New: Bhagavad Gītā 2.47 deep study with word-by-word grammar Open the verse

हयग्रीवपञ्जरम् २ Shri Hayagriva Panjaram 2

hayagrīvapañjaram 2

Shri Hayagriva Panjaram 2 (हयग्रीवपञ्जरम् २): a stotra to Viṣṇu. 92 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

हयग्रीवपञ्जरम् २

1 / 92

Verse 1

दुग्धाब्धीन्दुहराद्रिकुन्दवपुषं रक्ताम्बुजाक्षं हरिंराकापूर्णशशाङ्कबिम्बविलसच्छुभ्राब्जपीठस्थितम् ।हेषावेदघनध्वनद्ध्वनिरवं बालार्करक्ताम्बरंमुद्रापुस्तकशङ्खचक्रविलसद्बाहुं भजेऽश्वाननम् ॥ १॥

dugdhābdhīnduharādrikundavapuṣaṃ raktāmbujākṣaṃ hariṃrākāpūrṇaśaśāṅkabimbavilasacchubhrābjapīṭhasthitam |heṣāvedaghanadhvanaddhvaniravaṃ bālārkaraktāmbaraṃmudrāpustakaśaṅkhacakravilasadbāhuṃ bhaje'śvānanam || 1||

Verse 2

प्रणम्य शिरसा देवं नारायणमशेषगम् ।रमावक्षोजकस्तूरीपङ्कमुद्रितवक्षसम् ॥ २॥

praṇamya śirasā devaṃ nārāyaṇamaśeṣagam |ramāvakṣojakastūrīpaṅkamudritavakṣasam || 2||

Verse 3

सर्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञः पाराशर्यस्तपोधनः ।हिताय सर्वजगतां नारदं मुनिमब्रवीत् ॥ ३॥

sarvaśāstrārthatattvajñaḥ pārāśaryastapodhanaḥ |hitāya sarvajagatāṃ nāradaṃ munimabravīt || 3||

Verse 4

नादविद्याविशेषज्ञं कर्पूरधवलाकृतिम् ।महतीनादसन्तुष्टमानसं महितं परम् ॥ ४॥

nādavidyāviśeṣajñaṃ karpūradhavalākṛtim |mahatīnādasantuṣṭamānasaṃ mahitaṃ param || 4||

Verse 5

हिरण्यगर्भसम्भूतं हिरण्याक्षारिसेविनम् ।पुण्यराशिं पुराणज्ञं पावनीकृतदिक्तटम् ॥ ५॥

hiraṇyagarbhasambhūtaṃ hiraṇyākṣārisevinam |puṇyarāśiṃ purāṇajñaṃ pāvanīkṛtadiktaṭam || 5||

Verse 6

व्यास उवाचदेवर्षे नारद श्रीमन् साक्षाद्ब्रह्माङ्गसम्भव ।भवानशेषविज्ञानपारगस्तपसां निधिः ॥ ६॥

vyāsa uvācadevarṣe nārada śrīman sākṣādbrahmāṅgasambhava |bhavānaśeṣavijñānapāragastapasāṃ nidhiḥ || 6||

Verse 7

वेदान्तपारगस्सर्वशास्रार्थप्रतिभोज्ज्वलः ।परब्रह्मणि निष्णातस्सच्चिदानन्दविग्रहः ॥ ७॥

vedāntapāragassarvaśāsrārthapratibhojjvalaḥ |parabrahmaṇi niṣṇātassaccidānandavigrahaḥ || 7||

Verse 8

जगद्धिताय जनितस्साक्षादिव चतुर्मुखः ।हन्यन्ते भवता दैत्याः दैत्यारिभुजविक्रमैः ॥ ८॥

jagaddhitāya janitassākṣādiva caturmukhaḥ |hanyante bhavatā daityāḥ daityāribhujavikramaiḥ || 8||

Verse 9

लोकानुग्रहकर्ता त्वं त्रैलोक्यं तद्वदानघ ।मनुष्या ऋषयो देवाः त्वय्येव परिसत्तम ॥ ९॥

lokānugrahakartā tvaṃ trailokyaṃ tadvadānagha |manuṣyā ṛṣayo devāḥ tvayyeva parisattama || 9||

Verse 10

कर्ता त्वं लोककार्याणां परत्र परिनिष्ठितः ।पृच्छामि त्वामशेषज्ञ निदानं सर्वसम्पदाम् ॥ १०॥

kartā tvaṃ lokakāryāṇāṃ paratra pariniṣṭhitaḥ |pṛcchāmi tvāmaśeṣajña nidānaṃ sarvasampadām || 10||

