कृष्णस्तुतिः (देवविरचिता) Shri Krishnastutihdeva

देवकृतानताः स्म ते नाथ पदारविन्दं बुद्धीन्द्रियप्राणमनोवचोभिः ।यच्चिन्त्यतेऽन्तर्हृदि भावयुक्तैर्मुमुक्षुभिः कर्ममयोरुपाशात् ॥ १॥

devakṛtānatāḥ sma te nātha padāravindaṃ buddhīndriyaprāṇamanovacobhiḥ |yaccintyate'ntarhṛdi bhāvayuktairmumukṣubhiḥ karmamayorupāśāt || 1||

त्वं मायया त्रिगुणयाऽऽत्मनि दुर्विभाव्यंव्यक्तं सृजस्यवसि लुम्पसि तद्गुणस्थः ।नैतैर्भवानजित कर्मभिरज्यते वैयत्स्वे सुखेऽव्यवहितेऽभिरतोऽनवद्यः ॥ २॥

tvaṃ māyayā triguṇayā''tmani durvibhāvyaṃvyaktaṃ sṛjasyavasi lumpasi tadguṇasthaḥ |naitairbhavānajita karmabhirajyate vaiyatsve sukhe'vyavahite'bhirato'navadyaḥ || 2||

शुद्धिर्नृणां न तु तथेड्य दुराशयानांविद्याश्रुताध्ययनदानतपःक्रियाभिः ।सत्त्वात्मनामृषभ ते यशसि प्रवृद्धसच्छ्रद्धया श्रवणसम्भृतया यथा स्यात् ॥ ३॥

śuddhirnṛṇāṃ na tu tatheḍya durāśayānāṃvidyāśrutādhyayanadānatapaḥkriyābhiḥ |sattvātmanāmṛṣabha te yaśasi pravṛddhasacchraddhayā śravaṇasambhṛtayā yathā syāt || 3||

स्यान्नस्तवाङ्घ्रिरशुभाशयधूमकेतुःक्षेमाय यो मुनिभिरार्द्रहृदोह्यमानः ।यः सात्त्वतैः समविभूतय आत्मवद्भिःव्यूहेऽर्चितः सवनशः स्वरतिक्रमाय ॥ ४॥

syānnastavāṅghriraśubhāśayadhūmaketuḥkṣemāya yo munibhirārdrahṛdohyamānaḥ |yaḥ sāttvataiḥ samavibhūtaya ātmavadbhiḥvyūhe'rcitaḥ savanaśaḥ svaratikramāya || 4||

यश्चिन्त्यते प्रयतपाणिभिरध्वराग्नौत्रय्या निरुक्तविधिनेश हविर्गृहीत्वा ।अध्यात्मयोग उत योगिभिरात्ममायांजिज्ञासुभिः परमभागवतैः परीष्टः ॥ ५॥

yaścintyate prayatapāṇibhiradhvarāgnautrayyā niruktavidhineśa havirgṛhītvā |adhyātmayoga uta yogibhirātmamāyāṃjijñāsubhiḥ paramabhāgavataiḥ parīṣṭaḥ || 5||

पर्युष्टया तव विभो वनमालयेयंसंस्पर्धिनी भगवती प्रतिपत्निवच्छ्रीः ।यः सुप्रणीतममुयार्हणमाददन्नोभूयात्सदाङ्घ्रिरशुभाशयधूमकेतुः ॥ ६॥

paryuṣṭayā tava vibho vanamālayeyaṃsaṃspardhinī bhagavatī pratipatnivacchrīḥ |yaḥ supraṇītamamuyārhaṇamādadannobhūyātsadāṅghriraśubhāśayadhūmaketuḥ || 6||

