नवाष्टकम् Navashtakam

गौरीं गोष्ठवनेश्वरीं गिरिधरप्रानाधिकप्रेयसींस्वीयप्राणपरार्धपुष्पपटलीनिर्मञ्छ्यतत्पद्धतिम् ।प्रेम्णा प्रानवयस्यया ललितया संलालितां नर्मभिःसिक्तां सुष्ठु विशाखया भज मनो राधामगाधां रसैः ॥ १॥

gaurīṃ goṣṭhavaneśvarīṃ giridharaprānādhikapreyasīṃsvīyaprāṇaparārdhapuṣpapaṭalīnirmañchyatatpaddhatim |premṇā prānavayasyayā lalitayā saṃlālitāṃ narmabhiḥsiktāṃ suṣṭhu viśākhayā bhaja mano rādhāmagādhāṃ rasaiḥ || 1||

स्वीयप्रेष्ठसरोवरान्तिकवलत्कुञ्जान्तरे सौरभोत्फुल्लत्पुष्पमरन्दलुब्धमधुपश्रेणीध्वनिभ्राजिते ।माद्यन्मन्मथराज्यकार्यमसकृद्सम्भालयन्तीं स्मरामात्यश्रीहरिणा समं भज मनो राधामगाधां रसैः ॥ २॥

svīyapreṣṭhasarovarāntikavalatkuñjāntare saurabhotphullatpuṣpamarandalubdhamadhupaśreṇīdhvanibhrājite |mādyanmanmatharājyakāryamasakṛdsambhālayantīṃ smarāmātyaśrīhariṇā samaṃ bhaja mano rādhāmagādhāṃ rasaiḥ || 2||

कृष्णापङ्गतरङ्गतुङ्गिततरानङ्गासुरङ्गां गिरंभङ्ग्या लङ्गिमसङ्गरे विदधतीं भङ्गं नु तद्रङ्गिणः ।फुल्लत्स्मेरसखीनिकायनिहितस्वाशीःसुधास्वादनलब्धोन्मादधुरोद्धुरां भज मनो राधामगाधां रसैः ॥ ३॥

kṛṣṇāpaṅgataraṅgatuṅgitatarānaṅgāsuraṅgāṃ giraṃbhaṅgyā laṅgimasaṅgare vidadhatīṃ bhaṅgaṃ nu tadraṅgiṇaḥ |phullatsmerasakhīnikāyanihitasvāśīḥsudhāsvādanalabdhonmādadhuroddhurāṃ bhaja mano rādhāmagādhāṃ rasaiḥ || 3||

जित्वा पाशककेलिसङ्गरतरे निर्वादबिम्बाधरंस्मित्वा द्विः पणितं धयत्यघहरे सानन्दगर्वोद्धुरे ।ईषाछोणदृगन्तकोणमुदयद्रोमञ्चकम्पस्मितंनिघ्नन्तीं कमलेन तं भज मनो राधामगाधां रसैः ॥ ४॥

jitvā pāśakakelisaṅgaratare nirvādabimbādharaṃsmitvā dviḥ paṇitaṃ dhayatyaghahare sānandagarvoddhure |īṣāchoṇadṛgantakoṇamudayadromañcakampasmitaṃnighnantīṃ kamalena taṃ bhaja mano rādhāmagādhāṃ rasaiḥ || 4||

अंसे न्यस्य करं परं बकरिपोर्बाढं सुसख्योन्मदांपश्यन्तीं नवकाननश्रियमिमामुद्यद्वसन्तोद्भवाम् ।प्रीत्या तत्र विशाखया किशलयं नव्यं विकीर्णं प्रियश्रोत्रे द्राग्दधतीं मुदा भज मनो राधामगाधां रसैः ॥ ५॥

aṃse nyasya karaṃ paraṃ bakariporbāḍhaṃ susakhyonmadāṃpaśyantīṃ navakānanaśriyamimāmudyadvasantodbhavām |prītyā tatra viśākhayā kiśalayaṃ navyaṃ vikīrṇaṃ priyaśrotre drāgdadhatīṃ mudā bhaja mano rādhāmagādhāṃ rasaiḥ || 5||

मिथ्यास्वापमनल्पपुष्पशयने गोवर्धनाद्रेर्गुहामध्ये प्राग्दधतो हरेर्मुरलिकां हृत्वा हरन्तीं स्रजम् ।स्मित्वा तेन गृहीतकण्ठनिकटां भीत्यापसारोत्सुकांहस्ताभ्यां दमितस्तनीं भज मनो राधामगाधां रसैः ॥ ६॥

mithyāsvāpamanalpapuṣpaśayane govardhanādrerguhāmadhye prāgdadhato harermuralikāṃ hṛtvā harantīṃ srajam |smitvā tena gṛhītakaṇṭhanikaṭāṃ bhītyāpasārotsukāṃhastābhyāṃ damitastanīṃ bhaja mano rādhāmagādhāṃ rasaiḥ || 6||

तूर्णं गाः पुरतो विधाय सखिभिः पूर्णं विशन्तं व्रजेघूर्णद्यौवतकाङ्क्षिताक्षिनटनैः पश्यन्तमस्या मुखम् ।श्यामं श्यामदृगन्तविभ्रमभरैरान्दोलयन्तीतरांपद्माम्लानिकरोदयां भज मनो राधामगाधां रसैः ॥ ७॥

tūrṇaṃ gāḥ purato vidhāya sakhibhiḥ pūrṇaṃ viśantaṃ vrajeghūrṇadyauvatakāṅkṣitākṣinaṭanaiḥ paśyantamasyā mukham |śyāmaṃ śyāmadṛgantavibhramabharairāndolayantītarāṃpadmāmlānikarodayāṃ bhaja mano rādhāmagādhāṃ rasaiḥ || 7||

प्रोद्यत्कान्तिभरेण बल्लववधूताराः परार्धात्पराःकुर्वाणां मलिनः सदोज्ज्वलरसे रासे लसन्तीरपि ।गोष्ठारण्यवरेण्यधन्यगगने गत्यानुराधाश्रितांगोविन्देन्दुविराजितां भज मनो राधामगाधां रसैः ॥ ८॥

prodyatkāntibhareṇa ballavavadhūtārāḥ parārdhātparāḥkurvāṇāṃ malinaḥ sadojjvalarase rāse lasantīrapi |goṣṭhāraṇyavareṇyadhanyagagane gatyānurādhāśritāṃgovindenduvirājitāṃ bhaja mano rādhāmagādhāṃ rasaiḥ || 8||

प्रीत्या सुष्ठु नवाष्टकं पटुमतिर्भूमौ निपत्य स्फुटंकाक्वा गद्गदनिस्वनेन नियतं पूर्णं पठेद्यः कृती ।घूर्णन्मत्तमुकुन्दभृङ्गविलसद्राधासुधावल्लरींसेवोद्रेकरसेण गोष्ठविपिने प्रेम्णा स तां सिञ्चति ॥ ९॥

prītyā suṣṭhu navāṣṭakaṃ paṭumatirbhūmau nipatya sphuṭaṃkākvā gadgadanisvanena niyataṃ pūrṇaṃ paṭhedyaḥ kṛtī |ghūrṇanmattamukundabhṛṅgavilasadrādhāsudhāvallarīṃsevodrekaraseṇa goṣṭhavipine premṇā sa tāṃ siñcati || 9||

इति श्रीरघुनाथदासगोस्वामिविरचितस्तवावल्यांनवाष्टकं सम्पूर्णम् ।

iti śrīraghunāthadāsagosvāmiviracitastavāvalyāṃnavāṣṭakaṃ sampūrṇam |