विष्णुस्तोत्रम् गौरमुखकृतं Gauramukhakritam Vishnu Stotram

गौरमुख उवाच ।स्तोष्ये महेन्द्रं रिपुदर्पहं शिवं नारायणं ब्रह्मविदां प्रतिष्ठितम् ।आदित्यचन्द्राश्वियुगस्थमाद्यं पुरातनं दैत्यहरं सदा हरिम् ॥ ९॥

gauramukha uvāca |stoṣye mahendraṃ ripudarpahaṃ śivaṃ nārāyaṇaṃ brahmavidāṃ pratiṣṭhitam |ādityacandrāśviyugasthamādyaṃ purātanaṃ daityaharaṃ sadā harim || 9||

चकार मात्स्यं वपुरात्मनो यः पुराकृतं वेदविनाशकाले ।महामहीधृग्वपुरग्रपुच्छच्छटाहवार्च्चिः सुरशत्रुहाऽऽद्यः ॥ १०॥

cakāra mātsyaṃ vapurātmano yaḥ purākṛtaṃ vedavināśakāle |mahāmahīdhṛgvapuragrapucchacchaṭāhavārcciḥ suraśatruhā''dyaḥ || 10||

तथाब्धिमन्थानकृते गिरीन्द्रं दधार यः कौर्म्मवपुः पुराणम् ।हितेच्छया यः पुरुषः पुराणः प्रपातु मां दैत्यहरः सुरेशः ॥ ११॥

tathābdhimanthānakṛte girīndraṃ dadhāra yaḥ kaurmmavapuḥ purāṇam |hitecchayā yaḥ puruṣaḥ purāṇaḥ prapātu māṃ daityaharaḥ sureśaḥ || 11||

महावराहः सततं पृथिव्यास्तलात्तलं प्राविशद्यो महात्मा ।यज्ञाङ्गसंज्ञः सुरसिद्धवन्द्यः स पातु मां दैत्यहरः पुराणः ॥ १२॥

mahāvarāhaḥ satataṃ pṛthivyāstalāttalaṃ prāviśadyo mahātmā |yajñāṅgasaṃjñaḥ surasiddhavandyaḥ sa pātu māṃ daityaharaḥ purāṇaḥ || 12||

नृसिंहरूपी च भवत्यजस्रं युगे युगे योगिवरोग्रभीमः ।करालवक्त्रः कनकाग्रवर्चा रत्नाशयोऽस्मानसुरान्तकोऽव्यात् ॥ १३॥

nṛsiṃharūpī ca bhavatyajasraṃ yuge yuge yogivarograbhīmaḥ |karālavaktraḥ kanakāgravarcā ratnāśayo'smānasurāntako'vyāt || 13||

बलेर्मखध्वंसकृते महात्मा स्वां गूढतां योगवपुःस्वरूपः ।स दण्डकाष्ठाजिनलक्षणः पुनः क्षितिं पदाऽऽक्रान्तवान् यः स पातु ॥ १४॥

balermakhadhvaṃsakṛte mahātmā svāṃ gūḍhatāṃ yogavapuḥsvarūpaḥ |sa daṇḍakāṣṭhājinalakṣaṇaḥ punaḥ kṣitiṃ padā''krāntavān yaḥ sa pātu || 14||

त्रिःसप्तकृत्वो जगतीं जिगाय जित्वा ददौ कश्यपाय प्रचण्डः ।स जामदग्न्योऽभिजनस्य गोप्ता हिरण्यगर्भोऽसुरहा प्रपातु ॥ १५॥

triḥsaptakṛtvo jagatīṃ jigāya jitvā dadau kaśyapāya pracaṇḍaḥ |sa jāmadagnyo'bhijanasya goptā hiraṇyagarbho'surahā prapātu || 15||

चतुःप्रकारं च वपुर्य आद्यं हैरण्यगर्भप्रतिमानलक्ष्यम् ।रामादिरूपैर्बहुरूपभेदश्चकार सोऽस्मानसुरान्तकोऽव्यात् ॥ १६॥

catuḥprakāraṃ ca vapurya ādyaṃ hairaṇyagarbhapratimānalakṣyam |rāmādirūpairbahurūpabhedaścakāra so'smānasurāntako'vyāt || 16||

चाणूरकंसासुरदर्पभीतेर्भीतामराणामभयाय देवः ।युगे युगे वासुदेवो बभूव कल्पे भवत्यद्भुतरूपकारी ।युगे युगे कल्किनाम्ना महात्मा वर्णस्थितिं कर्त्तुमनेकमूर्त्तिः ॥ १७॥

cāṇūrakaṃsāsuradarpabhīterbhītāmarāṇāmabhayāya devaḥ |yuge yuge vāsudevo babhūva kalpe bhavatyadbhutarūpakārī |yuge yuge kalkināmnā mahātmā varṇasthitiṃ karttumanekamūrttiḥ || 17||

सनातनो ब्रह्ममयः पुराणो न यस्य रूपं सुरसिद्धदैत्याः ।पश्यन्ति विज्ञानगतिं विहाय अथोऽप्यनेकानि समर्च्वयन्ति ।मत्स्यादिरूपाणि चराणि सोऽव्यात् ॥ १८॥

sanātano brahmamayaḥ purāṇo na yasya rūpaṃ surasiddhadaityāḥ |paśyanti vijñānagatiṃ vihāya atho'pyanekāni samarcvayanti |matsyādirūpāṇi carāṇi so'vyāt || 18||

नमो नमस्ते पुरुषोत्तमाय पुनश्च भूयोऽपि नमो नमस्ते ।नमः पुरस्तादथ पृष्ठतस्ते नयस्व मां मुक्तिपदं नमस्ते ॥ १९॥

namo namaste puruṣottamāya punaśca bhūyo'pi namo namaste |namaḥ purastādatha pṛṣṭhataste nayasva māṃ muktipadaṃ namaste || 19||

एवं नमस्यतस्तस्य महर्षेर्भावितात्मनः ।प्रत्यक्षतां गतो देवः स्वयं चक्रगदाधरः ॥ २०॥

evaṃ namasyatastasya maharṣerbhāvitātmanaḥ |pratyakṣatāṃ gato devaḥ svayaṃ cakragadādharaḥ || 20||

तं दृष्ट्वा तस्य विज्ञानं निस्तरङ्गं स्वदेहतः ।उत्तस्थौ सोऽपि तं लब्ध्वा तस्मिन् ब्रह्मणि शाश्वते ।लयं जगाम देवात्मा त्वपुनर्भवसंज्ञिते ॥ २१॥

taṃ dṛṣṭvā tasya vijñānaṃ nistaraṅgaṃ svadehataḥ |uttasthau so'pi taṃ labdhvā tasmin brahmaṇi śāśvate |layaṃ jagāma devātmā tvapunarbhavasaṃjñite || 21||

इति श्रीवराहपुराणे पञ्चदशाध्यायान्तर्गतंगौरमुखकृतं विष्णुस्तोत्रं समाप्तम् ।वराहपुराण । अध्याय १५/९१९॥वराहपुराण । अध्याय १५/९-१९॥

iti śrīvarāhapurāṇe pañcadaśādhyāyāntargataṃgauramukhakṛtaṃ viṣṇustotraṃ samāptam |varāhapurāṇa | adhyāya 15/919||varāhapurāṇa | adhyāya 15/9-19||