हरिस्तुतिः Hari Stuti

यमकं वा प्रासं वा विदुषां दृष्टिर्न गोचरीकुरुते ।रसविमुखस्तद्द्रष्टा जनः कलौ मान्यतां मुधा कुशलः ॥ १॥

yamakaṃ vā prāsaṃ vā viduṣāṃ dṛṣṭirna gocarīkurute |rasavimukhastaddraṣṭā janaḥ kalau mānyatāṃ mudhā kuśalaḥ || 1||

यमकप्रासन्यसनं स्वप्ने चाहं न किञ्चिदपि गणये ।यद्यपि हरिहरविनुतौ परिहृतमेतत् सुखं सतां दिशताम् ॥ २॥

yamakaprāsanyasanaṃ svapne cāhaṃ na kiñcidapi gaṇaye |yadyapi hariharavinutau parihṛtametat sukhaṃ satāṃ diśatām || 2||

यदि वाक् सामग्री वस्तथापि दिशतां मतिं हयग्रीवः ।मोहलतामूलहरी यदीयहेषारवोत्थिता लहरी ॥ १॥

yadi vāk sāmagrī vastathāpi diśatāṃ matiṃ hayagrīvaḥ |mohalatāmūlaharī yadīyaheṣāravotthitā laharī || 1||

सुखमनुसन्धातारं नाभौ दधतं सुमेधसं धातारम् ।खगतुरगं गायामो यस्य पदतलाद् बभूव गङ्गायामः ॥ २॥

sukhamanusandhātāraṃ nābhau dadhataṃ sumedhasaṃ dhātāram |khagaturagaṃ gāyāmo yasya padatalād babhūva gaṅgāyāmaḥ || 2||

रचिता हि दशावतारमायाः प्रभुणा येन दशावता रमायाः ।तममुं कलयामहे शरण्यं निजयावत्कल्या महेशरण्यम् ॥ ३॥

racitā hi daśāvatāramāyāḥ prabhuṇā yena daśāvatā ramāyāḥ |tamamuṃ kalayāmahe śaraṇyaṃ nijayāvatkalyā maheśaraṇyam || 3||

पदपङ्करुहो मरन्दधारा भुवनं यस्य समस्तमुद्दधार ।न किमृच्छति तत्कटाक्षमाला कलनीया स्मरणार्थमक्षमाला ॥ ४॥

padapaṅkaruho marandadhārā bhuvanaṃ yasya samastamuddadhāra |na kimṛcchati tatkaṭākṣamālā kalanīyā smaraṇārthamakṣamālā || 4||

अपि सन्ति विरिञ्चनादिदेवा महिमैषां नहि किञ्चनादिदेव ।अयमेव हि भक्तकार्यरक्षी भुवनं येन समन्वकार्यरक्षि ॥ ५॥

api santi viriñcanādidevā mahimaiṣāṃ nahi kiñcanādideva |ayameva hi bhaktakāryarakṣī bhuvanaṃ yena samanvakāryarakṣi || 5||

मूर्तिर्नीपश्यामा यस्य रमा हृदि निवासमाप श्यामा ।देवं तमपश्यामास्माकमतः श्रमकरी बहुतपस्या मा ॥ ६॥

mūrtirnīpaśyāmā yasya ramā hṛdi nivāsamāpa śyāmā |devaṃ tamapaśyāmāsmākamataḥ śramakarī bahutapasyā mā || 6||

त्यक्त्वा दुष्कृतमायां हरिपदभक्तिं यदा नियतमायाम् ।सम्पदि पुण्यतमायां स्थितोऽस्मि साक्षादकामयत मा याम् ॥ ७॥

tyaktvā duṣkṛtamāyāṃ haripadabhaktiṃ yadā niyatamāyām |sampadi puṇyatamāyāṃ sthito'smi sākṣādakāmayata mā yām || 7||

यः सर्वदाप्यवनतः परस्तवनतोषसंविभावनतः ।तस्य ज्ञानमुदयते हरिश्च दयते रमापि मोदयते ॥ ८॥

yaḥ sarvadāpyavanataḥ parastavanatoṣasaṃvibhāvanataḥ |tasya jñānamudayate hariśca dayate ramāpi modayate || 8||

शेषाद्रिं प्रविशेयं देवं द्रक्ष्यामि पीतकौशेयम् ।मम सुचिरादाशेयं तत्र च कवितां सदा प्रतिदिशेयम् ॥ ९॥

śeṣādriṃ praviśeyaṃ devaṃ drakṣyāmi pītakauśeyam |mama sucirādāśeyaṃ tatra ca kavitāṃ sadā pratidiśeyam || 9||

यस्तु हरिं पूजयति स्वमहिम्ना तं हरिर्नियोजयति ।इह च सुखं योजयति स्वर्गे यत् सुरर्षभो जयति ॥ १०॥

yastu hariṃ pūjayati svamahimnā taṃ harirniyojayati |iha ca sukhaṃ yojayati svarge yat surarṣabho jayati || 10||

इति श्रीनिवासविरचिता हरिस्तुतिः सम्पूर्णा ।स्तोत्रसमुच्चयः २ (७८)

iti śrīnivāsaviracitā haristutiḥ sampūrṇā |stotrasamuccayaḥ 2 (78)