राधिकाध्यानामृतस्तोत्रम् Shri Radhikadhyanamritastotram

तडिच्चम्पकस्वर्णकाश्मीरभासःस्वकान्त्या भृशं दण्डयित्र्या विलासः ।स्वरूपस्य तस्यास्तु वर्ण्यःसुबोधद्रवो नामवर्णोऽपि कर्ण्यः ॥ १॥

taḍiccampakasvarṇakāśmīrabhāsaḥsvakāntyā bhṛśaṃ daṇḍayitryā vilāsaḥ |svarūpasya tasyāstu varṇyaḥsubodhadravo nāmavarṇo'pi karṇyaḥ || 1||

प्रफुल्लकुसुमप्रभाद्योतितानांलसच्चन्द्रिकाप्रोतमेघोपमानाम् ।कचानां सचातुर्यबन्धेयमेणीदृशः सच्चमर्याग्रिमा भाति वेणी ॥ २॥

praphullakusumaprabhādyotitānāṃlasaccandrikāprotameghopamānām |kacānāṃ sacāturyabandheyameṇīdṛśaḥ saccamaryāgrimā bhāti veṇī || 2||

महानर्घ्यचूडामणीकामलेखाप्लुता राजते चारुसीमन्तरेखा ।उडुद्योतिमुक्तैकपङ्क्तिं वहन्तीकिमास्येन्दुसौधैकधारोच्चलन्ती ॥ ३॥

mahānarghyacūḍāmaṇīkāmalekhāplutā rājate cārusīmantarekhā |uḍudyotimuktaikapaṅktiṃ vahantīkimāsyendusaudhaikadhāroccalantī || 3||

नवेन्दूपमे पत्रपाश्याप्रभालेसुलीलालकालीवृते चारुभाले ।मदेनान्तरा चित्रितं चित्रकं तत्विभात्यच्युतातृप्तनेत्रैकसम्पत् ॥ ४॥

navendūpame patrapāśyāprabhālesulīlālakālīvṛte cārubhāle |madenāntarā citritaṃ citrakaṃ tatvibhātyacyutātṛptanetraikasampat || 4||

अतिश्यामला विज्यकन्दर्पचापप्रभाजिष्णुतां भ्रूद्वयी कुञ्चिताप ।मुखाम्भोजमाध्वीकपानादभीष्टादचेष्टालिपङ्क्तिः किमेषा निविष्टा ॥ ५॥

atiśyāmalā vijyakandarpacāpaprabhājiṣṇutāṃ bhrūdvayī kuñcitāpa |mukhāmbhojamādhvīkapānādabhīṣṭādaceṣṭālipaṅktiḥ kimeṣā niviṣṭā || 5||

सफर्याविव प्रेष्ठलावण्यवन्येप्सिते राजतस्ते दृशौ हन्त धन्ये ।लसत्कज्जलाक्ते तयोः श्यामपक्ष्मक्वचिद्विन्दते कान्तताम्बूललक्ष्म ॥ ६॥

sapharyāviva preṣṭhalāvaṇyavanyepsite rājataste dṛśau hanta dhanye |lasatkajjalākte tayoḥ śyāmapakṣmakvacidvindate kāntatāmbūlalakṣma || 6||

तडित्कन्दली मूर्ध्नि नक्षत्रयुक्तास्थिराधःसुधाबुद्बुदद्वन्द्वसक्ता ।यदि स्यात्सरोजान्तरे तां च भासामृगाक्ष्यास्तिरस्कुर्वती भाति नासा ॥ ७॥

taḍitkandalī mūrdhni nakṣatrayuktāsthirādhaḥsudhābudbudadvandvasaktā |yadi syātsarojāntare tāṃ ca bhāsāmṛgākṣyāstiraskurvatī bhāti nāsā || 7||

कपोलाक्षिबिम्बाधरश्रीविषक्तंबह्वेन्मौक्तिकं पीतनीलातिरक्तम् ।स्मितोद्यत्पुटोदीर्णमाधुर्यवृष्टिर्लसत्यच्युतस्वान्ततर्षैकसृष्टिः ॥ ८॥

kapolākṣibimbādharaśrīviṣaktaṃbahvenmauktikaṃ pītanīlātiraktam |smitodyatpuṭodīrṇamādhuryavṛṣṭirlasatyacyutasvāntatarṣaikasṛṣṭiḥ || 8||

