शक्तिमहिम्न वा त्रिपुरामहिम्नस्तोत्रम् दुर्वाससाविरचितम् Shri Shaktimahimna or Shri Tripuramba Mahimna Stotram

श्रीमातस्त्रिपुरे परात्परतरे देवि त्रिलोकीमहासौन्दर्यार्णवमन्थनोद्भव सुधाप्राचुर्यवर्णोज्वलम् ।उद्यद्भानुसहस्रनूतनजपापुष्पमभं ते वपुःस्वान्ते मे स्फुरतु त्रिलोकनिलयं ज्योतिर्मयं वाङ्मयम् ॥ १८॥

śrīmātastripure parātparatare devi trilokīmahāsaundaryārṇavamanthanodbhava sudhāprācuryavarṇojvalam |udyadbhānusahasranūtanajapāpuṣpamabhaṃ te vapuḥsvānte me sphuratu trilokanilayaṃ jyotirmayaṃ vāṅmayam || 18||

आदिक्षान्तसमस्तवर्णसुमणिप्रोते वितानप्रभेब्रह्मादिप्रतिमाभिकीलितषडाधाराब्जकक्षो(क्ष्यो)न्नते ।ब्रह्माण्डाब्जवरासने जननि ते मूर्तिं भजे चिन्मयींसौषुम्नायतपीतपङ्कजमहामध्यत्रिकोणस्थिताम् ॥ १९॥

ādikṣāntasamastavarṇasumaṇiprote vitānaprabhebrahmādipratimābhikīlitaṣaḍādhārābjakakṣo(kṣyo)nnate |brahmāṇḍābjavarāsane janani te mūrtiṃ bhaje cinmayīṃsauṣumnāyatapītapaṅkajamahāmadhyatrikoṇasthitām || 19||

वन्देवाग्भवमैन्दवात्मसदृशं वेदादिविद्यागिरोभाषा देशसमुद्भवा पशुगता (पशुगताः) छन्दांसि सप्तस्वरान् ।तालान् पञ्च महाध्वनीन् प्रकटयत्यात्मप्रसारेण यत्तद्बीजं पदवाक्यमानजनकं श्रीमातृके ते परम् ॥ २०॥

vandevāgbhavamaindavātmasadṛśaṃ vedādividyāgirobhāṣā deśasamudbhavā paśugatā (paśugatāḥ) chandāṃsi saptasvarān |tālān pañca mahādhvanīn prakaṭayatyātmaprasāreṇa yattadbījaṃ padavākyamānajanakaṃ śrīmātṛke te param || 20||

त्रैलोक्पस्फुटमन्त्रतन्त्र महिमां नाप्नोति शश्वद्विना(त्रैलोक्पस्फुटमेत्रमन्त्रमहिम स्वात्मोक्तिरूपं विना)तद्बीजं (यद्बीजं) व्यवहारजालमखिलं नास्त्येव मातस्तव ।तज्जाप्यस्मरणप्रसक्तसुमतिस्सर्वज्ञतां प्राप्य कःशब्दब्रह्मनिवासभूतवदनो नेन्द्रादिभिस्स्पर्धते ॥ २१॥

trailokpasphuṭamantratantra mahimāṃ nāpnoti śaśvadvinā(trailokpasphuṭametramantramahima svātmoktirūpaṃ vinā)tadbījaṃ (yadbījaṃ) vyavahārajālamakhilaṃ nāstyeva mātastava |tajjāpyasmaraṇaprasaktasumatissarvajñatāṃ prāpya kaḥśabdabrahmanivāsabhūtavadano nendrādibhisspardhate || 21||

मात्रा यत्र विराजतेति विशदा तामष्टधामातृकांशक्तिं कुण्डलिनीं चतुर्विधतनुं यस्तत्वविन्मन्वते(मन्यते) ।सोऽविद्याखिलजन्मकर्मदुरितारण्य प्रबोधाग्निना(सा विद्याऽखिलजन्मकर्मदुरितानीत्थं प्रबोधाग्निना)भस्मीकृत्य विकल्पजालमखिलं मातः पदं तद्व्रजेत् ॥ २२॥

mātrā yatra virājateti viśadā tāmaṣṭadhāmātṛkāṃśaktiṃ kuṇḍalinīṃ caturvidhatanuṃ yastatvavinmanvate(manyate) |so'vidyākhilajanmakarmaduritāraṇya prabodhāgninā(sā vidyā'khilajanmakarmaduritānītthaṃ prabodhāgninā)bhasmīkṛtya vikalpajālamakhilaṃ mātaḥ padaṃ tadvrajet || 22||

