमले कोमलापिश्रीराधोच्चैर्निजसुखकृते सन्नयन्ती कुचाग्रे ।भीताप्यारादथ न हि दधात्यस्य कार्कश्यदोषात्स श्रीगोष्ठे प्रथयतु सदा शेषशायी स्थितिं नः ॥ ९१॥

yasya śrīmaccaraṇakamale komale komalāpiśrīrādhoccairnijasukhakṛte sannayantī kucāgre |bhītāpyārādatha na hi dadhātyasya kārkaśyadoṣātsa śrīgoṣṭhe prathayatu sadā śeṣaśāyī sthitiṃ naḥ || 91||

यत्र कामसरः साक्षाद्गोपिकारमणं सरः ।राधामाधवयोः प्रेष्ठं तद्वनं काम्यकं भजे ॥ ९२॥

yatra kāmasaraḥ sākṣādgopikāramaṇaṃ saraḥ |rādhāmādhavayoḥ preṣṭhaṃ tadvanaṃ kāmyakaṃ bhaje || 92||

मल्लीकृत्य निजाः सखीः प्रियतमा गर्वेण सम्भावितामल्लीभूय मदीश्वरी रसमयी मल्लत्वमुत्कण्ठया ।यस्मिन्सम्यगुपेयूषा बकभिदा राधा नियुद्धं मुदाकुर्वाणा मदनस्य तोषमतनोद्भाण्डीरकं तं भजे ॥ ९३॥

mallīkṛtya nijāḥ sakhīḥ priyatamā garveṇa sambhāvitāmallībhūya madīśvarī rasamayī mallatvamutkaṇṭhayā |yasminsamyagupeyūṣā bakabhidā rādhā niyuddhaṃ mudākurvāṇā madanasya toṣamatanodbhāṇḍīrakaṃ taṃ bhaje || 93||

आकृष्टा या कुपितहलिना लाङ्गलाग्रेण कृष्णाधीरा यान्ती लवणजलधौ कृष्णसम्बन्धहीना ।अद्यापीत्थं सकलमनुजैर्दृश्यते सैव यस्मिन्भक्त्या वन्देऽद्भुतमिदमहो रामघङ्क्तं प्रदेशम् ॥ ९४॥

ākṛṣṭā yā kupitahalinā lāṅgalāgreṇa kṛṣṇādhīrā yāntī lavaṇajaladhau kṛṣṇasambandhahīnā |adyāpītthaṃ sakalamanujairdṛśyate saiva yasminbhaktyā vande'dbhutamidamaho rāmaghaṅktaṃ pradeśam || 94||

प्राणप्रेष्ठवयस्यवर्गमुदरे पापीयसोऽघासुरस्यारण्योद्भटपावकोत्कटविषैर्दुष्टे प्रविष्टं पुरः ।व्यग्रः प्रेक्ष्य रुषा प्रविश्य सहसा हत्वा खलं तं बलीयत्रैनं निजमाररक्ष मुरजित्सा पातु सर्पस्थली ॥ ९५॥

prāṇapreṣṭhavayasyavargamudare pāpīyaso'ghāsurasyāraṇyodbhaṭapāvakotkaṭaviṣairduṣṭe praviṣṭaṃ puraḥ |vyagraḥ prekṣya ruṣā praviśya sahasā hatvā khalaṃ taṃ balīyatrainaṃ nijamārarakṣa murajitsā pātu sarpasthalī || 95||

द्रष्टुं साक्षात्स्वपतिमहिमोद्रेकमुत्केन धात्रावत्सव्राते द्रुतमपहृते वत्सपालोत्करे च ।तत्तद्रूपो हरिरथ भवन् यत्र तत्तत्प्रसूनांमोदं चक्रेऽशनमपि भजे वत्सहारस्थलीं ताम् ॥ ९६॥

draṣṭuṃ sākṣātsvapatimahimodrekamutkena dhātrāvatsavrāte drutamapahṛte vatsapālotkare ca |tattadrūpo hariratha bhavan yatra tattatprasūnāṃmodaṃ cakre'śanamapi bhaje vatsahārasthalīṃ tām || 96||

