कृष्णचारित्रमञ्जरी Shri Krishnacharitra Manjari

विष्णुर्ब्रह्मादिदेवैः क्षितिभरहरणे प्रार्थितः प्रादुरासीद्देवक्यां नन्दनन्दी शिशुवधविहितां पूतनां यो जघान ।उत्थानौत्सुक्यकाले रथचरणगतं चासुरं पादघातैश्चक्रावर्तं च मात्रा गुरुरिति निहितो भूतले सोऽवतान्माम् ॥ १॥

viṣṇurbrahmādidevaiḥ kṣitibharaharaṇe prārthitaḥ prādurāsīddevakyāṃ nandanandī śiśuvadhavihitāṃ pūtanāṃ yo jaghāna |utthānautsukyakāle rathacaraṇagataṃ cāsuraṃ pādaghātaiścakrāvartaṃ ca mātrā gururiti nihito bhūtale so'vatānmām || 1||

यो मातुर्जृम्भमाणो जगदिदमखिलं दर्शयन्नङ्करूढोगर्गेणाचीर्णनामा कृतरुचिरमहाबाललीलो वयस्यैः ।गोपीगेहेषु भाण्डस्थितमुरुदयया क्षीरदध्यादि मुष्णन्मृन्ना भक्षीति मातुः स्ववदनगजगद्भासयन् भासतां मे ॥ २॥

yo māturjṛmbhamāṇo jagadidamakhilaṃ darśayannaṅkarūḍhogargeṇācīrṇanāmā kṛtaruciramahābālalīlo vayasyaiḥ |gopīgeheṣu bhāṇḍasthitamurudayayā kṣīradadhyādi muṣṇanmṛnnā bhakṣīti mātuḥ svavadanagajagadbhāsayan bhāsatāṃ me || 2||

दध्नोमत्रस्य भङ्गादुपगमितरुषा नन्दपत्न्याऽथ बद्धःकृच्छ्रेणोलूखले यो धनपतितनयौ मोचयामास शापात् ।नन्दाद्यैः प्राप्य वृन्दावनमिह रमयन् वेणुनादादिभिर्योवत्सान्पान्वत्सरूपं क्रतुभुगरिमथो पोथयन्सोऽवतान्माम् ॥ ३॥

dadhnomatrasya bhaṅgādupagamitaruṣā nandapatnyā'tha baddhaḥkṛcchreṇolūkhale yo dhanapatitanayau mocayāmāsa śāpāt |nandādyaiḥ prāpya vṛndāvanamiha ramayan veṇunādādibhiryovatsānpānvatsarūpaṃ kratubhugarimatho pothayanso'vatānmām || 3||

रक्षन् वत्सान्वयस्यैर्बकमभिनदथो तिग्मतुण्डे गृहीत्वाप्रीतिं कर्तुं सखीनां खरमपि बलतो घातयन् कालियाहिम् ।उन्मथ्योद्वास्य कृष्णामतिविमलजलां यो व्यधाद्दाववह्निंसुप्तानावृत्य गोष्ठे स्थितमपिबदसौ दुष्टवृक्षच्चिदव्यात् ॥ ४॥

rakṣan vatsānvayasyairbakamabhinadatho tigmatuṇḍe gṛhītvāprītiṃ kartuṃ sakhīnāṃ kharamapi balato ghātayan kāliyāhim |unmathyodvāsya kṛṣṇāmativimalajalāṃ yo vyadhāddāvavahniṃsuptānāvṛtya goṣṭhe sthitamapibadasau duṣṭavṛkṣaccidavyāt || 4||

दुर्गारण्यप्रवेशाच्च्युतनिजसरणीन् गोगणानाह्वयद्योदावाग्निं तत्र पीत्वा समपुषदनुगान् गोपकानाविषिण्णान् ।गोभिर्गोपैः परितः सरिदुदकतटस्थोपले भोज्यमन्नंभुक्त्वा वेणोर्निनादाद्व्रजगतवनिताचित्तहारी स माऽव्यात् ॥ ५॥

durgāraṇyapraveśāccyutanijasaraṇīn gogaṇānāhvayadyodāvāgniṃ tatra pītvā samapuṣadanugān gopakānāviṣiṇṇān |gobhirgopaiḥ paritaḥ saridudakataṭasthopale bhojyamannaṃbhuktvā veṇorninādādvrajagatavanitācittahārī sa mā'vyāt || 5||

