कृष्णस्तुतिः (सङ्कीर्ण) Shri Krishnastutihsankirna

(सङ्कीर्णश्लोकाः)इन्दीवरदलश्याममिन्दरानन्दकन्दलम् ।वन्दारुजनमन्दारं वन्देऽहं यदुनन्दनम् ॥ १॥

(saṅkīrṇaślokāḥ)indīvaradalaśyāmamindarānandakandalam |vandārujanamandāraṃ vande'haṃ yadunandanam || 1||

देवः पायादपायान्नः स्मरेन्दीवरलोचनः ।संसारध्वान्तविध्वंसहंसकंसनिषूदनः ॥ २॥

devaḥ pāyādapāyānnaḥ smarendīvaralocanaḥ |saṃsāradhvāntavidhvaṃsahaṃsakaṃsaniṣūdanaḥ || 2||

पान्तु वो जलदश्यामाः शार्ङ्गिज्याघातकर्कशाः ।त्रैलोक्यमण्डपस्तम्भाश्चत्वारो हरिबाहवः ॥ ३॥

pāntu vo jaladaśyāmāḥ śārṅgijyāghātakarkaśāḥ |trailokyamaṇḍapastambhāścatvāro haribāhavaḥ || 3||

दर्पणार्पितमालोक्य मायास्त्रीरूपमात्मनः ।आत्मन्येवानुरक्तो वः शिवं दिशतु केशवः ॥ ४॥

darpaṇārpitamālokya māyāstrīrūpamātmanaḥ |ātmanyevānurakto vaḥ śivaṃ diśatu keśavaḥ || 4||

हृदयं कौस्तुभोद्भासि हरेः पुष्णातु वः श्रियम् ।राधाप्रवेशरोधाय दत्तमुद्रमिव श्रिया ॥ ५॥

hṛdayaṃ kaustubhodbhāsi hareḥ puṣṇātu vaḥ śriyam |rādhāpraveśarodhāya dattamudramiva śriyā || 5||

देहि मत्कन्दुकं राधे परिधाननिगूहितम् ।इति विस्रंसयन्नीवीं तस्याः कृष्णो मुदेऽस्तु नः ॥ ६॥

dehi matkandukaṃ rādhe paridhānanigūhitam |iti visraṃsayannīvīṃ tasyāḥ kṛṣṇo mude'stu naḥ || 6||

चण्डचाणूरदोर्दण्डमण्डलीखण्डमण्डितम् ।अव्याद्वो बालवेषस्य विष्णोर्गोपतनोर्वपुः ॥ ७॥

caṇḍacāṇūradordaṇḍamaṇḍalīkhaṇḍamaṇḍitam |avyādvo bālaveṣasya viṣṇorgopatanorvapuḥ || 7||

मीमांसार्णवसोमं लसदर्कं तर्कपद्मस्य ।वेदान्तविपिनसिंहं वन्दे गोविन्दसाभिधं ब्रह्म ॥ ८॥

mīmāṃsārṇavasomaṃ lasadarkaṃ tarkapadmasya |vedāntavipinasiṃhaṃ vande govindasābhidhaṃ brahma || 8||

अवलोकितमनुमोदितमालिङ्गितमङ्गनाभिरनुरागैः ।अधिवृन्दावनकुञ्जं मरकतपुञ्जं नमस्यामः ॥ ९॥

avalokitamanumoditamāliṅgitamaṅganābhiranurāgaiḥ |adhivṛndāvanakuñjaṃ marakatapuñjaṃ namasyāmaḥ || 9||

मकरीविरचनभङ्ग्या राधाकुचकलशपीडनव्यसनी ।ऋजुमपि रेखां लुम्पन्बल्लववेषो हरिर्जयति ॥ १०॥

makarīviracanabhaṅgyā rādhākucakalaśapīḍanavyasanī |ṛjumapi rekhāṃ lumpanballavaveṣo harirjayati || 10||

कठिनतरदामवेष्टनलेखासन्देहदायिनो यस्य ।राजन्ति वलिविभङ्गाः स पातु दामोदरो भवतः ॥ ११॥

kaṭhinataradāmaveṣṭanalekhāsandehadāyino yasya |rājanti valivibhaṅgāḥ sa pātu dāmodaro bhavataḥ || 11||

खिन्नोऽसि मुञ्च शैलं बिभृमो वयमिति वदत्सु शिथिलभुजः ।भरभुग्नविनतबाहुषु गोपेषु हसन्हरिर्जयति ॥ १२॥

khinno'si muñca śailaṃ bibhṛmo vayamiti vadatsu śithilabhujaḥ |bharabhugnavinatabāhuṣu gopeṣu hasanharirjayati || 12||

नीतं नवनवनीतं कियदिति पृष्टो यशोदया कृष्णः ।इयदिति गुरुजनसंसदि करधृतराधापयोधरः पातु ॥ १३॥

nītaṃ navanavanītaṃ kiyaditi pṛṣṭo yaśodayā kṛṣṇaḥ |iyaditi gurujanasaṃsadi karadhṛtarādhāpayodharaḥ pātu || 13||

राधामधुसूदनयोरनुदिनमुपचीयमानस्य ।प्रणयतरोरिव कुसुमं मिथोऽवलोकस्मितं पायात् ॥ १४॥

rādhāmadhusūdanayoranudinamupacīyamānasya |praṇayataroriva kusumaṃ mitho'valokasmitaṃ pāyāt || 14||

श्रुतिमपरे स्मृतिमपरे भारतमपरे भजन्तु भवभीताः ।अहमिह नन्दं वन्दे यस्यालिन्दे परं ब्रह्म ॥ १५॥

śrutimapare smṛtimapare bhāratamapare bhajantu bhavabhītāḥ |ahamiha nandaṃ vande yasyālinde paraṃ brahma || 15||

तप्तं कैर्न तपोभिः फलितं तद्गोपबालानाम् ।लोचनयुगले यासामञ्जनमासीन्निरञ्जनं ब्रह्म ॥ १६॥

taptaṃ kairna tapobhiḥ phalitaṃ tadgopabālānām |locanayugale yāsāmañjanamāsīnnirañjanaṃ brahma || 16||

मदमयमदमयदुरगं यमुनामवतीर्य वीर्यशाली यः ।मम रतिममरतिरस्कृतिशमनपरः स क्रियात्कृष्णः ॥ १७॥

madamayamadamayaduragaṃ yamunāmavatīrya vīryaśālī yaḥ |mama ratimamaratiraskṛtiśamanaparaḥ sa kriyātkṛṣṇaḥ || 17||

स्तनन्धयन्तं जननी मुखाब्जं विलोक्य मन्दस्मितमुज्ज्वलाङ्गम् ।स्पृशन्तमन्यं स्तनमङ्गुलीभिर्वन्दे यशोदाङ्कगतं मुकुन्दम् ॥ १८॥

stanandhayantaṃ jananī mukhābjaṃ vilokya mandasmitamujjvalāṅgam |spṛśantamanyaṃ stanamaṅgulībhirvande yaśodāṅkagataṃ mukundam || 18||

भुजप्रभादण्ड इवोर्ध्वगामी स पातु वः कंसरिपोः कृपाणः ।यः पाञ्चजन्यप्रतिबिम्बभङ्ग्या धाराम्भसः फेनमिव व्यनक्ति ॥ १९॥

bhujaprabhādaṇḍa ivordhvagāmī sa pātu vaḥ kaṃsaripoḥ kṛpāṇaḥ |yaḥ pāñcajanyapratibimbabhaṅgyā dhārāmbhasaḥ phenamiva vyanakti || 19||

विहाय पीयूषरसं मुनीश्वरा ममाङ्घ्रिराजीवरसं पिबन्ति किम् ।इति स्वपादाम्बुजपानकौतुकी स गोपबालः श्रियमातनोतु वः ॥ २०॥

vihāya pīyūṣarasaṃ munīśvarā mamāṅghrirājīvarasaṃ pibanti kim |iti svapādāmbujapānakautukī sa gopabālaḥ śriyamātanotu vaḥ || 20||

