New: Bhagavad Gītā 2.47 deep study with word-by-word grammar Open the verse

गरुडसहस्रनामस्तोत्रम् Garudasahasranamastotram

garuḍasahasranāmastotram

Garudasahasranamastotram (गरुडसहस्रनामस्तोत्रम्): a thousand-name hymn to Viṣṇu, by shrIkRiShNabhaTTAchArya. 153 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

गरुडसहस्रनामस्तोत्रम्

1 / 153

Verse 1

श्रीकृष्णभट्टाचार्यप्रणीतम् ।सर्ववेदबृहन्नीडसमारूढाय साक्षिणे ।सामवेदस्वरूपाय गरुडाय नमो नमः ॥अस्य श्री गरुडसहस्रनामस्तोत्र महामन्त्रस्य वासिष्ठ ऋषिः\,मात्राश्छन्दांसि\, सर्वाभीष्टप्रदायी भगवान्पक्षिराजो गरुडो देवता ।वर् मोक्षराजो गरुडो देवताहलो बीजानि\, स्वराश्शक्तयः\, बिन्दवः कीलकानि\,गरूडरूपिमहाविष्णुप्रीत्यर्थे जपे विनियोगः ।गरुडात्मने अङ्गुष्ठाभ्यां नमः ।वैनतेयाय तर्जनीभ्यां नमः ।तार्क्ष्याय मध्यमाभ्यां नमः ।खगोत्तमाय अनामिकाभ्यां नमः ।कपिलाक्षाय कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।नागाभरणालङ्कृतशरीराय करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ।एवं हृदयादिन्यासः ॥ ॐ भूर्भुवस्सुवरोमिति दिग्बन्धः ॥ध्यानम् ॥स्वर्णाभजानुं हिमतुल्यसक्थिमाकण्ठरक्तं परिनीलकेशम् ।नीलाग्रनासं हरिताम्बराढ्यं सुपर्णमीडेऽमृतकुम्भहस्तम् ॥अथ स्तोत्रम् ।सुमुखः सुवहः सुखकृत्सुमुखाभिधपन्नगेड्भूषः ।सुरसङ्घसेविताङ्घ्रिः सुतदायी पातु नः सूरिः ॥ १॥

śrīkṛṣṇabhaṭṭācāryapraṇītam |sarvavedabṛhannīḍasamārūḍhāya sākṣiṇe |sāmavedasvarūpāya garuḍāya namo namaḥ ||asya śrī garuḍasahasranāmastotra mahāmantrasya vāsiṣṭha ṛṣiḥ\,mātrāśchandāṃsi\, sarvābhīṣṭapradāyī bhagavānpakṣirājo garuḍo devatā |var mokṣarājo garuḍo devatāhalo bījāni\, svarāśśaktayaḥ\, bindavaḥ kīlakāni\,garūḍarūpimahāviṣṇuprītyarthe jape viniyogaḥ |garuḍātmane aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |vainateyāya tarjanībhyāṃ namaḥ |tārkṣyāya madhyamābhyāṃ namaḥ |khagottamāya anāmikābhyāṃ namaḥ |kapilākṣāya kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥ |nāgābharaṇālaṅkṛtaśarīrāya karatalakarapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ |evaṃ hṛdayādinyāsaḥ || oṃ bhūrbhuvassuvaromiti digbandhaḥ ||dhyānam ||svarṇābhajānuṃ himatulyasakthimākaṇṭharaktaṃ parinīlakeśam |nīlāgranāsaṃ haritāmbarāḍhyaṃ suparṇamīḍe'mṛtakumbhahastam ||atha stotram |sumukhaḥ suvahaḥ sukhakṛtsumukhābhidhapannageḍbhūṣaḥ |surasaṅghasevitāṅghriḥ sutadāyī pātu naḥ sūriḥ || 1||

Verse 2

सुजनपरित्राता नः सुचरितसेव्यः सुपर्णोऽव्यात् ।पन्नगभूषः पतगः पाता प्राणाधिपः पक्षी ॥ २॥

sujanaparitrātā naḥ sucaritasevyaḥ suparṇo'vyāt |pannagabhūṣaḥ patagaḥ pātā prāṇādhipaḥ pakṣī || 2||

