हरिस्तोत्रम् (गरुडकृतं लक्ष्मीनारायणीयसंहितान्तर्गतम् गरुडोऽतिप्रसन्नः सन् दृष्ट्वा ननाम दण्डवत्) Garudakritam Hari Stotram

गरुडोऽतिप्रसन्नः सन् दृष्ट्वा ननाम दण्डवत् ।पुलकांऽकितसर्वाङ्गस्तुष्टाव च कृताञ्जलिः ॥ ११॥

garuḍo'tiprasannaḥ san dṛṣṭvā nanāma daṇḍavat |pulakāṃ'kitasarvāṅgastuṣṭāva ca kṛtāñjaliḥ || 11||

जय त्रिलोकजीवानां प्राणरूप प्रभो हरे ।अघनाशकगीर्वाणवन्दितचरणाम्बुज ॥ १२॥

jaya trilokajīvānāṃ prāṇarūpa prabho hare |aghanāśakagīrvāṇavanditacaraṇāmbuja || 12||

सुरारिध्वंससामर्थ्य सुरासुरनमस्कृत ।स्वभक्तहृद्गतमोहध्वंसकृत् ते नमोनमः ॥ १३॥

surāridhvaṃsasāmarthya surāsuranamaskṛta |svabhaktahṛdgatamohadhvaṃsakṛt te namonamaḥ || 13||

तापत्रयप्रशान्तिकृच्चरणोभ नमोऽस्तु ते ।जगज्जन्मस्थितिध्वंसकार्यकृत्त्रिस्वरूपक ॥ १४॥

tāpatrayapraśāntikṛccaraṇobha namo'stu te |jagajjanmasthitidhvaṃsakāryakṛttrisvarūpaka || 14||

भक्तमानससद्गम्य शास्त्रवेदादिरूपित ।सुरासुरप्रवन्दितपादपद्म नमोऽस्तु ते ॥ १५॥

bhaktamānasasadgamya śāstravedādirūpita |surāsurapravanditapādapadma namo'stu te || 15||

अष्टैश्वर्यसमायुक्त वनमालाविराजित ।कञ्जनेत्र तिलपुष्पनासिकाऽलक्त पत्तल ॥ १६॥

aṣṭaiśvaryasamāyukta vanamālāvirājita |kañjanetra tilapuṣpanāsikā'lakta pattala || 16||

स्थलपद्मपत्रतुल्यकरद्वय नमोऽस्तु ते ।भक्तहृत्कृतनित्यास दिव्यगुणगणान्वित ॥ १७॥

sthalapadmapatratulyakaradvaya namo'stu te |bhaktahṛtkṛtanityāsa divyaguṇagaṇānvita || 17||

अविताऽऽत्मजन धर्ममूर्ते हरे नमोऽस्तु ते ।दिव्यैश्वर्यसमजुष्ट पाहि मां परमेश्वर ॥ १८॥

avitā''tmajana dharmamūrte hare namo'stu te |divyaiśvaryasamajuṣṭa pāhi māṃ parameśvara || 18||

एकः सन्नपि सर्वत्राऽनन्तरूपधर प्रभो ।भक्तकार्यकृते द्राक् चायासि नाथ नमोऽस्तु ते ॥ १९॥

ekaḥ sannapi sarvatrā'nantarūpadhara prabho |bhaktakāryakṛte drāk cāyāsi nātha namo'stu te || 19||

क्वाऽहं पक्षी तमोव्याप्तः क्व त्वं सत्त्वमयः प्रभुः ।कृपा ते दर्शने हेतुः कृपालोऽस्तु च ते नमः ॥ २०॥

kvā'haṃ pakṣī tamovyāptaḥ kva tvaṃ sattvamayaḥ prabhuḥ |kṛpā te darśane hetuḥ kṛpālo'stu ca te namaḥ || 20||

सापराधस्य लोकस्य रक्षां करोषि सर्वथा ।हितकृत् सुखकृच्चैव गुणाश्रय नमोऽस्तु ते ॥ २१॥

sāparādhasya lokasya rakṣāṃ karoṣi sarvathā |hitakṛt sukhakṛccaiva guṇāśraya namo'stu te || 21||

यज्ञभुक् विश्वसम्पुष्टिकृत् त्राहि मां जनेश्वर ।कन्याम्बराणि नीत्वा च कदम्बवृक्षमास्थित ॥ २२॥

yajñabhuk viśvasampuṣṭikṛt trāhi māṃ janeśvara |kanyāmbarāṇi nītvā ca kadambavṛkṣamāsthita || 22||

प्रेमभक्तिसमालभ्य दासैककरुणाऽव माम् ।विश्वदुःखप्रशमन मे दास्यं देहि केशव ॥ २३॥

premabhaktisamālabhya dāsaikakaruṇā'va mām |viśvaduḥkhapraśamana me dāsyaṃ dehi keśava || 23||

एवं स्तुतो हरिः साक्षाद्गरुडेन महात्मना ।समाजुहाव गङ्गां च पूजार्थं स्वस्य तत्र वै ॥ २४॥

evaṃ stuto hariḥ sākṣādgaruḍena mahātmanā |samājuhāva gaṅgāṃ ca pūjārthaṃ svasya tatra vai || 24||

इति श्रीलक्ष्मीनारायणीयसंहितायां प्रथमे कृतयुगसन्ताने २०७अध्यायान्तर्गतंगरुडकृतं हरिस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।लक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड १। अध्याय २०७/११२४॥लक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड १। अध्याय २०७/११-२४॥

iti śrīlakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitāyāṃ prathame kṛtayugasantāne 207adhyāyāntargataṃgaruḍakṛtaṃ haristotraṃ sampūrṇam |lakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 1| adhyāya 207/1124||lakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 1| adhyāya 207/11-24||