विलिख्य सत्याकुचकुम्भसीम्नि पत्रावलिन्यासमिषेण राधाम् ।लीलारविन्देन तया सरोषं पायाद्विटः कोऽप्यभिहन्यमानः ॥ २१॥

vilikhya satyākucakumbhasīmni patrāvalinyāsamiṣeṇa rādhām |līlāravindena tayā saroṣaṃ pāyādviṭaḥ ko'pyabhihanyamānaḥ || 21||

स पातु वो यस्य हतावशेषास्तत्तुल्यवर्णाञ्जनरञ्जितेषु ।लावण्ययुक्तेष्वपि वित्रसन्ति दैत्याः स्वकान्तानयनोत्पलेषु ॥ २२॥

sa pātu vo yasya hatāvaśeṣāstattulyavarṇāñjanarañjiteṣu |lāvaṇyayukteṣvapi vitrasanti daityāḥ svakāntānayanotpaleṣu || 22||

कुञ्चिताधरपुटेन पूरयन्वंशिकां प्रचलदङ्गुलिक्रमः ।मोहयन्निखिलवामलोचनाः पातु कोऽपि नवनीरदच्छविः ॥ २३॥

kuñcitādharapuṭena pūrayanvaṃśikāṃ pracaladaṅgulikramaḥ |mohayannikhilavāmalocanāḥ pātu ko'pi navanīradacchaviḥ || 23||

अतसीकुसुमोपमेयकान्तर्यमुनातीरकदम्बमध्यवर्ती ।नवगोपवधूविनोदशाली वनमाली वितनोतु मङ्गलं वः ॥ २४॥

atasīkusumopameyakāntaryamunātīrakadambamadhyavartī |navagopavadhūvinodaśālī vanamālī vitanotu maṅgalaṃ vaḥ || 24||

गायन्तीनां गोपसीमन्तिनीनां स्फीताकाङ्क्षामक्षिरोलम्बमालाम् ।निश्चाञ्चल्यामात्मवक्त्रारविन्दे कुर्वन्नव्याद्देवकीनन्दनो वः ॥ २५॥

gāyantīnāṃ gopasīmantinīnāṃ sphītākāṅkṣāmakṣirolambamālām |niścāñcalyāmātmavaktrāravinde kurvannavyāddevakīnandano vaḥ || 25||

पुञ्जीभूतं प्रेम गोपाङ्गनानां मूर्तीभूतं भागधेयं यदूनाम् ।एकीभूतं गुप्तवित्तं श्रुतीनां श्यामीभूतं ब्रह्म मे सन्निधत्ताम् ॥ २६॥

puñjībhūtaṃ prema gopāṅganānāṃ mūrtībhūtaṃ bhāgadheyaṃ yadūnām |ekībhūtaṃ guptavittaṃ śrutīnāṃ śyāmībhūtaṃ brahma me sannidhattām || 26||

आनन्दमादधतमायतलोचनानांआनीलमावलितकन्धरमात्तवंशम् ।आपादमामुकुटमाकलितामृतौघंआकारमाकलयताममुमान्तरं नः ॥ २७॥

ānandamādadhatamāyatalocanānāṃānīlamāvalitakandharamāttavaṃśam |āpādamāmukuṭamākalitāmṛtaughaṃākāramākalayatāmamumāntaraṃ naḥ || 27||

त्वां पातु नीलनलिनीदलदामकान्तेःकृष्णस्य पाणिसरसीरुहकोशबन्धः ।राधाकपोलमकरीलिखनेषु योऽयंकर्णावतंसकमलं विपुलीचकार ॥ २८॥

tvāṃ pātu nīlanalinīdaladāmakānteḥkṛṣṇasya pāṇisarasīruhakośabandhaḥ |rādhākapolamakarīlikhaneṣu yo'yaṃkarṇāvataṃsakamalaṃ vipulīcakāra || 28||

उत्फुल्लमानसरसीरुहचारुमध्यनिर्यन्मधुव्रतभरद्युतिहारिणीभिः ।राधाविलोचनकटाक्षपरम्पराभिःदृष्टो हरिस्तव सुखानि तनोतु कामम् ॥ २९॥

utphullamānasarasīruhacārumadhyaniryanmadhuvratabharadyutihāriṇībhiḥ |rādhāvilocanakaṭākṣaparamparābhiḥdṛṣṭo haristava sukhāni tanotu kāmam || 29||

गोवर्धनोद्धरणहृष्टसमस्तगोपनानास्तुतिश्रवणलज्जितमानसस्य ।स्मृत्वा वराहवपुरिन्दुकलाप्रकाशदंष्ट्रोद्धृतक्षिति हरेरवतु स्मितं वः ॥ ३०॥

govardhanoddharaṇahṛṣṭasamastagopanānāstutiśravaṇalajjitamānasasya |smṛtvā varāhavapurindukalāprakāśadaṃṣṭroddhṛtakṣiti hareravatu smitaṃ vaḥ || 30||

अभिनवनवनीतप्रीतमाताम्रवेत्रंविकचनलिनलक्ष्मीस्पर्धि सानन्दवक्त्रम् ।हृदयभवनमध्ये योगिभिर्ध्यानगम्यंनवगगनतमालश्यामलं कञ्चिदीडे ॥ ३१॥

abhinavanavanītaprītamātāmravetraṃvikacanalinalakṣmīspardhi sānandavaktram |hṛdayabhavanamadhye yogibhirdhyānagamyaṃnavagaganatamālaśyāmalaṃ kañcidīḍe || 31||

अभिनवनवनीतस्निग्धमापीतदुग्धंदधिकणपरिदिग्धं मुग्धमङ्गं मुरारेः ।दिशतु भुवनकृच्छ्रच्छेदितापिच्छगुच्छच्छवि नवशिखिपिच्छालाञ्छितं वाञ्छितं वः ॥ ३२॥

abhinavanavanītasnigdhamāpītadugdhaṃdadhikaṇaparidigdhaṃ mugdhamaṅgaṃ murāreḥ |diśatu bhuvanakṛcchraccheditāpicchagucchacchavi navaśikhipicchālāñchitaṃ vāñchitaṃ vaḥ || 32||

कनककलशस्वच्छे राधापयोधरमण्डलेनवजलधरश्यामामात्मद्युतिं प्रतिबिम्बिताम् ।असितसिचयप्रान्तभ्रान्त्या मुहुर्मुहुरुत्क्षिपन्जयति जनितव्रीडाहासप्रियाहसितो हरिः ॥ ३३॥

kanakakalaśasvacche rādhāpayodharamaṇḍalenavajaladharaśyāmāmātmadyutiṃ pratibimbitām |asitasicayaprāntabhrāntyā muhurmuhurutkṣipanjayati janitavrīḍāhāsapriyāhasito hariḥ || 33||

ललितगमना नार्यो राजन्मनोजनितान्तभाःसुरतिसदृशस्ताः सन्मुख्यो भवानपि तद्ब्रुवे ।वनभुवमितो गेहादेको न गच्छतु मां विनेत्यसकृदुदितः पुत्रः पित्रा जयत्यनघो हरिः ॥ ३४॥

lalitagamanā nāryo rājanmanojanitāntabhāḥsuratisadṛśastāḥ sanmukhyo bhavānapi tadbruve |vanabhuvamito gehādeko na gacchatu māṃ vinetyasakṛduditaḥ putraḥ pitrā jayatyanagho hariḥ || 34||

देवः पायात्पयसि विमले यामुने मज्जतीनांयाचन्तीनामनुनयपदैर्वञ्चितान्यंशुकानि ।लज्जालोलैरलसवलितैरुन्मिषत्पञ्चबाणैःगोपस्त्रीणां नयनकुसुमैरञ्चितः केशवो नः ॥ ३५॥

devaḥ pāyātpayasi vimale yāmune majjatīnāṃyācantīnāmanunayapadairvañcitānyaṃśukāni |lajjālolairalasavalitairunmiṣatpañcabāṇaiḥgopastrīṇāṃ nayanakusumairañcitaḥ keśavo naḥ || 35||

