पद्मावतीपरिणयतारावलिः Shripadmavatiparinayataravalih

श्रीमानम्भोधिकन्याविहरणभवनीभूतवक्षःप्रदेशोभास्वद्भोगीन्द्रभूमीधरवरशिखरप्रान्तकेलीरसज्ञः ।शश्वद्ब्रह्मेन्द्रवह्निप्रमुखसुरवराराध्यमानाङ्घ्रिपद्मःपायान्नः श्रीनिवासः प्रणतजनमनःकामनाकल्पशाखी ॥ १॥

śrīmānambhodhikanyāviharaṇabhavanībhūtavakṣaḥpradeśobhāsvadbhogīndrabhūmīdharavaraśikharaprāntakelīrasajñaḥ |śaśvadbrahmendravahnipramukhasuravarārādhyamānāṅghripadmaḥpāyānnaḥ śrīnivāsaḥ praṇatajanamanaḥkāmanākalpaśākhī || 1||

श्रीमच्चन्द्रान्ववाये त्रिजगति महिते भूपतिः कश्चनासीत्आकाशाख्यः स्वतेजःप्रशमितसकलारातिगर्वान्धकारः ।प्रागाद्याशावधूटीकुचकलशतटीक्षौमितात्मीयकीर्तिःनिर्वेलौदार्यशाली हरिरिव धरणीं ह्लादयन्नादरेण ॥ २॥

śrīmaccandrānvavāye trijagati mahite bhūpatiḥ kaścanāsītākāśākhyaḥ svatejaḥpraśamitasakalārātigarvāndhakāraḥ |prāgādyāśāvadhūṭīkucakalaśataṭīkṣaumitātmīyakīrtiḥnirvelaudāryaśālī haririva dharaṇīṃ hlādayannādareṇa || 2||

पुत्राभावात्कदाचिन्नृपकुलतिलकः पुत्रकामेष्टिहेतोःक्षोणीं सीरेण कर्षन् स्फुरदमलदलं हैममम्भोजमस्याम् ।दृष्ट्वा तस्मिंश्च कन्य़ां सरसिजनयनां पुत्रिकेयम् । त्वदीयेत्याकर्ण्याकाशवाणीमनवधिकुतुकस्मेरवक्त्रोऽग्रहीत्ताम् ॥ ३॥

putrābhāvātkadācinnṛpakulatilakaḥ putrakāmeṣṭihetoḥkṣoṇīṃ sīreṇa karṣan sphuradamaladalaṃ haimamambhojamasyām |dṛṣṭvā tasmiṃśca kanय़āṃ sarasijanayanāṃ putrikeyam | tvadīyetyākarṇyākāśavāṇīmanavadhikutukasmeravaktro'grahīttām || 3||

तस्मिन् यज्ञं नृपेन्द्रे कृतवति महिषी भूरिवान्तर्निधानंदिव्यं तेजो वहन्ती स्फुटतमविभवा लब्धसंस्कारसम्पत ।अर्थं शक्तित्रयीवाक्षयमभिसुषुवे शक्रसाध्वीसदृक्षाप्राप्ते काले मुहूर्ते लसितशुभगुणा मित्रतुल्यं सुपुत्रम् ॥ ४॥

tasmin yajñaṃ nṛpendre kṛtavati mahiṣī bhūrivāntarnidhānaṃdivyaṃ tejo vahantī sphuṭatamavibhavā labdhasaṃskārasampata |arthaṃ śaktitrayīvākṣayamabhisuṣuve śakrasādhvīsadṛkṣāprāpte kāle muhūrte lasitaśubhaguṇā mitratulyaṃ suputram || 4||

धात्री प्रोक्तः स निघ्नो गुरुषु विधिवदाकल्प्य तज्जातकर्मस्वारस्यन्त्मीयं चाप्यपत्यं वसुदमवनिजां पद्मतौल्येन पद्माम् ।चक्रे बालश्च सोऽयं विधुरिव ववृधे वासरैश्शुक्लपक्षेपित्रादेर्ब्रह्मचर्यव्रतमथ विधिना प्राप चास्त्राणि वेदान् ॥ ५॥

dhātrī proktaḥ sa nighno guruṣu vidhivadākalpya tajjātakarmasvārasyantmīyaṃ cāpyapatyaṃ vasudamavanijāṃ padmataulyena padmām |cakre bālaśca so'yaṃ vidhuriva vavṛdhe vāsaraiśśuklapakṣepitrāderbrahmacaryavratamatha vidhinā prāpa cāstrāṇi vedān || 5||

