रामस्तुतिः ०२ Shri Rama Stuti by Brahma

ततो हि दुर्मना रामः श्रुत्वैव वदतां गिरः ।दध्यौ मुहूर्तं धर्मात्मा बाष्पव्याकुललोचनः ॥ १॥

tato hi durmanā rāmaḥ śrutvaiva vadatāṃ giraḥ |dadhyau muhūrtaṃ dharmātmā bāṣpavyākulalocanaḥ || 1||

ततो वैश्रवणो राजा यमश्चामित्रकर्शनः ।सहस्राक्षो महेन्द्रश्च वरुणश्च परन्तपः ॥ २॥

tato vaiśravaṇo rājā yamaścāmitrakarśanaḥ |sahasrākṣo mahendraśca varuṇaśca parantapaḥ || 2||

षडर्धनयनः श्रीमान् महादेवो वृषध्वजः ।कर्ता सर्वस्य लोकस्य ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः ॥ ३॥

ṣaḍardhanayanaḥ śrīmān mahādevo vṛṣadhvajaḥ |kartā sarvasya lokasya brahmā brahmavidāṃ varaḥ || 3||

एते सर्वे समागम्य विमानैः सूर्यसन्निभैः ।आगम्य नगरीं लङ्कामभिजग्मुश्च राघवम् ॥ ४॥

ete sarve samāgamya vimānaiḥ sūryasannibhaiḥ |āgamya nagarīṃ laṅkāmabhijagmuśca rāghavam || 4||

ततः सहस्ताभरणान् प्रगृह्य विपुलान् भुजान् ।अब्रुवन्स्त्रिदशश्रेष्ठा राघवं प्राञ्जलिं स्थितम् ॥ ५॥

tataḥ sahastābharaṇān pragṛhya vipulān bhujān |abruvanstridaśaśreṣṭhā rāghavaṃ prāñjaliṃ sthitam || 5||

कर्ता सर्वस्य लोकस्य श्रेष्ठो ज्ञानवतां प्रभुः (वरः) ।उपेक्षसे कथं सीतां पतन्तीं हव्यवाहने ॥ ६॥

kartā sarvasya lokasya śreṣṭho jñānavatāṃ prabhuḥ (varaḥ) |upekṣase kathaṃ sītāṃ patantīṃ havyavāhane || 6||

कथं देवगणश्रेष्ठमात्मानं नावबुध्यसे ।ऋतधामा वसुः पूर्वं वसूनां त्वं प्रजापतिः ॥ ७॥

kathaṃ devagaṇaśreṣṭhamātmānaṃ nāvabudhyase |ṛtadhāmā vasuḥ pūrvaṃ vasūnāṃ tvaṃ prajāpatiḥ || 7||

त्वं त्रयाणां हि लोकानामादिकर्ता स्वयम्प्रभुः ।रुद्राणामष्टमो रुद्रः साध्यानामपि (सि)पञ्चमः ॥ ८॥

tvaṃ trayāṇāṃ hi lokānāmādikartā svayamprabhuḥ |rudrāṇāmaṣṭamo rudraḥ sādhyānāmapi (si)pañcamaḥ || 8||

अश्विनौ चापि ते कर्णौ चन्द्रसूर्यौ च चक्षुषी ।अन्ते चादौ च लोकानां दृश्यसे त्वं परन्तप ॥ ९॥

aśvinau cāpi te karṇau candrasūryau ca cakṣuṣī |ante cādau ca lokānāṃ dṛśyase tvaṃ parantapa || 9||

उपेक्षसे च वैदेहीं मानुषः प्राकृतो यथा ।इत्युक्तो लोकपालैस्तैः स्वामी लोकस्य राघवः ॥ १०॥

upekṣase ca vaidehīṃ mānuṣaḥ prākṛto yathā |ityukto lokapālaistaiḥ svāmī lokasya rāghavaḥ || 10||

अब्रवीत् त्रिदशश्रेष्ठान् रामो धर्मभृतां वरः ।आत्मानं मानुषं मन्ये रामं दशरथात्मजम् ॥ ११॥

abravīt tridaśaśreṣṭhān rāmo dharmabhṛtāṃ varaḥ |ātmānaṃ mānuṣaṃ manye rāmaṃ daśarathātmajam || 11||