लसत्कुण्डले कुण्डलीभूय मन्येस्थिते कामपाशायुधे हन्त धन्ये ।श्रुती रत्नचक्रीशलाकाञ्चिताग्रेदृशौ कर्षतः श्रीहरये समग्रे ॥ ९॥

lasatkuṇḍale kuṇḍalībhūya manyesthite kāmapāśāyudhe hanta dhanye |śrutī ratnacakrīśalākāñcitāgredṛśau karṣataḥ śrīharaye samagre || 9||

अतिस्वच्छमन्तःस्थताम्बूलरागच्छटोद्गारि शोभाम्बुधौ किं ललाग ।कपोलद्वयं लोलताटङ्करत्नद्युमच्चुम्बितं प्रेयसो यत्र यत्नः ॥ १०॥

atisvacchamantaḥsthatāmbūlarāgacchaṭodgāri śobhāmbudhau kiṃ lalāga |kapoladvayaṃ lolatāṭaṅkaratnadyumaccumbitaṃ preyaso yatra yatnaḥ || 10||

स्फुटद्बन्धुजीवप्रभाहारिदन्तच्छदद्वन्द्वमाभाति तस्या यदन्तः ।स्मितज्योत्स्नया क्षालितं या सतृष्णंचकोरीकरोत्यत्यन्वहं हन्त कृष्णम् ॥ ११॥

sphuṭadbandhujīvaprabhāhāridantacchadadvandvamābhāti tasyā yadantaḥ |smitajyotsnayā kṣālitaṃ yā satṛṣṇaṃcakorīkarotyatyanvahaṃ hanta kṛṣṇam || 11||

न सा विन्दते पाकिमारुण्यभाजिच्छविर्यत्तुलां दाडिमीबीजराजिः ।कथं वर्ण्यतां या त्वियं दन्तपङ्क्तिर्मुकुन्दाधरे पौरुषं या व्यनक्ति ॥ १२॥

na sā vindate pākimāruṇyabhājicchaviryattulāṃ dāḍimībījarājiḥ |kathaṃ varṇyatāṃ yā tviyaṃ dantapaṅktirmukundādhare pauruṣaṃ yā vyanakti || 12||

मुखाम्भोजमाधुर्यधारा वहन्तीयदन्तः कियन् निम्नतां प्रापयन्ती ।किमेषा कस्तूरिकाबिन्दुभृत्तंहरिं किं दधानं विभात्यासावृत्तम् ॥ १३॥

mukhāmbhojamādhuryadhārā vahantīyadantaḥ kiyan nimnatāṃ prāpayantī |kimeṣā kastūrikābindubhṛttaṃhariṃ kiṃ dadhānaṃ vibhātyāsāvṛttam || 13||

स कण्ठस्तडित्कम्बुसौभाग्यहारीत्रिरेखः पिकस्तव्यसौस्वर्यधारी ।स्रजं मालिकां मालिकां मौक्तिकानांदधत्येव यः प्रेयसा गुम्फितानाम् ॥ १४॥

sa kaṇṭhastaḍitkambusaubhāgyahārītrirekhaḥ pikastavyasausvaryadhārī |srajaṃ mālikāṃ mālikāṃ mauktikānāṃdadhatyeva yaḥ preyasā gumphitānām || 14||

उरोजद्वयं तुङ्गतापीनताभ्यांसमं सख्ययुक् कृष्णपाण्यम्बुजाभ्याम् ।नखेन्दुर्यदोदेतुमिच्छां विधत्तेतदा कञ्चुकी कालिका नापि धत्ते ॥ १५॥

urojadvayaṃ tuṅgatāpīnatābhyāṃsamaṃ sakhyayuk kṛṣṇapāṇyambujābhyām |nakhenduryadodetumicchāṃ vidhattetadā kañcukī kālikā nāpi dhatte || 15||

म्रदिम्णा शिरीषस्य सौभाग्यसारंक्षिपन्त्या वहन्त्या भुजाभोगभारम् ।तुलाशून्यसौन्दर्यसीमां दधत्यानिजप्रेयसेऽजस्रसौख्यं ददत्याः ॥ १६॥

mradimṇā śirīṣasya saubhāgyasāraṃkṣipantyā vahantyā bhujābhogabhāram |tulāśūnyasaundaryasīmāṃ dadhatyānijapreyase'jasrasaukhyaṃ dadatyāḥ || 16||

श्रितायाः स्वकान्तस्वतां कम्रगात्र्याःश्रियाः श्रीविलासान् भृशं खर्वयन्त्याः ।गतांसद्वयी सौभगैकान्तकान्तंयदा पाणिनोत्क्रामयेति सालकान्तम् ॥ १७॥