वृन्दारण्ये तपनतनयातीरवानीरकुञ्जेगुञ्जन्मञ्जुभ्रमरपटलीकाकलीकेलिभाजि ।आभीराणां मधुरमुरलीनादसम्मोहितानांमध्ये क्रीडन्नवतु नियतं नन्दगोपालबालः ॥ ३६॥

vṛndāraṇye tapanatanayātīravānīrakuñjeguñjanmañjubhramarapaṭalīkākalīkelibhāji |ābhīrāṇāṃ madhuramuralīnādasammohitānāṃmadhye krīḍannavatu niyataṃ nandagopālabālaḥ || 36||

शिरश्छायां कृष्णः क्षणमकृत राधाचरणयोःभुजावल्लिच्छायामियमपि तदीयप्रतिकृतौ ।इति क्रीडाकोपे निभृतमुभयोरप्यनुनयप्रसादौ जीयास्तामपि गुरुसमक्षं स्थितवतोः ॥ ३७॥

śiraśchāyāṃ kṛṣṇaḥ kṣaṇamakṛta rādhācaraṇayoḥbhujāvallicchāyāmiyamapi tadīyapratikṛtau |iti krīḍākope nibhṛtamubhayorapyanunayaprasādau jīyāstāmapi gurusamakṣaṃ sthitavatoḥ || 37||

अवेमव्यापाराकलनमतुरी स्पर्शमचिरा ??दनुन्मीलत्तन्तु प्रकरघटनायासमसकृत् ।विषीदत्पाञ्चाली विपदपनयैकप्रणयिनःपटानां निर्माणं पतगघतिकेतोरवतु वः ॥ ३८॥ ??

avemavyāpārākalanamaturī sparśamacirā ??danunmīlattantu prakaraghaṭanāyāsamasakṛt |viṣīdatpāñcālī vipadapanayaikapraṇayinaḥpaṭānāṃ nirmāṇaṃ patagaghatiketoravatu vaḥ || 38|| ??

कपोले पत्रालीं पुलकिनि विधातुं व्यवसितःस्वयं श्रीराधायाः करकलितवर्तिर्मधुरिपुः ।अभूद्वक्त्रेन्दौ यन्निहितनयनः कम्पितभुजःतदेतत्सामर्थ्यं तदभिनवरूपस्य जयति ॥ ३९॥

kapole patrālīṃ pulakini vidhātuṃ vyavasitaḥsvayaṃ śrīrādhāyāḥ karakalitavartirmadhuripuḥ |abhūdvaktrendau yannihitanayanaḥ kampitabhujaḥtadetatsāmarthyaṃ tadabhinavarūpasya jayati || 39||

संसक्तानिव पातुमौपनिषदव्याहारमाध्वीरसानुन्मार्ष्टुं व्रजसुन्दरीकुचतटीपाटीररेणूनिव ।उन्मीलन्मुरळीनिनादबहुलामोदोपसीदद्गवीजिह्वालीढमलीकवल्लवशिशोः पादाम्बुजं पातु वः ॥ ४०॥

saṃsaktāniva pātumaupaniṣadavyāhāramādhvīrasānunmārṣṭuṃ vrajasundarīkucataṭīpāṭīrareṇūniva |unmīlanmuraḷīninādabahulāmodopasīdadgavījihvālīḍhamalīkavallavaśiśoḥ pādāmbujaṃ pātu vaḥ || 40||

कृष्णो गोरसचौर्यमम्ब कुरुते किं कृष्ण मातः सुरापानं न प्रकरोमि राम किमिदं नाहं परस्त्रीरतः ।किं गोविन्द वदत्यसौ हलधरो मिथ्येति तां व्याहरन्गोपीगोपकदम्बकं विहसयन्मुग्धो मुकुन्दोऽवतु ॥ ४१॥

kṛṣṇo gorasacauryamamba kurute kiṃ kṛṣṇa mātaḥ surāpānaṃ na prakaromi rāma kimidaṃ nāhaṃ parastrīrataḥ |kiṃ govinda vadatyasau haladharo mithyeti tāṃ vyāharangopīgopakadambakaṃ vihasayanmugdho mukundo'vatu || 41||

मातस्तर्णकरक्षणाय यमुनाकच्छं न गच्छाम्यहंकस्माद्वत्स पिनष्टि पीवरकुचद्वन्द्वेन गोपीजनः ।भ्रूसंज्ञाविनिवारितोऽपि बहुशो जल्पन्यशोदाग्रतोगोपीपाणिसरोजमुद्रितमुखो गोपीपतिः पातु वः ॥ ४२॥

mātastarṇakarakṣaṇāya yamunākacchaṃ na gacchāmyahaṃkasmādvatsa pinaṣṭi pīvarakucadvandvena gopījanaḥ |bhrūsaṃjñāvinivārito'pi bahuśo jalpanyaśodāgratogopīpāṇisarojamudritamukho gopīpatiḥ pātu vaḥ || 42||

कासि त्वं वद चौर्यकारिणि कुतः कस्त्वं पुरो यामिकःकिं ब्रूषे मुषितौ सुवर्णकलशौ भूपस्य केन त्वया ।कुत्र स्तः प्रकटौ तवाञ्चलतटे कुत्रेति तत्पश्यतांइत्युक्ते धृतवल्लवीकुचयुगस्त्वां पातु पीताम्बरः ॥ ४३॥

kāsi tvaṃ vada cauryakāriṇi kutaḥ kastvaṃ puro yāmikaḥkiṃ brūṣe muṣitau suvarṇakalaśau bhūpasya kena tvayā |kutra staḥ prakaṭau tavāñcalataṭe kutreti tatpaśyatāṃityukte dhṛtavallavīkucayugastvāṃ pātu pītāmbaraḥ || 43||

कृष्ण त्वं पठ किं पठामि ननु रे शास्त्रं किमु ज्ञायतेतत्त्वं कस्य विभोः स कस्त्रिभुवनाधीशश्च तेनापि किम् ।ज्ञानं भक्तिरथो विरक्तिरनया किं मुक्तिरेवास्तु तेदध्यादीनि भजामि मातुरुदितं वाक्यं हरेः पातु वः ॥ ४४॥

kṛṣṇa tvaṃ paṭha kiṃ paṭhāmi nanu re śāstraṃ kimu jñāyatetattvaṃ kasya vibhoḥ sa kastribhuvanādhīśaśca tenāpi kim |jñānaṃ bhaktiratho viraktiranayā kiṃ muktirevāstu tedadhyādīni bhajāmi māturuditaṃ vākyaṃ hareḥ pātu vaḥ || 44||

कृष्ण त्वं नवयौवनोऽसि चपलाः प्रायेण गोपाङ्गनाःकंसो भूपतिरब्जनालमृदुलग्रीवा वयं गोदुहः ।तद्याचेऽञ्जलिना भवन्तमधुना वृन्दावनं मद्विनामा यासीरिति नन्दगोपवचसा नम्रो हरिःपातु वः ॥ ४५॥

kṛṣṇa tvaṃ navayauvano'si capalāḥ prāyeṇa gopāṅganāḥkaṃso bhūpatirabjanālamṛdulagrīvā vayaṃ goduhaḥ |tadyāce'ñjalinā bhavantamadhunā vṛndāvanaṃ madvināmā yāsīriti nandagopavacasā namro hariḥpātu vaḥ || 45||

कस्त्वं कृष्णमवेहि मां किमिह ते मन्मन्दराशङ्कयायुक्तं तन्नवनीतभाजनपुटे न्यस्तः किमर्थं करः ।कर्तुं तत्र पिपीलिकापनयनं सुप्ताः किमुद्बोधिताबाला वत्सगतिं विवेक्तुमिति सञ्जल्पन्हरिः पातु वः ॥ ४६॥

kastvaṃ kṛṣṇamavehi māṃ kimiha te manmandarāśaṅkayāyuktaṃ tannavanītabhājanapuṭe nyastaḥ kimarthaṃ karaḥ |kartuṃ tatra pipīlikāpanayanaṃ suptāḥ kimudbodhitābālā vatsagatiṃ vivektumiti sañjalpanhariḥ pātu vaḥ || 46||

