कृष्णस्तुतिः (कुन्तीविरचिता भागवतपुराणान्तर्गता) Shri Krishnastutihkunti

(कुन्तीकृता)नमस्ये पुरुषं त्वाद्यमीश्वरं प्रकृतेः परम् ।अलक्ष्यं सर्वभूतानामन्तर्बहिरवस्थितम् ॥ १॥

(kuntīkṛtā)namasye puruṣaṃ tvādyamīśvaraṃ prakṛteḥ param |alakṣyaṃ sarvabhūtānāmantarbahiravasthitam || 1||

मायाजवनिकाच्छन्नमज्ञाधोक्षजमव्ययम् ।न लक्ष्यसे मूढदृशा नटो नाट्यधरो यथा ॥ २॥

māyājavanikācchannamajñādhokṣajamavyayam |na lakṣyase mūḍhadṛśā naṭo nāṭyadharo yathā || 2||

तथा परमहंसानां मुनीनाममलात्मनाम् ।भक्तियोगविधानार्थं कथं पश्येमहि स्त्रियः ॥ ३॥

tathā paramahaṃsānāṃ munīnāmamalātmanām |bhaktiyogavidhānārthaṃ kathaṃ paśyemahi striyaḥ || 3||

कृष्णाय वासुदेवाय देवकीनन्दनाय च ।नन्दगोपकुमाराय गोविन्दाय नमो नमः ॥ ४॥

kṛṣṇāya vāsudevāya devakīnandanāya ca |nandagopakumārāya govindāya namo namaḥ || 4||

नमः पङ्कजनाभाय नमः पङ्कजमालिने ।नमः पङ्कजनेत्राय नमस्ते पङ्कजाङ्घ्रये ॥ ५॥

namaḥ paṅkajanābhāya namaḥ paṅkajamāline |namaḥ paṅkajanetrāya namaste paṅkajāṅghraye || 5||

यथा हृषीकेश खलेन देवकीकंसेन रुद्धाऽतिचिरं शुचार्पिता ।विमोचिताहं च सहात्मजा विभोत्वयैव नाथेन मुहुर्विपद्गणात् ॥ ६॥

yathā hṛṣīkeśa khalena devakīkaṃsena ruddhā'ticiraṃ śucārpitā |vimocitāhaṃ ca sahātmajā vibhotvayaiva nāthena muhurvipadgaṇāt || 6||

विषान्महाग्नेः पुरुषाददर्शनादसत्सभाया वनवासकृच्छ्रतः ।मृधे मृधेऽनेकमहारथास्त्रतोद्रौण्यस्त्रतश्चास्म हरेऽभिरक्षिताः ॥ ७॥

viṣānmahāgneḥ puruṣādadarśanādasatsabhāyā vanavāsakṛcchrataḥ |mṛdhe mṛdhe'nekamahārathāstratodrauṇyastrataścāsma hare'bhirakṣitāḥ || 7||

विपदः सन्तु नः शश्वत्तत्र तत्र जगद्गुरो ।भवतो दर्शनं यत्स्यादपुनर्भवदर्शनम् ॥ ८॥

vipadaḥ santu naḥ śaśvattatra tatra jagadguro |bhavato darśanaṃ yatsyādapunarbhavadarśanam || 8||

जन्मैश्वर्यश्रुतश्रीभिरेधमानमदः पुमान् ।नैवार्हत्यभिधातुं वै त्वामकिञ्चनगोचरम् ॥ ९॥

janmaiśvaryaśrutaśrībhiredhamānamadaḥ pumān |naivārhatyabhidhātuṃ vai tvāmakiñcanagocaram || 9||

नमोऽकिञ्चनवित्ताय निवृत्तगुणवृत्तये ।आत्मारामाय शान्ताय कैवल्यपतये नमः ॥ १०॥

namo'kiñcanavittāya nivṛttaguṇavṛttaye |ātmārāmāya śāntāya kaivalyapataye namaḥ || 10||

मन्ये त्वां कालमीशानमनादिनिधनं विभुम् ।समं चरन्तं सर्वत्र भूतानां यन्मिथः कलिः ॥ ११॥

manye tvāṃ kālamīśānamanādinidhanaṃ vibhum |samaṃ carantaṃ sarvatra bhūtānāṃ yanmithaḥ kaliḥ || 11||

न वेद कश्चिद्भगवंश्चिकीर्षितंतवेहमानस्य नृणां विडम्बनम् ।न यस्य कश्चिद्दयितोऽस्ति कर्हिचिद्।ह्वेष्यश्च यस्मिन्विषमा मतिर्नृणाम् ॥ १२॥

na veda kaścidbhagavaṃścikīrṣitaṃtavehamānasya nṛṇāṃ viḍambanam |na yasya kaściddayito'sti karhicid|hveṣyaśca yasminviṣamā matirnṛṇām || 12||

जन्म कर्म च विश्वात्मन्नजस्याकर्तुरात्मनः ।तिर्यङ्नृर्षिषु यादःसु तदत्यन्तविडम्बनम् ॥ १३॥

janma karma ca viśvātmannajasyākarturātmanaḥ |tiryaṅnṛrṣiṣu yādaḥsu tadatyantaviḍambanam || 13||

गोप्याददे त्वयि कृतागसि दाम तावत्या ते दशाश्रुकलिलाञ्जनसम्भ्रमाक्षम् ।वक्त्रं निनीय भयभावनया स्थितस्यसा मां विमोहयति भीरपि यद्बिभेति ॥ १४॥

gopyādade tvayi kṛtāgasi dāma tāvatyā te daśāśrukalilāñjanasambhramākṣam |vaktraṃ ninīya bhayabhāvanayā sthitasyasā māṃ vimohayati bhīrapi yadbibheti || 14||

