महाषोडशीवर्णरत्नावलिस्तोत्रम् Mahashodashi Varnaratnavali Stotram

ह्रींकाराङ्कणदीपिकां श्रितजनानन्दप्रदां श्रीमतींश्रीनाथाद्यमरार्चितङ्घ्रिकमलां श्रीसुन्दरीं भावये ।श्रीमन्मञ्जुलरत्नसानुविलसन्मध्यस्थकूटाग्रगश्रीमन्नागरमध्यलासिसुमहच्छ्रीचक्रबिन्दौ स्थिताम् ॥ १॥

hrīṃkārāṅkaṇadīpikāṃ śritajanānandapradāṃ śrīmatīṃśrīnāthādyamarārcitaṅghrikamalāṃ śrīsundarīṃ bhāvaye |śrīmanmañjularatnasānuvilasanmadhyasthakūṭāgragaśrīmannāgaramadhyalāsisumahacchrīcakrabindau sthitām || 1||

ह्रींकारामृतसिन्धुकौस्तुभमणिं ह्रींकारमध्यस्थितांह्रींकारोन्नतरत्नसौधवलभीसंलासिपारावतीम् ।ह्ऱींकारमरपादपाग्रविहरत्संहृष्टकेकीं भजेह्रींकाराम्बुदचञ्चलां हृदि गतां ह्रींकारवर्णात्मिकाम् ॥ २॥

hrīṃkārāmṛtasindhukaustubhamaṇiṃ hrīṃkāramadhyasthitāṃhrīṃkāronnataratnasaudhavalabhīsaṃlāsipārāvatīm |hrīṃkāramarapādapāgraviharatsaṃhṛṣṭakekīṃ bhajehrīṃkārāmbudacañcalāṃ hṛdi gatāṃ hrīṃkāravarṇātmikām || 2||

क्लींकाराम्बुजपत्रभास्करनिभां क्लींकारचन्द्रप्रभांक्लींकाराग्निशिखां भजामि सततं क्लींकारपेटीमणिम् ।क्लींकारोपवनान्यपुष्टगृहिणीं क्लींकारवेद्यात्मिकांक्लींकाराब्जहरप्रियां परतरां क्लींकारवर्णात्मिकाम् ॥ ३॥

klīṃkārāmbujapatrabhāskaranibhāṃ klīṃkāracandraprabhāṃklīṃkārāgniśikhāṃ bhajāmi satataṃ klīṃkārapeṭīmaṇim |klīṃkāropavanānyapuṣṭagṛhiṇīṃ klīṃkāravedyātmikāṃklīṃkārābjaharapriyāṃ paratarāṃ klīṃkāravarṇātmikām || 3||

ऐं ऐमित्यनुचिन्तकाच्छहृदयाम्भोजाटवीहंसिकांईशित्वादिविभूतिसंवृतमहारत्नासने संस्थिता ।ऐश्वर्याय भवत्वखण्डविभवा याम्बा सदा मे गृहेचेशाद्यर्चितपादपङ्कजयुगा चैशाङ्कमञ्चस्थिता ॥ ४॥

aiṃ aimityanucintakācchahṛdayāmbhojāṭavīhaṃsikāṃīśitvādivibhūtisaṃvṛtamahāratnāsane saṃsthitā |aiśvaryāya bhavatvakhaṇḍavibhavā yāmbā sadā me gṛheceśādyarcitapādapaṅkajayugā caiśāṅkamañcasthitā || 4||

सौन्दर्यद्रुममञ्जरी भगवती सौवर्णवर्णावतान्मां संसारमहाभयाद् द्रुततरं सौवर्नकुम्भस्तनी ।सूर्याब्जारिकृशानुदृक् शशिकलोत्तंसा सदानन्ददासौभाग्यं दिशतादथ प्रथितमप्यव्याहतं भूरि मे ॥ ५॥

saundaryadrumamañjarī bhagavatī sauvarṇavarṇāvatānmāṃ saṃsāramahābhayād drutataraṃ sauvarnakumbhastanī |sūryābjārikṛśānudṛk śaśikalottaṃsā sadānandadāsaubhāgyaṃ diśatādatha prathitamapyavyāhataṃ bhūri me || 5||