स्वामी मुग्धतरो वनं घनमिदं बालाऽहमेकाकिनीक्षोणीमावृणुते तमालमलिनच्छाया तमःसंहतिः ।तन्मे सुन्दर कृष्ण मुञ्च सहसा वर्त्मेति गोप्या गिरःश्रुत्वा तां परिरभ्य मन्मथकलासक्तो हरिः पातु वः ॥ ४७॥

svāmī mugdhataro vanaṃ ghanamidaṃ bālā'hamekākinīkṣoṇīmāvṛṇute tamālamalinacchāyā tamaḥsaṃhatiḥ |tanme sundara kṛṣṇa muñca sahasā vartmeti gopyā giraḥśrutvā tāṃ parirabhya manmathakalāsakto hariḥ pātu vaḥ || 47||

मातः किं यदुनाथ देहि चषकं किं तेन पातुं पयःतन्नास्त्यद्य कदास्ति तन्निशि निशा का वान्धकारोदये ।आमील्याक्षियुगं निशाप्युपगता देहीति मातुः पुनःवक्षोजाम्बरकर्षणोद्यतकरः कृष्णः स पुष्णातु नः ॥ ४८॥

mātaḥ kiṃ yadunātha dehi caṣakaṃ kiṃ tena pātuṃ payaḥtannāstyadya kadāsti tanniśi niśā kā vāndhakārodaye |āmīlyākṣiyugaṃ niśāpyupagatā dehīti mātuḥ punaḥvakṣojāmbarakarṣaṇodyatakaraḥ kṛṣṇaḥ sa puṣṇātu naḥ || 48||

अर्धोन्मीलितलोचनस्य पिबतः पर्याप्तमेकं स्तनंसद्यःप्रस्नुतदुग्धदिग्धमपरं हस्तेन सम्मार्जतः ।मात्रा चाङ्गुलिलालितस्य चिबुके स्मेरायमाणे मुखेविष्णोः क्षीरकणाम्बुधामधवला दन्तद्युतिः पातु वः ॥ ४९॥

ardhonmīlitalocanasya pibataḥ paryāptamekaṃ stanaṃsadyaḥprasnutadugdhadigdhamaparaṃ hastena sammārjataḥ |mātrā cāṅgulilālitasya cibuke smerāyamāṇe mukheviṣṇoḥ kṣīrakaṇāmbudhāmadhavalā dantadyutiḥ pātu vaḥ || 49||

गच्छाम्यच्युत दर्शनेन भवतः किं तृप्तिरुत्पद्यतेकिं त्वेवं विजनस्थयोर्हतजनः सम्भावयत्यन्यथा ।इत्यामन्त्रणभङ्गिसूचितवृथाप्रस्थानखेदालसांआश्लिष्यन्पुलकाङ्कुराञ्चितवपुर्गोपीं हरिः पातु वः ॥ ५०॥

gacchāmyacyuta darśanena bhavataḥ kiṃ tṛptirutpadyatekiṃ tvevaṃ vijanasthayorhatajanaḥ sambhāvayatyanyathā |ityāmantraṇabhaṅgisūcitavṛthāprasthānakhedālasāṃāśliṣyanpulakāṅkurāñcitavapurgopīṃ hariḥ pātu vaḥ || 50||

रामो नाम बभूव हुं तदबला सीतेति हुं तौ पितुःवाचा पञ्चवटीवने निवसतस्तामाहरद्रावणः ।कृष्णेनेति पुरातनीं निजकथामाकर्ण्य मात्रेरितांसौमित्रे क्व धनुर्धनुर्धनुरिति प्रोक्ता गिरः पान्तु वः ॥ ५१॥

rāmo nāma babhūva huṃ tadabalā sīteti huṃ tau pituḥvācā pañcavaṭīvane nivasatastāmāharadrāvaṇaḥ |kṛṣṇeneti purātanīṃ nijakathāmākarṇya mātreritāṃsaumitre kva dhanurdhanurdhanuriti proktā giraḥ pāntu vaḥ || 51||

कोऽयं द्वारि हरिः प्रयाह्युपवनं शाखामृगस्यात्र किंकृष्णोऽहं दयिते बिभेमि सुतरां कृष्णादहं वानरात् ।राधेऽहं मधुसूदनो व्रजलतां तामेव पुष्पान्वितांइत्थं निर्वचनीकृतो दयितया ह्रीणो हरिः पातु वः ॥ ५२॥

ko'yaṃ dvāri hariḥ prayāhyupavanaṃ śākhāmṛgasyātra kiṃkṛṣṇo'haṃ dayite bibhemi sutarāṃ kṛṣṇādahaṃ vānarāt |rādhe'haṃ madhusūdano vrajalatāṃ tāmeva puṣpānvitāṃitthaṃ nirvacanīkṛto dayitayā hrīṇo hariḥ pātu vaḥ || 52||

पीठे पीठनिषण्णबालकगले तिष्ठन्सगोपालकोयन्त्रान्तःस्थितदुग्धभाण्डमवभिद्याच्छाद्य घण्टारवम् ।वक्त्रोपान्तकृताञ्जलिः कृतशिरःकम्पं पिबन्यः पयःपायादागतगोपिकानयनयोर्गण्डूषफूत्कारकृत् ॥ ५३॥

pīṭhe pīṭhaniṣaṇṇabālakagale tiṣṭhansagopālakoyantrāntaḥsthitadugdhabhāṇḍamavabhidyācchādya ghaṇṭāravam |vaktropāntakṛtāñjaliḥ kṛtaśiraḥkampaṃ pibanyaḥ payaḥpāyādāgatagopikānayanayorgaṇḍūṣaphūtkārakṛt || 53||

पद्मे त्वन्नयने स्मरामि सततं भावो भवत्कुन्तलेनीले मुह्यति किं करोमि महितैः क्रीतोऽस्मि ते विभ्रमैः ।इत्युत्स्वप्नवचो निशम्य सरुषा निर्भर्त्सितो राधयाकृष्णस्तत्परमेव तद्व्यपदिशन्क्रीडाविटः पातु वः ॥ ५४॥

padme tvannayane smarāmi satataṃ bhāvo bhavatkuntalenīle muhyati kiṃ karomi mahitaiḥ krīto'smi te vibhramaiḥ |ityutsvapnavaco niśamya saruṣā nirbhartsito rādhayākṛṣṇastatparameva tadvyapadiśankrīḍāviṭaḥ pātu vaḥ || 54||

दृष्ट्या केशव गोपरागहृतया किञ्चिन्न दृष्टं मयातेनात्र स्खलितास्मि नाथ पतितां किं नाम नालम्बसे ।एकस्त्वं विषमेषु खिन्नमनसां सर्वाबलानां गतिःगोप्यैवं गदितः सलेशमवताद्गोष्ठे हरिर्वश्चिरम् ॥ ५५॥

dṛṣṭyā keśava goparāgahṛtayā kiñcinna dṛṣṭaṃ mayātenātra skhalitāsmi nātha patitāṃ kiṃ nāma nālambase |ekastvaṃ viṣameṣu khinnamanasāṃ sarvābalānāṃ gatiḥgopyaivaṃ gaditaḥ saleśamavatādgoṣṭhe harirvaściram || 55||

केयं भाग्यवती तवोरसि मणी ब्रूषेऽग्रवर्णं विनाकृत्वास्याः प्रथमं विना क्व सहजो वर्णो मणेस्तादृशः ।स्त्रीरूपं कथमस्य लिङ्गनियमात्पृच्छामि वध्वाकृतिंमुग्धे त्वत्प्रतिबिम्बमित्यपलपन् राधां हरिः पातु वः ॥ ५६॥

keyaṃ bhāgyavatī tavorasi maṇī brūṣe'gravarṇaṃ vinākṛtvāsyāḥ prathamaṃ vinā kva sahajo varṇo maṇestādṛśaḥ |strīrūpaṃ kathamasya liṅganiyamātpṛcchāmi vadhvākṛtiṃmugdhe tvatpratibimbamityapalapan rādhāṃ hariḥ pātu vaḥ || 56||

