राधास्तोत्रम् ०४ Radhastotram Shrikrishnakritam

श्रीकृष्ण उवाच ।एवमेव प्रियोऽहं ते प्रमोदश्चैव ते मयि ।सुव्यक्तमद्य कापट्यवचनं ते वरानने ॥ १॥

śrīkṛṣṇa uvāca |evameva priyo'haṃ te pramodaścaiva te mayi |suvyaktamadya kāpaṭyavacanaṃ te varānane || 1||

हे कृष्ण त्वं मम प्राणा जीवात्मेति च संततम् ।ब्रूषे नित्यं तु यत् प्रेम्णा साम्प्रतं तद् गतं द्रुतम् ॥ २॥

he kṛṣṇa tvaṃ mama prāṇā jīvātmeti ca saṃtatam |brūṣe nityaṃ tu yat premṇā sāmprataṃ tad gataṃ drutam || 2||

अस्माकं वचनं सत्यं यद् व्रवीमिती तद् ध्रुवम् ।पञ्चप्राणाधिदेवी त्वं राधा प्राणधिकेति मे ॥ ३॥

asmākaṃ vacanaṃ satyaṃ yad vravīmitī tad dhruvam |pañcaprāṇādhidevī tvaṃ rādhā prāṇadhiketi me || 3||

शक्तो न रक्षितुं त्वां च यान्ति प्राणस्त्वया विना ।विनाधिष्ठातृदेवीं च को वा कुत्र च जीवति ॥ ४॥

śakto na rakṣituṃ tvāṃ ca yānti prāṇastvayā vinā |vinādhiṣṭhātṛdevīṃ ca ko vā kutra ca jīvati || 4||

महाविष्णोश्च माता त्वं मूलप्रकृतिरीश्वरी ।सगुणा त्वं च कलया निर्गुणा स्वयमेव तु ॥ ५॥

mahāviṣṇośca mātā tvaṃ mūlaprakṛtirīśvarī |saguṇā tvaṃ ca kalayā nirguṇā svayameva tu || 5||

ज्योतीरूपा निराकारा भक्तानुग्रहविग्रहा ।भक्तानां रुचिवैचित्र्यन्नानामूर्तीश्च बिभ्रमती ॥ ६॥

jyotīrūpā nirākārā bhaktānugrahavigrahā |bhaktānāṃ rucivaicitryannānāmūrtīśca bibhramatī || 6||

महालक्ष्मिश्च वैकुण्ठे भारती च सतां प्रसूः ।पुण्यक्षेत्रे भारते च सती त्वं पार्वती तथा ॥ ७॥

mahālakṣmiśca vaikuṇṭhe bhāratī ca satāṃ prasūḥ |puṇyakṣetre bhārate ca satī tvaṃ pārvatī tathā || 7||

तुलसी पुण्यरूपा च गङ्गा भुवनपावनी ।ब्रह्मलोके च सावित्री कलया त्वं वसुन्धरा ॥ ८॥

tulasī puṇyarūpā ca gaṅgā bhuvanapāvanī |brahmaloke ca sāvitrī kalayā tvaṃ vasundharā || 8||

गोलोके राधिका त्वं च सर्वगोपालकेश्वरी ।त्वया विनाहं निर्जीवो ह्यशक्तः सर्वकर्मसु ॥ ९॥

goloke rādhikā tvaṃ ca sarvagopālakeśvarī |tvayā vināhaṃ nirjīvo hyaśaktaḥ sarvakarmasu || 9||

शिवः शक्तस्त्वया शक्त्या शवाकारस्त्वया विना ।वेदकर्ता स्वयं ब्रह्मा वेदमात्रा त्वया सह ॥ १०॥

śivaḥ śaktastvayā śaktyā śavākārastvayā vinā |vedakartā svayaṃ brahmā vedamātrā tvayā saha || 10||

नारायणस्त्वया लक्ष्म्या जगत्पाता जगत्पतिः ।फलं ददाति यज्ञश्च त्वया दक्षिणया सह ॥ ११॥

nārāyaṇastvayā lakṣmyā jagatpātā jagatpatiḥ |phalaṃ dadāti yajñaśca tvayā dakṣiṇayā saha || 11||

बिभर्ति सृष्टिं शेषश्च त्वां कृत्वा मस्तके भुवम् ।बिभर्ति गङ्गारूपां त्वां मूर्घ्नि गङ्गाधरः शिवः ॥ १२॥

bibharti sṛṣṭiṃ śeṣaśca tvāṃ kṛtvā mastake bhuvam |bibharti gaṅgārūpāṃ tvāṃ mūrghni gaṅgādharaḥ śivaḥ || 12||

शक्तिमच्च जगत् सर्वं शवरूपं त्वया विना ।वक्ता सर्वस्त्वया वाण्या सूतो मूकस्त्वया विना ॥ १३॥

śaktimacca jagat sarvaṃ śavarūpaṃ tvayā vinā |vaktā sarvastvayā vāṇyā sūto mūkastvayā vinā || 13||

यथा मृदा घटं कर्तुं कुलालः शक्तिमान् सदा ।सृष्टिं स्रष्टुं तथाहं च प्रकृत्या च त्वया सह ॥ १४॥

yathā mṛdā ghaṭaṃ kartuṃ kulālaḥ śaktimān sadā |sṛṣṭiṃ sraṣṭuṃ tathāhaṃ ca prakṛtyā ca tvayā saha || 14||

त्वया विना जडश्चाहं सर्वत्र च न शक्तिमान् ।सर्वशक्तिखरूपा त्वं समागच्छ ममान्तिकम् ॥ १५॥

tvayā vinā jaḍaścāhaṃ sarvatra ca na śaktimān |sarvaśaktikharūpā tvaṃ samāgaccha mamāntikam || 15||

