ज्ञानकलिकास्तोत्रम् त्रिपुरारहस्योक्तं Jnanakalikastotram from Tripurarahasya

परापदाम्बुजप्रीतिरसमाद्यच्छुभाऽन्तरा ।अद्भुतं ज्ञायनकलिकास्तोत्रं समुपचक्रमे ॥शिवे देवि सम्वित्सुधासागराऽऽत्मस्वरूपाऽसि सर्वान्तराऽऽत्मैकरूपा ।न किञ्चिद् विना त्वत्कलामस्ति लोकेततः सत्स्वरूपाऽसि सत्येऽप्यसत्ये ॥ १॥

parāpadāmbujaprītirasamādyacchubhā'ntarā |adbhutaṃ jñāyanakalikāstotraṃ samupacakrame ||śive devi samvitsudhāsāgarā''tmasvarūpā'si sarvāntarā''tmaikarūpā |na kiñcid vinā tvatkalāmasti loketataḥ satsvarūpā'si satye'pyasatye || 1||

असत्यं पुनः सत्यमन्ये द्विरूपंद्वयातीतमेके जगुः सर्वमेतत् ।न ते तां विदुर्मायया मोहितास्तेचिदानन्दरूपा त्वमेवाऽसि सर्वम् ॥ २॥

asatyaṃ punaḥ satyamanye dvirūpaṃdvayātītameke jaguḥ sarvametat |na te tāṃ vidurmāyayā mohitāstecidānandarūpā tvamevā'si sarvam || 2||

क्षणानां क्रमैभिन्नरूपां धराद्यौर्मितामाहुरेके तमोमात्ररूपाम् ।तमोदीप्तिसम्भिन्नरूपाञ्च शान्तस्वरूपां महेशी विदुस्त्वां न तेऽज्ञाः ॥ ३॥

kṣaṇānāṃ kramaibhinnarūpāṃ dharādyaurmitāmāhureke tamomātrarūpām |tamodīptisambhinnarūpāñca śāntasvarūpāṃ maheśī vidustvāṃ na te'jñāḥ || 3||

शिवादिक्षितिप्रान्ततत्त्वावलिर्याविचित्रा यदीये शरीरे विभाति ।पटे चित्रकल्पा जले सेन्दुतारानभोवत्परा सा त्वमेवाऽसि सर्वा ॥ ४॥

śivādikṣitiprāntatattvāvaliryāvicitrā yadīye śarīre vibhāti |paṭe citrakalpā jale sendutārānabhovatparā sā tvamevā'si sarvā || 4||

अभिन्नं विभिन्नं बहिर्वाऽन्तरे वाविभाति प्रकाशस्तमो वाऽपि सर्वम् ।ऋते त्वां चितिं येन नो भाति किञ्चित्ततस्त्वं समस्तं न किञ्चित्वदन्यत् ॥ ५॥

abhinnaṃ vibhinnaṃ bahirvā'ntare vāvibhāti prakāśastamo vā'pi sarvam |ṛte tvāṃ citiṃ yena no bhāti kiñcittatastvaṃ samastaṃ na kiñcitvadanyat || 5||

निरुध्याऽन्तरङ्गं विलाप्याऽक्षसङ्घंपरित्यज्य सर्वत्र कामादिभावम् ।स्थितानां महायोगिनां चित्तभूमौचिदानन्दरूपा त्वमेका विभासि ॥ ६॥

nirudhyā'ntaraṅgaṃ vilāpyā'kṣasaṅghaṃparityajya sarvatra kāmādibhāvam |sthitānāṃ mahāyogināṃ cittabhūmaucidānandarūpā tvamekā vibhāsi || 6||