योऽहं यस्य यतश्चाहं भगवान् प्र(तत्)ब्रवीतु मे ।इति ब्रुवाणं काकुत्स्थं ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ १२॥

yo'haṃ yasya yataścāhaṃ bhagavān pra(tat)bravītu me |iti bruvāṇaṃ kākutsthaṃ brahmā lokapitāmahaḥ || 12||

अब्रवीच्छृणु मे राम सत्यं सत्यपराक्रम ।भवान्नारायणो देवः श्रीमांश्चक्रधरो हरिः ॥ १३॥

abravīcchṛṇu me rāma satyaṃ satyaparākrama |bhavānnārāyaṇo devaḥ śrīmāṃścakradharo hariḥ || 13||

एकशृङ्गो वराहस्त्वं भूतभव्यसपत्नजित् ।अक्षरं ब्रह्म सत्त्वं त्वं (सत्यं च)त्वं मध्येऽन्ते च राघव ॥ १४॥

ekaśṛṅgo varāhastvaṃ bhūtabhavyasapatnajit |akṣaraṃ brahma sattvaṃ tvaṃ (satyaṃ ca)tvaṃ madhye'nte ca rāghava || 14||

लोकानां त्वं परो धर्मो विष्वक्सेनश्चतुर्भुजः ।शार्ङ्गधन्वा हृषीकेशः पुरुषः पुरुषोत्तमः ॥ १५॥

lokānāṃ tvaṃ paro dharmo viṣvaksenaścaturbhujaḥ |śārṅgadhanvā hṛṣīkeśaḥ puruṣaḥ puruṣottamaḥ || 15||

अजितः खड्गभृद्विष्णुः कृष्णश्चैव बृहद्बलः ।सेनानीर्ग्रामणीश्च त्वं त्वं बुद्धिस्त्वं क्षमा दया ॥ १६॥

ajitaḥ khaḍgabhṛdviṣṇuḥ kṛṣṇaścaiva bṛhadbalaḥ |senānīrgrāmaṇīśca tvaṃ tvaṃ buddhistvaṃ kṣamā dayā || 16||

प्रभवश्चाप्ययश्च त्वमुपेन्द्रो मधुसूदनः ।इन्द्रकर्मा महेन्द्रस्त्वं पद्मनाभो रथाङ्गभृत्(रणान्तकृत्) ॥ १७॥

prabhavaścāpyayaśca tvamupendro madhusūdanaḥ |indrakarmā mahendrastvaṃ padmanābho rathāṅgabhṛt(raṇāntakṛt) || 17||

शरण्यं शरणं च त्वामाहुर्दिव्या महर्षयः ।सहस्रशृङ्गो वेदात्मा शतजिह्वो महर्षभः ॥ १८॥

śaraṇyaṃ śaraṇaṃ ca tvāmāhurdivyā maharṣayaḥ |sahasraśṛṅgo vedātmā śatajihvo maharṣabhaḥ || 18||

त्वं त्रयाणां हि लोकानामादिकर्ता स्वयम्प्रभुः ।सिद्धानामपि साध्यानामाश्रयश्चासि पूर्वजः ॥ १९॥

tvaṃ trayāṇāṃ hi lokānāmādikartā svayamprabhuḥ |siddhānāmapi sādhyānāmāśrayaścāsi pūrvajaḥ || 19||

त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वमोङ्कारः परन्तप ।प्रभवं निधनं वा ते न विदुः को भवानिति ॥ २०॥

tvaṃ yajñastvaṃ vaṣaṭkārastvamoṅkāraḥ parantapa |prabhavaṃ nidhanaṃ vā te na viduḥ ko bhavāniti || 20||

दृश्यसे सर्वभूतेषु ब्राह्मणेषु च गोषु च ।दिक्षु सर्वासु गगने पर्वतेषु वनेषु च ॥ २१॥

dṛśyase sarvabhūteṣu brāhmaṇeṣu ca goṣu ca |dikṣu sarvāsu gagane parvateṣu vaneṣu ca || 21||

सहस्रचरणः श्रीमान् शतशीर्षः सहस्रदृक् ।त्वं धारयसि भूतानि वसुधां च सपर्वताम् ॥ २२॥

sahasracaraṇaḥ śrīmān śataśīrṣaḥ sahasradṛk |tvaṃ dhārayasi bhūtāni vasudhāṃ ca saparvatām || 22||