ओङ्कारार्थनिरूपणैकमनसा चोंकारनादात्मनाश्रीदेव्या मम चित्तभित्तिरधुना चित्रायते चोज्ज्वला ।ओजोभिर्जगदेतदद्य विपुलं यस्यास्तयाब्जप्रभैरोतप्रोतमभूत् कुसुम्भकुरुविन्दाब्जप्रभायाः सदा ॥ ६॥

oṅkārārthanirūpaṇaikamanasā coṃkāranādātmanāśrīdevyā mama cittabhittiradhunā citrāyate cojjvalā |ojobhirjagadetadadya vipulaṃ yasyāstayābjaprabhairotaprotamabhūt kusumbhakuruvindābjaprabhāyāḥ sadā || 6||

ह्रींकारागममस्तकं हृदि कदा भायाद् वपुस्ते परंह्रींकाराब्धिसुधामयं हृतजपाशोणं हितप्रापकम् ।ह्रींकाराद्रिगुहाहरीन्द्रशिशुकं ह्रींकारकन्दाङ्कुरंह्रींकाराम्बुजसौरभं हृतजगज्जालं जगन्नायिके ॥ ७॥

hrīṃkārāgamamastakaṃ hṛdi kadā bhāyād vapuste paraṃhrīṃkārābdhisudhāmayaṃ hṛtajapāśoṇaṃ hitaprāpakam |hrīṃkārādriguhāharīndraśiśukaṃ hrīṃkārakandāṅkuraṃhrīṃkārāmbujasaurabhaṃ hṛtajagajjālaṃ jagannāyike || 7||

ह्रींकाराध्वरदक्षिणे जननि ते पादाब्जयुग्मे सदाभक्तिं मे जनयाशु देवि कृपया श्रीदेवि तारायिते ।श्रीमन्मञ्जुलरत्ननिर्मितमहामञ्जीरभूषोज्ज्वलेश्रीशृङ्गाररसालये श्रितजगत्स्वान्ताब्जिनीहंसिके ॥ ८॥

hrīṃkārādhvaradakṣiṇe janani te pādābjayugme sadābhaktiṃ me janayāśu devi kṛpayā śrīdevi tārāyite |śrīmanmañjularatnanirmitamahāmañjīrabhūṣojjvaleśrīśṛṅgārarasālaye śritajagatsvāntābjinīhaṃsike || 8||

कल्याण वितनोतु काममनिशं कामारिवामाङ्कगाकस्तूरीघनसाररूषितकुचाग्रालम्बिमुक्तालता ।कामाकर्षणदिव्यपाशसुभगा कान्त्यार्ककोटिप्रभाकल्याणी कमलेक्षणा कलिमलप्रध्वंसिनी कामदा ॥ ९॥

kalyāṇa vitanotu kāmamaniśaṃ kāmārivāmāṅkagākastūrīghanasārarūṣitakucāgrālambimuktālatā |kāmākarṣaṇadivyapāśasubhagā kāntyārkakoṭiprabhākalyāṇī kamalekṣaṇā kalimalapradhvaṃsinī kāmadā || 9||

एतावन्मम देवि ते पदयुगे भक्तिर्दृढा भूयसीस्यान्नेत्रे च जपाप्रसूनरुचिरायास्त्वत्तनोर्वीक्षणे ।आनन्दाश्रुपरिप्लुते वचनमप्यम्ब स्तवे गद्गदंचेतस्त्वन्मयमम्ब पश्यतु जगत् त्वन्मूर्तिभासारुणम् ॥ १०॥

etāvanmama devi te padayuge bhaktirdṛḍhā bhūyasīsyānnetre ca japāprasūnarucirāyāstvattanorvīkṣaṇe |ānandāśrupariplute vacanamapyamba stave gadgadaṃcetastvanmayamamba paśyatu jagat tvanmūrtibhāsāruṇam || 10||

ईशानादिपदाञ्चिते शिवमये मञ्चे परेशाङ्कगामीशित्वाद्यखिलाष्टभूतिमनिशं दात्रीं स्वभक्ताय मे ।चापं चैक्षवमाशुगं सुममयं क्रोधात्मकं चाङ्कुशंपाशं रागतनुं प्रणौमि दधतीं श्रीमन्महासुन्दरीम् ॥ ११॥

īśānādipadāñcite śivamaye mañce pareśāṅkagāmīśitvādyakhilāṣṭabhūtimaniśaṃ dātrīṃ svabhaktāya me |cāpaṃ caikṣavamāśugaṃ sumamayaṃ krodhātmakaṃ cāṅkuśaṃpāśaṃ rāgatanuṃ praṇaumi dadhatīṃ śrīmanmahāsundarīm || 11||