बाला राजन्यमौलेरनुदिनमतुलां वृद्धिमासाद्यमानासेयं लब्धोदया श्रीहिमकरकलिकेवावलेह्याङ्गशोभा ।कर्णान्तश्रान्तापङ्केरुहदलनयना मन्दहासोज्ज्वलास्यासुभ्रूस्सौन्दर्यलक्ष्मीरिव सकलजनाह्लादभूत्यै बभूव ॥ ६॥

bālā rājanyamauleranudinamatulāṃ vṛddhimāsādyamānāseyaṃ labdhodayā śrīhimakarakalikevāvalehyāṅgaśobhā |karṇāntaśrāntāpaṅkeruhadalanayanā mandahāsojjvalāsyāsubhrūssaundaryalakṣmīriva sakalajanāhlādabhūtyai babhūva || 6||

ततः कदाचित्तां पद्मां स्वालिवृन्दैस्सह कुसुमवने पारिजातप्रसूनान्यादायादाय रम्ये क्वचिदनुलवलीमण्टपे निक्षिपन्तीम् ।दृष्ट्वा कोऽप्युत्तमस्त्वां विवहति पुरुषश्श्रीसमृद्धोऽचिरेणेत्युक्ता दत्त्वा शुभाशीवचनमथ ययौ नारदः पारदश्रीः ॥ ७॥

tataḥ kadācittāṃ padmāṃ svālivṛndaissaha kusumavane pārijātaprasūnānyādāyādāya ramye kvacidanulavalīmaṇṭape nikṣipantīm |dṛṣṭvā ko'pyuttamastvāṃ vivahati puruṣaśśrīsamṛddho'cireṇetyuktā dattvā śubhāśīvacanamatha yayau nāradaḥ pāradaśrīḥ || 7||

पश्चादाखेटलोभादधि गहनतलं धावयन्तं करीन्द्रदृष्ट्वा तुङ्गे तुरङ्गे कमपि च पुरुषं पद्मपत्रायताक्षम् ।कोऽयं श्रीमान् वनान्ते विचरति सखि किं दृष्टपूवस्त्वयाऽयंनो चेत् पृष्ट्वा स्वरूपं स्मररुचिरतनोश्चित्तमाश्वासयामि ॥ ८॥

paścādākheṭalobhādadhi gahanatalaṃ dhāvayantaṃ karīndradṛṣṭvā tuṅge turaṅge kamapi ca puruṣaṃ padmapatrāyatākṣam |ko'yaṃ śrīmān vanānte vicarati sakhi kiṃ dṛṣṭapūvastvayā'yaṃno cet pṛṣṭvā svarūpaṃ smararuciratanościttamāśvāsayāmi || 8||

इति सखीमुक्तवा तं प्रतिकस्त्वं भोःश्रीनिवासोऽस्म्यहमखिलजगन्नायकः काऽसि बालेश्रीमानाकाशनामा नृपकुलतिलकस्तस्य पद्माऽस्मि पुत्री ।कस्मादत्रागतस्त्वं तरुणि मनसिजं पृछ जाने न चाहंवामो वामोरु यो मामनयदयि तव श्रीपदाम्भोजमूलम् ॥ ९॥

iti sakhīmuktavā taṃ pratikastvaṃ bhoḥśrīnivāso'smyahamakhilajagannāyakaḥ kā'si bāleśrīmānākāśanāmā nṛpakulatilakastasya padmā'smi putrī |kasmādatrāgatastvaṃ taruṇi manasijaṃ pṛcha jāne na cāhaṃvāmo vāmoru yo māmanayadayi tava śrīpadāmbhojamūlam || 9||