अन्ते पृथिव्याः सलिले दृश्यसे त्वं महोरगैः ।त्रीन् लोकान् धारयन् राम देवगन्धर्वदानवान् ॥ २३॥

ante pṛthivyāḥ salile dṛśyase tvaṃ mahoragaiḥ |trīn lokān dhārayan rāma devagandharvadānavān || 23||

अहं ते हृदयं राम जिह्वा देवी सरस्वती ।देवा गात्रेषु रोमाणि निर्मिता ब्रह्मणा प्रभो ॥ २४॥

ahaṃ te hṛdayaṃ rāma jihvā devī sarasvatī |devā gātreṣu romāṇi nirmitā brahmaṇā prabho || 24||

निमेषस्तेऽभवद्रात्रिरुन्मेषस्तेऽभवद्दिवा ।संस्कारास्तेऽभवन् वेदा न तदस्ति त्वया विना ॥ २५॥

nimeṣaste'bhavadrātrirunmeṣaste'bhavaddivā |saṃskārāste'bhavan vedā na tadasti tvayā vinā || 25||

जगत्सर्वं शरीरं ते स्थैर्यं ते वसुधातलम् ।अग्निः कोपः प्रसादस्ते सोमः श्रीवत्सलक्षण ॥ २६॥

jagatsarvaṃ śarīraṃ te sthairyaṃ te vasudhātalam |agniḥ kopaḥ prasādaste somaḥ śrīvatsalakṣaṇa || 26||

त्वया लोकाः समाक्रान्ताः पुराणे विक्रमैस्त्रिभिः ।महेन्द्रश्च कृतो राजा बलिं बद्।ह्ध्वा महासुरम् ॥ २७॥

tvayā lokāḥ samākrāntāḥ purāṇe vikramaistribhiḥ |mahendraśca kṛto rājā baliṃ bad|hdhvā mahāsuram || 27||

सीता लक्ष्मीर्भवान् विष्णुर्देवः कृष्णः प्रजापतिः ।वधार्थं रावणस्येह प्रविष्टो मानुषीं तनुम् ॥ २८॥

sītā lakṣmīrbhavān viṣṇurdevaḥ kṛṣṇaḥ prajāpatiḥ |vadhārthaṃ rāvaṇasyeha praviṣṭo mānuṣīṃ tanum || 28||

तदिदं नः कृतं कार्यं त्वया धर्मभृतां वर ।निहतो रावणो राम प्रविष्टो(प्रहृष्टो) दिवमाक्रम ॥ २९॥

tadidaṃ naḥ kṛtaṃ kāryaṃ tvayā dharmabhṛtāṃ vara |nihato rāvaṇo rāma praviṣṭo(prahṛṣṭo) divamākrama || 29||

अमोघं बलवीर्यं ते न ते मोघः पराक्रमः ।अमोघं दर्शनं राम न च मोघस्तव स्तवः ॥ ३०॥

amoghaṃ balavīryaṃ te na te moghaḥ parākramaḥ |amoghaṃ darśanaṃ rāma na ca moghastava stavaḥ || 30||

अमोघास्ते भविष्यन्ति भक्तिमन्तस्तु ये जनाः ।ये त्वां देव ध्रुवं प्राप्ताः पुराणपुरुषोत्तमम् ॥ ३१॥

amoghāste bhaviṣyanti bhaktimantastu ye janāḥ |ye tvāṃ deva dhruvaṃ prāptāḥ purāṇapuruṣottamam || 31||

प्राप्नुवन्ति सदा कामानिह लोके परत्र च ।इममार्षं स्तवं नित्यमितिहासं पुरातनम् ।ये नराः कीर्तयिष्यन्ति नास्ति तेषां पराभवः ॥ ३२॥

prāpnuvanti sadā kāmāniha loke paratra ca |imamārṣaṃ stavaṃ nityamitihāsaṃ purātanam |ye narāḥ kīrtayiṣyanti nāsti teṣāṃ parābhavaḥ || 32||

इति श्रीब्रह्मकृता रामस्तुतिः सम्पूर्णा ।

iti śrībrahmakṛtā rāmastutiḥ sampūrṇā |