केचिदाहुरजं जातं पुण्यश्लोकस्य कीर्तये ।यदोः प्रियस्यान्ववाये मलयस्येव चन्दनम् ॥ १५॥

kecidāhurajaṃ jātaṃ puṇyaślokasya kīrtaye |yadoḥ priyasyānvavāye malayasyeva candanam || 15||

अपरे वसुदेवस्य देवक्यां याचितोऽभ्यगात् ।अजस्त्वमस्य क्षेमाय वधाय च सुरद्विषाम् ॥ १६॥

apare vasudevasya devakyāṃ yācito'bhyagāt |ajastvamasya kṣemāya vadhāya ca suradviṣām || 16||

भारावतरणायान्ये भुवो नाव इवोदधौ ।सीदन्त्या भूरिभारेण जातो ह्यात्मभुवार्थितः ॥ १७॥

bhārāvataraṇāyānye bhuvo nāva ivodadhau |sīdantyā bhūribhāreṇa jāto hyātmabhuvārthitaḥ || 17||

भवेऽस्मिन् क्लिश्यमानानामविद्याकामकर्मभिः ।श्रवणस्मरणार्हाणि करिष्यन्निति केचन ॥ १८॥

bhave'smin kliśyamānānāmavidyākāmakarmabhiḥ |śravaṇasmaraṇārhāṇi kariṣyanniti kecana || 18||

शृण्वन्ति गायन्ति गृणन्त्यभीक्ष्णशःस्मरन्ति नन्दन्ति तवेहितं जनाः ।त एव पश्यन्त्यचिरेण तावकंभवप्रवाहोपरमं पदाम्बुजम् ॥ १९॥

śṛṇvanti gāyanti gṛṇantyabhīkṣṇaśaḥsmaranti nandanti tavehitaṃ janāḥ |ta eva paśyantyacireṇa tāvakaṃbhavapravāhoparamaṃ padāmbujam || 19||

अप्यद्य नस्त्वं स्वकृतेहितप्रभोजिहाससि स्वित्सुहृदोऽनुजीविनः ।येषां न चान्यद्भवतः पदाम्बुजात्परायणं राजसु योजितांहसाम् ॥ २०॥

apyadya nastvaṃ svakṛtehitaprabhojihāsasi svitsuhṛdo'nujīvinaḥ |yeṣāṃ na cānyadbhavataḥ padāmbujātparāyaṇaṃ rājasu yojitāṃhasām || 20||

के वयं नामरूपाभ्यां यदुभिः सह पाण्डवाः ।भवतोऽदर्शनं यर्हि हृषीकाणामिवेशितुः ॥ २१॥

ke vayaṃ nāmarūpābhyāṃ yadubhiḥ saha pāṇḍavāḥ |bhavato'darśanaṃ yarhi hṛṣīkāṇāmiveśituḥ || 21||

नेयं शोभिष्यते तत्र यथेदानीं गदाधर ।त्वत्पदैरङ्किता भाति स्वलक्षणविलक्षितैः ॥ २२॥

neyaṃ śobhiṣyate tatra yathedānīṃ gadādhara |tvatpadairaṅkitā bhāti svalakṣaṇavilakṣitaiḥ || 22||

इमे जनपदाः स्वृद्धाः सुपक्वौषधिवीरुधः ।वनाद्रिनद्युदन्वन्तो ह्येधन्ते तव वीक्षितैः ॥ २३॥

ime janapadāḥ svṛddhāḥ supakvauṣadhivīrudhaḥ |vanādrinadyudanvanto hyedhante tava vīkṣitaiḥ || 23||

अथ विश्वेश विश्वात्मन् विश्वमूर्ते स्वकेषु मे ।स्नेहपाशमिमं छिन्धि दृढं पाण्डुषु वृष्णिषु ॥ २४॥

atha viśveśa viśvātman viśvamūrte svakeṣu me |snehapāśamimaṃ chindhi dṛḍhaṃ pāṇḍuṣu vṛṣṇiṣu || 24||

त्वयि मेऽनन्यविषया मतिर्मधुपतेऽसकृत् ।रतिमुद्वहतादद्धा गङ्गेवौघमुदन्वति ॥ २५॥

tvayi me'nanyaviṣayā matirmadhupate'sakṛt |ratimudvahatādaddhā gaṅgevaughamudanvati || 25||

श्रीकृष्ण कृष्णसख वृष्ण्यृषभावनिध्रुग्राजन्यवंशदहनानपवर्गवीर्य ।गोविन्द गोद्विजसुरार्तिहरावतारयोगेश्वराखिलगुरो भगवन् नमस्ते ॥इति श्रीमद्भागवतपुराणे प्रथमस्कन्धे अष्टमाध्यायान्तर्गता कुन्तीकृता श्रीकृष्णस्तुतिः समाप्ता ।

śrīkṛṣṇa kṛṣṇasakha vṛṣṇyṛṣabhāvanidhrugrājanyavaṃśadahanānapavargavīrya |govinda godvijasurārtiharāvatārayogeśvarākhilaguro bhagavan namaste ||iti śrīmadbhāgavatapurāṇe prathamaskandhe aṣṭamādhyāyāntargatā kuntīkṛtā śrīkṛṣṇastutiḥ samāptā |