कृष्णोऽस्माकं पतिः स्यादिति कृततपसां मज्जने गोपिकानांनग्नानां वस्त्रदाता द्विजवरवनितानीतमन्नं समश्नन् ।श्रान्तैर्गोपैः समं यो बलमथनबलावाहृतेऽस्मिन् सवृष्टौप्रोद्ध्रुत्याहार्यवर्यं निजजनमखिलं पालयन् पात्वसौ माम् ॥ ६॥

kṛṣṇo'smākaṃ patiḥ syāditi kṛtatapasāṃ majjane gopikānāṃnagnānāṃ vastradātā dvijavaravanitānītamannaṃ samaśnan |śrāntairgopaiḥ samaṃ yo balamathanabalāvāhṛte'smin savṛṣṭauproddhrutyāhāryavaryaṃ nijajanamakhilaṃ pālayan pātvasau mām || 6||

गोविन्दाख्योऽथ तातं जलपतिहृतमानीय लोकं स्वकीयंयः कालिन्द्या निशायामरमयदमलज्योत्स्नया दीपितायाम् ।नन्दादीनां प्रदर्श्य व्रजगतवनितागानकृष्टार्तचित्ताःचार्वङ्गीर्नर्मवाक्यैः स्तनभरनमिताः प्रीणयन् प्रीयतां नः ॥ ७॥

govindākhyo'tha tātaṃ jalapatihṛtamānīya lokaṃ svakīyaṃyaḥ kālindyā niśāyāmaramayadamalajyotsnayā dīpitāyām |nandādīnāṃ pradarśya vrajagatavanitāgānakṛṣṭārtacittāḥcārvaṅgīrnarmavākyaiḥ stanabharanamitāḥ prīṇayan prīyatāṃ naḥ || 7||

अन्तर्धत्ते स्म तासां मदहरणकृते त्वेकया क्रीडमानःस्वस्कन्धारोहणाद्यैः पुनरपि विहितो गर्वशान्त्यै मृगाक्ष्याः ।खिन्नानां गोपिकानां बहुविधनुतिभिर्यो वहन् प्रीतिमाविःप्राप्तो रासोत्सवेन न्यरमयदबलाः प्रीयतां मे हरिः सः ॥ ८॥

antardhatte sma tāsāṃ madaharaṇakṛte tvekayā krīḍamānaḥsvaskandhārohaṇādyaiḥ punarapi vihito garvaśāntyai mṛgākṣyāḥ |khinnānāṃ gopikānāṃ bahuvidhanutibhiryo vahan prītimāviḥprāpto rāsotsavena nyaramayadabalāḥ prīyatāṃ me hariḥ saḥ || 8||

हत्वा यः शङ्खचूडं मणिमथ समदादग्रजायार्तगोपीगीतानेकस्वलीलो हतवृषभमहापूर्वदेवोऽमरेड्यः ।केशिप्राणापहारी सुरमुनिवदनप्रार्थिताशेषकृत्योहत्वा पुत्रं मयस्य स्वजनमपिहितं मोचयन् मोक्षदः स्यात् ॥ ९॥

hatvā yaḥ śaṅkhacūḍaṃ maṇimatha samadādagrajāyārtagopīgītānekasvalīlo hatavṛṣabhamahāpūrvadevo'mareḍyaḥ |keśiprāṇāpahārī suramunivadanaprārthitāśeṣakṛtyohatvā putraṃ mayasya svajanamapihitaṃ mocayan mokṣadaḥ syāt || 9||

अक्रूराकारितो यान् व्रजयुवतिजनान्सान्त्वयित्वाऽभितप्तान्स्वं रूपं मज्जतेऽस्मै विलसितमहिगं दर्शयंस्तेन वन्द्यः ।यो गत्वा कंसधानीं हृतरजकशिराश्चारुवेषः सुदाम्नःप्रीतिं कुर्वंस्त्रिवक्रां व्यतनुत रुचिरां पौरमह्योऽवतात्सः ॥ १०॥

akrūrākārito yān vrajayuvatijanānsāntvayitvā'bhitaptānsvaṃ rūpaṃ majjate'smai vilasitamahigaṃ darśayaṃstena vandyaḥ |yo gatvā kaṃsadhānīṃ hṛtarajakaśirāścāruveṣaḥ sudāmnaḥprītiṃ kurvaṃstrivakrāṃ vyatanuta rucirāṃ pauramahyo'vatātsaḥ || 10||