बाढं वत्सकवत्सपालहृतितो जातापराधाद्भयैःब्रह्मा सास्रमपूर्वपद्यनिवहैर्यस्मिन्निपत्यावनौ ।तुष्टावाद्भुतवत्सपं व्रजपतेः पुत्रं मुकुन्दं मनाक्स्मेरं भीरुचतुर्मुखाख्यमनिशं सेशं प्रदेशं नुमः ॥ ९७॥

bāḍhaṃ vatsakavatsapālahṛtito jātāparādhādbhayaiḥbrahmā sāsramapūrvapadyanivahairyasminnipatyāvanau |tuṣṭāvādbhutavatsapaṃ vrajapateḥ putraṃ mukundaṃ manāksmeraṃ bhīrucaturmukhākhyamaniśaṃ seśaṃ pradeśaṃ numaḥ || 97||

गन्धव्याकुलभृङ्गसञ्चयचमूसंघृष्टपुष्पोत्करैःभाजत्कल्पलता पलाशिनिकरैर्विभ्राजितानि स्फुटम् ।यानि स्फारतडागपर्वतनदीवृन्देन राजन्त्यहोकृष्णप्रेष्ठवनानि तानि नितरां वन्दे मुहुर्द्वादश ॥ ९८॥

gandhavyākulabhṛṅgasañcayacamūsaṃghṛṣṭapuṣpotkaraiḥbhājatkalpalatā palāśinikarairvibhrājitāni sphuṭam |yāni sphārataḍāgaparvatanadīvṛndena rājantyahokṛṣṇapreṣṭhavanāni tāni nitarāṃ vande muhurdvādaśa || 98||

पूर्णः प्रेमरसैः सदा मुररिपोर्दासः सखा च प्रियंस्वप्राणार्बुदतोऽपि तत्पदयुगं हित्वेह मासान् दश ।प्रीत्या यो निवसंस्तदीयकथया गोष्ठं मुहुर्जीवयत्यायातं किल पश्य कृष्णमिति तं मूर्ध्ना वहाम्युद्धवम् ॥ ९९॥

pūrṇaḥ premarasaiḥ sadā muraripordāsaḥ sakhā ca priyaṃsvaprāṇārbudato'pi tatpadayugaṃ hitveha māsān daśa |prītyā yo nivasaṃstadīyakathayā goṣṭhaṃ muhurjīvayatyāyātaṃ kila paśya kṛṣṇamiti taṃ mūrdhnā vahāmyuddhavam || 99||

मुदा यत्र ब्रह्मा तृणनिकरगुल्मादिषु परंसदा काङ्क्षन् जन्मार्पितविविधकर्माप्यनुदिनम् ।क्रमाद्ये तत्रैव व्रजभुवि वसन्ति प्रियजनामया ते ते वन्द्याः परमविनयात्पुण्यखचिताः ॥ १००॥

mudā yatra brahmā tṛṇanikaragulmādiṣu paraṃsadā kāṅkṣan janmārpitavividhakarmāpyanudinam |kramādye tatraiva vrajabhuvi vasanti priyajanāmayā te te vandyāḥ paramavinayātpuṇyakhacitāḥ || 100||

पुरा प्रेमोद्रेकैः प्रतिपदनवानन्दमधुरैःकृतश्रीगान्धर्वाच्युतचरणवर्यार्चनबलात् ।निकामं स्वामिन्यः प्रियतरसरस्तीरभुवनेवसन्ति स्फीता ये त इह मम जीवातव इमे ॥ १०१॥

purā premodrekaiḥ pratipadanavānandamadhuraiḥkṛtaśrīgāndharvācyutacaraṇavaryārcanabalāt |nikāmaṃ svāminyaḥ priyatarasarastīrabhuvanevasanti sphītā ye ta iha mama jīvātava ime || 101||