लक्ष्मीं चक्रनिवासिनीं ललितसंगीतप्रियां लाकिनींलब्धैश्चर्यसमुन्नतिं लयकरीं लास्यप्रियामाश्रये ।लङ्कानायकवैरिपूजितपदां लावण्यवारांनिधिंलक्ष्मीपूजितपादपद्मयुगलां मोक्षाख्यलक्ष्म्यै सदा ॥ १२॥

lakṣmīṃ cakranivāsinīṃ lalitasaṃgītapriyāṃ lākinīṃlabdhaiścaryasamunnatiṃ layakarīṃ lāsyapriyāmāśraye |laṅkānāyakavairipūjitapadāṃ lāvaṇyavārāṃnidhiṃlakṣmīpūjitapādapadmayugalāṃ mokṣākhyalakṣmyai sadā || 12||

ह्रींकारार्णसुधां च हृद्यममरैरीड्यं महत् ते वपुःप्रालेयांशुकलाविलासिमकुटं ह्रींकारनादात्मकम् ।ये ध्यायन्ति हृदम्बुजे प्रतिदिनं तेषामनङ्गज्वरक्लान्ताः स्युर्वशमागतास्त्वनुकलं वध्वः सुराणां प्रियाः ॥ १३॥

hrīṃkārārṇasudhāṃ ca hṛdyamamarairīḍyaṃ mahat te vapuḥprāleyāṃśukalāvilāsimakuṭaṃ hrīṃkāranādātmakam |ye dhyāyanti hṛdambuje pratidinaṃ teṣāmanaṅgajvaraklāntāḥ syurvaśamāgatāstvanukalaṃ vadhvaḥ surāṇāṃ priyāḥ || 13||

हन्तास्थां मितवैभवेषु हरिमुख्येष्वेव मूढा जनाभक्तिं पामरदैवतेषु विवशाः कुर्वन्ति मोहादिह ।त्यक्त्वा त्वां परदेवतां हरिहरब्रह्मादिभिः सेवितांसर्वैश्वर्यमहोदयां खरमिमे संत्यज्य धेनुं श्रिताः ॥ १४॥

hantāsthāṃ mitavaibhaveṣu harimukhyeṣveva mūḍhā janābhaktiṃ pāmaradaivateṣu vivaśāḥ kurvanti mohādiha |tyaktvā tvāṃ paradevatāṃ hariharabrahmādibhiḥ sevitāṃsarvaiśvaryamahodayāṃ kharamime saṃtyajya dhenuṃ śritāḥ || 14||

सर्वज्ञत्वमवाप्य संसदि सतां शास्त्रेषु पाण्डित्यमप्यम्बायाः पदपद्मसंस्मृतिवशान्मूकोऽपि वाग्मी भवेत् ।यस्यास्तच्चरणाम्बुजं हरिहरब्रह्मादिभिर्वन्दितंमूढाश्चिन्तयताशु वोऽपि तरसा दद्यात् कवित्वं श्रियः ॥ १५॥

sarvajñatvamavāpya saṃsadi satāṃ śāstreṣu pāṇḍityamapyambāyāḥ padapadmasaṃsmṛtivaśānmūko'pi vāgmī bhavet |yasyāstaccaraṇāmbujaṃ hariharabrahmādibhirvanditaṃmūḍhāścintayatāśu vo'pi tarasā dadyāt kavitvaṃ śriyaḥ || 15||

कल्याण्यम्ब कदम्बकाननगृहे कल्पद्रुमैः काङ्क्षितादर्थादर्थसमर्पणेऽधिकतरे कारुण्यकल्लोलिभिः ।कर्णान्तायतलोचनाञ्चलगतैर्वीक्ष्याद्य मामातुरंरक्षासु त्रिपुरे परात्परतरे श्रीकामसंजीविनि ॥ १६॥

kalyāṇyamba kadambakānanagṛhe kalpadrumaiḥ kāṅkṣitādarthādarthasamarpaṇe'dhikatare kāruṇyakallolibhiḥ |karṇāntāyatalocanāñcalagatairvīkṣyādya māmāturaṃrakṣāsu tripure parātparatare śrīkāmasaṃjīvini || 16||

हस्त्युत्तुङ्गपृथूरुकुम्भकुचयोर्विन्यस्तहारेण तामारक्तांशुकमाल्यभूषणवरैरुद्दीप्यमानामुमाम् ।हाहाहूहुमुखस्तुतामनुदिनं हैयगवीनान्तरामम्बामादिमवाक्स्तुतामहमलं ध्यायाम्यभीष्टाप्तये ॥ १७॥

hastyuttuṅgapṛthūrukumbhakucayorvinyastahāreṇa tāmāraktāṃśukamālyabhūṣaṇavarairuddīpyamānāmumām |hāhāhūhumukhastutāmanudinaṃ haiyagavīnāntarāmambāmādimavākstutāmahamalaṃ dhyāyāmyabhīṣṭāptaye || 17||