यां दृष्ट्वा यमुनापिपासुरनिशं व्यूहो गवां गाहतेविद्युत्त्वानिति नीलकण्ठनिवहो यां द्रष्टुमुत्कण्ठते ।उत्तंसाय तमालपल्लवमिति च्छिन्दन्ति यां गोपिकाःकान्तं कालियशासनस्य वपुषः सा पावनी पातु वः ॥ ५७॥

yāṃ dṛṣṭvā yamunāpipāsuraniśaṃ vyūho gavāṃ gāhatevidyuttvāniti nīlakaṇṭhanivaho yāṃ draṣṭumutkaṇṭhate |uttaṃsāya tamālapallavamiti cchindanti yāṃ gopikāḥkāntaṃ kāliyaśāsanasya vapuṣaḥ sā pāvanī pātu vaḥ || 57||

श्रीमद्गोपवधूस्वयङ्ग्रहपरिष्वङ्गेषु तुङ्गस्तनव्यामर्दाद्गलितेऽपि चन्दनरजस्यङ्गे वहन्सौरभम् ।कश्चिज्जागरजातरागनयनद्वन्द्वः प्रभाते श्रियंबिभ्रत्कामपि वेणुनादरसिको जाराग्रणीः पातु वः ॥ ५८॥

śrīmadgopavadhūsvayaṅgrahapariṣvaṅgeṣu tuṅgastanavyāmardādgalite'pi candanarajasyaṅge vahansaurabham |kaścijjāgarajātarāganayanadvandvaḥ prabhāte śriyaṃbibhratkāmapi veṇunādarasiko jārāgraṇīḥ pātu vaḥ || 58||

कण्ठालिङ्गनमङ्गलं घनकुचाभोगोपभोगोत्सवंश्रोणीसङ्गमसौभगं च सततं मत्प्रेयसीनां पुरः ।प्राप्तं कोऽयमितीर्ष्ययेव यमुनाकूले बलाद्यः स्वयंगोपीनामहरद्दुकूलनिचयं कृष्णः स पुष्णातु नः ॥ ५९॥

kaṇṭhāliṅganamaṅgalaṃ ghanakucābhogopabhogotsavaṃśroṇīsaṅgamasaubhagaṃ ca satataṃ matpreyasīnāṃ puraḥ |prāptaṃ ko'yamitīrṣyayeva yamunākūle balādyaḥ svayaṃgopīnāmaharaddukūlanicayaṃ kṛṣṇaḥ sa puṣṇātu naḥ || 59||

कृष्णेनाम्ब गतेन रन्तुमसकृन्मृद्भक्षिता स्वेच्छयासत्यं कृष्ण क एवमाह मुसली मिथ्याम्ब पश्याननम् ।व्यादेहीति विकासिते च वदने दृष्ट्वा समस्तं जगत्माता यस्य जगाम विस्मयपदं पायात्स वः श्रीपतिः ॥ ६०॥

kṛṣṇenāmba gatena rantumasakṛnmṛdbhakṣitā svecchayāsatyaṃ kṛṣṇa ka evamāha musalī mithyāmba paśyānanam |vyādehīti vikāsite ca vadane dṛṣṭvā samastaṃ jagatmātā yasya jagāma vismayapadaṃ pāyātsa vaḥ śrīpatiḥ || 60||

अम्ब श्राम्यसि तिष्ठ गोरसमहं मथ्नामि मन्थानकंप्रालम्ब्य स्थितमीश्वरं सरभसं दीनाननो वासुकिः ।सासूयं कमलालया सुरगणः सानन्दमुद्यद्भयंराहुः प्रैक्षत यं स वोऽस्तु शिवदो गोपालबालो हरिः ॥ ६१॥

amba śrāmyasi tiṣṭha gorasamahaṃ mathnāmi manthānakaṃprālambya sthitamīśvaraṃ sarabhasaṃ dīnānano vāsukiḥ |sāsūyaṃ kamalālayā suragaṇaḥ sānandamudyadbhayaṃrāhuḥ praikṣata yaṃ sa vo'stu śivado gopālabālo hariḥ || 61||

कालिन्द्याः पुलिनेषु केलिकुपितामुत्सृज्य रासे रसंगच्छन्तीमनुगच्छतोऽश्रुकलुषां कंसद्विषो राधिकाम् ।तत्पादप्रतिमानिवेशितपदस्योद्भूतरोमोद्गतेःअक्षुण्णोऽनुनयः प्रसन्नदयितादृष्टस्य पुष्णातु वः ॥ ६२॥

kālindyāḥ pulineṣu kelikupitāmutsṛjya rāse rasaṃgacchantīmanugacchato'śrukaluṣāṃ kaṃsadviṣo rādhikām |tatpādapratimāniveśitapadasyodbhūtaromodgateḥakṣuṇṇo'nunayaḥ prasannadayitādṛṣṭasya puṣṇātu vaḥ || 62||

कंसं ध्वंसयते मुरं तिरयते हंसं तथा हिंसतेबाणं क्षीणयते बकं लघयते पौण्ड्रं तथा लुम्पते ।भौमं क्षामयते बलाद्बलभिदो दर्पं पराकुर्वतेक्लिष्टं शिष्टगणं प्रणम्रमवते कृष्णाय तुभ्यं नमः ॥ ६३॥

kaṃsaṃ dhvaṃsayate muraṃ tirayate haṃsaṃ tathā hiṃsatebāṇaṃ kṣīṇayate bakaṃ laghayate pauṇḍraṃ tathā lumpate |bhaumaṃ kṣāmayate balādbalabhido darpaṃ parākurvatekliṣṭaṃ śiṣṭagaṇaṃ praṇamramavate kṛṣṇāya tubhyaṃ namaḥ || 63||

रासोल्लासभरेण विभ्रमभृतामाभीरवामभ्रुवांअभ्यर्णे परिरभ्य निर्भरमुरः प्रेमान्धया राधया ।साधु त्वद्वदनं सुधामयमिति व्याहृत्य गीतस्तुतिर्व्याजादुद्भटचुम्बितः स्मितमनोहारी हरिः पातु वः ॥ ६४॥

rāsollāsabhareṇa vibhramabhṛtāmābhīravāmabhruvāṃabhyarṇe parirabhya nirbharamuraḥ premāndhayā rādhayā |sādhu tvadvadanaṃ sudhāmayamiti vyāhṛtya gītastutirvyājādudbhaṭacumbitaḥ smitamanohārī hariḥ pātu vaḥ || 64||

साकूतस्मितमाकुलाकुलगलद्धम्मिल्लमुल्लासितभ्रूवल्लीकमलीकदर्शितभुजामूलार्धदृष्टस्तनम् ।गोपीनां निभृतं निरीक्ष्य ललितं काञ्चिच्चिरं चिन्तयन्अन्तर्मुग्धमनोहरो हरतु वः क्लेशं नवः केशवः ॥ ६५॥

sākūtasmitamākulākulagaladdhammillamullāsitabhrūvallīkamalīkadarśitabhujāmūlārdhadṛṣṭastanam |gopīnāṃ nibhṛtaṃ nirīkṣya lalitaṃ kāñcicciraṃ cintayanantarmugdhamanoharo haratu vaḥ kleśaṃ navaḥ keśavaḥ || 65||