śritāyāḥ svakāntasvatāṃ kamragātryāḥśriyāḥ śrīvilāsān bhṛśaṃ kharvayantyāḥ |gatāṃsadvayī saubhagaikāntakāntaṃyadā pāṇinotkrāmayeti sālakāntam || 17||

तडिद्धामभृत्कङ्कणानद्धसीमाघनद्योतचूडावली सास्त्रसीमा ।चकास्ति प्रकोष्ठद्वये या स्वनन्तीस्मराजौ सुखाब्धौ सखीः प्लावयन्ती ॥ १८॥

taḍiddhāmabhṛtkaṅkaṇānaddhasīmāghanadyotacūḍāvalī sāstrasīmā |cakāsti prakoṣṭhadvaye yā svanantīsmarājau sukhābdhau sakhīḥ plāvayantī || 18||

तद्भाति रक्तोत्पलद्वन्द्वशोचिस्तिरस्कारिपाणिद्वयं यत्र रोचिः ।शुभाङ्कावलेः सौभगं यद्व्यनक्तिप्रियान्तर्हृदि स्थापने यस्य शक्तिः ॥ १९॥

tadbhāti raktotpaladvandvaśocistiraskāripāṇidvayaṃ yatra rociḥ |śubhāṅkāvaleḥ saubhagaṃ yadvyanaktipriyāntarhṛdi sthāpane yasya śaktiḥ || 19||

(चतुर्भिः कुलकम्)नखज्योतिषा भान्ति ताः पाणिशाखाःकरोत्यूर्मिकालङ्कृता या विशाखा ।समासज्य कृष्णाङ्गुलीभिर्विलासस्तदासां यदा राजते हन्त रासः ॥ २०॥

(caturbhiḥ kulakam)nakhajyotiṣā bhānti tāḥ pāṇiśākhāḥkarotyūrmikālaṅkṛtā yā viśākhā |samāsajya kṛṣṇāṅgulībhirvilāsastadāsāṃ yadā rājate hanta rāsaḥ || 20||

जनित्वैव नाभिसरस्युद्गता सामृणालीव रोमावलिर्भाति भासा ।स्तनच्छद्मनैवाम्बुजाते यदग्रेमुखेन्दुप्रभामुद्रिते ते समग्रे ॥ २१॥

janitvaiva nābhisarasyudgatā sāmṛṇālīva romāvalirbhāti bhāsā |stanacchadmanaivāmbujāte yadagremukhenduprabhāmudrite te samagre || 21||

कृशं किं नु शोकेन मुष्तिप्रमेयंन लेभे मणिभूषणं यत्पिधेयम् ।निबद्धं वलीभिश्च मध्यं तथापिस्फुटं तेन सुस्तव्यसौन्दार्यमपि ॥ २२॥

kṛśaṃ kiṃ nu śokena muṣtiprameyaṃna lebhe maṇibhūṣaṇaṃ yatpidheyam |nibaddhaṃ valībhiśca madhyaṃ tathāpisphuṭaṃ tena sustavyasaundāryamapi || 22||

क्वनत्किङ्किणीमण्डितं श्रोणीरोधःपरिस्फारि यद्वर्णने क्वास्ति बोधः ।कियान्वा कवेर्हन्त यत्रैव नित्यंमुकुन्दस्य दृक्खञ्जनोऽवाप नृत्यम् ॥ २३॥

kvanatkiṅkiṇīmaṇḍitaṃ śroṇīrodhaḥparisphāri yadvarṇane kvāsti bodhaḥ |kiyānvā kaverhanta yatraiva nityaṃmukundasya dṛkkhañjano'vāpa nṛtyam || 23||

प्रियानङ्गकेलिभरैकान्तवाटीपटीव स्फुरत्यञ्चिता पट्टशाटी ।विचित्रान्तरीयोपरि श्रीभरेणक्षिपन्ती नवेन्दीवराभाम्बरेण ॥ २४॥

priyānaṅgakelibharaikāntavāṭīpaṭīva sphuratyañcitā paṭṭaśāṭī |vicitrāntarīyopari śrībhareṇakṣipantī navendīvarābhāmbareṇa || 24||

