रामस्तुतिः १२ Brahmakrita Ramastutih

ॐ आदिरामायणं नाम श्रीरामचरितं शुभम् ।किञ्चित्समाधावालोच्य प्रवक्ष्यामि प्रयत्नतः ॥ॐ नमः परमहंसास्वादितचिन्मयमकरन्दायरुचिरनखशिखान्त रत्नप्ररोहपल्लवितसिंहासनप्रान्तपीठप्रदेशायमुनिमानसमधुकरप्रमोदाय श्रीरामचन्द्रचरणयुगलाय ।ब्रह्मोवाच ।रामं लोकाभिरामं रघुवरतनयं कोशलामुक्तिपुर्यांखेलन्तं कामकेलिं सुविमलसरयूतीरकुञ्ज नटन्तम् ।जानक्या चारुहासच्छविविशदशरच्चन्द्रिकाकान्तिमत्यासंयुक्तं राजवेषं ललितरसमयं ब्रह्म पूर्णं नमामि ॥ १॥

oṃ ādirāmāyaṇaṃ nāma śrīrāmacaritaṃ śubham |kiñcitsamādhāvālocya pravakṣyāmi prayatnataḥ ||oṃ namaḥ paramahaṃsāsvāditacinmayamakarandāyaruciranakhaśikhānta ratnaprarohapallavitasiṃhāsanaprāntapīṭhapradeśāyamunimānasamadhukarapramodāya śrīrāmacandracaraṇayugalāya |brahmovāca |rāmaṃ lokābhirāmaṃ raghuvaratanayaṃ kośalāmuktipuryāṃkhelantaṃ kāmakeliṃ suvimalasarayūtīrakuñja naṭantam |jānakyā cāruhāsacchaviviśadaśaraccandrikākāntimatyāsaṃyuktaṃ rājaveṣaṃ lalitarasamayaṃ brahma pūrṇaṃ namāmi || 1||

भक्तानां प्राणनाथं वरदपरिवृढं वंशवर्यं वरेण्यं शुद्धंश्यामावदातं हरितमणिरुचिं सच्चिदानन्ददेहम् ।आभीरीनेत्रपद्मप्रकरदिनकरं पूर्णचन्द्राभिरामंरामं श्यामं प्रकामं निजहृदि कलये कोटिकामावतारम् ॥ २॥

bhaktānāṃ prāṇanāthaṃ varadaparivṛḍhaṃ vaṃśavaryaṃ vareṇyaṃ śuddhaṃśyāmāvadātaṃ haritamaṇiruciṃ saccidānandadeham |ābhīrīnetrapadmaprakaradinakaraṃ pūrṇacandrābhirāmaṃrāmaṃ śyāmaṃ prakāmaṃ nijahṛdi kalaye koṭikāmāvatāram || 2||

मुक्ताहाराभिरामं मणिमुकुटसमाबद्धसद्रत्नगुच्छंमन्दस्वच्छामृताब्धि प्रतिमविहसितं चारुबिम्बोष्ठकान्तिम् ।शृङ्गारे कान्तवेषं परमतमरसानन्दसाक्षात्कृताङ्गंगम्भीरावर्तनाभिं त्रिवलिमदुदरं नौमि रामं रमेशम् ॥ ३॥

muktāhārābhirāmaṃ maṇimukuṭasamābaddhasadratnagucchaṃmandasvacchāmṛtābdhi pratimavihasitaṃ cārubimboṣṭhakāntim |śṛṅgāre kāntaveṣaṃ paramatamarasānandasākṣātkṛtāṅgaṃgambhīrāvartanābhiṃ trivalimadudaraṃ naumi rāmaṃ rameśam || 3||

एकं नित्यं स्वसाक्षि स्वमहिमनि सदा संस्थितं स्वानुभावंस्वाधारं ब्रह्मणोऽप्याश्रयममितगुणं भूरि कल्याणवेषम् ।महांसेशं (तं रासेशं ?)निरंशं निरवधिमवधिं वस्तुमात्रस्य तत्त्वंनिस्त्रैगुण्यं महस्तत् स्मरसि न हृदये पूर्णरामाभिधानम् ॥ ४॥

ekaṃ nityaṃ svasākṣi svamahimani sadā saṃsthitaṃ svānubhāvaṃsvādhāraṃ brahmaṇo'pyāśrayamamitaguṇaṃ bhūri kalyāṇaveṣam |mahāṃseśaṃ (taṃ rāseśaṃ ?)niraṃśaṃ niravadhimavadhiṃ vastumātrasya tattvaṃnistraiguṇyaṃ mahastat smarasi na hṛdaye pūrṇarāmābhidhānam || 4||