(भस्मीकृत्य विकल्पजालरहितो मातः पदं ते भजेत्) ॥ २२॥

(bhasmīkṛtya vikalpajālarahito mātaḥ padaṃ te bhajet) || 22||

यत्ते मध्यमबीजमम्ब कलयाम्यादित्यवर्णं क्रियाज्ञानेच्छादिमनन्तशक्तिविभवव्यक्तिं व्यनक्ति स्फुटम् ।उत्पत्तिस्थितिकल्पकल्पिततनुं स्वात्मप्रसारेण यत्काम्यं ब्रह्महरीश्वरादिविबुधैः कामक्रियायोजितैः ॥ २३॥

yatte madhyamabījamamba kalayāmyādityavarṇaṃ kriyājñānecchādimanantaśaktivibhavavyaktiṃ vyanakti sphuṭam |utpattisthitikalpakalpitatanuṃ svātmaprasāreṇa yatkāmyaṃ brahmaharīśvarādivibudhaiḥ kāmakriyāyojitaiḥ || 23||

(यत्ते मध्यमबीजमम्ब कलयेमादित्यवर्ण क्रियाज्ञानेच्छासुखदुःखकल्पित तनु स्वात्मप्रसारेण यत् ।काम्यं ब्रह्महरीश्वरादि विबुधैः कामक्रियायोजितैःकामं कारणतां गता नगणिताङ्कार्यैरनेकैर्महि) ॥ २३॥

(yatte madhyamabījamamba kalayemādityavarṇa kriyājñānecchāsukhaduḥkhakalpita tanu svātmaprasāreṇa yat |kāmyaṃ brahmaharīśvarādi vibudhaiḥ kāmakriyāyojitaiḥkāmaṃ kāraṇatāṃ gatā nagaṇitāṅkāryairanekairmahi) || 23||

कामं कारणतां गतानगणितान्कार्यैरनेकैर्महीमुख्यैस्सर्वमनोगतानधिगतान्मानैरनेकैस्स्फुटम् ।कामक्रोधसुलोभमोहमदमात्सर्यादिषट्कञ्च यद्वीजंभ्राजयति (राजयति) प्रणौमि तदहं ते साधु कामेश्वरि ॥ २४॥

kāmaṃ kāraṇatāṃ gatānagaṇitānkāryairanekairmahīmukhyaissarvamanogatānadhigatānmānairanekaissphuṭam |kāmakrodhasulobhamohamadamātsaryādiṣaṭkañca yadvījaṃbhrājayati (rājayati) praṇaumi tadahaṃ te sādhu kāmeśvari || 24||

यद्भक्ताखिलकामपूरणचणस्वात्मप्रभावं महाजाड्यध्वान्तनिवारणैकतरणि ज्योतिर्विबोधप्रदम् ।यद्वेदेषु च गीयते श्रुतिमुखं मात्रात्रयेणोमितिश्रीविद्ये तव सर्वराजवशकृत्तत्कामराजं भजे ॥ २५॥

yadbhaktākhilakāmapūraṇacaṇasvātmaprabhāvaṃ mahājāḍyadhvāntanivāraṇaikataraṇi jyotirvibodhapradam |yadvedeṣu ca gīyate śrutimukhaṃ mātrātrayeṇomitiśrīvidye tava sarvarājavaśakṛttatkāmarājaṃ bhaje || 25||