Verse 11

सर्वसंसारनिर्मुक्तं आपद्घ्नं शान्तमानसम् ।यत्सर्वलोकहितकृत् यत्प्रशंसन्ति योगिनः ॥ ११॥

sarvasaṃsāranirmuktaṃ āpadghnaṃ śāntamānasam |yatsarvalokahitakṛt yatpraśaṃsanti yoginaḥ || 11||

Verse 12

यतश्चराचरं विश्वं धृतं येन महामुने ।स्पृहयन्त्युन्नतप्राप्तिं यस्मिन्ब्रह्मादिदेवताः ॥ १२॥

yataścarācaraṃ viśvaṃ dhṛtaṃ yena mahāmune |spṛhayantyunnataprāptiṃ yasminbrahmādidevatāḥ || 12||

Verse 13

निर्माणावनसंहारा यतो विश्वस्य सत्तम ।यस्य प्रभावाद्ब्रह्माद्याः लभन्ते वाञ्छितं फलम् ॥ १३॥

nirmāṇāvanasaṃhārā yato viśvasya sattama |yasya prabhāvādbrahmādyāḥ labhante vāñchitaṃ phalam || 13||

Verse 14

दारिद्र्यनाशो जायेत यस्मिन्श्रुतिपथं गते ।विवक्षितार्थनिर्वाहो मुरवान्निस्सरते च गीः ॥ १४॥

dāridryanāśo jāyeta yasminśrutipathaṃ gate |vivakṣitārthanirvāho muravānnissarate ca gīḥ || 14||

Verse 15

नृपाणां राज्यहीनानां येन राज्यं भविष्यति ।अपुत्रः पुत्रवान् येन वन्ध्या पुत्रवती भवेत् ॥ १५॥

nṛpāṇāṃ rājyahīnānāṃ yena rājyaṃ bhaviṣyati |aputraḥ putravān yena vandhyā putravatī bhavet || 15||

Verse 16

शत्रूणामचिरान्नाशो ज्ञानं ज्ञानेप्सुनामपि ।चतुर्वर्गफलं यस्य जपाद्भवति सुव्रत ॥ १६॥

śatrūṇāmacirānnāśo jñānaṃ jñānepsunāmapi |caturvargaphalaṃ yasya japādbhavati suvrata || 16||

Verse 17

भूतप्रेतपिशाचाद्याः यक्षराक्षसपन्नगाः ।ज्वरादिवातरोगाश्च यस्य स्मरणमात्रतः ॥ १७॥

bhūtapretapiśācādyāḥ yakṣarākṣasapannagāḥ |jvarādivātarogāśca yasya smaraṇamātrataḥ || 17||

Verse 18

मुच्यन्तेऽरिवलशार्दूल यद्वाखिलजगद्धितम् ।तदेतदिति निश्चित्य ब्रूहि मे सकलं गुरो ॥ १८॥

mucyante'rivalaśārdūla yadvākhilajagaddhitam |tadetaditi niścitya brūhi me sakalaṃ guro || 18||

Verse 19

इत्युक्तस्तेन मुनिना व्यासेनामिततेजसा ।बद्धाञ्जलिपुटो भूत्वा सादरं वैणिको मुनिः ॥ १९॥

ityuktastena muninā vyāsenāmitatejasā |baddhāñjalipuṭo bhūtvā sādaraṃ vaiṇiko muniḥ || 19||

Verse 21

नमस्कृत्य जगन्मूलं लक्ष्मीकान्तं परात्परम् ।नमोवाक्यैः पुरश्चक्रे मन्त्रेणानेन विष्णवे ॥ २०ओङ्कारोद्गीथरूपाय ऋग्यजुस्साममूर्तये ।नमो हयोत्तमाङ्गाय वाञ्छितार्थं प्रयच्छ मे ॥ २१॥

namaskṛtya jaganmūlaṃ lakṣmīkāntaṃ parātparam |namovākyaiḥ puraścakre mantreṇānena viṣṇave || 20oṅkārodgītharūpāya ṛgyajussāmamūrtaye |namo hayottamāṅgāya vāñchitārthaṃ prayaccha me || 21||

Verse 22

अज्ञानतिमिरं छिन्धि ज्ञानमाशु प्रयच्छ मे ।देहि मे सम्पदं देव हयशीर्ष नमोऽस्तु ते ॥ २२॥

ajñānatimiraṃ chindhi jñānamāśu prayaccha me |dehi me sampadaṃ deva hayaśīrṣa namo'stu te || 22||

Verse 23

भूतप्रेतपिशाचादीन् छिन्धि देव जनार्दन ।ज्वरादीन्सकलान् रोगान् नाशयाशु रमापते ॥ २३॥

bhūtapretapiśācādīn chindhi deva janārdana |jvarādīnsakalān rogān nāśayāśu ramāpate || 23||