मत्स्यं कूर्मं वराहं नृहरिमथ हरिं वामनं हंसरूपंयज्ञं नारायणाख्यं त्रिभुवनललितं भार्गवं वै हयास्यम् ।प्रद्युम्नं वासुदेवं कंसारिकृष्णं रेवतीप्राणनाथंप्रसिद्धमेतेंऽशा रामस्य श्रीरामं परात्परं स्मर ॥ ५॥

matsyaṃ kūrmaṃ varāhaṃ nṛharimatha hariṃ vāmanaṃ haṃsarūpaṃyajñaṃ nārāyaṇākhyaṃ tribhuvanalalitaṃ bhārgavaṃ vai hayāsyam |pradyumnaṃ vāsudevaṃ kaṃsārikṛṣṇaṃ revatīprāṇanāthaṃprasiddhameteṃ'śā rāmasya śrīrāmaṃ parātparaṃ smara || 5||

अत्र पञ्चमश्लोकार्धे पाठभेदः ।रामं कृष्णं च बुद्धं यवनवधकरं चक्षते वेदवेदोयस्यांशं तं परेशं स्मर यदि सततं सन्निधिं वाच्छसे चेत् ।या ते नित्यैव लीला प्रमुदवनमहारण्यवृन्दावनादौवेदानां गोचरत्वं व्रजति न कथं स्वात्मभाषा स्फुरन्ती ।सा मे सर्वस्वमास्तां रतिमयसहजानन्दकेलीनिधानंनान्या प्रेम्णार्थता त्वय्यतिशय वरदेश प्रभो रामभद्र ॥ ६॥

atra pañcamaślokārdhe pāṭhabhedaḥ |rāmaṃ kṛṣṇaṃ ca buddhaṃ yavanavadhakaraṃ cakṣate vedavedoyasyāṃśaṃ taṃ pareśaṃ smara yadi satataṃ sannidhiṃ vācchase cet |yā te nityaiva līlā pramudavanamahāraṇyavṛndāvanādauvedānāṃ gocaratvaṃ vrajati na kathaṃ svātmabhāṣā sphurantī |sā me sarvasvamāstāṃ ratimayasahajānandakelīnidhānaṃnānyā premṇārthatā tvayyatiśaya varadeśa prabho rāmabhadra || 6||

रक्ताशोकद्रुमालीविरचित सुमहामण्डपान्तर्निषण्णांसीतासङ्केतकेलीप्रियमत उरसाक्रान्तगोपीकदम्बम् ।नीलाभ्रश्यामलं तज्जयतु हृदि सदा पूर्णशृङ्गारतत्त्वंधाम श्रीरामनाम त्रिभुवनसुखदं कोटिकामावतारम् ॥ ७॥

raktāśokadrumālīviracita sumahāmaṇḍapāntarniṣaṇṇāṃsītāsaṅketakelīpriyamata urasākrāntagopīkadambam |nīlābhraśyāmalaṃ tajjayatu hṛdi sadā pūrṇaśṛṅgāratattvaṃdhāma śrīrāmanāma tribhuvanasukhadaṃ koṭikāmāvatāram || 7||

पद्भ्यां मञ्जीरवद्भ्यां सुललितमवली पल्लवश्रीमुखाभ्यांक्रीडन् केलीनिकुञ्जे विहसितसहजानन्दिनीशक्तियुक्तः ।शुष्कं दावाग्निदग्धं द्रुमविटपमहा (हो ?)वंशिकानादवृष्ट्यापीयूषौघैर्नयन्तं पुनरपि हरित (तां ?)रामचन्द्रं भजेऽहम् ॥ ८॥

padbhyāṃ mañjīravadbhyāṃ sulalitamavalī pallavaśrīmukhābhyāṃkrīḍan kelīnikuñje vihasitasahajānandinīśaktiyuktaḥ |śuṣkaṃ dāvāgnidagdhaṃ drumaviṭapamahā (ho ?)vaṃśikānādavṛṣṭyāpīyūṣaughairnayantaṃ punarapi harita (tāṃ ?)rāmacandraṃ bhaje'ham || 8||

हंहो माधुर्य लक्ष्मीस्तव नयनसुखं वर्धयत्वस्मदीयंपूर्णा ते राम दृष्टिर्भवतु सकरुणा नित्यमेव प्रसन्ना ।त्वत्कीर्तिः कण्ठदेशे निवसतु नितरामादिविद्वत्प्रगीताचित्तेऽन्तर्भातु नित्यं तव पदयुगलं विश्वतापापहन्तृ ॥ ९॥

haṃho mādhurya lakṣmīstava nayanasukhaṃ vardhayatvasmadīyaṃpūrṇā te rāma dṛṣṭirbhavatu sakaruṇā nityameva prasannā |tvatkīrtiḥ kaṇṭhadeśe nivasatu nitarāmādividvatpragītācitte'ntarbhātu nityaṃ tava padayugalaṃ viśvatāpāpahantṛ || 9||

इति श्रीमदादिरामायणे ब्रह्मभुशुण्डसंवादे ब्रह्मस्तुतिर्नाम प्रथमोऽध्यायः ।

iti śrīmadādirāmāyaṇe brahmabhuśuṇḍasaṃvāde brahmastutirnāma prathamo'dhyāyaḥ |