इति तेन प्रत्युक्तासेयं श्यामा लताङ्गी सरसिजनयनस्यान्तरङ्गं विदित्वारेरे मा मानिषाद शृणु मम वचनं याहि शीघ्रं पिता मे ।आगन्ता किं विविक्ते वससि चिरमिति श्लिष्टमुच्चार्य पार्श्वेज्ञात्वा गूढां सखीनां स्थितिमथ निरगाल्लज्जिता ताः प्रपेदे ॥ १०॥

iti tena pratyuktāseyaṃ śyāmā latāṅgī sarasijanayanasyāntaraṅgaṃ viditvārere mā māniṣāda śṛṇu mama vacanaṃ yāhi śīghraṃ pitā me |āgantā kiṃ vivikte vasasi ciramiti śliṣṭamuccārya pārśvejñātvā gūḍhāṃ sakhīnāṃ sthitimatha niragāllajjitā tāḥ prapede || 10||

याते राजीवनेत्रे स्वयमथ सकलास्स्वास्सखीस्ता विहायस्वीयं प्राप्यावरोधं हृदि तमनुपदं चिन्तयन्त्येकरूपम् ।दीना कन्दर्पतीव्रप्रहरणविकलस्वान्तरङ्गा कृशाङ्गीनो नक्तं नो दिवा वा स्वपिति विहरति स्नाति भुङ्क्ते स्म पद्मा ॥ ११॥

yāte rājīvanetre svayamatha sakalāssvāssakhīstā vihāyasvīyaṃ prāpyāvarodhaṃ hṛdi tamanupadaṃ cintayantyekarūpam |dīnā kandarpatīvrapraharaṇavikalasvāntaraṅgā kṛśāṅgīno naktaṃ no divā vā svapiti viharati snāti bhuṅkte sma padmā || 11||

चेतस्तस्या विदित्वा स च हयमधिरुह्याशु गेहं प्रपन्नःकृच्छ्रेणातीत्य कक्ष्याः कथमपि शयनागारमभ्येत्य तल्पे ।तामेवान्तर्दधानो दिशिदिशि पुरतः पार्श्वतश्चापि पद्मांपद्माक्षीमीक्षमाणः प्रतिकलममुह च्चिन्तयंस्तद्गुणौघान् ॥ १२॥

cetastasyā viditvā sa ca hayamadhiruhyāśu gehaṃ prapannaḥkṛcchreṇātītya kakṣyāḥ kathamapi śayanāgāramabhyetya talpe |tāmevāntardadhāno diśidiśi purataḥ pārśvataścāpi padmāṃpadmākṣīmīkṣamāṇaḥ pratikalamamuha ccintayaṃstadguṇaughān || 12||

एह्येह्युत्तिष्ठ शेषे किमिदमुपनतं नास्ति ते किं बुभुक्षाभुङ्क्ष्व प्रातश्च सम्यङ्न हि बत भवता भुक्तमित्यामनन्ती ।आसीनाऽऽराच्च किं ते हृदयगतमहो किं नु वा सुन्दरीं तेदृष्ट्वा मुग्धं मनस्ते कुत इति वकुला मेऽभिधत्स्वेत्यपृच्छत् ॥ १३॥

ehyehyuttiṣṭha śeṣe kimidamupanataṃ nāsti te kiṃ bubhukṣābhuṅkṣva prātaśca samyaṅna hi bata bhavatā bhuktamityāmanantī |āsīnā''rācca kiṃ te hṛdayagatamaho kiṃ nu vā sundarīṃ tedṛṣṭvā mugdhaṃ manaste kuta iti vakulā me'bhidhatsvetyapṛcchat || 13||

मातः कान्तारदेशे द्विरदमनुसरन्नेकतो दैवयोगात्आत्मीयाभिस्सखीभिस्सह कुसुमवने पारिजातापचायम् ।कुर्वन्तीं व्योमनाम्नो नृपकुलतिलकस्यात्मजामम्बुजाक्षीम्अद्राक्षं तत्कटाक्षैरपहृतमभवन्मन्मनश्चेत्यवादीत् ॥ १४॥

mātaḥ kāntāradeśe dviradamanusarannekato daivayogātātmīyābhissakhībhissaha kusumavane pārijātāpacāyam |kurvantīṃ vyomanāmno nṛpakulatilakasyātmajāmambujākṣīmadrākṣaṃ tatkaṭākṣairapahṛtamabhavanmanmanaścetyavādīt || 14||