केतुस्त्रिविक्रमयुतस्त्रिपतत्पताकोयस्ते भयाभयकरोऽसुरदेवचम्वोः ।स्वर्गाय साधुषु खलेष्वितराय भूमन्पादः पुनातु भगवन् भजतामघं नः ॥ ७॥

ketustrivikramayutastripatatpatākoyaste bhayābhayakaro'suradevacamvoḥ |svargāya sādhuṣu khaleṣvitarāya bhūmanpādaḥ punātu bhagavan bhajatāmaghaṃ naḥ || 7||

नस्योतगाव इव यस्य वशे भवन्तिब्रह्मादयस्तनुभृतो मिथुरर्द्यमानाः ।कालस्य ते प्रकृतिपूरुषयोः परस्यशं नस्तनोतु चरणः पुरुषोत्तमस्य ॥ ८॥

nasyotagāva iva yasya vaśe bhavantibrahmādayastanubhṛto mithurardyamānāḥ |kālasya te prakṛtipūruṣayoḥ parasyaśaṃ nastanotu caraṇaḥ puruṣottamasya || 8||

अस्यासि हेतुरुदयस्थितिसंयमानांअव्यक्तजीवमहतामपि कालमाहुः ।सोऽयं त्रिणाभिरखिलापचये प्रवृत्तःकालो गभीररय उत्तमपूरुषस्त्वम् ॥ ९॥

asyāsi heturudayasthitisaṃyamānāṃavyaktajīvamahatāmapi kālamāhuḥ |so'yaṃ triṇābhirakhilāpacaye pravṛttaḥkālo gabhīraraya uttamapūruṣastvam || 9||

त्वत्तः पुमान् समधिगम्य यया स्ववीर्यंधत्ते महान्तमिव गर्भममोघवीर्यः ।सोऽयं तयानुगत आत्मन आण्डकोशंहैमं ससर्ज बहिरावरणैरुपेतम् ॥ १०॥

tvattaḥ pumān samadhigamya yayā svavīryaṃdhatte mahāntamiva garbhamamoghavīryaḥ |so'yaṃ tayānugata ātmana āṇḍakośaṃhaimaṃ sasarja bahirāvaraṇairupetam || 10||

तत्तस्थुषश्च जगतश्च भवानधीशोयन्माययोत्थगुणविक्रिययोपनीतान् ।अर्थाञ्जुषन्नपि हृषीकपते न लिप्तोयेऽन्ये स्वतः परिहृतादपि बिभ्यति स्म ॥ ११॥

tattasthuṣaśca jagataśca bhavānadhīśoyanmāyayotthaguṇavikriyayopanītān |arthāñjuṣannapi hṛṣīkapate na liptoye'nye svataḥ parihṛtādapi bibhyati sma || 11||

स्मायावलोकलवदर्शितभावहारिभ्रूमण्डलप्रहितसौरतमन्त्रशौण्डैः ।पत्न्यस्तु षोडशसहस्रमनङ्गबाणैःयस्येन्द्रयं विमथितुं करणैर्न विभ्व्यः ॥ १२॥

smāyāvalokalavadarśitabhāvahāribhrūmaṇḍalaprahitasauratamantraśauṇḍaiḥ |patnyastu ṣoḍaśasahasramanaṅgabāṇaiḥyasyendrayaṃ vimathituṃ karaṇairna vibhvyaḥ || 12||

विभ्व्यस्तवामृतकथोदवहास्त्रिलोक्याःपादावनेजसरितः शमलानि हन्तुम् ।आनुश्रवं श्रुतिभिरङ्घ्रिजमङ्गसङ्गैःतीर्थद्वयं शुचिषदस्त उपस्पृशन्ति ॥ १३॥

vibhvyastavāmṛtakathodavahāstrilokyāḥpādāvanejasaritaḥ śamalāni hantum |ānuśravaṃ śrutibhiraṅghrijamaṅgasaṅgaiḥtīrthadvayaṃ śuciṣadasta upaspṛśanti || 13||

इति देवकृता श्रीकृष्णस्तुतिः समाप्ता ।श्लोकस्।

iti devakṛtā śrīkṛṣṇastutiḥ samāptā |ślokas|