Verse 24

दारिद्र्यं सकलं छिन्धि कुरु सौभाग्यभाजनम् ।शत्रून्नाशय देवेश हयशीर्ष नमोऽस्तु ते ॥ २४॥

dāridryaṃ sakalaṃ chindhi kuru saubhāgyabhājanam |śatrūnnāśaya deveśa hayaśīrṣa namo'stu te || 24||

Verse 25

मेधां विद्यां बलं प्रज्ञां सम्पदं पुत्रपौत्रकान् ।देहि मे सकलं देव हयशीर्ष नमोऽस्तु ते ॥ २५॥

medhāṃ vidyāṃ balaṃ prajñāṃ sampadaṃ putrapautrakān |dehi me sakalaṃ deva hayaśīrṣa namo'stu te || 25||

Verse 26

कर्कोटकमुखान् सर्पान् सविषान्विलयं नय ।अमृतं कुरु मां देव हयशीर्ष नमोऽस्तु ते ॥ २६॥

karkoṭakamukhān sarpān saviṣānvilayaṃ naya |amṛtaṃ kuru māṃ deva hayaśīrṣa namo'stu te || 26||

Verse 27

स्त्रीवश्यं जनवश्यं च राजवश्यं परात्परम् ।कुरु देवाङ्गनावृन्दसेव्यमानपदाम्बुज ॥ २७॥

strīvaśyaṃ janavaśyaṃ ca rājavaśyaṃ parātparam |kuru devāṅganāvṛndasevyamānapadāmbuja || 27||

Verse 28

हंसाय परमेशाय चन्द्रमण्डलवासिने ।नमो हयोत्तमाङ्गाय वाञ्छितार्थं प्रयच्छ मे ॥ २८॥

haṃsāya parameśāya candramaṇḍalavāsine |namo hayottamāṅgāya vāñchitārthaṃ prayaccha me || 28||

Verse 29

ऋयजुस्सामरूपाय ऋताय महसे नमः ।ऋक्षेश बिम्बमध्यस्थराजीवासनभाजिने ॥ २९॥

ṛyajussāmarūpāya ṛtāya mahase namaḥ |ṛkṣeśa bimbamadhyastharājīvāsanabhājine || 29||

Verse 30

वेदवेदान्तवेद्याय वेदाहरणकर्मणे ।वादाहव महाबाहो भ्रंशिने ब्रह्मणे नमः ॥ ३०॥

vedavedāntavedyāya vedāharaṇakarmaṇe |vādāhava mahābāho bhraṃśine brahmaṇe namaḥ || 30||

Verse 31

प्रज्ञाप्रदायिने नित्यं भजतां भावितात्मनाम् ।प्रणवोद्गीथवपुषे प्रणतिं प्रतिपादये ॥ ३१॥

prajñāpradāyine nityaṃ bhajatāṃ bhāvitātmanām |praṇavodgīthavapuṣe praṇatiṃ pratipādaye || 31||

Verse 32

मन्दारकुन्दस्फटिकमहनीयोरुवक्षसे ।मनीषाप्रददेवाय महाश्वशिरसे नमः ॥ ३२॥

mandārakundasphaṭikamahanīyoruvakṣase |manīṣāpradadevāya mahāśvaśirase namaḥ || 32||

Verse 33

इति द्वादशमन्त्रेण नमस्कृत्य जनार्दनम् ।प्राह प्रसन्नवदनः पाराशर्यमनिन्दितम् ॥ ३३॥

iti dvādaśamantreṇa namaskṛtya janārdanam |prāha prasannavadanaḥ pārāśaryamaninditam || 33||

Verse 34

नारद उवाच ।साधु साधु त्वया पृष्टः मुने सत्यवतीसुत ।कृत्स्नाध्वरात्समुद्धत्य विलोक्य निखिलागमान् ॥ ३४॥

nārada uvāca |sādhu sādhu tvayā pṛṣṭaḥ mune satyavatīsuta |kṛtsnādhvarātsamuddhatya vilokya nikhilāgamān || 34||

Verse 35

संशोध्य सर्वशास्त्राणि समालोक्येतिहासकान् ।पुराणमन्त्रशास्त्राणि मथित्वा दर्शनान्यपि ॥ ३५॥

saṃśodhya sarvaśāstrāṇi samālokyetihāsakān |purāṇamantraśāstrāṇi mathitvā darśanānyapi || 35||

Verse 36

सर्वतस्सारमुद्धृत्य तव वक्ष्ये यथार्थतः ।अवधाने मनः कृत्वा शृणु सत्यवतीसुत ॥ ३६॥

sarvatassāramuddhṛtya tava vakṣye yathārthataḥ |avadhāne manaḥ kṛtvā śṛṇu satyavatīsuta || 36||

