अवधमहिमा Shri Avadha Mahima

श्रीशङ्कर उवाच ।चैत्रे मासि च सम्प्राप्ते नवमी दिनमाश्रितः ।योऽभिगच्छति वै भद्रे ह्ययोध्यां सरयूं प्रति ॥ १॥

śrīśaṅkara uvāca |caitre māsi ca samprāpte navamī dinamāśritaḥ |yo'bhigacchati vai bhadre hyayodhyāṃ sarayūṃ prati || 1||

फलं तत्राक्षयं देवि भवतीत्यनुशुश्रुम ।सायं प्रातः स्मरेद्यस्तु ह्ययोध्यां च कृताञ्जलिः ।उपस्पृष्टानि तीर्थानि त्वयोध्यायाश्चभामिनि ॥ २॥

phalaṃ tatrākṣayaṃ devi bhavatītyanuśuśruma |sāyaṃ prātaḥ smaredyastu hyayodhyāṃ ca kṛtāñjaliḥ |upaspṛṣṭāni tīrthāni tvayodhyāyāścabhāmini || 2||

विष्णोः पादमवन्तिकां गुणवतीं मध्यं च काँचीपुरींनाभि द्वारवतीं पठन्ति हृदयं मायापुरीं योगिनः ।ग्रीवामूल मुदाहरन्ति मथुरां नासां च वाराणसीमेतद्ब्रह्मपदं वदन्ति मुनयोऽयोध्यापुरी मस्तकम् ॥ ३॥

viṣṇoḥ pādamavantikāṃ guṇavatīṃ madhyaṃ ca kām̐cīpurīṃnābhi dvāravatīṃ paṭhanti hṛdayaṃ māyāpurīṃ yoginaḥ |grīvāmūla mudāharanti mathurāṃ nāsāṃ ca vārāṇasīmetadbrahmapadaṃ vadanti munayo'yodhyāpurī mastakam || 3||

जन्म प्रभृति यत्पापं स्त्रिया वा पुरुषस्य वा ।अयोध्यास्नान मात्रेण सर्वमेव प्रणश्यति ॥ ४॥

janma prabhṛti yatpāpaṃ striyā vā puruṣasya vā |ayodhyāsnāna mātreṇa sarvameva praṇaśyati || 4||

यथा सुराणां सर्वेषामादिश्च मधुसूदनः ।तथैव क्षेत्रतीर्थानामयोध्या त्वादिरुच्यते ॥ ५॥

yathā surāṇāṃ sarveṣāmādiśca madhusūdanaḥ |tathaiva kṣetratīrthānāmayodhyā tvādirucyate || 5||

इति श्रीअवधमहिमा समाप्ता ।श्रीअयोद्ध्यामहिमा

iti śrīavadhamahimā samāptā |śrīayoddhyāmahimā