कदल्याविवानङ्गमाङ्गल्यसिद्धौसमारोपिते श्रीमदूरू समृद्धौ ।विभातः परं वृत्ततापीनताभ्यांविलासैर्हरेः चेतनाहारि याभ्याम् ॥ २५॥

kadalyāvivānaṅgamāṅgalyasiddhausamāropite śrīmadūrū samṛddhau |vibhātaḥ paraṃ vṛttatāpīnatābhyāṃvilāsairhareḥ cetanāhāri yābhyām || 25||

विराजत्यहो जानुयुग्मं पटान्तःसमाकर्षति द्रागथाप्यच्युतान्तः ।यदालक्ष्यते तत्र लावण्यसम्पत्सुव्रित्तं लसत्कानकं सम्पुटं तत् ॥ २६॥

virājatyaho jānuyugmaṃ paṭāntaḥsamākarṣati drāgathāpyacyutāntaḥ |yadālakṣyate tatra lāvaṇyasampatsuvrittaṃ lasatkānakaṃ sampuṭaṃ tat || 26||

तनुत्वं क्रमान्मूलतश्चारुजङ्घेप्रयातः परिप्राप्तसौभाग्यसङ्घे ।पदाम्भोजयोर्नालता धारयन्त्यौस्वभामन्तरीयान्तरे गोपयन्त्यौ ॥ २७॥

tanutvaṃ kramānmūlataścārujaṅgheprayātaḥ pariprāptasaubhāgyasaṅghe |padāmbhojayornālatā dhārayantyausvabhāmantarīyāntare gopayantyau || 27||

जयत्यङ्घ्रिपङ्केरुहद्वन्द्वमिष्टंदलाग्रे नखेन्दुव्रजेनापि हृष्टम् ।क्वनन्नूपुरं हंसकारावभक्तंहरिं रञ्जयत्येव लाक्षारसाक्तम् ॥ २८॥

jayatyaṅghripaṅkeruhadvandvamiṣṭaṃdalāgre nakhenduvrajenāpi hṛṣṭam |kvanannūpuraṃ haṃsakārāvabhaktaṃhariṃ rañjayatyeva lākṣārasāktam || 28||

दराम्भोजताटङ्कवल्लीरथद्यैर्महालक्षनैर्भव्यवृन्दाभिवाद्यैः ।युतं यत्तलं मार्दवारुण्यशालिस्मृतं यद्भवेदच्युताभीष्टपालि ॥ २९॥

darāmbhojatāṭaṅkavallīrathadyairmahālakṣanairbhavyavṛndābhivādyaiḥ |yutaṃ yattalaṃ mārdavāruṇyaśālismṛtaṃ yadbhavedacyutābhīṣṭapāli || 29||

प्रिये श्यामलो लेढुभृङ्गो नलिन्यामरन्दं परं दन्दशीति क्षुदन्या ।यदेतं बतेत्यच्युतोक्त्याञ्चलान्तर्मुखाब्जे सितेन्दुं दधे सालकान्तः ॥ ३०॥

priye śyāmalo leḍhubhṛṅgo nalinyāmarandaṃ paraṃ dandaśīti kṣudanyā |yadetaṃ batetyacyutoktyāñcalāntarmukhābje sitenduṃ dadhe sālakāntaḥ || 30||

तमालम्ब्य लब्धौजसो माधवस्यस्फुटं पाणिचापल्यमल्पं निरस्य ।तया स्वाधरः साधु कर्पूरलिप्तःकृतो नेति नेत्यक्षरोद्गारदीप्तः ॥ ३१॥

tamālambya labdhaujaso mādhavasyasphuṭaṃ pāṇicāpalyamalpaṃ nirasya |tayā svādharaḥ sādhu karpūraliptaḥkṛto neti netyakṣarodgāradīptaḥ || 31||

स जागर्ति तस्याः परिवारचेतस्तटेऽनुक्षणं रम्यलीलासमेतः ।अथाप्यष्टयामिक्यमुष्याः सपर्यायथाकालमाचर्यते तेन वर्या ॥ ३२॥

sa jāgarti tasyāḥ parivāracetastaṭe'nukṣaṇaṃ ramyalīlāsametaḥ |athāpyaṣṭayāmikyamuṣyāḥ saparyāyathākālamācaryate tena varyā || 32||

इति श्रीविश्वनाथचक्रवर्तिठक्कुरविरचितस्तवामृतलहर्यांश्रीराधिकाध्यानामृतस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrīviśvanāthacakravartiṭhakkuraviracitastavāmṛtalaharyāṃśrīrādhikādhyānāmṛtastotraṃ sampūrṇam |