Verse 37

अशेषलोकहितकृदज्ञानतिमिरापहम् ।अणिमादिगुणोपेतं हयग्रीवस्य पञ्जरम् ॥ ३७॥

aśeṣalokahitakṛdajñānatimirāpaham |aṇimādiguṇopetaṃ hayagrīvasya pañjaram || 37||

Verse 38

अर्च्यं ब्रह्मादिभिर्देवैरनन्ताद्वैतकारणम् ।उपास्यमानं सततं उमाजानिमुखैस्सुरैः ॥ ३८॥

arcyaṃ brahmādibhirdevairanantādvaitakāraṇam |upāsyamānaṃ satataṃ umājānimukhaissuraiḥ || 38||

Verse 39

ब्रह्महत्यादिपापघ्नमपूर्वफलदायकम् ।सारस्वतादिसंसृष्टकारणं कवितावहम् ॥ ३९॥

brahmahatyādipāpaghnamapūrvaphaladāyakam |sārasvatādisaṃsṛṣṭakāraṇaṃ kavitāvaham || 39||

Verse 40

सङ्गीतविद्यानिलयं श्रुतिदं पुत्रदायकम् ।किमुच्यते महाभाग प्रभावस्तस्य शाश्वतः ॥ ४०॥

saṅgītavidyānilayaṃ śrutidaṃ putradāyakam |kimucyate mahābhāga prabhāvastasya śāśvataḥ || 40||

Verse 41

यस्य प्रभावाद्ब्रह्मापि ब्रह्मत्वमगमत्पुरा ।शम्भुश्शम्भुत्वमापन्नः शक्रश्शक्रत्वमागतः ॥ ४१॥

yasya prabhāvādbrahmāpi brahmatvamagamatpurā |śambhuśśambhutvamāpannaḥ śakraśśakratvamāgataḥ || 41||

Verse 42

जप्त्वा यक्षेशतां प्राप्तः कुबेरः पञ्जरोत्तमम् ।जप्त्वा बृहस्पतिस्सम्यग्धयग्रीवस्य पञ्जरम् ॥ ४२॥

japtvā yakṣeśatāṃ prāptaḥ kuberaḥ pañjarottamam |japtvā bṛhaspatissamyagdhayagrīvasya pañjaram || 42||

Verse 43

हयग्रीवप्रसादेन वाचस्पत्यमवाप्तवान् ।प्राचीदिक्पालतां यातः श्रुत्वेदं पञ्जरं पुरा ॥ ४३॥

hayagrīvaprasādena vācaspatyamavāptavān |prācīdikpālatāṃ yātaḥ śrutvedaṃ pañjaraṃ purā || 43||

Verse 44

अस्मादन्येऽ पि दिक्पाला तत्तत्स्थानं गता ध्रुवम् ।लब्ध्वोपदेशं गिरिराट्᳐सैनापत्यं गतो गुहः ॥ ४४॥

asmādanye' pi dikpālā tattatsthānaṃ gatā dhruvam |labdhvopadeśaṃ girirāṭ᳐saināpatyaṃ gato guhaḥ || 44||

Verse 45

सर्वक्षत्रवधं चक्रे रामश्चास्य जपान्मुने ।राजा बभूव सर्वेषां शशाङ्कोऽस्य प्रभावतः ॥ ४५॥

sarvakṣatravadhaṃ cakre rāmaścāsya japānmune |rājā babhūva sarveṣāṃ śaśāṅko'sya prabhāvataḥ || 45||

Verse 46

सूर्यस्तेजस्वितां प्राप्तो लब्ध्वेदं ब्रह्मणोऽन्तिकात् ।शुक्रस्य कवितासिद्धिं प्रायच्छच्चन्द्रशेरवरः ॥ ४६॥

sūryastejasvitāṃ prāpto labdhvedaṃ brahmaṇo'ntikāt |śukrasya kavitāsiddhiṃ prāyacchaccandraśeravaraḥ || 46||

Verse 47

प्रह्लादोऽस्य जपादेव तीर्त्वा बाधामहाम्बुधिम् ।भक्त्या परमया युक्तः कैवल्यं परमं ययौ ॥ ४७॥

prahlādo'sya japādeva tīrtvā bādhāmahāmbudhim |bhaktyā paramayā yuktaḥ kaivalyaṃ paramaṃ yayau || 47||

Verse 48

धर्मराज इति ख्यातिं यमोऽपि गतवान् ध्रुवम् ।रामो ददाति सर्वेभ्यो जपात्सकलसम्पदः ॥ ४८॥

dharmarāja iti khyātiṃ yamo'pi gatavān dhruvam |rāmo dadāti sarvebhyo japātsakalasampadaḥ || 48||