Verse 3

पद्मादिनागवैरी पद्माप्रियदास्यकृत् पायात् ।पतगेन्द्रः परभेदी परिहृतपाकारिदर्पकूटो नः ॥ ३॥

padmādināgavairī padmāpriyadāsyakṛt pāyāt |patagendraḥ parabhedī parihṛtapākāridarpakūṭo naḥ || 3||

Verse 4

नागारिर्नगतुल्यो नाकौकस्स्तूयमानचरितोऽव्यात् ।नरकदकर्मनिहन्ता नरपूज्यो नाशिताहिविषकूटः ॥ ४॥

nāgārirnagatulyo nākaukasstūyamānacarito'vyāt |narakadakarmanihantā narapūjyo nāśitāhiviṣakūṭaḥ || 4||

Verse 5

नतरक्षी निखिलेड्यो निर्वाणात्मा निरस्तदुरितौघः ।सिद्धध्येयः सकलः सूक्ष्मोऽव्यात् सूर्यकोटि सङ्काशः ॥ ५॥

natarakṣī nikhileḍyo nirvāṇātmā nirastaduritaughaḥ |siddhadhyeyaḥ sakalaḥ sūkṣmo'vyāt sūryakoṭi saṅkāśaḥ || 5||

Verse 6

सुखरूपी स्वर्णनिभः स्तम्बेरमभोजनः सुधाहारी ।सुमनाः सुकीर्तिनाथो गरुडो गम्भीरघोषोऽव्यात् ॥ ६॥

sukharūpī svarṇanibhaḥ stamberamabhojanaḥ sudhāhārī |sumanāḥ sukīrtinātho garuḍo gambhīraghoṣo'vyāt || 6||

Verse 7

गालवमित्रं गेयो गीतिज्ञः पातु गतिमतां श्रेष्ठः ।गन्धर्वार्च्यो गुह्यो गुणसिन्धुर्गोत्रभिन्मान्यः ॥ ७॥

gālavamitraṃ geyo gītijñaḥ pātu gatimatāṃ śreṣṭhaḥ |gandharvārcyo guhyo guṇasindhurgotrabhinmānyaḥ || 7||

Verse 8

रविसारथिसहजोऽव्याद्रत्नाभरणान्वितो रसज्ञो नः ।रुद्राकान्तो रुक्मोज्जलजानू रजतनिभसक्थिः ॥ ८॥

ravisārathisahajo'vyādratnābharaṇānvito rasajño naḥ |rudrākānto rukmojjalajānū rajatanibhasakthiḥ || 8||

Verse 9

रक्तप्रभकण्ठोऽव्याद्रयिमान् राजा रथाङ्गपाणिरथः ।तार्क्ष्यस्तटिन्निभो नस्तनुमध्यस्तोषितात्मजननीकः ॥ ९॥

raktaprabhakaṇṭho'vyādrayimān rājā rathāṅgapāṇirathaḥ |tārkṣyastaṭinnibho nastanumadhyastoṣitātmajananīkaḥ || 9||

Verse 10

तारात्मा महनीयो मतिमान्मुख्यो मुनीन्द्रेड्यः ।माधववाहो रक्षेत् त्रिवृदात्मस्तोमशीर्षो नः ॥ १०॥

tārātmā mahanīyo matimānmukhyo munīndreḍyaḥ |mādhavavāho rakṣet trivṛdātmastomaśīrṣo naḥ || 10||

Verse 11

त्रिनयनपूज्यस्त्रियुगस्त्रिषवणमज्जन्महात्महृन्नीडः ।त्रसरेण्वादिमनिखिलज्ञाता पायात्त्रिवर्गफलदायी ॥ ११॥

trinayanapūjyastriyugastriṣavaṇamajjanmahātmahṛnnīḍaḥ |trasareṇvādimanikhilajñātā pāyāttrivargaphaladāyī || 11||

Verse 12

त्र्यक्षस्त्रासितदैत्यस्त्रय्यन्तेड्यस्त्रयीरूपः ।वृत्रारिमानहारी वृषदायी दिशतु भद्रं नः ॥ १२॥

tryakṣastrāsitadaityastrayyanteḍyastrayīrūpaḥ |vṛtrārimānahārī vṛṣadāyī diśatu bhadraṃ naḥ || 12||