यत्किञ्चित्तृणगुल्मकीकटमुखं गोष्ठे समस्तं हि तत्सर्वानन्दमयं मुकुन्ददयितं लीलानुकूलं परम् ।शास्त्रैरेव मुहुर्मुहुः स्फुटमिदं निष्टङ्कितं याच्ञयाब्रह्मादेरपि सस्पृहेण तदिदं सर्वं मया वन्द्यते ॥ १०२॥

yatkiñcittṛṇagulmakīkaṭamukhaṃ goṣṭhe samastaṃ hi tatsarvānandamayaṃ mukundadayitaṃ līlānukūlaṃ param |śāstraireva muhurmuhuḥ sphuṭamidaṃ niṣṭaṅkitaṃ yācñayābrahmāderapi saspṛheṇa tadidaṃ sarvaṃ mayā vandyate || 102||

भ्रमन् चच्छे कच्छे क्षितिधरपतेर्वक्रिमगतैरलपन् राधे कृष्णेत्यनवरतमुन्मत्तवदहम् ।पतन्क्वापि क्वाप्युच्छलितनयनद्वन्द्वसलिलैःकदा केलिस्थानं सकलमपि सिञ्चामि विकलः ॥ १०३॥

bhraman cacche kacche kṣitidharapatervakrimagatairalapan rādhe kṛṣṇetyanavaratamunmattavadaham |patankvāpi kvāpyucchalitanayanadvandvasalilaiḥkadā kelisthānaṃ sakalamapi siñcāmi vikalaḥ || 103||

न ब्रह्मा न च नारदो नहि हरो न प्रेमभक्तोत्तमाःसम्यग्ज्ञातुमिहाञ्जसार्हति तथा यस्योच्छलन्माधुरीम् ।किन्त्वेको बलदेव एव परितः स्वार्धं स्वमात्रा स्फुटंप्रेम्णाप्युद्धव एष वेत्ति नितरां किं स व्रजो वर्ण्यते ॥ १०४॥

na brahmā na ca nārado nahi haro na premabhaktottamāḥsamyagjñātumihāñjasārhati tathā yasyocchalanmādhurīm |kintveko baladeva eva paritaḥ svārdhaṃ svamātrā sphuṭaṃpremṇāpyuddhava eṣa vetti nitarāṃ kiṃ sa vrajo varṇyate || 104||

अन्यत्र क्षणमात्रमच्युतपुरे प्रेमामृताम्भोनिधिस्नातोऽप्यच्युतसज्जनैरपि समं नाहं वसामि क्वचित् ।किन्त्वत्र व्रजवासिनामपि समं येनापि केनाप्यलंसंलापैर्मम निभर्रः प्रति मुहुर्वासोऽस्तु नित्यं मम ॥ १०५॥

anyatra kṣaṇamātramacyutapure premāmṛtāmbhonidhisnāto'pyacyutasajjanairapi samaṃ nāhaṃ vasāmi kvacit |kintvatra vrajavāsināmapi samaṃ yenāpi kenāpyalaṃsaṃlāpairmama nibharraḥ prati muhurvāso'stu nityaṃ mama || 105||

रागेण रूपमञ्जर्या रक्तीकृतमुरद्विषः ।गुणाराधितराधायाः पादयुग्मे रतिर्मम ॥ १०६॥

rāgeṇa rūpamañjaryā raktīkṛtamuradviṣaḥ |guṇārādhitarādhāyāḥ pādayugme ratirmama || 106||

इदं नियतमादराद्व्रजविलासनाम स्तवंसदा व्रजजनोल्लसन्मधुरमाधुरीबन्धुरम् ।मुहुः कुतुकसम्भृताः परिपठति ये वल्गु तत्समं परिकरैर्दृढं मिथुनमत्र पश्यन्ति ते ॥ १०७॥

idaṃ niyatamādarādvrajavilāsanāma stavaṃsadā vrajajanollasanmadhuramādhurībandhuram |muhuḥ kutukasambhṛtāḥ paripaṭhati ye valgu tatsamaṃ parikarairdṛḍhaṃ mithunamatra paśyanti te || 107||

इति श्रीमद्रघुनाथदासगोस्वामिविरचितस्तवावल्यांश्रीव्रजविलासस्तवः समाप्तः ।

iti śrīmadraghunāthadāsagosvāmiviracitastavāvalyāṃśrīvrajavilāsastavaḥ samāptaḥ |