शिवस्तुतिः १५ Shri Shiva Stuti

(इयं स्तुतिः शिवविष्णुब्रह्मबुद्धपरा, अनन्वितपदार्था च भवति)त्रैलोक्यं सकलं त्रिकालविषयं सालोकमालोकितंसाक्षाद्येन यथास्वयं करतले रेखात्रयं साङ्गुले ।रागद्वेषभयप्रियान्तकजरालोलत्वलोभादयोनालं यत्पदलङ्घनाय स महादेवो मया वन्द्यते ॥ १॥

(iyaṃ stutiḥ śivaviṣṇubrahmabuddhaparā, ananvitapadārthā ca bhavati)trailokyaṃ sakalaṃ trikālaviṣayaṃ sālokamālokitaṃsākṣādyena yathāsvayaṃ karatale rekhātrayaṃ sāṅgule |rāgadveṣabhayapriyāntakajarālolatvalobhādayonālaṃ yatpadalaṅghanāya sa mahādevo mayā vandyate || 1||

दग्धं येन पुरत्रयं शरभुवा तीव्रार्चिषा वह्निनायोऽपानृत्यति मत्तवत् पितृवने यस्यात्मजो वा गुहः ।सोऽयं किं मम शङ्करो भयतृषारोषार्तिमोहक्षयंकृत्वा यः स तु सर्ववित्तनुभृतां क्षेमङ्करः शङ्करः ? ॥ २॥

dagdhaṃ yena puratrayaṃ śarabhuvā tīvrārciṣā vahnināyo'pānṛtyati mattavat pitṛvane yasyātmajo vā guhaḥ |so'yaṃ kiṃ mama śaṅkaro bhayatṛṣāroṣārtimohakṣayaṃkṛtvā yaḥ sa tu sarvavittanubhṛtāṃ kṣemaṅkaraḥ śaṅkaraḥ ? || 2||

यत्नाद्येन विदारितं कररुहैर्दैत्येन्द्रवक्षस्स्थलंसारथ्येन धनञ्जयस्य समरे योऽमारयत्कौरवान् ।नासौ विष्णुरनेककालविषयं यज्ज्ञानमव्याहतंविश्वं व्याप्य विजृम्भते स च महाविष्णुर्विशिष्टो मम ॥ ३॥

yatnādyena vidāritaṃ kararuhairdaityendravakṣassthalaṃsārathyena dhanañjayasya samare yo'mārayatkauravān |nāsau viṣṇuranekakālaviṣayaṃ yajjñānamavyāhataṃviśvaṃ vyāpya vijṛmbhate sa ca mahāviṣṇurviśiṣṭo mama || 3||

यो जग्ध्वा पिशितं समत्स्यकबलं जीवन्ती शून्यं पदं (?)कर्ता कर्मफलं न भुङ्क्त इति यो वक्ता स बुद्धः कथम् ।यज्ज्ञानं क्षणवर्तिं वस्तु सकलं ज्ञातुं न शक्तं सदायो जानन् युगपज्जगत्त्रयमिदं साक्षात्स बुद्धो मम ॥ ४॥

yo jagdhvā piśitaṃ samatsyakabalaṃ jīvantī śūnyaṃ padaṃ (?)kartā karmaphalaṃ na bhuṅkta iti yo vaktā sa buddhaḥ katham |yajjñānaṃ kṣaṇavartiṃ vastu sakalaṃ jñātuṃ na śaktaṃ sadāyo jānan yugapajjagattrayamidaṃ sākṣātsa buddho mama || 4||

पूर्वस्यामुदपादि रागबहुलं चेतो यदीयं पुनःपात्रं दण्डकमण्डलुप्रभृतयो यस्याकृतार्था स्थितिम् ।आविर्भावयुतं भवन्ति स कथं ब्रह्मा भवेन्मादृशंक्षुत्तृष्णाश्रमरागरोषरहितो ब्रह्मा कृतार्थोऽस्तु नः ॥ ५॥

pūrvasyāmudapādi rāgabahulaṃ ceto yadīyaṃ punaḥpātraṃ daṇḍakamaṇḍaluprabhṛtayo yasyākṛtārthā sthitim |āvirbhāvayutaṃ bhavanti sa kathaṃ brahmā bhavenmādṛśaṃkṣuttṛṣṇāśramarāgaroṣarahito brahmā kṛtārtho'stu naḥ || 5||