Verse 13

वृष्णिवराद्ध्युषितांसो वृश्चिकलूतादिविषदाही ।वृकदंशजन्यरोगध्वंसी नः पातु विहगराड्वीरः ॥ १३॥

vṛṣṇivarāddhyuṣitāṃso vṛścikalūtādiviṣadāhī |vṛkadaṃśajanyarogadhvaṃsī naḥ pātu vihagarāḍvīraḥ || 13||

Verse 14

विषहृद्विनतातनुजो वीर्याढ्यः पातु तेजसां राशिः ।तुर्याश्रमिजप्यमनुस्तृप्तस्तृष्णाविहीनो नः ॥ १४॥

viṣahṛdvinatātanujo vīryāḍhyaḥ pātu tejasāṃ rāśiḥ |turyāśramijapyamanustṛptastṛṣṇāvihīno naḥ || 14||

Verse 15

तुलनाहीनस्तर्क्यस्तक्षकवैरी तटिद्गौरः ।तारादिमपञ्चार्णरतन्द्रीरहितो धनं दद्यात् ॥ १५॥

tulanāhīnastarkyastakṣakavairī taṭidgauraḥ |tārādimapañcārṇaratandrīrahito dhanaṃ dadyāt || 15||

Verse 16

शितनासाग्रः शान्तः शतमखवैरिप्रभञ्जनः शास्ता ।शात्रववीरुद्दात्रं शमिताघौघः शरण्योऽव्यात् ॥ १६॥

śitanāsāgraḥ śāntaḥ śatamakhavairiprabhañjanaḥ śāstā |śātravavīruddātraṃ śamitāghaughaḥ śaraṇyo'vyāt || 16||

Verse 17

शतदशलोचनसहजः पायाच्छकुनः शकुन्ताग्र्यः ।रत्नालङ्कृतमूर्ती रसिको राजीवचारुचरणयुगः ॥ १७॥

śatadaśalocanasahajaḥ pāyācchakunaḥ śakuntāgryaḥ |ratnālaṅkṛtamūrtī rasiko rājīvacārucaraṇayugaḥ || 17||

Verse 18

रङ्गेशचारुमित्रं रोचिष्मान्पातु राजदुरुपक्षः ।रुचिनिर्जितकनकाद्री रघुपत्यहिपाशबन्धविच्छेत्ता ॥ १८॥

raṅgeśacārumitraṃ rociṣmānpātu rājadurupakṣaḥ |rucinirjitakanakādrī raghupatyahipāśabandhavicchettā || 18||

Verse 19

रञ्जितखगनिवहोऽव्याद्रम्याकारो गतक्रोधः ।गीष्पतिनुतो गरुत्मान्गीर्वाणेशो गिरां नाथः ॥ १९॥

rañjitakhaganivaho'vyādramyākāro gatakrodhaḥ |gīṣpatinuto garutmāngīrvāṇeśo girāṃ nāthaḥ || 19||

Verse 20

गुप्तस्वभक्तनिवहो गुञ्जाक्षो गोप्रियो गूढः ।गानप्रिवो यतात्मा यमिनम्यो यक्षसेव्योऽव्यात् ॥ २०॥

guptasvabhaktanivaho guñjākṣo gopriyo gūḍhaḥ |gānaprivo yatātmā yaminamyo yakṣasevyo'vyāt || 20||

Verse 21

यज्ञप्रियो यशस्वी यज्ञात्मा यूथपो योगी ।यन्त्राराध्यो यागप्रभवो भद्रं सदा कुर्यात् ॥ २१॥

yajñapriyo yaśasvī yajñātmā yūthapo yogī |yantrārādhyo yāgaprabhavo bhadraṃ sadā kuryāt || 21||

Verse 22

त्रिजगन्नाथस्त्रस्यत्पन्नगवृन्दस्त्रिलोकपरिरक्षी ।तृषिताच्युततृष्णापहतटिनीजनको भृशं रक्षेत् ॥ २२॥

trijagannāthastrasyatpannagavṛndastrilokaparirakṣī |tṛṣitācyutatṛṣṇāpahataṭinījanako bhṛśaṃ rakṣet || 22||