वह्नौ त्वं दाहिका शक्तिर्नाग्निः शक्तस्त्वया विना ।शोभास्वरूपा चन्द्रे त्वं त्वां विना न स सुन्दरः ॥ १६॥

vahnau tvaṃ dāhikā śaktirnāgniḥ śaktastvayā vinā |śobhāsvarūpā candre tvaṃ tvāṃ vinā na sa sundaraḥ || 16||

प्रभारूपा हि सूर्ये त्वं विना न स भानुमान् ।न कामः कामिनीबन्घुस्त्वया रत्या विना प्रिये ॥ १७॥

prabhārūpā hi sūrye tvaṃ vinā na sa bhānumān |na kāmaḥ kāminībanghustvayā ratyā vinā priye || 17||

इत्येवं स्तवनं कृत्वा तां सम्प्राष जगत्प्रभुः ।देवा बभूवुः सथीकाः सभार्याः शक्तिसंयुताः ॥ १८॥

ityevaṃ stavanaṃ kṛtvā tāṃ samprāṣa jagatprabhuḥ |devā babhūvuḥ sathīkāḥ sabhāryāḥ śaktisaṃyutāḥ || 18||

सस्त्रीकं च जगत् सर्वं बभूव् शैलकन्यके ।गोपीपूर्णश्च गोलोको बभूव तत्प्रसादतः ॥ १९॥

sastrīkaṃ ca jagat sarvaṃ babhūv śailakanyake |gopīpūrṇaśca goloko babhūva tatprasādataḥ || 19||

राजा च जगाम् गोलोकमिति स्तुत्वा हरिप्रियाम् ।श्रीकृष्णेन कृतं स्तोत्रं राधाया यः पठेन्नरः ॥ २०॥

rājā ca jagām golokamiti stutvā haripriyām |śrīkṛṣṇena kṛtaṃ stotraṃ rādhāyā yaḥ paṭhennaraḥ || 20||

कृष्णभक्तिं च तद्दास्यं स प्राप्नोति न संसयः ।स्त्रीविच्छेदेयः शृणोति मासमेकमिदं शुचिः ॥ २१॥

kṛṣṇabhaktiṃ ca taddāsyaṃ sa prāpnoti na saṃsayaḥ |strīvicchedeyaḥ śṛṇoti māsamekamidaṃ śuciḥ || 21||

अचिराल्लभते भार्यां सुशीलां सुन्दरीं सतीम् ।भार्याहीनो भाग्यहीनो वर्षमेकं शृणोति यः ॥ २२॥

acirāllabhate bhāryāṃ suśīlāṃ sundarīṃ satīm |bhāryāhīno bhāgyahīno varṣamekaṃ śṛṇoti yaḥ || 22||

अचिराल्लभते भार्यां सुशीलां सुन्दरीं सतीम् ।पुर मया च त्वं प्राप्ता स्तोत्रेणानेन पार्वति ॥ २३॥

acirāllabhate bhāryāṃ suśīlāṃ sundarīṃ satīm |pura mayā ca tvaṃ prāptā stotreṇānena pārvati || 23||

मृतायां दक्षकन्यायामाज्ञया परमात्मनः ।स्तोत्रेणानेन सम्प्राप्ता सावित्री ब्रह्मणा पुरा ॥ २४॥

mṛtāyāṃ dakṣakanyāyāmājñayā paramātmanaḥ |stotreṇānena samprāptā sāvitrī brahmaṇā purā || 24||

पुरा दुर्वाससः शापान्निःश्रीके देवतागणे ।स्तोत्रेणानेन देवैस्तैः सम्प्राप्ता श्रीः सुदुर्लभा ॥ २५॥

purā durvāsasaḥ śāpānniḥśrīke devatāgaṇe |stotreṇānena devaistaiḥ samprāptā śrīḥ sudurlabhā || 25||

शृणोति वर्षमेकं च पुत्रार्थि लभते सुतम् ।महाव्याधी रोगमुक्तो भवेत् स्तोत्रप्रसादतः ॥ २६॥

śṛṇoti varṣamekaṃ ca putrārthi labhate sutam |mahāvyādhī rogamukto bhavet stotraprasādataḥ || 26||

कार्तिकीपूर्णमायां तु तां सम्पूज्य पठेत्तु यः ।अचलां श्रियमाप्नोति राजसूयफलं लभेत् ॥ २७॥

kārtikīpūrṇamāyāṃ tu tāṃ sampūjya paṭhettu yaḥ |acalāṃ śriyamāpnoti rājasūyaphalaṃ labhet || 27||

नारी शृणोति चेत् स्तोत्रं स्वामिसौभाग्यसंयुता ।भक्त्या शृणोति यः स्तोत्रं बन्धनान्मुच्यते ध्रुवम् ॥ २८॥

nārī śṛṇoti cet stotraṃ svāmisaubhāgyasaṃyutā |bhaktyā śṛṇoti yaḥ stotraṃ bandhanānmucyate dhruvam || 28||

नित्यं पठति यो भक्त्या राधां सम्पूज्य भक्तितः ।स प्रयाति च गोलोकं निर्मुक्तो भवबनात् ॥ २९॥

nityaṃ paṭhati yo bhaktyā rādhāṃ sampūjya bhaktitaḥ |sa prayāti ca golokaṃ nirmukto bhavabanāt || 29||

इति श्रीब्रह्मवैवर्ते श्रीकृष्णकृष्णकृतंश्रीराधास्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrībrahmavaivarte śrīkṛṣṇakṛṣṇakṛtaṃśrīrādhāstotraṃ sampūrṇam |