तथाऽन्ये मनः सेन्द्रियं सञ्चरच्चाऽप्यसंयम्यतन्मार्गकेजागरूकाः ।स्वसम्वित्सुधाऽऽदर्शदेहे स्फुरन्तंमहायोगिनाथाः प्रपश्यन्ति सर्वम् ॥ ७॥

tathā'nye manaḥ sendriyaṃ sañcaraccā'pyasaṃyamyatanmārgakejāgarūkāḥ |svasamvitsudhā''darśadehe sphurantaṃmahāyogināthāḥ prapaśyanti sarvam || 7||

निरुक्ते महासारमार्गेऽतिसूक्ष्मेगतिं ये न विन्दन्ति मूढस्वभावाः ।जनान् तान् समुद्धर्तुमक्षावगम्यंबहिः स्थूलरूपं विभिन्नं विभर्षि ॥ ८॥

nirukte mahāsāramārge'tisūkṣmegatiṃ ye na vindanti mūḍhasvabhāvāḥ |janān tān samuddhartumakṣāvagamyaṃbahiḥ sthūlarūpaṃ vibhinnaṃ vibharṣi || 8||

तदाराधनेऽनेकमार्गान् विचित्रान्विधायाऽथ मार्गेण केनापि यान्तम् ।नदीवारि सिन्धुर्यथा स्वीकरोतिप्रदाय स्वभावं नु स्वात्मीकरोषि ॥ ९॥

tadārādhane'nekamārgān vicitrānvidhāyā'tha mārgeṇa kenāpi yāntam |nadīvāri sindhuryathā svīkarotipradāya svabhāvaṃ nu svātmīkaroṣi || 9||

तथातासुमूर्तिष्वनेकासु मुख्याधनुर्बाणपाशाङ्कशाढ्यैवमूर्तिः ।शरीरेषु मूर्धेव ये तां भजेयुर्जनास्त्रैपुरीं मूर्तिमत्युत्तमास्ते ॥ १०॥

tathātāsumūrtiṣvanekāsu mukhyādhanurbāṇapāśāṅkaśāḍhyaivamūrtiḥ |śarīreṣu mūrdheva ye tāṃ bhajeyurjanāstraipurīṃ mūrtimatyuttamāste || 10||

जनान् दुःखसिन्धोः समुद्धर्तुकामापथस्ताननेकान् प्रदिश्य प्रकृष्टान् ।दयार्द्रस्वभावेति विख्यातकीर्तिस्त्वमेकैव पूज्या पराशक्तिरूपा ॥ ११॥

janān duḥkhasindhoḥ samuddhartukāmāpathastānanekān pradiśya prakṛṣṭān |dayārdrasvabhāveti vikhyātakīrtistvamekaiva pūjyā parāśaktirūpā || 11||

सदा ते पदाब्जे मनःषट्पदो मेपिबंस्तद्रसन्निर्वृतःसंस्थितोऽस्तु ।इति प्रार्थनां मे निशम्याऽऽशु मातर्विधेहि स्वदृष्टिं दयार्द्रामपीषत् ॥ १२॥

sadā te padābje manaḥṣaṭpado mepibaṃstadrasannirvṛtaḥsaṃsthito'stu |iti prārthanāṃ me niśamyā''śu mātarvidhehi svadṛṣṭiṃ dayārdrāmapīṣat || 12||

इति संस्तुत्य सा गौरी त्रिपुरां परमेश्वरीम् ।स्तोत्रेण ज्ञानकलिकाख्येन ध्यानं समास्थिता ॥ १३॥

iti saṃstutya sā gaurī tripurāṃ parameśvarīm |stotreṇa jñānakalikākhyena dhyānaṃ samāsthitā || 13||

इति ज्ञानकलिकास्तोत्रं सम्पूर्णम् ।त्रिपुरारहस्यम् माहात्म्य खण्डम् १६२९ट्रिपुर्āरहस्यम् ंāह्āत्म्य ख़्हṇḍअम् १६-२९

iti jñānakalikāstotraṃ sampūrṇam |tripurārahasyam māhātmya khaṇḍam 1629ṭripurārahasyam ṃāhātmya ख़haṇḍam 16-29