ततःनेतुं सम्भोज्य तं द्रागथ कृतशपथा प्रस्थिता तन्नगर्याःमध्येमार्गं महेशं कलशजमुनिना पूजितं सम्प्रणम्य ।प्राप्यानुज्ञां महर्षेर्महितगुणनिधेर्व्याससूनोश्शुकस्यातीत्यारण्यानि पद्मालिभिरथ वकुला सङ्गताऽऽसीत् क्रमेण ॥ १५॥

tataḥnetuṃ sambhojya taṃ drāgatha kṛtaśapathā prasthitā tannagaryāḥmadhyemārgaṃ maheśaṃ kalaśajamuninā pūjitaṃ sampraṇamya |prāpyānujñāṃ maharṣermahitaguṇanidhervyāsasūnośśukasyātītyāraṇyāni padmālibhiratha vakulā saṅgatā''sīt krameṇa || 15||

दृष्ट्वा पृष्ट्वा च बालाः किमिह वसथ का यूयमित्यादरोक्त्यामातः पद्मावयस्या वयमिति च तदीयोत्तरं सा निशम्य ।पौनःपुण्येन मध्ये पथि नृपतनयाशीलमाकर्णयन्तीप्रायात्तूर्णं प्रमोदाद्वियदधिपपुरीं प्रांशुहर्म्याग्रभागाम् ॥ १६॥

dṛṣṭvā pṛṣṭvā ca bālāḥ kimiha vasatha kā yūyamityādaroktyāmātaḥ padmāvayasyā vayamiti ca tadīyottaraṃ sā niśamya |paunaḥpuṇyena madhye pathi nṛpatanayāśīlamākarṇayantīprāyāttūrṇaṃ pramodādviyadadhipapurīṃ prāṃśuharmyāgrabhāgām || 16||

तदैवआयान्तीं वीथिकायामथ शतसुषिरेणांशुकेनाञ्चिताङ्गींगुञ्जाशङ्खादिभूषामधिहृदयतलं स्वात्मजं धारयन्तीम् ।भूतं भव्यं भवद्वः फलमपि कथयामीति तारं भणन्तीम्आनाय्योचे भविष्यद्वद फलमिति तां राजपत्नी पुलिन्दाम् ॥ १७॥

tadaivaāyāntīṃ vīthikāyāmatha śatasuṣireṇāṃśukenāñcitāṅgīṃguñjāśaṅkhādibhūṣāmadhihṛdayatalaṃ svātmajaṃ dhārayantīm |bhūtaṃ bhavyaṃ bhavadvaḥ phalamapi kathayāmīti tāraṃ bhaṇantīmānāyyoce bhaviṣyadvada phalamiti tāṃ rājapatnī pulindām || 17||

सैवं पश्चात्पुलिन्दाऽप्ययि तव तनयोद्यानदेशे युवानंदृष्ट्वा कन्दर्पतुल्यं सितनलिनदृशं तं वृषस्यन्त्यभीक्ष्णम् ।विद्धा कन्दर्पबाणैरभिलषितमसावाप्नुयादेव बालेत्युक्त्वा राज्ञीमयासीत्पथिपथि च पुनर्व्याहरन्ती यथोक्तम् ॥ १८॥

saivaṃ paścātpulindā'pyayi tava tanayodyānadeśe yuvānaṃdṛṣṭvā kandarpatulyaṃ sitanalinadṛśaṃ taṃ vṛṣasyantyabhīkṣṇam |viddhā kandarpabāṇairabhilaṣitamasāvāpnuyādeva bāletyuktvā rājñīmayāsītpathipathi ca punarvyāharantī yathoktam || 18||

ततःपुत्रीमासाद्य राज्ञी तव किमभिमतं ब्रूहि मे नैवगोप्यंकिं वा कार्यं करिष्ये तदपि च तनये तन्ममाचक्ष्व सद्यः ।एवं सान्त्वं जनन्या कथितमनुगता म्लिष्टमाह स्म पद्मामातः श्रीशावलोकादहमभजमिमां तद्वियोगज्वरार्तिम् ॥ १९॥

tataḥputrīmāsādya rājñī tava kimabhimataṃ brūhi me naivagopyaṃkiṃ vā kāryaṃ kariṣye tadapi ca tanaye tanmamācakṣva sadyaḥ |evaṃ sāntvaṃ jananyā kathitamanugatā mliṣṭamāha sma padmāmātaḥ śrīśāvalokādahamabhajamimāṃ tadviyogajvarārtim || 19||