Verse 49

एतत्पञ्जरमाहात्म्यं अनुभूयोर्वशी चिरम् ।ख्यातिं जगाम वेदेषु बुधपुत्रः पुरूरवाः ॥ ४९॥

etatpañjaramāhātmyaṃ anubhūyorvaśī ciram |khyātiṃ jagāma vedeṣu budhaputraḥ purūravāḥ || 49||

Verse 50

लब्ध्वेदं पञ्जरप्राप्तिं मुक्तिं सम्मानतो जपात् ।धर्मार्थकाममोक्षाणामिदमेव परायणम् ॥ ५०॥

labdhvedaṃ pañjaraprāptiṃ muktiṃ sammānato japāt |dharmārthakāmamokṣāṇāmidameva parāyaṇam || 50||

Verse 51

पुरा सर्वासु विद्यासु नष्टासु प्रलये मुने ।नारायणो जगत्कर्ता रमाश्रितभुजान्तरः ॥ ५१॥

purā sarvāsu vidyāsu naṣṭāsu pralaye mune |nārāyaṇo jagatkartā ramāśritabhujāntaraḥ || 51||

Verse 52

निःस्वाध्यायवषट्कारं स्वधास्वाहाविवर्जितम् ।विलोक्य भुवनं कृत्स्नं किमिति व्याकुलोऽभवत् ॥ ५२॥

niḥsvādhyāyavaṣaṭkāraṃ svadhāsvāhāvivarjitam |vilokya bhuvanaṃ kṛtsnaṃ kimiti vyākulo'bhavat || 52||

Verse 53

अन्वीक्ष्य वेदशास्त्राणि नापश्यत्किमपि प्रभुः ।हयग्रीवतनुं प्राप्य सच्चित्सुखमयीं ततः ॥ ५३॥

anvīkṣya vedaśāstrāṇi nāpaśyatkimapi prabhuḥ |hayagrīvatanuṃ prāpya saccitsukhamayīṃ tataḥ || 53||

Verse 54

निष्कलङ्कशशिच्छायां निर्निद्रकमलेक्षणाम् ।नित्यामचिन्त्यविभवां नीराजितपदां सुरैः ॥ ५४॥

niṣkalaṅkaśaśicchāyāṃ nirnidrakamalekṣaṇām |nityāmacintyavibhavāṃ nīrājitapadāṃ suraiḥ || 54||

Verse 55

चन्द्रमपडलमध्यस्थपुण्डरीकनिषेदुषीम् ।शङ्खचक्राक्षवलयपुस्तकोज्ज्वलबाहुकाम् ॥ ५५॥

candramapaḍalamadhyasthapuṇḍarīkaniṣeduṣīm |śaṅkhacakrākṣavalayapustakojjvalabāhukām || 55||

Verse 56

पूरयित्रीं जगत्कृत्स्नं प्रभया देहजातया ।ऋषिभिः प्राक्तनैर्ध्येयां ज्ञानविज्ञानपूरिताम् ॥ ५६॥

pūrayitrīṃ jagatkṛtsnaṃ prabhayā dehajātayā |ṛṣibhiḥ prāktanairdhyeyāṃ jñānavijñānapūritām || 56||

Verse 57

मनोवाग्विषयातीतामागमान्तनिवासिनीम् ।शोकात्तीर्त्वा गुणोन्मुक्तामवस्थात्रयवर्जिताम् ॥ ५७॥

manovāgviṣayātītāmāgamāntanivāsinīm |śokāttīrtvā guṇonmuktāmavasthātrayavarjitām || 57||

Verse 58

सम्यग्वीरासनासीनस्साक्षाच्चिन्मात्रविग्रहः ।अध्यासीत्पञ्जरं स्वीयं वेदसारमचिन्तयन् ॥ ५८॥

samyagvīrāsanāsīnassākṣāccinmātravigrahaḥ |adhyāsītpañjaraṃ svīyaṃ vedasāramacintayan || 58||

Verse 59

अष्टवारमिदं ब्रह्मन्नष्टाविंशतिसङ्ख्यया ।आवर्तयन् ददर्शाग्रे प्रणवं पञ्जरोद्भवम् ॥ ५९॥

aṣṭavāramidaṃ brahmannaṣṭāviṃśatisaṅkhyayā |āvartayan dadarśāgre praṇavaṃ pañjarodbhavam || 59||

Verse 60

गायत्री प्रणवाज्जज्ञे ततस्साङ्गादयो मुखाः ।स्मृतयश्च पुराणानि सेतिहासानि सत्तम ॥ ६०॥

gāyatrī praṇavājjajñe tatassāṅgādayo mukhāḥ |smṛtayaśca purāṇāni setihāsāni sattama || 60||

