वेङ्कटेश्वरस्तुतिमणिमाला Shrivenkateshvarastutimanimala

विश्वं सर्वमिदं चराचरमयं यः स्वेच्छया निर्ममेतच्चैतज्जननीव रक्षति सदा यः शक्तिमान् लीलया ।अन्ते नाशयते दशैव निखिलं यो देवराजः क्षणात्तस्मै नित्यमिदं नमो भगवते श्रीवेङ्कटेशाय मे ॥ १॥

viśvaṃ sarvamidaṃ carācaramayaṃ yaḥ svecchayā nirmametaccaitajjananīva rakṣati sadā yaḥ śaktimān līlayā |ante nāśayate daśaiva nikhilaṃ yo devarājaḥ kṣaṇāttasmai nityamidaṃ namo bhagavate śrīveṅkaṭeśāya me || 1||

स्तोतुं यं प्रभवन्ति नैव निखिला वेदाश्च शास्त्राणि षट्न ब्रह्मा चतुरः, सहस्रवदनः शेषोऽपि शक्तस्तथा ।विद्वांसः कवयः सुकाव्यनिपुणा न प्राभवन् यत्स्तवेतस्मै नित्यमिदं नमो भगवते श्रीवेङ्कटेशाय मे ॥ २॥

stotuṃ yaṃ prabhavanti naiva nikhilā vedāśca śāstrāṇi ṣaṭna brahmā caturaḥ, sahasravadanaḥ śeṣo'pi śaktastathā |vidvāṃsaḥ kavayaḥ sukāvyanipuṇā na prābhavan yatstavetasmai nityamidaṃ namo bhagavate śrīveṅkaṭeśāya me || 2||

चन्द्रोऽयं वसुधामिमां स्नपयते स्वीयैः सुधारश्मिभिःध्वान्तं सर्वमिदं विनाश्य गगने देदीप्यते भास्करः ।मेघो वर्षति वात्ययं च पवनो यस्य प्रभोराज्ञयातस्मै नित्यमिदं नमो भगवते श्रीवेङ्कटेशाय मे ॥ ३॥

candro'yaṃ vasudhāmimāṃ snapayate svīyaiḥ sudhāraśmibhiḥdhvāntaṃ sarvamidaṃ vināśya gagane dedīpyate bhāskaraḥ |megho varṣati vātyayaṃ ca pavano yasya prabhorājñayātasmai nityamidaṃ namo bhagavate śrīveṅkaṭeśāya me || 3||

आन्ध्रे सुप्रथिते पुरे तिरुपतौ यस्याग्रजो विश्रुतोवासं स्वीकृतवान् विपत्रशरणं गोविन्दराजः प्रभुः ।पद्मा पद्ममुखी चकार वसतिं मङ्गापुरे यत्प्रियातस्मै नित्यमिदं नमो भगवते श्रीवेङ्कटेशाय मे ॥ ४॥

āndhre suprathite pure tirupatau yasyāgrajo viśrutovāsaṃ svīkṛtavān vipatraśaraṇaṃ govindarājaḥ prabhuḥ |padmā padmamukhī cakāra vasatiṃ maṅgāpure yatpriyātasmai nityamidaṃ namo bhagavate śrīveṅkaṭeśāya me || 4||

रम्ये पर्वतसप्तके विरचितो यस्यास्ति देवालयःपाषाणैः सुदृढैर्विनिर्मितदृढप्राकारसंवेष्टितः ।उत्तुङ्गः कलशः सुवर्णखचितो यन्मन्दिरे राजतेतस्मैः नित्यमिदं नमो भगवते श्रीवेङ्कटेशाय मे ॥ ५॥

ramye parvatasaptake viracito yasyāsti devālayaḥpāṣāṇaiḥ sudṛḍhairvinirmitadṛḍhaprākārasaṃveṣṭitaḥ |uttuṅgaḥ kalaśaḥ suvarṇakhacito yanmandire rājatetasmaiḥ nityamidaṃ namo bhagavate śrīveṅkaṭeśāya me || 5||

मत्स्योऽभूत् प्रथमं ततः समभवत् कर्मो वराहश्च यःप्रह्लादस्य कृते नृसिंहतनुभाग् यो वामनो भार्गवः ।रामो यश्च हरिस्तथा च सुगतो यः स्याच्च कल्किः कलौतस्मै नित्यमिदं नमो भगवते श्रीवेङ्कटेशाय मे ॥ ६॥

matsyo'bhūt prathamaṃ tataḥ samabhavat karmo varāhaśca yaḥprahlādasya kṛte nṛsiṃhatanubhāg yo vāmano bhārgavaḥ |rāmo yaśca haristathā ca sugato yaḥ syācca kalkiḥ kalautasmai nityamidaṃ namo bhagavate śrīveṅkaṭeśāya me || 6||