शार्वं भङ्क्त्वा धनुर्यो बलमपि धनुषो रक्षकं कुञ्जरं तंमल्लांश्चाणूरपूर्वानपि सहसहजो मर्दयन्स्तुङ्गमञ्चात् ।भोजेशं पातयित्वा व्यसुमकृत निजान् नन्दयन् प्राप्य गर्गात्द्वैजं संस्कारमाप्तो गुरुमथ विदिताशेषविद्योऽवतान्नः ॥ ११॥

śārvaṃ bhaṅktvā dhanuryo balamapi dhanuṣo rakṣakaṃ kuñjaraṃ taṃmallāṃścāṇūrapūrvānapi sahasahajo mardayanstuṅgamañcāt |bhojeśaṃ pātayitvā vyasumakṛta nijān nandayan prāpya gargātdvaijaṃ saṃskāramāpto gurumatha viditāśeṣavidyo'vatānnaḥ || 11||

दत्वा पुत्रं प्रवक्त्रे प्रतिगतमधुरः सान्त्वयन्नुद्धवास्याद्गोष्टस्थान् नन्दपूर्वानरमयदबलां प्रीतिकृद्यः शुभस्य ।अक्रूरस्याथ तेन प्रतिविदितपृथापुत्रकृत्यो जरायाःसूनुं निर्भिन्नसेनं व्यतनुत बहुशो विद्रुतं नः स पायात् ॥ १२॥

datvā putraṃ pravaktre pratigatamadhuraḥ sāntvayannuddhavāsyādgoṣṭasthān nandapūrvānaramayadabalāṃ prītikṛdyaḥ śubhasya |akrūrasyātha tena pratividitapṛthāputrakṛtyo jarāyāḥsūnuṃ nirbhinnasenaṃ vyatanuta bahuśo vidrutaṃ naḥ sa pāyāt || 12||

पुर्या निर्गत्य रामादथ सहमुसली प्राप्य कृष्णोऽभ्यनुज्ञांगोमन्तं चापि मौलिं खगपतिविहितां वासुदेवं सृगालम् ।हत्वा शत्रुं च पुर्यामधिजलधि पुरीं निर्मितां बन्धुवर्गान्नित्ये यः सोऽवतान्नः प्रमथितयवनो मौचुकुन्दाक्षिवह्नेः ॥ १३॥

puryā nirgatya rāmādatha sahamusalī prāpya kṛṣṇo'bhyanujñāṃgomantaṃ cāpi mauliṃ khagapativihitāṃ vāsudevaṃ sṛgālam |hatvā śatruṃ ca puryāmadhijaladhi purīṃ nirmitāṃ bandhuvargānnitye yaḥ so'vatānnaḥ pramathitayavano maucukundākṣivahneḥ || 13||

राज्ञा संस्तूयमानो हतयवनबलो भीतवन्मागधेशाद्गोमन्तं प्राप्य भूयो जितमगधपतिर्जातशान्ताग्निशैलः ।आगत्य द्वारकां यो हृदिकसुतगिरा ज्ञातकौन्तेयकृत्यःपश्यत्स्वादाय भैष्मीं नृषु युधि जितावान्भूभृतः प्रीयतां नः ॥ १४॥

rājñā saṃstūyamāno hatayavanabalo bhītavanmāgadheśādgomantaṃ prāpya bhūyo jitamagadhapatirjātaśāntāgniśailaḥ |āgatya dvārakāṃ yo hṛdikasutagirā jñātakaunteyakṛtyaḥpaśyatsvādāya bhaiṣmīṃ nṛṣu yudhi jitāvānbhūbhṛtaḥ prīyatāṃ naḥ || 14||

वैरूप्यं रुक्मिणो योऽकृत मणिसहितं जाम्बवद्देहजातांसत्यां तेनैव युक्तामपि परिजगृहे हस्तिनं कुल्यहेतोः ।यातो व्यस्यात्र सत्याशुचमथ समगाद्द्वारकां सत्ययेतोद्रष्टुं पार्थान्सकृष्णान्द्रुपदपुरमगाद्विद्धलक्ष्यान्स पायात् ॥ १५॥

vairūpyaṃ rukmiṇo yo'kṛta maṇisahitaṃ jāmbavaddehajātāṃsatyāṃ tenaiva yuktāmapi parijagṛhe hastinaṃ kulyahetoḥ |yāto vyasyātra satyāśucamatha samagāddvārakāṃ satyayetodraṣṭuṃ pārthānsakṛṣṇāndrupadapuramagādviddhalakṣyānsa pāyāt || 15||