Verse 61

तस्मादशेषविद्यानां निदानमिदमिष्यते ।उपादिशद्गिरीशाय हयग्रीवस्य पञ्जरम् ॥ ६१॥

tasmādaśeṣavidyānāṃ nidānamidamiṣyate |upādiśadgirīśāya hayagrīvasya pañjaram || 61||

Verse 62

अस्मादवाप्तवानेतद्ब्रह्मा लोकपितामहः ।ब्रह्मा मुनीनां सर्वेषां गुह्यं चोपादिशत्स्वयम् ॥ ६२॥

asmādavāptavānetadbrahmā lokapitāmahaḥ |brahmā munīnāṃ sarveṣāṃ guhyaṃ copādiśatsvayam || 62||

Verse 63

अहमिन्द्रादिदेवानां तत्तत्स्थानप्रसिद्धये ।उपदेशं तवाप्यद्य दास्यामि नियतव्रत ॥ ६३॥

ahamindrādidevānāṃ tattatsthānaprasiddhaye |upadeśaṃ tavāpyadya dāsyāmi niyatavrata || 63||

Verse 64

त्वया सर्वेषु लोकेषु ख्यातिमेतद्गमिष्यति ।शठायागुरुभक्ताय चलायानात्मवेदिने ॥ ६४॥

tvayā sarveṣu lokeṣu khyātimetadgamiṣyati |śaṭhāyāgurubhaktāya calāyānātmavedine || 64||

Verse 65

कृतघ्नायाभिशप्ताय कुलघ्नायाकृतात्मनेकथञ्चिदपि नो दद्याद्धयग्रीवस्य पञ्जरम् ॥ ६५॥

kṛtaghnāyābhiśaptāya kulaghnāyākṛtātmanekathañcidapi no dadyāddhayagrīvasya pañjaram || 65||

Verse 66

अस्य स्मरणमात्रेण सर्वं सिद्ध्यति भूतले ।श्रीवाक्कामी विशेषेण धारयेत्पञ्जरोत्तमम् ॥ ६६॥

asya smaraṇamātreṇa sarvaṃ siddhyati bhūtale |śrīvākkāmī viśeṣeṇa dhārayetpañjarottamam || 66||

Verse 67

एकैकमन्त्रं प्रत्येकं पठ्यं मन्त्रोऽपि इष्यते ।तस्मात्सर्वप्रयत्नेन धार्यमेतच्छुभेप्सुभिः ॥ ६७॥

ekaikamantraṃ pratyekaṃ paṭhyaṃ mantro'pi iṣyate |tasmātsarvaprayatnena dhāryametacchubhepsubhiḥ || 67||

Verse 68

ऋषिरस्य हयग्रीवो देवता तु स एव हि ।प्रोक्तमानुष्टुभं छन्दं सर्वदेवैर्नियुज्यते ॥ ६८॥

ṛṣirasya hayagrīvo devatā tu sa eva hi |proktamānuṣṭubhaṃ chandaṃ sarvadevairniyujyate || 68||

Verse 69

क्षीराम्भोनिधिसङ्काशं कमलायतलोचनम् ।कलानिधिकृतावासं कर्णिकापीठवासिनम् ॥ ६९॥

kṣīrāmbhonidhisaṅkāśaṃ kamalāyatalocanam |kalānidhikṛtāvāsaṃ karṇikāpīṭhavāsinam || 69||

Verse 70

ज्ञानमुद्राक्षवलयशङ्खचक्रलसत्करम् ।भूषाकिरणसदोहनीराजितदिगन्तरम् ॥ ७०॥

jñānamudrākṣavalayaśaṅkhacakralasatkaram |bhūṣākiraṇasadohanīrājitadigantaram || 70||

Verse 71

वक्त्राब्जनिर्गतोद्दामवाणीसन्तानशोभितम् ।देवतासार्वभौमं तं ध्यायेदिष्टार्थसिद्धये ॥ ७१॥

vaktrābjanirgatoddāmavāṇīsantānaśobhitam |devatāsārvabhaumaṃ taṃ dhyāyediṣṭārthasiddhaye || 71||

Verse 72

हयग्रीवः शिरः पातु ललाटं चन्द्रमध्यगः ।शास्त्रदृष्टिर्दृशौ पातु मुखं ब्रह्मात्मकः श्रुतीः ॥ ७२॥

hayagrīvaḥ śiraḥ pātu lalāṭaṃ candramadhyagaḥ |śāstradṛṣṭirdṛśau pātu mukhaṃ brahmātmakaḥ śrutīḥ || 72||

Verse 73

घ्राणं गन्धात्मकः पातु वदनं यज्ञसम्भवः ।जिह्वां वागीश्वरः पातु मुकुन्दो दन्तसंहतिम् ॥ ७३॥

ghrāṇaṃ gandhātmakaḥ pātu vadanaṃ yajñasambhavaḥ |jihvāṃ vāgīśvaraḥ pātu mukundo dantasaṃhatim || 73||