लब्धज्ञानसुधाकरेण मनसा लक्ष्यीकृतं ते वपुःसद्भिः संततमम्बुजाक्षि ललिते लग्नं भवत्वान्तरे ।लावण्योज्ज्वलदिव्यगात्रि विमले लाक्षारसालंकृतंश्रीमत्पादपयोजयुग्ममधुना मन्मूर्ध्नि निक्षिप्यताम् ॥ १८॥

labdhajñānasudhākareṇa manasā lakṣyīkṛtaṃ te vapuḥsadbhiḥ saṃtatamambujākṣi lalite lagnaṃ bhavatvāntare |lāvaṇyojjvaladivyagātri vimale lākṣārasālaṃkṛtaṃśrīmatpādapayojayugmamadhunā manmūrdhni nikṣipyatām || 18||

ह्रींकाराब्धिसुधे ह्रिया विरहिते ह्रींकारमन्त्रार्थदेह्रींकारप्रियशारिके मयि कृपां ह्रींकारनादोदये ।ह्रींकारमलदर्पणप्रतिकृते ह्रींकारवेद्ये शिवेदीने मय्यधुना कुरुष्व दयया ह्रींकारदीपप्रभे ॥ १९॥

hrīṃkārābdhisudhe hriyā virahite hrīṃkāramantrārthadehrīṃkārapriyaśārike mayi kṛpāṃ hrīṃkāranādodaye |hrīṃkāramaladarpaṇapratikṛte hrīṃkāravedye śivedīne mayyadhunā kuruṣva dayayā hrīṃkāradīpaprabhe || 19||

संपत्कर्मणि दीक्षितानि सकलापद्भञ्जनान्यम्ब तेमामेवाकलयन्तु पङ्कजदलाक्षेमंकराण्यादरात् ।ब्रह्मादीन् पदपद्मलग्नमकुटान् हित्वा कथंचिच्छिवेनेत्राण्यद्य कृपासुधारसझरीसिक्तानि हे सुन्दरि ॥ २०॥

saṃpatkarmaṇi dīkṣitāni sakalāpadbhañjanānyamba temāmevākalayantu paṅkajadalākṣemaṃkarāṇyādarāt |brahmādīn padapadmalagnamakuṭān hitvā kathaṃcicchivenetrāṇyadya kṛpāsudhārasajharīsiktāni he sundari || 20||

कल्पान्ते हृत्सर्वलोकजठरस्यानन्दनाट्यं मुदाकर्तुर्यन्मणिकुण्डलीयुगलिका दीपायते संततम् ।ब्रह्मोपेन्द्रमुखामरे विरमति ब्रह्माण्डभाण्डे परंसा पाशाङ्कुशपुष्पसायकधनुर्विद्योततान्मे हृदि ॥ २१॥

kalpānte hṛtsarvalokajaṭharasyānandanāṭyaṃ mudākarturyanmaṇikuṇḍalīyugalikā dīpāyate saṃtatam |brahmopendramukhāmare viramati brahmāṇḍabhāṇḍe paraṃsā pāśāṅkuśapuṣpasāyakadhanurvidyotatānme hṛdi || 21||

लक्ष्यं किंच भवेन्महात्रिपुरसुन्दर्यागमान्तैर्नुतेमां लक्ष्यीकुरु वीक्षणाशुगततेस्त्वामेव सर्वात्मना ।ध्यात्वा चेतसि संस्थितं जगदिदं त्वद्रूपमार्ये सदाज्ञात्वानन्यहृदा विहाय भजनं नश्यत्सु देवेष्विह ॥ २२॥

lakṣyaṃ kiṃca bhavenmahātripurasundaryāgamāntairnutemāṃ lakṣyīkuru vīkṣaṇāśugatatestvāmeva sarvātmanā |dhyātvā cetasi saṃsthitaṃ jagadidaṃ tvadrūpamārye sadājñātvānanyahṛdā vihāya bhajanaṃ naśyatsu deveṣviha || 22||

ह्रींकारस्मरणेन देवि तरसा ह्रीमान् सुधीमान् भवेत्ते मूकोऽपि जडोऽपि पद्मजनुषा सापत्निकोऽभूद् भृशम् ।आश्लिष्याम्बुधिकन्यकां विलसति श्रीमन्त्रराजाक्षरंतन्मय्यादिश देवदेवि कृपया धन्योऽस्म्यहं तेन च ॥ २३॥

hrīṃkārasmaraṇena devi tarasā hrīmān sudhīmān bhavette mūko'pi jaḍo'pi padmajanuṣā sāpatniko'bhūd bhṛśam |āśliṣyāmbudhikanyakāṃ vilasati śrīmantrarājākṣaraṃtanmayyādiśa devadevi kṛpayā dhanyo'smyahaṃ tena ca || 23||