ब्रह्मा चर्माक्षसूत्रीसुरयुवतिरसावेशविभ्रान्तचेताःशम्भुः खट्वाङ्गधारी गिरिपतितनयापाङ्गलीलानुबद्धः ।विष्णुश्चक्राधिपः सन् दुहितरमगमद्गोपनाथस्य मोहादस्मिन् विध्वस्तरागो जितभयमरणः कोऽयमेष्वाप्तनाथः ॥ ६॥

brahmā carmākṣasūtrīsurayuvatirasāveśavibhrāntacetāḥśambhuḥ khaṭvāṅgadhārī giripatitanayāpāṅgalīlānubaddhaḥ |viṣṇuścakrādhipaḥ san duhitaramagamadgopanāthasya mohādasmin vidhvastarāgo jitabhayamaraṇaḥ ko'yameṣvāptanāthaḥ || 6||

यो विश्वं वेद वेद्या जनभजलनिधेर्भङ्गिनः पारदृश्वा (?)पौर्वापर्याविरुद्धं वचनमनुपमं निष्कलङ्कं यदीयम् ।तं वन्दे साधु वन्धं सकलगुणनिधिं ध्वस्तदोषं द्विषन्तोबुद्धं वा वर्धमानं शतदलनिलयं केशवं वा शिवं वा ॥ ७॥

yo viśvaṃ veda vedyā janabhajalanidherbhaṅginaḥ pāradṛśvā (?)paurvāparyāviruddhaṃ vacanamanupamaṃ niṣkalaṅkaṃ yadīyam |taṃ vande sādhu vandhaṃ sakalaguṇanidhiṃ dhvastadoṣaṃ dviṣantobuddhaṃ vā vardhamānaṃ śatadalanilayaṃ keśavaṃ vā śivaṃ vā || 7||

ईशः किं छिन्नलिङ्गो यदि विगतभयः शूलपाणिः कथं स्यात्नाथः किं भैक्षचारी यतिरिति स कथं सङ्गनः सात्मजश्च ।आद्राजः किं त्वजन्मा सकलविदिति किं वेत्ति नात्मान्तरायंसङ्क्षेपात्सम्यगुक्तं पशुपतिमपशुः कोऽत्र धीमानुपास्ते ॥ ८॥

īśaḥ kiṃ chinnaliṅgo yadi vigatabhayaḥ śūlapāṇiḥ kathaṃ syātnāthaḥ kiṃ bhaikṣacārī yatiriti sa kathaṃ saṅganaḥ sātmajaśca |ādrājaḥ kiṃ tvajanmā sakalaviditi kiṃ vetti nātmāntarāyaṃsaṅkṣepātsamyaguktaṃ paśupatimapaśuḥ ko'tra dhīmānupāste || 8||

नाहङ्कारवशीकृतेन मनसा न द्वेषिणा केवलंनैरात्म्यं प्रतिपद्य नश्यति जने कारुण्यबुद्।ह्ध्या मया ।राज्ञः श्रीहिमशीतलस्य सदसि प्रायो विदग्धात्मनोबौद्धौघान् सकलान् विजित्य सघटः पादेन विस्फाटितः ॥ ९॥

nāhaṅkāravaśīkṛtena manasā na dveṣiṇā kevalaṃnairātmyaṃ pratipadya naśyati jane kāruṇyabud|hdhyā mayā |rājñaḥ śrīhimaśītalasya sadasi prāyo vidagdhātmanobauddhaughān sakalān vijitya saghaṭaḥ pādena visphāṭitaḥ || 9||

॥ इति श्रीशिवस्तुतिः सम्पूर्णा ॥

|| iti śrīśivastutiḥ sampūrṇā ||