Verse 23

त्रिवलीरञ्जितजठरस्त्रियुगगुणाढ्यस्त्रिमूर्तिसमतेजाः ।तपनधुतिमकुटोऽव्यात्तरवारिभ्राजमानकटिदेशः ॥ २३॥

trivalīrañjitajaṭharastriyugaguṇāḍhyastrimūrtisamatejāḥ |tapanadhutimakuṭo'vyāttaravāribhrājamānakaṭideśaḥ || 23||

Verse 24

ताम्रास्यश्चक्रधरश्चीराम्बरमानसावासः ।चूर्णितपुलिन्दवृन्दश्चारुगतिश्चोरभयहाऽव्यात् ॥ २४॥

tāmrāsyaścakradharaścīrāmbaramānasāvāsaḥ |cūrṇitapulindavṛndaścārugatiścorabhayahā'vyāt || 24||

Verse 25

चञ्चूपुटभिन्नाहिश्चर्वितकमठश्चलच्चेलः ।चित्रितपक्षः पायाच्चम्पकमालाविराजदुरुवक्षाः ॥ २५॥

cañcūpuṭabhinnāhiścarvitakamaṭhaścalaccelaḥ |citritapakṣaḥ pāyāccampakamālāvirājaduruvakṣāḥ || 25||

Verse 26

क्षुभ्यन्नीरधिवेगः क्षान्तिः क्षीराब्धिवासनिरतोऽव्यात् ।क्षुद्रग्रहमर्दी नः क्षत्रियपूज्यः क्षयादिरोगहरः ॥ २६॥

kṣubhyannīradhivegaḥ kṣāntiḥ kṣīrābdhivāsanirato'vyāt |kṣudragrahamardī naḥ kṣatriyapūjyaḥ kṣayādirogaharaḥ || 26||

Verse 27

क्षिप्रशुभोत्करदायी क्षीणारातिः क्षितिक्षमाशाली ।क्षितितलवासी क्षेमं सोमप्रियदर्शनो दिशतु ॥ २७॥

kṣipraśubhotkaradāyī kṣīṇārātiḥ kṣitikṣamāśālī |kṣititalavāsī kṣemaṃ somapriyadarśano diśatu || 27||

Verse 28

सर्वेशस्सहजबलस्सर्वात्मा सर्वदृक् पातु ।तर्जितरक्षस्सङ्घस्ताराधीशद्युतिस्तुष्टः ॥ २८॥

sarveśassahajabalassarvātmā sarvadṛk pātu |tarjitarakṣassaṅghastārādhīśadyutistuṣṭaḥ || 28||

Verse 29

तपनीयकान्तिरव्यात्तत्वज्ञानप्रदः सततम् ।मान्यो मञ्जुलभाषी महितात्मा मर्त्यधर्मरहितो नः ॥ २९॥

tapanīyakāntiravyāttatvajñānapradaḥ satatam |mānyo mañjulabhāṣī mahitātmā martyadharmarahito naḥ || 29||

Verse 30

मोचितविनतादास्यो मुक्तात्मा मुक्तये भवतु ।महदञ्चितचरणाब्जो मुनिपुत्रो मौक्तिकोज्जलद्धारः ॥ ३०॥

mocitavinatādāsyo muktātmā muktaye bhavatu |mahadañcitacaraṇābjo muniputro mauktikojjaladdhāraḥ || 30||

Verse 31

मङ्गलकार्यानन्दो ह्यात्माऽऽत्मक्रीड आत्मरतिरव्यात् ।आकण्ठकुङ्कुमाभः आकेशान्तात्सितेतरश्चार्यः ॥ ३१॥

maṅgalakāryānando hyātmā''tmakrīḍa ātmaratiravyāt |ākaṇṭhakuṅkumābhaḥ ākeśāntātsitetaraścāryaḥ || 31||

Verse 32

आहृतपीयूषोऽव्यादाशाकृच्चाशुगमनो नः ।आकाशगतिस्तरुणस्तर्कज्ञेयस्तमोहन्ता ॥ ३२॥

āhṛtapīyūṣo'vyādāśākṛccāśugamano naḥ |ākāśagatistaruṇastarkajñeyastamohantā || 32||