तिर्यक्कण्ठविलोलमौलितरलोत्तंसस्य वंशोच्चरद्गीतस्थानकृतावधानललनालक्षैर्न संलक्षिताः ।सम्मुग्धं मधुसूदनस्य मधुरे राधामुखेन्दौ मृदुस्पन्दं पल्लविताश्चिरं ददतु वः क्षेमं कटाक्षोर्मयः ॥ ६६॥

tiryakkaṇṭhavilolamaulitaralottaṃsasya vaṃśoccaradgītasthānakṛtāvadhānalalanālakṣairna saṃlakṣitāḥ |sammugdhaṃ madhusūdanasya madhure rādhāmukhendau mṛduspandaṃ pallavitāściraṃ dadatu vaḥ kṣemaṃ kaṭākṣormayaḥ || 66||

वृष्टिव्याकुलगोकुलावनरसादुद्धृत्य गोवर्धनंबिभ्रद्बल्लववल्लभाभिरधिकानन्दाच्चिरं चुम्बतः ।कन्दर्पेण तदर्पिताधरतटीसिन्दूरमुद्राङ्कितोबाहुर्गोपतनोस्तनोतु भवतां श्रेयांसि कंसद्विषः ॥ ६७॥

vṛṣṭivyākulagokulāvanarasāduddhṛtya govardhanaṃbibhradballavavallabhābhiradhikānandācciraṃ cumbataḥ |kandarpeṇa tadarpitādharataṭīsindūramudrāṅkitobāhurgopatanostanotu bhavatāṃ śreyāṃsi kaṃsadviṣaḥ || 67||

राधामुग्धमुखारविन्दमधुपस्त्रैलोक्यमौलिस्थलीनेपथ्योचितनीलरत्नमवनीभारावतारक्षमः ।स्वच्छन्दव्रजसुन्दरीजनमनस्तोषप्रदोषश्चिरंकंसध्वंसनधूमकेतुरवतु त्वां देवकीनन्दनः ॥ ६८॥

rādhāmugdhamukhāravindamadhupastrailokyamaulisthalīnepathyocitanīlaratnamavanībhārāvatārakṣamaḥ |svacchandavrajasundarījanamanastoṣapradoṣaściraṃkaṃsadhvaṃsanadhūmaketuravatu tvāṃ devakīnandanaḥ || 68||

किं विभ्राम्यसि कृष्णभोगिभवने भाण्डीरभूमीरुहिभ्रातर्यासि न दृष्टिगोचरमितः सानन्दनन्दास्पदम् ।राधाया वचनं तदध्वगमुखान्नन्दान्तिके गोपतोगोविन्दस्य जयन्ति सायमतिथिप्राशस्त्यगर्भा गिरः ॥ ६९॥

kiṃ vibhrāmyasi kṛṣṇabhogibhavane bhāṇḍīrabhūmīruhibhrātaryāsi na dṛṣṭigocaramitaḥ sānandanandāspadam |rādhāyā vacanaṃ tadadhvagamukhānnandāntike gopatogovindasya jayanti sāyamatithiprāśastyagarbhā giraḥ || 69||

सान्द्रानन्दपुरन्दरादिदिविषद्वृन्दैरमन्दादरात्आनम्रैर्मुकुटेन्द्रनीलमणिभिः सन्दर्शितेन्दीवरम् ।स्वच्छन्दं मकरन्दसुन्दरगलन्मन्दाकिनीमेदुरंश्रीगोविन्दपदारविन्दमशुभस्कन्दाय वन्दामहे ॥ ७०॥

sāndrānandapurandarādidiviṣadvṛndairamandādarātānamrairmukuṭendranīlamaṇibhiḥ sandarśitendīvaram |svacchandaṃ makarandasundaragalanmandākinīmeduraṃśrīgovindapadāravindamaśubhaskandāya vandāmahe || 70||

प्रातर्नीलनिचोलमच्युतमुरःसंवीतपीतांशुकंराधायाश्चकितं विलोक्य हसति स्वैरं सखीमण्डले ।व्रीडाचञ्चलमञ्चलं नयनयोराधाय राधाननेस्वादुस्मेरमुखोऽयमस्तु जगदानन्दाय नन्दात्मजः ॥ ७१॥

prātarnīlanicolamacyutamuraḥsaṃvītapītāṃśukaṃrādhāyāścakitaṃ vilokya hasati svairaṃ sakhīmaṇḍale |vrīḍācañcalamañcalaṃ nayanayorādhāya rādhānanesvādusmeramukho'yamastu jagadānandāya nandātmajaḥ || 71||

प्रीतिं वस्तनुतां हरिः कुवलयापीडेन सार्धं रणेराधापीनपयोधरस्मरणकृत्कुम्भेन सम्भेदवान् ।पत्रे बिभ्यति मीलति क्षणमपि क्षिप्रं तदालोकनाद्व्यामोहेन जितं जितं जितमभूद्व्यालोलकोलाहलः ॥ ७२॥

prītiṃ vastanutāṃ hariḥ kuvalayāpīḍena sārdhaṃ raṇerādhāpīnapayodharasmaraṇakṛtkumbhena sambhedavān |patre bibhyati mīlati kṣaṇamapi kṣipraṃ tadālokanādvyāmohena jitaṃ jitaṃ jitamabhūdvyālolakolāhalaḥ || 72||

त्वामप्राप्य मयि स्वयंवरपरां क्षीरोदतीरोदरेशङ्के सुन्दरि कालकूटमपिबन्मूढो मृडानीपतिः ।इत्थं पूर्वकथाभिरन्यमनसो विक्षिप्य वासोऽञ्चलंराधायाः स्तनकोरको परिलसन्नेत्रो हरिः पातु वः ॥ ७३॥

tvāmaprāpya mayi svayaṃvaraparāṃ kṣīrodatīrodareśaṅke sundari kālakūṭamapibanmūḍho mṛḍānīpatiḥ |itthaṃ pūrvakathābhiranyamanaso vikṣipya vāso'ñcalaṃrādhāyāḥ stanakorako parilasannetro hariḥ pātu vaḥ || 73||

वामांसस्थलचुम्बिकुण्डलरुचा जातोत्तरीयच्छविंवंशीगीतिभवस्त्रिभङ्गवपुषं भ्रूलास्यलीलापरम् ।किञ्चित्स्रस्तशिखण्डशेखरमतिस्निग्धालिनीलालकंराधादिप्रमदाशतावृतमहं वन्दे किशोराकृतिम् ॥ ७४॥

vāmāṃsasthalacumbikuṇḍalarucā jātottarīyacchaviṃvaṃśīgītibhavastribhaṅgavapuṣaṃ bhrūlāsyalīlāparam |kiñcitsrastaśikhaṇḍaśekharamatisnigdhālinīlālakaṃrādhādipramadāśatāvṛtamahaṃ vande kiśorākṛtim || 74||

अन्तर्मोहनमौलिघूर्णनवलन्मन्दारविस्रंसनःस्तब्धाकर्षणदृष्टिहर्षणमहामन्त्रः कुरङ्गीदृशाम् ।दृप्यद्दानवदूयमानदिविषद्दुर्वारदुःखापदांभ्रंशः कंसरिपोर्व्यपोहयतु वोऽश्रेयांसि वंशीरवः ॥ ७५॥

antarmohanamaulighūrṇanavalanmandāravisraṃsanaḥstabdhākarṣaṇadṛṣṭiharṣaṇamahāmantraḥ kuraṅgīdṛśām |dṛpyaddānavadūyamānadiviṣaddurvāraduḥkhāpadāṃbhraṃśaḥ kaṃsariporvyapohayatu vo'śreyāṃsi vaṃśīravaḥ || 75||

मौलौ केकिशिखण्डनी मधुरिमाधाराधरे वंशिनीपीनांसे वनमालिनी हृदि लसत्कारुण्यकल्लोलिनी ।श्रोण्यां पीतदुकूलिनी चरणयोर्व्यत्यस्तविन्यासिनीलीला काचन मोहनी विजयते वृन्दावनावासिनी ॥ ७६॥

maulau kekiśikhaṇḍanī madhurimādhārādhare vaṃśinīpīnāṃse vanamālinī hṛdi lasatkāruṇyakallolinī |śroṇyāṃ pītadukūlinī caraṇayorvyatyastavinyāsinīlīlā kācana mohanī vijayate vṛndāvanāvāsinī || 76||