कृष्णः प्राप्याथ सत्राजिदहितवधकृद्यः श्वफल्कस्य सूनौरत्नं सन्दर्श्य रामं व्यधित गतरूषं द्रष्टुकामः प्रतस्थे ।इन्द्रप्रस्थस्थस्थपार्थानथ सहविजयो यामुनं तीरमायन्कालिन्दीं तत्र लब्ध्वा यमसुतपुरकृत् पातु मां द्वारकास्थः ॥ १६॥

kṛṣṇaḥ prāpyātha satrājidahitavadhakṛdyaḥ śvaphalkasya sūnauratnaṃ sandarśya rāmaṃ vyadhita gatarūṣaṃ draṣṭukāmaḥ pratasthe |indraprasthasthasthapārthānatha sahavijayo yāmunaṃ tīramāyankālindīṃ tatra labdhvā yamasutapurakṛt pātu māṃ dvārakāsthaḥ || 16||

यो जह्ने मित्रविन्दामथ दृढवृषभान् सप्त बध्वाऽपि नीलांभद्रां मद्रेशपुत्रीमपि परिजगृहे शक्र विज्ञापितार्थः ।तार्क्ष्यरूढः सभार्यो हिमगिरिशिखरे भौमदुर्गं समेत्यछित्वा दुर्गाणि कृन्त्वा मुरगलमरिणा देवतेड्यः स माऽव्यात् ॥ १७॥

yo jahne mitravindāmatha dṛḍhavṛṣabhān sapta badhvā'pi nīlāṃbhadrāṃ madreśaputrīmapi parijagṛhe śakra vijñāpitārthaḥ |tārkṣyarūḍhaḥ sabhāryo himagiriśikhare bhaumadurgaṃ sametyachitvā durgāṇi kṛntvā muragalamariṇā devateḍyaḥ sa mā'vyāt || 17||

त्रिंशत्पञ्चावधीद्यः सचिववरसुतान् भूमिजेनातिघोरंयुद्धं कृत्वा गजाद्यैररिहृतशिरसं तं व्यधाद्भूस्तुतोऽथ ।कृत्वा राज्येऽस्य सूनुं वरयुवतिजनान् भूरिशश्चारुवेषान्प्रापय्य द्वारकां सोऽकृत मुदमदितेः कुण्डलाभ्यामवेन्माम् ॥ १८॥

triṃśatpañcāvadhīdyaḥ sacivavarasutān bhūmijenātighoraṃyuddhaṃ kṛtvā gajādyairarihṛtaśirasaṃ taṃ vyadhādbhūstuto'tha |kṛtvā rājye'sya sūnuṃ varayuvatijanān bhūriśaścāruveṣānprāpayya dvārakāṃ so'kṛta mudamaditeḥ kuṇḍalābhyāmavenmām || 18||

इन्द्राराध्योऽमरेन्द्रप्रियतममगमाहृत्य देवान् विजित्यप्राप्याथ द्वारकां यः सुतमतिरुचिरं रुक्मिणीशः प्रपेदे ।भ्रातृव्यं पौण्ड्रकाख्यं पुररुधमतनोत् कृत्तशीर्षं तदीयापत्योत्पन्नां च कृत्यां रथचरणरुचा कालयन् कामधुक् स्यात् ॥ १९॥

indrārādhyo'marendrapriyatamamagamāhṛtya devān vijityaprāpyātha dvārakāṃ yaḥ sutamatiruciraṃ rukmiṇīśaḥ prapede |bhrātṛvyaṃ pauṇḍrakākhyaṃ purarudhamatanot kṛttaśīrṣaṃ tadīyāpatyotpannāṃ ca kṛtyāṃ rathacaraṇarucā kālayan kāmadhuk syāt || 19||