Verse 33

तिमिरादिरोगहारी तूर्णगतिमन्त्रकृत् पायात् ।मन्त्री मन्त्राराध्यो मणिहारो मन्दराद्रिनिभमूर्तिः ॥ ३३॥

timirādirogahārī tūrṇagatimantrakṛt pāyāt |mantrī mantrārādhyo maṇihāro mandarādrinibhamūrtiḥ || 33||

Verse 34

सर्वातीतः सर्वः सर्वाधारः सनातनः स्वङ्गः ।सुभगः सुलभः सुबलः सुन्दरबाहुः सुखं दद्यात् ॥ ३४॥

sarvātītaḥ sarvaḥ sarvādhāraḥ sanātanaḥ svaṅgaḥ |subhagaḥ sulabhaḥ subalaḥ sundarabāhuḥ sukhaṃ dadyāt || 34||

Verse 35

सामात्मा मखरक्षी मखिपूज्यो मौलिलग्नमकुटोऽव्यात् ।मञ्जीरोज्ज्वलचरणो मर्यादाकृन्महातेजाः ॥ ३५॥

sāmātmā makharakṣī makhipūjyo maulilagnamakuṭo'vyāt |mañjīrojjvalacaraṇo maryādākṛnmahātejāḥ || 35||

Verse 36

मायातीतो मानी मङ्गलरूपी महात्माऽव्यात् ।तेजोधिक्कृतमिहिरस्तत्वात्मा तत्त्वनिष्णातः ॥ ३६॥

māyātīto mānī maṅgalarūpī mahātmā'vyāt |tejodhikkṛtamihirastatvātmā tattvaniṣṇātaḥ || 36||

Verse 37

तापसहितकारी नस्तापध्वंसी तपोरूपः ।ततपक्षस्तथ्यवचास्तरुकोटरवास निरतोऽव्यात् ॥ ३७॥

tāpasahitakārī nastāpadhvaṃsī taporūpaḥ |tatapakṣastathyavacāstarukoṭaravāsa nirato'vyāt || 37||

Verse 38

तिलकोज्ज्वल निटिलो नस्तुङ्गोऽव्यात्त्रिदशभीतिपरिमोषी ।तापिञ्छहरितवासास्तालध्वजसोदरो ज्वलत्केतुः ॥ ३८॥

tilakojjvala niṭilo nastuṅgo'vyāttridaśabhītiparimoṣī |tāpiñchaharitavāsāstāladhvajasodaro jvalatketuḥ || 38||

Verse 39

तनुजितरुक्मस्तारस्तारध्वानस्तृणीकृतारातिः ।तिग्मनखः शङ्कुर्यात्तन्त्रीस्वानो नृदेव शुभदायी ॥ ३९॥

tanujitarukmastārastāradhvānastṛṇīkṛtārātiḥ |tigmanakhaḥ śaṅkuryāttantrīsvāno nṛdeva śubhadāyī || 39||

Verse 40

निगमोदितविभवोऽव्यान्नीडस्थो निर्जरो नित्यः ।निनदहताशुभनिवहो निर्माता निष्कलो नयोपेतः ॥ ४०॥

nigamoditavibhavo'vyānnīḍastho nirjaro nityaḥ |ninadahatāśubhanivaho nirmātā niṣkalo nayopetaḥ || 40||

Verse 41

नूतनविद्रुमकण्ठो विष्णुसमो वीर्यजितलोकः ।विरजा विततसुकीर्तिर्विद्यानाथो विषं दहेद्वीशः ॥ ४१॥

nūtanavidrumakaṇṭho viṣṇusamo vīryajitalokaḥ |virajā vitatasukīrtirvidyānātho viṣaṃ dahedvīśaḥ || 41||

Verse 42

विज्ञानात्मा विजयो वरदो वासाधिकारविधिपूज्यः ।मधुरोक्तिर्मृदुभाषी मल्लीदामोज्जलत्तनुः पायात् ॥ ४२॥

vijñānātmā vijayo varado vāsādhikāravidhipūjyaḥ |madhuroktirmṛdubhāṣī mallīdāmojjalattanuḥ pāyāt || 42||

Verse 43

महिलाजनशुभकृन्नो मृत्युहरो मलयवासिमुनिपूज्यः ।मृगनाभिलिप्तनिटिलो मरकतमयकिङ्किणीकोऽव्यात् ॥ ४३॥

mahilājanaśubhakṛnno mṛtyuharo malayavāsimunipūjyaḥ |mṛganābhiliptaniṭilo marakatamayakiṅkiṇīko'vyāt || 43||