Verse 74

ओष्ठं ब्रह्मात्मकः पातु पातु नारायणोऽधरम् ।शिवात्मा चिबुकं पातु कपोलौ कमलाप्रभुः ॥ ७४॥

oṣṭhaṃ brahmātmakaḥ pātu pātu nārāyaṇo'dharam |śivātmā cibukaṃ pātu kapolau kamalāprabhuḥ || 74||

Verse 75

बिम्बात्मा पिठरं पातु कर्णौ नादात्मको मम ।भुजौ चतुर्भुजः पातु करौ दैत्येन्द्रमर्दनः ॥ ७५॥

bimbātmā piṭharaṃ pātu karṇau nādātmako mama |bhujau caturbhujaḥ pātu karau daityendramardanaḥ || 75||

Verse 76

ज्ञानात्मा हृदयं पातु विश्वात्मा कुचयुग्मकम् ।मध्यमं पातु सर्वात्मा पातु पीताम्बरः कटिम् ॥ ७६॥

jñānātmā hṛdayaṃ pātu viśvātmā kucayugmakam |madhyamaṃ pātu sarvātmā pātu pītāmbaraḥ kaṭim || 76||

Verse 77

कुक्षिं रक्षतु विश्वात्मा बलिभङ्गो वलित्रयम् ।नाभिं मे पद्मनाभोऽव्याद्गुह्यं गुह्यार्थबोधकः ॥ ७७॥

kukṣiṃ rakṣatu viśvātmā balibhaṅgo valitrayam |nābhiṃ me padmanābho'vyādguhyaṃ guhyārthabodhakaḥ || 77||

Verse 78

ऊरू दामोदरः पातु जानुनी मधुसूदनः ।पादौ त्रिविक्रमः पातु पातु पादाङ्गुलीर्हरिः ॥ ७८॥

ūrū dāmodaraḥ pātu jānunī madhusūdanaḥ |pādau trivikramaḥ pātu pātu pādāṅgulīrhariḥ || 78||

Verse 79

सर्वाङ्गं सर्वगः पातु पातु रोमाणि केशवः ।धातूनादिहितः पातु भार्यां लक्ष्मीपतिर्मम ॥ ७९॥

sarvāṅgaṃ sarvagaḥ pātu pātu romāṇi keśavaḥ |dhātūnādihitaḥ pātu bhāryāṃ lakṣmīpatirmama || 79||

Verse 80

पुत्रान् विश्वकुटुम्बी मे पातु बन्धून् सुरेश्वरः ।वित्तमिन्द्रात्मकः पातु वह्न्यात्मा शत्रुसंहतेः ॥ ८०॥

putrān viśvakuṭumbī me pātu bandhūn sureśvaraḥ |vittamindrātmakaḥ pātu vahnyātmā śatrusaṃhateḥ || 80||

Verse 81

प्राणान् वाय्वात्मकः पातु क्षेत्रं विश्वम्भरात्मकः ।वरुणात्मा रसान् पातु व्योमात्मा हृद्गुहान्तरम् ॥ ८१॥

prāṇān vāyvātmakaḥ pātu kṣetraṃ viśvambharātmakaḥ |varuṇātmā rasān pātu vyomātmā hṛdguhāntaram || 81||

Verse 82

दिवारात्रौ हृषीकेशः पातु सर्वं जगद्गुरुः ।विषमे सङ्कटे चैव पातु क्षेमङ्करो मम ॥ ८२॥

divārātrau hṛṣīkeśaḥ pātu sarvaṃ jagadguruḥ |viṣame saṅkaṭe caiva pātu kṣemaṅkaro mama || 82||

Verse 83

सच्चिदानन्दरूपो मे ज्ञानं रक्षतु सर्वदा ।प्राच्यां रक्षतु विश्वात्मा आग्नेय्यां ज्ञानदीपकः ॥ ८३॥

saccidānandarūpo me jñānaṃ rakṣatu sarvadā |prācyāṃ rakṣatu viśvātmā āgneyyāṃ jñānadīpakaḥ || 83||

Verse 84

याम्यां बोधप्रदः पातु नैरृत्यां चिद्घनप्रभुः ।विद्येशः पातु वारुण्यां वायव्यां चिन्मयो मम ॥ ८४॥

yāmyāṃ bodhapradaḥ pātu nairṛtyāṃ cidghanaprabhuḥ |vidyeśaḥ pātu vāruṇyāṃ vāyavyāṃ cinmayo mama || 84||