राज्ञी पुत्र्या रहस्यं कथमपि कथितं सत्रपं सानुतापंश्रुत्वा वै(फ)ल्यभीतस्फुटितनिजमनाः कृच्छ्रतः स्थास्नुधैर्या ।वासु त्वं नो विभीयास्तव हृदयगतं नैव दुःसाधमेतत्साध्नोमि त्वां च साधु प्रियतमहृदयां मोदयामीत्यवादीत् ॥ २०॥

rājñī putryā rahasyaṃ kathamapi kathitaṃ satrapaṃ sānutāpaṃśrutvā vai(pha)lyabhītasphuṭitanijamanāḥ kṛcchrataḥ sthāsnudhairyā |vāsu tvaṃ no vibhīyāstava hṛdayagataṃ naiva duḥsādhametatsādhnomi tvāṃ ca sādhu priyatamahṛdayāṃ modayāmītyavādīt || 20||

दृष्ट्वा पद्मासखीभिः सममथ वकुलाऽऽकाशभूमीशपत्नींदेवि प्रख्यातकीर्तिर्वृषगिरिनिलयः श्रीनिवासस्तवैव ।कन्यां सप्रेममैच्छत्कलयतु भवती पद्मिनीदानपूर्वंतत्कल्याणं सुखेनेत्यवददथ नृपश्चाभ्यनन्दत्तथेति ॥ २१॥

dṛṣṭvā padmāsakhībhiḥ samamatha vakulā''kāśabhūmīśapatnīṃdevi prakhyātakīrtirvṛṣagirinilayaḥ śrīnivāsastavaiva |kanyāṃ sapremamaicchatkalayatu bhavatī padminīdānapūrvaṃtatkalyāṇaṃ sukhenetyavadadatha nṛpaścābhyanandattatheti || 21||

श्रीमानाकारितस्तं सुरगुरुरचिरादेत्य चाकाशराजंश्रीमन्वैशाखमासे सितदलनवमीसंयुते शुक्रवारे ।अस्ति ह्यद्वाहलग्नं प्रतिहतकलुषं निश्चितं सुप्रशस्तंतस्मिन् पद्माविवाहो भवतु नृपवरेत्येवमारादवोचत् ॥ २२॥

śrīmānākāritastaṃ suragururacirādetya cākāśarājaṃśrīmanvaiśākhamāse sitadalanavamīsaṃyute śukravāre |asti hyadvāhalagnaṃ pratihatakaluṣaṃ niścitaṃ supraśastaṃtasmin padmāvivāho bhavatu nṛpavaretyevamārādavocat || 22||

सोऽयं राजेन्द्रमौलिस्तदनु स वकुलां प्रेषयन् व्याससूनुंदूतैरानाय्य तस्मै विधिवदतिथिसत्कारमाधाय धीमान् ।पद्मिन्या त्वां विधित्सुर्गृहिणमधिप इत्युच्यतां भव्यवार्तेत्याख्यायाराच्छुकर्षिं फणिगिरिनिलयस्यान्तिकं प्राहिणोत्तम् ॥ २३॥

so'yaṃ rājendramaulistadanu sa vakulāṃ preṣayan vyāsasūnuṃdūtairānāyya tasmai vidhivadatithisatkāramādhāya dhīmān |padminyā tvāṃ vidhitsurgṛhiṇamadhipa ityucyatāṃ bhavyavārtetyākhyāyārācchukarṣiṃ phaṇigirinilayasyāntikaṃ prāhiṇottam || 23||

सद्यस्त्वष्टा तदात्वे वियदधिपविभोराज्ञया राजधानींनव्यप्रासादहर्म्यप्रमुखनिरुपमप्राभवाढ्यामकार्षीत् ।रन्भास्तम्भैः प्रफुल्लप्रसवफलयुतै रम्यचूतप्रवालैःचित्रैस्संस्थानभेदैस्तदनु पुरजनोऽभूषयद्रङ्गवल्ल्या ॥ २४॥

sadyastvaṣṭā tadātve viyadadhipavibhorājñayā rājadhānīṃnavyaprāsādaharmyapramukhanirupamaprābhavāḍhyāmakārṣīt |ranbhāstambhaiḥ praphullaprasavaphalayutai ramyacūtapravālaiḥcitraissaṃsthānabhedaistadanu purajano'bhūṣayadraṅgavallyā || 24||