सौवर्णोज्ज्वलमण्डपे मरतकप्राकारभित्तौ बृहन्नानारत्नमयासने शिवमये श्रीकामराजाङ्कके ।तिष्ठन्तीं कुरुविन्दवृन्दरुचिरां माणिक्यभूषोज्ज्वलांधन्यास्ते भुवि चिन्तयन्ति मनसा ये श्रीमहासुन्दरीम् ॥ २४॥

sauvarṇojjvalamaṇḍape maratakaprākārabhittau bṛhannānāratnamayāsane śivamaye śrīkāmarājāṅkake |tiṣṭhantīṃ kuruvindavṛndarucirāṃ māṇikyabhūṣojjvalāṃdhanyāste bhuvi cintayanti manasā ye śrīmahāsundarīm || 24||

ऐंकाराम्बुजकर्णिकोज्ज्वलमहद्रत्नासने संस्थितांसिञ्चन्तीममृतद्रवैः शशिशिलास्पष्टाभिरामप्रभाम् ।तेजोभिर्जगदम्ब ये भुवि भजन्त्यापीनतुङ्गस्तनींतेषामाननपङ्कजे निवसते वाणी सुधास्यन्दिनी ॥ २५॥

aiṃkārāmbujakarṇikojjvalamahadratnāsane saṃsthitāṃsiñcantīmamṛtadravaiḥ śaśiśilāspaṣṭābhirāmaprabhām |tejobhirjagadamba ye bhuvi bhajantyāpīnatuṅgastanīṃteṣāmānanapaṅkaje nivasate vāṇī sudhāsyandinī || 25||

क्लीमित्यक्षरमेकमेव मनसा ध्यायन्ति ये मानवाःकंदर्पायुततुल्यसुन्दरतरश्रीमूर्तयः शैथिलम् ।कुर्वन्ति स्म रतेश्च नैजवपुषा ते पातिव्रत्यं सहस्पर्धन्ते हृतवाग्रमाः कमलनाभाब्जासनाभ्यां सदा ॥ २६॥

klīmityakṣaramekameva manasā dhyāyanti ye mānavāḥkaṃdarpāyutatulyasundarataraśrīmūrtayaḥ śaithilam |kurvanti sma rateśca naijavapuṣā te pātivratyaṃ sahaspardhante hṛtavāgramāḥ kamalanābhābjāsanābhyāṃ sadā || 26||

ह्रींकारीं हृदयाम्बुजेऽहमधुना ह्रींकारसौधे शुभेह्रींकारोन्नतरत्नमञ्चफलके ह्रींकारशोणाम्बुजे ।ह्रींकाराक्षरमुच्चरद्भगवतीमारोप्य शोणप्रभांह्रींकाराम्बुजवारिगन्धफलताम्बूलादिभिस्तोषये ॥ २७॥

hrīṃkārīṃ hṛdayāmbuje'hamadhunā hrīṃkārasaudhe śubhehrīṃkāronnataratnamañcaphalake hrīṃkāraśoṇāmbuje |hrīṃkārākṣaramuccaradbhagavatīmāropya śoṇaprabhāṃhrīṃkārāmbujavārigandhaphalatāmbūlādibhistoṣaye || 27||

ह्रींकारामृतपादमञ्जुलमणीवेद्यन्तरे भासुरांश्रीदेवीं श्रितसर्वलोकसकलाभीष्टप्रदानोत्सुकाम् ।श्रीश्रीमत्तनुमुद्यदर्ककिरणां श्रीशांभवीं श्रीकरीमात्मन्यैक्यमुपास्महे परतरां निर्वाणसंसिद्धये ॥ २८॥

hrīṃkārāmṛtapādamañjulamaṇīvedyantare bhāsurāṃśrīdevīṃ śritasarvalokasakalābhīṣṭapradānotsukām |śrīśrīmattanumudyadarkakiraṇāṃ śrīśāṃbhavīṃ śrīkarīmātmanyaikyamupāsmahe paratarāṃ nirvāṇasaṃsiddhaye || 28||

इति श्रीमहाषोडशीवर्णरत्नावलिस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrīmahāṣoḍaśīvarṇaratnāvalistotraṃ sampūrṇam |