ग्रामो वेङ्कटपर्वते तिरुमला वैकुण्ठलोकोऽपरःतत्रैतत् सकलं हिरण्यबहुलं लोकातिगं वैभवम् ।आनन्दे निलये सुवर्णरचिते रम्ये विमानेऽस्ति यःतस्मै नित्यमिदं नमो भगवते श्रीवेङ्कटेशाय मे ॥ ७॥

grāmo veṅkaṭaparvate tirumalā vaikuṇṭhaloko'paraḥtatraitat sakalaṃ hiraṇyabahulaṃ lokātigaṃ vaibhavam |ānande nilaye suvarṇaracite ramye vimāne'sti yaḥtasmai nityamidaṃ namo bhagavate śrīveṅkaṭeśāya me || 7||

मूर्तिकृष्णमयी सुललिता या दृष्टिसौख्यप्रदायामायान्ति विलोकितुं प्रतिदिनं भक्ताश्च लक्षाधिकाः ।स्वर्णं रत्नयुतं च हीरकमयं यस्यातुलं वैभवंतस्मै नित्यमिदं नमो भगवते श्रीवेङ्कटेशाय मे ॥ ८॥

mūrtikṛṣṇamayī sulalitā yā dṛṣṭisaukhyapradāyāmāyānti vilokituṃ pratidinaṃ bhaktāśca lakṣādhikāḥ |svarṇaṃ ratnayutaṃ ca hīrakamayaṃ yasyātulaṃ vaibhavaṃtasmai nityamidaṃ namo bhagavate śrīveṅkaṭeśāya me || 8||

वक्तुं द्रष्टुमपि प्रभुर्न मनुजो यत्प्रेरणाया ऋतेनो चेत्सत्यमिदं कथं रचयितुं मादृग् जनः स्यात् प्रभुः ।मूकं या कुरुते बृहस्पतिसमं ह्येतादृशी यत्कृपातस्मै नित्यमिदं नमो भगवते श्रीवेङ्कटेशाय मे ॥ ९॥

vaktuṃ draṣṭumapi prabhurna manujo yatpreraṇāyā ṛteno cetsatyamidaṃ kathaṃ racayituṃ mādṛg janaḥ syāt prabhuḥ |mūkaṃ yā kurute bṛhaspatisamaṃ hyetādṛśī yatkṛpātasmai nityamidaṃ namo bhagavate śrīveṅkaṭeśāya me || 9||

भूस्त्वं वारि कृशानुरेवमनिलः खं भास्करस्त्वं शशीविश्वं स्थावरजङ्गमात्मकमिदं त्वद्रूपमेतत् खलु ।यद्यद् ब्रह्मतृणान्तमेतदखिलं श्रीवेङ्कटेशात्मकंइत्येवंविधभावना शुभतमा जागर्तु शश्वद् हृदि ॥ १०॥

bhūstvaṃ vāri kṛśānurevamanilaḥ khaṃ bhāskarastvaṃ śaśīviśvaṃ sthāvarajaṅgamātmakamidaṃ tvadrūpametat khalu |yadyad brahmatṛṇāntametadakhilaṃ śrīveṅkaṭeśātmakaṃityevaṃvidhabhāvanā śubhatamā jāgartu śaśvad hṛdi || 10||

विद्यां सत्त्ववतीं प्रयच्छ भगवन् ! सत्कीर्तिदां में शुभांविद्यादानपरान् गुरूनपि विभो ! मां सर्वदा प्रापय ।श्रद्धेया गुणिनो भवन्तु सुहृदो ये मां न जह्युः क्वचित्यल्लभ्येत मया तवैव कृपया तेनास्तु तुष्टिर्मम ॥ ११॥

vidyāṃ sattvavatīṃ prayaccha bhagavan ! satkīrtidāṃ meṃ śubhāṃvidyādānaparān gurūnapi vibho ! māṃ sarvadā prāpaya |śraddheyā guṇino bhavantu suhṛdo ye māṃ na jahyuḥ kvacityallabhyeta mayā tavaiva kṛpayā tenāstu tuṣṭirmama || 11||

इति श्रीवेङ्कटेश्वरस्तुतिमणिमाला समाप्ता ।रचनाकारः पं\। पु\। म\। जोशी (सांगली)

iti śrīveṅkaṭeśvarastutimaṇimālā samāptā |racanākāraḥ paṃ\| pu\| ma\| jośī (sāṃgalī)