गोपालाक्षयकवचम् Gopalakshaya Kavacham

श्री गणेशाय नमः ।श्रीनारद उवाच ।इन्द्राद्यमरवर्गेषु ब्रह्मन्यत्परमाऽद्भुतम् ।अक्षयं कवचं नाम कथयस्व मम प्रभो ॥ १॥

śrī gaṇeśāya namaḥ |śrīnārada uvāca |indrādyamaravargeṣu brahmanyatparamā'dbhutam |akṣayaṃ kavacaṃ nāma kathayasva mama prabho || 1||

यद्धृत्वाऽऽकर्ण्य वीरस्तु त्रैलोक्य विजयी भवेत् ।ब्रह्मोवाच ।शृणु पुत्र मुनिश्रेष्ठ कवचं परमाद्भुतम् ॥ २॥

yaddhṛtvā''karṇya vīrastu trailokya vijayī bhavet |brahmovāca |śṛṇu putra muniśreṣṭha kavacaṃ paramādbhutam || 2||

इन्द्रादिदेववृन्दैश्च नारायणमुखाच्छ्रतम् ।त्रैलोक्यविजयस्यास्य कवचस्य प्रजापतिः ॥ ३॥

indrādidevavṛndaiśca nārāyaṇamukhācchratam |trailokyavijayasyāsya kavacasya prajāpatiḥ || 3||

ऋषिश्छन्दो देवता च सदा नारायणः प्रभुः ।अस्य श्रीत्रैलोक्यविजयाक्षयकवचस्य प्रजापतिऋर्षिः\,अनुष्टुप्छन्दः\, श्रीनारायणः परमात्मा देवता\,धर्मार्थकाममोक्षार्थे जपे विनियोगः ।पादौ रक्षतु गोविन्दो जङ्घे पातु जगत्प्रभुः ॥ ४॥

ṛṣiśchando devatā ca sadā nārāyaṇaḥ prabhuḥ |asya śrītrailokyavijayākṣayakavacasya prajāpatiṛrṣiḥ\,anuṣṭupchandaḥ\, śrīnārāyaṇaḥ paramātmā devatā\,dharmārthakāmamokṣārthe jape viniyogaḥ |pādau rakṣatu govindo jaṅghe pātu jagatprabhuḥ || 4||

ऊरू द्वौ केशवः पातु कटी दामोदरस्ततः ।वदनं श्रीहरिः पातु नाडीदेशं च मेऽच्युतः ॥ ५॥

ūrū dvau keśavaḥ pātu kaṭī dāmodarastataḥ |vadanaṃ śrīhariḥ pātu nāḍīdeśaṃ ca me'cyutaḥ || 5||

वामपार्श्वं तथा विष्णुर्दक्षिणं च सुदर्शनः ।बाहुमूले वासुदेवो हृदयं च जनार्दनः ॥ ६॥

vāmapārśvaṃ tathā viṣṇurdakṣiṇaṃ ca sudarśanaḥ |bāhumūle vāsudevo hṛdayaṃ ca janārdanaḥ || 6||

कण्ठं पातु वराहश्च कृष्णश्च मुखमण्डलम् ।कर्णौ मे माधवः पातु हृषीकेशश्च नासिके ॥ ७॥

kaṇṭhaṃ pātu varāhaśca kṛṣṇaśca mukhamaṇḍalam |karṇau me mādhavaḥ pātu hṛṣīkeśaśca nāsike || 7||

नेत्रे नारायणः पातु ललाटं गरुडध्वजः ।कपोलं केशवः पातु चक्रपाणिः शिरस्तथा ॥ ८॥

netre nārāyaṇaḥ pātu lalāṭaṃ garuḍadhvajaḥ |kapolaṃ keśavaḥ pātu cakrapāṇiḥ śirastathā || 8||

प्रभाते माधवः पातु मध्याह्ने मधुसूदनः ।दिनान्ते दैत्यनाशश्च रात्रौ रक्षतु चन्द्रमाः ॥ ९॥

prabhāte mādhavaḥ pātu madhyāhne madhusūdanaḥ |dinānte daityanāśaśca rātrau rakṣatu candramāḥ || 9||

पूर्वस्यां पुण्डरीकाक्षो वायव्यां च जनार्दनः ।इति ते कथितं वत्स सर्वमन्त्रौघविग्रहम् ॥ १०॥

pūrvasyāṃ puṇḍarīkākṣo vāyavyāṃ ca janārdanaḥ |iti te kathitaṃ vatsa sarvamantraughavigraham || 10||

तव स्नेहान्मयाऽऽख्यातं न वक्तव्यं तु कस्यचित् ।कवचं धारयेद्यस्तु साधको दक्षिणे भुजे ॥ ११॥

tava snehānmayā''khyātaṃ na vaktavyaṃ tu kasyacit |kavacaṃ dhārayedyastu sādhako dakṣiṇe bhuje || 11||

देवा मनुष्या गन्धर्वा यज्ञास्तस्य न संशयः ।योषिद्वामभुजे चैव पुरुषो दक्षिणे भुजे ॥ १२॥

devā manuṣyā gandharvā yajñāstasya na saṃśayaḥ |yoṣidvāmabhuje caiva puruṣo dakṣiṇe bhuje || 12||

निभृयात्कवचं पुण्यं सर्वसिद्धियुतो भवेत् ।कण्ठे यो धारयेदेतत् कवचं मत्स्वरूपिणम् ॥ १३॥

nibhṛyātkavacaṃ puṇyaṃ sarvasiddhiyuto bhavet |kaṇṭhe yo dhārayedetat kavacaṃ matsvarūpiṇam || 13||

युद्धे जयमवाप्नोति द्यूते वादे च साधकः ।सर्वथा जयमाप्नोति निश्चितं जन्मजन्मनि ॥ १४॥

yuddhe jayamavāpnoti dyūte vāde ca sādhakaḥ |sarvathā jayamāpnoti niścitaṃ janmajanmani || 14||

अपुत्रो लभते पुत्रं रोगनाशस्तथा भवेत् ।सर्वतापप्रमुक्तश्च विष्णुलोकं स गच्छति ॥ १५॥

aputro labhate putraṃ roganāśastathā bhavet |sarvatāpapramuktaśca viṣṇulokaṃ sa gacchati || 15||

॥ इति ब्रह्मसंहितोक्तं श्रीगोपालाक्षयकवचं सम्पूर्णम् ॥

|| iti brahmasaṃhitoktaṃ śrīgopālākṣayakavacaṃ sampūrṇam ||