मालाबर्हमनोज्ञकुन्तलभरां वन्यप्रसूनोक्षितांशैलेयागुरुसक्तचित्रतिलकां शश्वन्मनोहारिणीम् ।लीलावेणुरवामृतैकरसिकां लावण्यलक्ष्मीमयींबालां बालतमालनीलवपुषं वन्दे परां देवताम् ॥ ७७॥

mālābarhamanojñakuntalabharāṃ vanyaprasūnokṣitāṃśaileyāgurusaktacitratilakāṃ śaśvanmanohāriṇīm |līlāveṇuravāmṛtaikarasikāṃ lāvaṇyalakṣmīmayīṃbālāṃ bālatamālanīlavapuṣaṃ vande parāṃ devatām || 77||

अंसालम्बितवामकुण्डलधरं मन्दोन्नतभ्रूतलंकिञ्चित्कुञ्चितकोमलाधरपुटं साचिप्रसारीक्षणम् ।आलोलाङ्गुलिपल्लवैर्मुरलिकामापूरयन्तं मुदामूले कल्पतरोस्त्रिभङ्गललितं ध्याये जगन्मोहनम् ॥ ७५॥

aṃsālambitavāmakuṇḍaladharaṃ mandonnatabhrūtalaṃkiñcitkuñcitakomalādharapuṭaṃ sāciprasārīkṣaṇam |ālolāṅgulipallavairmuralikāmāpūrayantaṃ mudāmūle kalpatarostribhaṅgalalitaṃ dhyāye jaganmohanam || 75||

कस्तूरीतिलकं ललाटफलके वक्षःस्थले कौस्तुभंनासाग्रे नवमौक्तिकं करतले वेणुं करे कङ्कणम् ।सर्वाङ्गे हरिचन्दनं सुविमलं कण्ठे च मुक्तावलींबिभ्रत्स्त्रीपरिवेष्टितो विजयते गोपालचूडामणिः ॥ ७६॥

kastūrītilakaṃ lalāṭaphalake vakṣaḥsthale kaustubhaṃnāsāgre navamauktikaṃ karatale veṇuṃ kare kaṅkaṇam |sarvāṅge haricandanaṃ suvimalaṃ kaṇṭhe ca muktāvalīṃbibhratstrīpariveṣṭito vijayate gopālacūḍāmaṇiḥ || 76||

कालिन्दीपुलिनोदरेषु मुसली यावद्गतः क्रीडितुंतावत्कर्बुरिकापयः पिब हरे वर्धिष्यते ते शिखा ।इत्थं बालतया प्रतारणपराः श्रुत्वा यशोदागिरःपायाद्वः स्वशिखां स्पृशन्प्रमुदितः क्षीरेऽर्धपीते हरिः ॥ ७७॥

kālindīpulinodareṣu musalī yāvadgataḥ krīḍituṃtāvatkarburikāpayaḥ piba hare vardhiṣyate te śikhā |itthaṃ bālatayā pratāraṇaparāḥ śrutvā yaśodāgiraḥpāyādvaḥ svaśikhāṃ spṛśanpramuditaḥ kṣīre'rdhapīte hariḥ || 77||

आनन्देन यशोदया समदनं गोपाङ्गनाभिश्चिरंसाशङ्कं बलविद्विषा सकुसुमं सिद्धैः पृथिव्याकुलम् ।सेर्ष्यं गोपकुमारकैः सकरुणं पौरैः सुरैः सस्मतंयो दृष्टः स पुनातु वो मधुरिपुः प्रोत्क्षिप्तगोवर्धनः ॥ ७८॥

ānandena yaśodayā samadanaṃ gopāṅganābhiściraṃsāśaṅkaṃ balavidviṣā sakusumaṃ siddhaiḥ pṛthivyākulam |serṣyaṃ gopakumārakaiḥ sakaruṇaṃ pauraiḥ suraiḥ sasmataṃyo dṛṣṭaḥ sa punātu vo madhuripuḥ protkṣiptagovardhanaḥ || 78||

राधामोहनमन्दिरं जिगमिषोश्चन्द्रावलीमन्दिरात्राधे क्षेममिति प्रियस्य वचनं श्रुत्वाऽऽह चन्द्रावली ।क्षेमं कंस ततः प्रियः प्रमुदितः कंसः क्व दृष्टस्त्वयाराधा क्वेति तयोः प्रसन्नमनसोर्हासोद्गमः पातु वः ॥ ७९॥

rādhāmohanamandiraṃ jigamiṣoścandrāvalīmandirātrādhe kṣemamiti priyasya vacanaṃ śrutvā''ha candrāvalī |kṣemaṃ kaṃsa tataḥ priyaḥ pramuditaḥ kaṃsaḥ kva dṛṣṭastvayārādhā kveti tayoḥ prasannamanasorhāsodgamaḥ pātu vaḥ || 79||

दृष्टः क्वापि स केशवो व्रजवधूमादाय काञ्चिद्गतःसर्वा एव हि वञ्चिताः खलु वयं सोऽन्वेषणीयो यदि ।द्वे द्वे गच्छत इत्युदीर्य सहसा राधां गृहीत्वा करेगोपीवेषधरो निकुञ्जभवनं प्राप्तो हरिः पातु वः ॥ ८०॥

dṛṣṭaḥ kvāpi sa keśavo vrajavadhūmādāya kāñcidgataḥsarvā eva hi vañcitāḥ khalu vayaṃ so'nveṣaṇīyo yadi |dve dve gacchata ityudīrya sahasā rādhāṃ gṛhītvā karegopīveṣadharo nikuñjabhavanaṃ prāpto hariḥ pātu vaḥ || 80||

किं युक्तं बत मामनन्यमनसं वक्षःस्थलस्थायिनींभक्तामप्यवधूय कर्तुमधुना कान्तासहस्रं तव ।इत्युक्त्वा फणभृत्फणामणिगतां स्वामेव मत्वा तनुंनिद्राच्छेदकरं हरेरवतु वो लक्ष्म्या विलक्षस्मितम् ॥ ८१॥

kiṃ yuktaṃ bata māmananyamanasaṃ vakṣaḥsthalasthāyinīṃbhaktāmapyavadhūya kartumadhunā kāntāsahasraṃ tava |ityuktvā phaṇabhṛtphaṇāmaṇigatāṃ svāmeva matvā tanuṃnidrācchedakaraṃ hareravatu vo lakṣmyā vilakṣasmitam || 81||

स्वप्नासादितदर्शनामनुनयन्प्राणेश्वरीमादरात्अंसेऽस्मिन्पतितैरपाङ्गवलितैर्यद्बोधितोऽप्यश्रुभिः ।प्रत्याय्यस्त्वमतो मया ननु हरे कोऽयं क्रमव्यत्ययःपातु त्वां व्रजयोषितेत्यभिहितं लज्जाकरं शार्ङ्गिणः ॥ ८२॥

svapnāsāditadarśanāmanunayanprāṇeśvarīmādarātaṃse'sminpatitairapāṅgavalitairyadbodhito'pyaśrubhiḥ |pratyāyyastvamato mayā nanu hare ko'yaṃ kramavyatyayaḥpātu tvāṃ vrajayoṣitetyabhihitaṃ lajjākaraṃ śārṅgiṇaḥ || 82||

अस्मिन्कुञ्जे विनापि प्रचलति पवनाद्वर्तते कोऽपि नूनंपश्यामः किं न गत्वेत्यनुसरति गणे भीतभीतेऽर्भकाणाम् ।तस्मिन् राधासखो वः सुखयतु विलसल्लीलया कैटभारिःव्यातन्वानो मृगारिप्रबलघुरघुरारावरौद्रान्निनादान् ॥ ८३॥

asminkuñje vināpi pracalati pavanādvartate ko'pi nūnaṃpaśyāmaḥ kiṃ na gatvetyanusarati gaṇe bhītabhīte'rbhakāṇām |tasmin rādhāsakho vaḥ sukhayatu vilasallīlayā kaiṭabhāriḥvyātanvāno mṛgāriprabalaghuraghurārāvaraudrānninādān || 83||