Verse 44

मन्देतरगतिरव्यान्मेधावी दीनजनगोप्ता ।दीप्ताग्रनासिकास्यो दारिद्र्यध्वंसनो दयासिन्धुः ॥ ४४॥

mandetaragatiravyānmedhāvī dīnajanagoptā |dīptāgranāsikāsyo dāridryadhvaṃsano dayāsindhuḥ || 44||

Verse 45

दान्तप्रियकृद्दान्तो दमनकधारी भृशं दयताम् ।दण्डितसाधुविपक्षो दैन्यहरो दानधर्मनिरतो नः ॥ ४५॥

dāntapriyakṛddānto damanakadhārī bhṛśaṃ dayatām |daṇḍitasādhuvipakṣo dainyaharo dānadharmanirato naḥ || 45||

Verse 46

वन्दारुवृन्दशुभकृद्वल्मीकौकोऽभयङ्करो विनुतः ।विहितो वज्रनखाग्रो यततामिष्टप्रदो यन्ता ॥ ४६॥

vandāruvṛndaśubhakṛdvalmīkauko'bhayaṅkaro vinutaḥ |vihito vajranakhāgro yatatāmiṣṭaprado yantā || 46||

Verse 47

युगबाहुर्यवनासो यवनारिर्यातनां नुदतु ।बह्मण्यो ब्रह्मरतो ब्रह्मात्मा ब्रह्मगुप्तो नः ॥ ४७॥

yugabāhuryavanāso yavanāriryātanāṃ nudatu |bahmaṇyo brahmarato brahmātmā brahmagupto naḥ || 47||

Verse 48

ब्राह्मणपूजितमूर्तिर्ब्रह्मध्यायी बृहत्पक्षः ।ब्रह्मसमो ब्रह्मांशो ब्रह्मज्ञो हरितवर्णचेलोऽव्यात् ॥ ४८॥

brāhmaṇapūjitamūrtirbrahmadhyāyī bṛhatpakṣaḥ |brahmasamo brahmāṃśo brahmajño haritavarṇacelo'vyāt || 48||

Verse 49

हरिकैङ्कर्यरतोऽव्याद्धरिदासो हरिकथासक्तः ।हरिपूजननियतात्मा हरिभक्तध्यातदिव्यशुभरूपः ॥ ४९॥

harikaiṅkaryarato'vyāddharidāso harikathāsaktaḥ |haripūjananiyatātmā haribhaktadhyātadivyaśubharūpaḥ || 49||

Verse 50

हरिपादन्यस्तात्मात्मीयभरो हरिकृपापात्रम् ।हरिपादवहनसक्तो हरिमन्दिरचिह्नमूर्तिरवतान्नः ॥ ५०॥

haripādanyastātmātmīyabharo harikṛpāpātram |haripādavahanasakto harimandiracihnamūrtiravatānnaḥ || 50||

॥ इति गरुडसहस्रनामस्तोत्रम् सम्पूर्णम् ॥

Recitation complete

Read inside the frame. The rest of the page opens when you reach the end.

How many verses are in Garudasahasranamastotram?

Garudasahasranamastotram has 153 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.

Can I read Garudasahasranamastotram in Telugu, Kannada or Tamil?

Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.

Is there a PDF of Garudasahasranamastotram?

You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.

Who composed Garudasahasranamastotram?

shrIkRiShNabhaTTAchArya.

Learn Sanskrit

About Garudasahasranamastotram

Garudasahasranamastotram is a stotra addressed to Viṣṇu, in Sanskrit (in Devanagari: गरुडसहस्रनामस्तोत्रम् (garuḍasahasranāmastotram)). shrIkRiShNabhaTTAchArya. Source: Sahasranama.

Garudasahasranamastotram (गरुडसहस्रनामस्तोत्रम्): a thousand-name hymn to Viṣṇu, by shrIkRiShNabhaTTAchArya. 153 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

What you will find on this page

This page gives the original text in Devanagari, IAST transliteration and Telugu, Kannada and Tamil scripts.

Related

More Viṣṇu stotras

A verse in your inbox, every morning

One verse, its meaning, and one word to learn. Two minutes a day.