कृष्णः सूर्योपरागे निजयुवतिगणैर्भार्गवं क्षेत्रमाप्तस्तत्रायातान् स्वबन्धून् मुनिगणमपि सन्तोष्य यज्ञं स्वपित्रा ।योऽनुष्ठाप्याप्य नैजं पुरमथ वदिताऽनेकतत्त्वानि पित्रेमातुः पुत्रान् प्रदर्श्याकृत हितमहितं मेऽपनुद्यात् स ईशः ॥ २०॥

kṛṣṇaḥ sūryoparāge nijayuvatigaṇairbhārgavaṃ kṣetramāptastatrāyātān svabandhūn munigaṇamapi santoṣya yajñaṃ svapitrā |yo'nuṣṭhāpyāpya naijaṃ puramatha vaditā'nekatattvāni pitremātuḥ putrān pradarśyākṛta hitamahitaṃ me'panudyāt sa īśaḥ || 20||

रुक्मिण्या नर्मवाक्यैररमत बहुभिः स्त्रीजनैर्योऽथ पुत्रानेकैकस्यां प्रपेदे दश दश रुचिरान् पौत्रकानप्यनेकान् ।पौत्रस्योद्वाहकाले भृशकुपितबलाद्रुक्मिणं घातयित्वानन्दन् योषिद्गणेन प्रतिगृहमबलाप्रीतिकारी गतिर्मे ॥ २१॥

rukmiṇyā narmavākyairaramata bahubhiḥ strījanairyo'tha putrānekaikasyāṃ prapede daśa daśa rucirān pautrakānapyanekān |pautrasyodvāhakāle bhṛśakupitabalādrukmiṇaṃ ghātayitvānandan yoṣidgaṇena pratigṛhamabalāprītikārī gatirme || 21||

नानारत्नप्रदीप्तासमविभवयुतद्व्यष्टसाहस्रकान्तागेहेष्वश्नन् शयानः क्व च जपमगृयादीनि कुर्वन् क्वचिच्च ।दीव्यन्नक्षैर्ब्रुवाणः प्रवचनमपरैर्मन्त्रयन्नेवमादिव्यापरान्नादरस्य प्रतिसदमहो दर्शयन् नः स पायात् ॥ २२॥

nānāratnapradīptāsamavibhavayutadvyaṣṭasāhasrakāntāgeheṣvaśnan śayānaḥ kva ca japamagṛyādīni kurvan kvacicca |dīvyannakṣairbruvāṇaḥ pravacanamaparairmantrayannevamādivyāparānnādarasya pratisadamaho darśayan naḥ sa pāyāt || 22||

प्रातर्ध्यायन् प्रसन्नः कृतनिजविहितः सत्सभां प्राप्य कृष्णोदूतं राज्ञां प्रतोष्यामरमुनिविदिताशेषकृत्यः प्रयासीत् ।शक्रप्रस्थं चमूभिर्बहुविभवयुतं बन्धुभिर्मानितोऽयंभीमेनापात्य बार्हद्रथमथ नृपतीन् मोचयन्मे प्रसीदेत् ॥ २३॥

prātardhyāyan prasannaḥ kṛtanijavihitaḥ satsabhāṃ prāpya kṛṣṇodūtaṃ rājñāṃ pratoṣyāmaramunividitāśeṣakṛtyaḥ prayāsīt |śakraprasthaṃ camūbhirbahuvibhavayutaṃ bandhubhirmānito'yaṃbhīmenāpātya bārhadrathamatha nṛpatīn mocayanme prasīdet || 23||

पुत्रं राज्येऽस्य कृत्वा हृतशिरसमथो चेदिराजं विधायप्रोद्यन्तं राजसूयं यमसुतविहितं संस्थितं यो विधाय ।शक्रप्रस्थात् प्रयातो निजनगरमसौ साल्वभग्नं समीक्ष्यक्रुद्धो घन्नब्धिगं तं शिववरबलिनं यान् पुरं पातु नित्यम् ॥ २४॥

putraṃ rājye'sya kṛtvā hṛtaśirasamatho cedirājaṃ vidhāyaprodyantaṃ rājasūyaṃ yamasutavihitaṃ saṃsthitaṃ yo vidhāya |śakraprasthāt prayāto nijanagaramasau sālvabhagnaṃ samīkṣyakruddho ghannabdhigaṃ taṃ śivavarabalinaṃ yān puraṃ pātu nityam || 24||