अङ्गुल्या कः कपाटं प्रहरति कुटिले माधवः किं वसन्तोनो चक्री किं कुलालो नहि धरणिधरः किं द्विजिह्वः फणीन्द्रः ।नाहं घोराहिमर्दी किमुत खगपतिर्नो हरिः किं कपीन्द्रइत्येवं सत्यभामाप्रतिवचनजितः पातु वश्चक्रपाणिः ॥ ८४॥

aṅgulyā kaḥ kapāṭaṃ praharati kuṭile mādhavaḥ kiṃ vasantono cakrī kiṃ kulālo nahi dharaṇidharaḥ kiṃ dvijihvaḥ phaṇīndraḥ |nāhaṃ ghorāhimardī kimuta khagapatirno hariḥ kiṃ kapīndraityevaṃ satyabhāmāprativacanajitaḥ pātu vaścakrapāṇiḥ || 84||

वृन्दारण्ये चरन्ती विभुरपि सततम्भूर्भुवःस्वः सृजन्तीनन्दोद्भूताऽप्यनादिः शिशुरपि निगमैर्लक्षिता वीक्षितापि ।विद्युल्लेखावनद्धोन्नमदमलमहाम्भोदसच्छायकायामाया पायादपायादविदितमहिमा कापि पैताम्बरी वः ॥ ८५॥

vṛndāraṇye carantī vibhurapi satatambhūrbhuvaḥsvaḥ sṛjantīnandodbhūtā'pyanādiḥ śiśurapi nigamairlakṣitā vīkṣitāpi |vidyullekhāvanaddhonnamadamalamahāmbhodasacchāyakāyāmāyā pāyādapāyādaviditamahimā kāpi paitāmbarī vaḥ || 85||

नामोदस्ताखिलामोदमनियमयुजां यः प्रकामोदवाहश्यामो दर्पाढ्यधामोदयमिलितयशोधारया मोदते यः ।वामोदन्यासदामोदरतरलदृशां दत्तकामोदयो यःसामोदः श्रीललामो दलयतु दुरितं सोऽत्र दामोदरो वः ॥ ८६॥

nāmodastākhilāmodamaniyamayujāṃ yaḥ prakāmodavāhaśyāmo darpāḍhyadhāmodayamilitayaśodhārayā modate yaḥ |vāmodanyāsadāmodarataraladṛśāṃ dattakāmodayo yaḥsāmodaḥ śrīlalāmo dalayatu duritaṃ so'tra dāmodaro vaḥ || 86||

मल्लैः शैलेन्द्रकल्पः शिशुरखिलजनैः पुष्पचापोऽङ्गनाभिःगोपैस्तु प्राकृतात्मा दिवि कुलिशभृता विश्वकायोऽप्रमेयः ।क्रुद्धः कंसेन कालो भयचकितदृशा योगिभिर्ध्येयमूर्तिःदृष्टो रङ्गावतारे हरिरमरजनानन्दकृत्पातु युष्मान् ॥ ८७॥

mallaiḥ śailendrakalpaḥ śiśurakhilajanaiḥ puṣpacāpo'ṅganābhiḥgopaistu prākṛtātmā divi kuliśabhṛtā viśvakāyo'prameyaḥ |kruddhaḥ kaṃsena kālo bhayacakitadṛśā yogibhirdhyeyamūrtiḥdṛṣṭo raṅgāvatāre hariramarajanānandakṛtpātu yuṣmān || 87||

जयश्रीविन्यस्तैर्महित इव मन्दारकुसुमैःस्वयं सिन्दूरेण द्विपरणमुदा मुद्रित इव ।भुजापीडक्रीडाहतकुवलयापीडकरिणःप्रकीर्णासृग्बिन्दुर्जयति भुजदण्डो मुरजितः ॥ ८८॥

jayaśrīvinyastairmahita iva mandārakusumaiḥsvayaṃ sindūreṇa dviparaṇamudā mudrita iva |bhujāpīḍakrīḍāhatakuvalayāpīḍakariṇaḥprakīrṇāsṛgbindurjayati bhujadaṇḍo murajitaḥ || 88||

सुपर्णः स्वर्णाद्रौ रचितमणिशृङ्गे जलधिजामुखाम्भोजे भृङ्गो निगमविलसत्पञ्जरशुकः ।त्रिलोकीकस्तूरितिलककमनीयो व्रजवधूविहारी श्रीकृष्णो दिशतु भवतां शर्म सततम् ॥ ८९॥

suparṇaḥ svarṇādrau racitamaṇiśṛṅge jaladhijāmukhāmbhoje bhṛṅgo nigamavilasatpañjaraśukaḥ |trilokīkastūritilakakamanīyo vrajavadhūvihārī śrīkṛṣṇo diśatu bhavatāṃ śarma satatam || 89||

क्व यासि खलु चौरिके प्रमुषितं स्फुटं दृश्यतेद्वितीयमिह मामकं वहसि कन्दुकं कञ्चुके ।त्यजेति नवगोपिकाकुचयुगं प्रमथ्नन्बलात्लसत्पुलकपञ्जरो जयति गोकुले केशवः ॥ ९०॥

kva yāsi khalu caurike pramuṣitaṃ sphuṭaṃ dṛśyatedvitīyamiha māmakaṃ vahasi kandukaṃ kañcuke |tyajeti navagopikākucayugaṃ pramathnanbalātlasatpulakapañjaro jayati gokule keśavaḥ || 90||

मेघैर्मेदुरमम्बरं वनभुवः श्यामास्तमालद्रुमैःनक्तं भीरुरयं त्वमेव तदिमं राधे गृहं प्रापय ।इत्थं नन्दनिदेशतश्चलितयोः प्रत्यध्वकुञ्जद्रुमंराधामाधवयोर्जयन्ति यमुनाकूले रहःकेलयः ॥ ९१॥

meghairmeduramambaraṃ vanabhuvaḥ śyāmāstamāladrumaiḥnaktaṃ bhīrurayaṃ tvameva tadimaṃ rādhe gṛhaṃ prāpaya |itthaṃ nandanideśataścalitayoḥ pratyadhvakuñjadrumaṃrādhāmādhavayorjayanti yamunākūle rahaḥkelayaḥ || 91||

कौन्तेयस्य सहायतां करुणया गत्वा विनीतात्मनोयेनोल्लङ्घितसत्पथः कुरुपतिश्चक्रे कृतान्तातिथिः ।त्रैलोक्यस्थितिसूत्रधारतिलको देवः सदा सम्पदेसाधूनामसुराधिनाथमथनः स्ताद्देवकीनन्दनः ॥ ९२॥

kaunteyasya sahāyatāṃ karuṇayā gatvā vinītātmanoyenollaṅghitasatpathaḥ kurupatiścakre kṛtāntātithiḥ |trailokyasthitisūtradhāratilako devaḥ sadā sampadesādhūnāmasurādhināthamathanaḥ stāddevakīnandanaḥ || 92||

आताम्रे नयने स्फुरन्कुचभरः श्वासो न विश्राम्यसिस्वेदाम्भःकणदन्तुरं तव मुखं हेतस्तु नो लक्ष्यते ।धिक्को वेद मनः स्त्रिया इति गिरा रुष्टां प्रियां भीषयन्तस्यास्तत्क्षणकातरेक्षणपरिस्पृष्टो हरिः पातु वः ॥ ९३॥

ātāmre nayane sphurankucabharaḥ śvāso na viśrāmyasisvedāmbhaḥkaṇadanturaṃ tava mukhaṃ hetastu no lakṣyate |dhikko veda manaḥ striyā iti girā ruṣṭāṃ priyāṃ bhīṣayantasyāstatkṣaṇakātarekṣaṇaparispṛṣṭo hariḥ pātu vaḥ || 93||

इति श्रीकृष्णस्तुतिः समाप्ता ।

iti śrīkṛṣṇastutiḥ samāptā |