श्रीरप्यात्मप्रियं तं मणिगणनिचिते विष्टरे सन्निवेश्याभ्यज्य श्रीगन्धतैलैर्गगनचरधुनीवारिभिस्स्नापयित्वा ।क्षौमं सन्धार्य नूत्नं मृगमदतिलकं भालभागे विधायातानीद्गन्धानुलेपाद्यखिलविधपरिष्कारमामोदभूम्ना ॥ २५॥

śrīrapyātmapriyaṃ taṃ maṇigaṇanicite viṣṭare sanniveśyābhyajya śrīgandhatailairgaganacaradhunīvāribhissnāpayitvā |kṣaumaṃ sandhārya nūtnaṃ mṛgamadatilakaṃ bhālabhāge vidhāyātānīdgandhānulepādyakhilavidhapariṣkāramāmodabhūmnā || 25||

पश्चाद्ब्रह्मेन्द्रवैवस्वतवरुणकुबेरादिभिर्देववृन्दैःतैस्तैर्ब्रह्मर्षिवर्यैः प्रथितनिजतपस्सम्पदुन्मेषवद्भिः ।वाणीन्द्राणीभवानीमुखविबुधवधूसञ्चयैरञ्चितोऽसौयुक्तो माङ्गल्यवाद्यैर्वियदधिपपुरीं प्राविशच्छ्रीनिवासः ॥ २६॥

paścādbrahmendravaivasvatavaruṇakuberādibhirdevavṛndaiḥtaistairbrahmarṣivaryaiḥ prathitanijatapassampadunmeṣavadbhiḥ |vāṇīndrāṇībhavānīmukhavibudhavadhūsañcayairañcito'sauyukto māṅgalyavādyairviyadadhipapurīṃ prāviśacchrīnivāsaḥ || 26||

पद्माश्रीशौ तदानीं करिपतगपतिस्कन्धदेशे निषण्णौआदायाकाशराजो निजकुलगुरुभिः पौरवृद्धैरमात्यैः ।साध्वीलोकैर्मृदङ्गाद्यखिलशुभमहातूर्यघोषैश्च सार्धंतीर्णग्रामोत्सवौ तावनुपमकुतुकादानिनाय स्वगेहम् ॥ २७॥

padmāśrīśau tadānīṃ karipatagapatiskandhadeśe niṣaṇṇauādāyākāśarājo nijakulagurubhiḥ pauravṛddhairamātyaiḥ |sādhvīlokairmṛdaṅgādyakhilaśubhamahātūryaghoṣaiśca sārdhaṃtīrṇagrāmotsavau tāvanupamakutukādānināya svageham || 27||

श्रीपद्माश्रीनिवासौ निजगळलसितां श्रीमतीं पुष्पमालाम्अन्योन्यं मन्दहासस्फुटरुचिरमुखाम्भोरुहो लीलयैव ।हर्षोत्कर्षं तदानीं पुरजनहृदयेष्वावहन्तौ त्रिवारंवृद्धाचारानुरोधाद्विनिमयमवनीशाङ्गणे तावकार्ष्टाम् ॥ २८॥

śrīpadmāśrīnivāsau nijagaḷalasitāṃ śrīmatīṃ puṣpamālāmanyonyaṃ mandahāsasphuṭaruciramukhāmbhoruho līlayaiva |harṣotkarṣaṃ tadānīṃ purajanahṛdayeṣvāvahantau trivāraṃvṛddhācārānurodhādvinimayamavanīśāṅgaṇe tāvakārṣṭām || 28||

स श्रीमान् श्रीनिवासो वियदधिपसुतापाणिमालम्ब्य पाणौनिर्दिष्टं तेन राज्ञा विविधमणिमयस्तम्भदिव्यान्तराले ।श्रीमत्कल्याणगेहे मणिगणविलसन्मण्टपे वेदिमध्येभास्वद्भास्वत्प्रकाशं मणिमयमविशत् प्रांशु कल्याणपीठम् ॥ २९॥

sa śrīmān śrīnivāso viyadadhipasutāpāṇimālambya pāṇaunirdiṣṭaṃ tena rājñā vividhamaṇimayastambhadivyāntarāle |śrīmatkalyāṇagehe maṇigaṇavilasanmaṇṭape vedimadhyebhāsvadbhāsvatprakāśaṃ maṇimayamaviśat prāṃśu kalyāṇapīṭham || 29||