विप्रादाकर्ण्य धर्मं वनगतमनुजैः सान्त्वयित्वैत्य सर्वानभ्येत्य द्वारकां यो नृगमथ कुजनिं दिव्यरूपं चकार ।गत्वा वैदेहगेहं कतिपयदिवसांस्तत्र नीत्वाऽतिभक्तौसन्तोष्य द्वारकां यान् बहुबलसमतोऽयन्नुपप्लाव्यमव्यात् ॥ २५॥

viprādākarṇya dharmaṃ vanagatamanujaiḥ sāntvayitvaitya sarvānabhyetya dvārakāṃ yo nṛgamatha kujaniṃ divyarūpaṃ cakāra |gatvā vaidehagehaṃ katipayadivasāṃstatra nītvā'tibhaktausantoṣya dvārakāṃ yān bahubalasamato'yannupaplāvyamavyāt || 25||

दौत्यं कुर्वन्ननन्ता निजरुचिरतनूर्दर्शयन् दिव्यदृष्टेर्गीतातत्त्वोपदेशाद्रणमुखविजयस्याचरन् सारथित्वम् ।नीत्वा कैलासमेनं पशुपतिमुखतो दापयित्वाऽस्त्रमस्मैभीमेनापात्य दुष्टं क्षितिपतिमकरोद्धर्मराजं तमीडे ॥ २६॥

dautyaṃ kurvannanantā nijaruciratanūrdarśayan divyadṛṣṭergītātattvopadeśādraṇamukhavijayasyācaran sārathitvam |nītvā kailāsamenaṃ paśupatimukhato dāpayitvā'stramasmaibhīmenāpātya duṣṭaṃ kṣitipatimakaroddharmarājaṃ tamīḍe || 26||

प्राप्तः स्थानं यदूनां प्रियसखमकृतावाप्तकामं कुचेलंकुर्वन् कर्माश्वमेधं निजभवनमथो दर्शयित्वाऽर्जुनाय ।पुत्रान् विप्राय दत्वा सहसहजमसौ दन्तवक्रं निपात्यप्राप्याथ द्वारकां स्वां समवतु विहरन्नुद्धवायोक्ततत्त्वः ॥ २७॥

prāptaḥ sthānaṃ yadūnāṃ priyasakhamakṛtāvāptakāmaṃ kucelaṃkurvan karmāśvamedhaṃ nijabhavanamatho darśayitvā'rjunāya |putrān viprāya datvā sahasahajamasau dantavakraṃ nipātyaprāpyātha dvārakāṃ svāṃ samavatu viharannuddhavāyoktatattvaḥ || 27||

रक्षन् लोकान् समस्तान् निजजननयनान्दकारी निरस्तावद्यः सौख्यैकमूर्तिः सुरतरुकुसुमैः कीर्यमाणोऽमरेन्द्रैः ।सिद्धैर्गन्धर्वपूर्वैर्जयजयवचनैः स्तूयमानोऽत्र कृष्णःस्त्रीभिः पुत्रैश्च पौत्रैः स जयति भगवान् सर्वसम्पत्समृद्धः ॥ २८॥

rakṣan lokān samastān nijajananayanāndakārī nirastāvadyaḥ saukhyaikamūrtiḥ suratarukusumaiḥ kīryamāṇo'marendraiḥ |siddhairgandharvapūrvairjayajayavacanaiḥ stūyamāno'tra kṛṣṇaḥstrībhiḥ putraiśca pautraiḥ sa jayati bhagavān sarvasampatsamṛddhaḥ || 28||

इति श्रीकृष्णचारित्रमञ्जरी लेशतः कृता ।राघवेन्द्रेण यतिना भूयात् कृष्णप्रसाददा ॥ २९॥

iti śrīkṛṣṇacāritramañjarī leśataḥ kṛtā |rāghavendreṇa yatinā bhūyāt kṛṣṇaprasādadā || 29||

श्रीराघवेन्द्रतीर्थश्रीचरणविरचिता श्रीकृष्णचारित्रमञ्जरीभारतीरमणमुख्यप्राणान्तर्गत श्रीकृष्णार्पणमस्तु ।णा

śrīrāghavendratīrthaśrīcaraṇaviracitā śrīkṛṣṇacāritramañjarībhāratīramaṇamukhyaprāṇāntargata śrīkṛṣṇārpaṇamastu |ṇā