Verse 85

कौबेर्यां वित्तदः पातु पात्त्वैशान्यां जगद्गुरुः ।ऊर्ध्वं पातु जगत्स्वामी पात्वधस्तात् परात्परः ॥ ८५॥

kauberyāṃ vittadaḥ pātu pāttvaiśānyāṃ jagadguruḥ |ūrdhvaṃ pātu jagatsvāmī pātvadhastāt parātparaḥ || 85||

Verse 86

रक्षाहीनं तु मे स्थानं रक्षत्वखिलनायकः ।इतीदं कीर्तयेद्यस्तु कवचं देवपूजितम् ॥ ८६॥

rakṣāhīnaṃ tu me sthānaṃ rakṣatvakhilanāyakaḥ |itīdaṃ kīrtayedyastu kavacaṃ devapūjitam || 86||

Verse 87

भवेद्।ह्वादशमन्त्रेण पुरश्चर्या मुनीश्वर ।लक्षसङ्ख्या भवेत्सोऽपि आद्यन्तं पञ्जरं न्यसेत् ॥ ८७॥

bhaved|hvādaśamantreṇa puraścaryā munīśvara |lakṣasaṅkhyā bhavetso'pi ādyantaṃ pañjaraṃ nyaset || 87||

Verse 88

किं वा द्वादशमन्त्रेण सर्वस्य जनयिष्यति ।ऊरूदघ्नजले स्थित्वा हयग्रीवस्य पञ्जरम् ॥ ८८॥

kiṃ vā dvādaśamantreṇa sarvasya janayiṣyati |ūrūdaghnajale sthitvā hayagrīvasya pañjaram || 88||

Verse 89

जपेद्।ह्वादशमन्त्रेण मण्डलान्तं दृढव्रतः ।सहस्रं वा तदर्धं वा त्रिशतं वा शतं तथा ॥ ८९॥

japed|hvādaśamantreṇa maṇḍalāntaṃ dṛḍhavrataḥ |sahasraṃ vā tadardhaṃ vā triśataṃ vā śataṃ tathā || 89||

Verse 90

सर्वज्ञत्वं लभेत्सद्यः हयग्रीव इवापरः ।सत्यं सत्यमहं वक्ष्ये नासाध्यं तस्य विद्यते ॥ ९०॥

sarvajñatvaṃ labhetsadyaḥ hayagrīva ivāparaḥ |satyaṃ satyamahaṃ vakṣye nāsādhyaṃ tasya vidyate || 90||

Verse 91

आनन्दसान्द्रमाखिलात्मकमद्वितीयंविद्यानिधिं विविधशोभनहेतुभूम् ।आराधयेद्धृदयपङ्कजमध्यसंस्थंअश्वोत्तमाङ्गमखिलैरभिवन्द्यमानम् ॥ ९१॥

ānandasāndramākhilātmakamadvitīyaṃvidyānidhiṃ vividhaśobhanahetubhūm |ārādhayeddhṛdayapaṅkajamadhyasaṃsthaṃaśvottamāṅgamakhilairabhivandyamānam || 91||

Verse 92

हेषा यस्य त्रयीघोषो मन्दुरा चन्द्रमण्डलम् ।घासो महासुरप्राणाः हयराणामुपास्महे ॥ ९२॥

heṣā yasya trayīghoṣo mandurā candramaṇḍalam |ghāso mahāsuraprāṇāḥ hayarāṇāmupāsmahe || 92||

Verse 92

(श्रीनारदपुराणे)इति हयग्रीवपञ्जरं २ सम्पूर्णम् ।

(śrīnāradapurāṇe)iti hayagrīvapañjaraṃ 2 sampūrṇam |

॥ इति हयग्रीवपञ्जरम् २ सम्पूर्णम् ॥

Recitation complete

Read inside the frame. The rest of the page opens when you reach the end.

How many verses are in Shri Hayagriva Panjaram 2?

Shri Hayagriva Panjaram 2 has 92 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.

Can I read Shri Hayagriva Panjaram 2 in Telugu, Kannada or Tamil?

Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.

Is there a PDF of Shri Hayagriva Panjaram 2?

You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.

Learn Sanskrit

About Shri Hayagriva Panjaram 2

Shri Hayagriva Panjaram 2 is a stotra addressed to Viṣṇu, in Sanskrit (in Devanagari: हयग्रीवपञ्जरम् २ (hayagrīvapañjaram 2)). Source: Stotra.

Shri Hayagriva Panjaram 2 (हयग्रीवपञ्जरम् २): a stotra to Viṣṇu. 92 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

What you will find on this page

This page gives the original text in Devanagari, IAST transliteration and Telugu, Kannada and Tamil scripts.

Related

More Viṣṇu stotras

A verse in your inbox, every morning

One verse, its meaning, and one word to learn. Two minutes a day.