पादौ निर्णिज्य तीर्थैरथ मनुजपतिश्श्रीशमाराध्य सम्यक्दत्त्वाऽनल्पं किरीटप्रमुखमणिमयाशेषभूषाविशेषान् ।पुत्रीं पद्मां सहेमाक्षतकुसुमशुभद्रव्यपूर्णाम्बुधारापूर्वं प्रादात् प्रमोदात्करकमलतले सोऽपि जग्राह पद्माम् ॥ ३०॥

pādau nirṇijya tīrthairatha manujapatiśśrīśamārādhya samyakdattvā'nalpaṃ kirīṭapramukhamaṇimayāśeṣabhūṣāviśeṣān |putrīṃ padmāṃ sahemākṣatakusumaśubhadravyapūrṇāmbudhārāpūrvaṃ prādāt pramodātkarakamalatale so'pi jagrāha padmām || 30||

स्रष्टा श्रीशेन पद्मागलभुवि विधिवन्मन्त्रपूतं प्रशस्तेलग्ने माङ्गल्यसूत्रं सह शुभनिनदैर्धारयित्वा विधिज्ञः ।पद्माहस्ताब्जदत्तैर्हुतभुजमपि तैर्हावयित्वाऽथ लाजैःएतौ जायापती श्रीद्विजवरवचसाऽतोषयत्सम्प्रणम्रौ ॥ ३१॥

sraṣṭā śrīśena padmāgalabhuvi vidhivanmantrapūtaṃ praśastelagne māṅgalyasūtraṃ saha śubhaninadairdhārayitvā vidhijñaḥ |padmāhastābjadattairhutabhujamapi tairhāvayitvā'tha lājaiḥetau jāyāpatī śrīdvijavaravacasā'toṣayatsampraṇamrau || 31||

श्रीमान्ब्रह्मेशसङ्क्रन्दनवरुणकुबेरादिमान् देवसङ्घान्देवोऽनुज्ञाप्य सर्वान् श्वशुरमपि मुदाऽऽनम्य पादारविन्दे ।शेषाद्रौ शृङ्गभागे रुचिरमणिमहासौधसङ्घे नितान्तंलक्ष्मीपद्मावतीभ्यामरमत मुदितः प्रेमसम्पूर्णचेताः ॥ ३२॥

śrīmānbrahmeśasaṅkrandanavaruṇakuberādimān devasaṅghāndevo'nujñāpya sarvān śvaśuramapi mudā''namya pādāravinde |śeṣādrau śṛṅgabhāge ruciramaṇimahāsaudhasaṅghe nitāntaṃlakṣmīpadmāvatībhyāmaramata muditaḥ premasampūrṇacetāḥ || 32||

श्रीमान् श्रीवत्साङ्कितवक्षा वक्षोधिवासिलक्ष्मीकः ।श्रीवेङ्कटेशदेवस्सततं श्रेयांसि दिशतु भूयांसि ॥ ३३॥

śrīmān śrīvatsāṅkitavakṣā vakṣodhivāsilakṣmīkaḥ |śrīveṅkaṭeśadevassatataṃ śreyāṃsi diśatu bhūyāṃsi || 33||

श्रीशेषशर्माभिनवोपक्लृप्तः प्रियेण भक्त्या च समर्पितोऽयम् ।पद्माविभोर्मङ्गलकण्ठदेशे विराजतां श्रीनवकण्ठतारः ॥ ३४॥

śrīśeṣaśarmābhinavopaklṛptaḥ priyeṇa bhaktyā ca samarpito'yam |padmāvibhormaṅgalakaṇṭhadeśe virājatāṃ śrīnavakaṇṭhatāraḥ || 34||

॥ इति श्रीपद्मावतीपरिणयतारावलिः समाप्ता ॥

|| iti śrīpadmāvatīpariṇayatārāvaliḥ samāptā ||