(श्रीविद्ये तव सर्वराजवशकृच्छ्रीकामराजं भजे) ॥ २५॥

(śrīvidye tava sarvarājavaśakṛcchrīkāmarājaṃ bhaje) || 25||

यत्ते देवि तृतीयबीजमनलज्वालावलीसन्निभंसर्वाधार तुरीयबीजपरमं (तुरीयशक्तिपरं) ब्रह्माभिधाशब्दितम् ।मूर्धन्यान्तविसर्गभूषितमहोङ्कारात्मकं तत्परंसंविद्रूपमनन्यतुल्यमहिमं स्वान्ते मम द्योतताम् ॥ २६॥

yatte devi tṛtīyabījamanalajvālāvalīsannibhaṃsarvādhāra turīyabījaparamaṃ (turīyaśaktiparaṃ) brahmābhidhāśabditam |mūrdhanyāntavisargabhūṣitamahoṅkārātmakaṃ tatparaṃsaṃvidrūpamananyatulyamahimaṃ svānte mama dyotatām || 26||

अगुप्ता गुप्तायास्स्वयमपि महान्तोऽपि लघवस्सकीला निष्कीला गुरुभिरुपदिष्टा अपि तव ।प्रसन्नायां देवि त्वयि सकलमन्त्रार्थफलदातरोर्मूले सिक्ते विलति खलु शाखाशततमी ॥ २७॥

aguptā guptāyāssvayamapi mahānto'pi laghavassakīlā niṣkīlā gurubhirupadiṣṭā api tava |prasannāyāṃ devi tvayi sakalamantrārthaphaladātarormūle sikte vilati khalu śākhāśatatamī || 27||

सर्वं सर्वत एव सर्वविषये कार्येन्द्रियाण्यन्तरातत्तद्दिव्यहृषीककर्मभिरिदं सव्यस्तुवानापरा ।वागर्थव्यवहारकारणतनुश्शक्तिर्जगद्व्यापिनीयद्बीजात्मकतां गता तव शिवे तं नौमि बीजं परम् ॥ २८/२७॥अग्नीन्दुद्युमणिप्रभञ्जनधरानीरान्तरस्थायिनीशक्तिर्ब्रह्महरीश(हरीन्द्र)वासवमुखामर्त्यासुरात्म(सुरान्त)स्थिता ।सृष्ट(दृष्ट्वा , दृष्टा)स्थावरजङ्गमस्थितमहाचैतन्यरूपा च यायद्वीजस्मरणेन सैव भवती प्रादुर्भवत्यम्बिके(का) ॥ २९/२८॥स्वात्मश्रीविजिताजविष्णुमघवच्छ्रीपूरणैकव्रतंतद्विद्याकवितावितानलहरीकल्लोलिनीदीपकम्(दीपितम्) ।बीजं यत्त्रिगुणप्रवृत्तिजनकं ब्रह्मेति यद्योगिनःशान्ता नित्यमुपासते तदिह ते चित्ते दधे श्रीपरे(श्रीपुरे) ॥ ३०/२९॥ब्रह्मायोनिरमासुरेश्वरसुहृल्लेखाभियुक्तैस्तथामार्ताण्डेन्दुमनोभवाभवसुधीमायाभीरुद्राश्रितैः ।सोमाम्बुक्षितिशक्तिभिः प्रकटितैर्वर्णाङ्गवेदक्रमैःवर्णैश्श्रीशिवदेशिकेन विदितां विद्यां तवाम्ब श्रये ॥ ३१/ ॥एकैकं तब मातृके परतरे संयोगि वा (संयोगिनो) योगि वाविद्यादिप्रकटप्रभावजनकं जाड्यान्धकारापहम् ।यन्निष्ठाश्चमहोत्पलासनमहाविष्णुप्रहर्तादयोदेवास्स्वेषु विधिष्वनन्यमहिमस्फूर्तिं देधे तेऽपि (दधत्येव) तत् ॥ ३२/३०॥इत्थं त्रीण्यपि मूलवाग्भवमहाश्रीकामराजस्फुरत्(स्मतरत्)शक्त्याख्यानि चतुश्श्रुतिप्रकटितान्युत्कृष्टकूटानि ते ।भूतर्तु(र्तुः)श्रुतिसङ्ख्यवर्णविदितान्यारक्तकान्ते शिवेयो जानाति स एव सर्वजगतां सृष्टस्थितिध्वंसकृत् ॥ ३३/३१॥नित्यं यस्तव मातृकाक्षरसखीं सौभाग्यविद्यां जपेत्सम्पूज्याक्षर(त्सम्पूज्याखिल)चक्रराजनिलयां सायन्तनाग्निमभाम् ।कामाख्यं शिवनामतत्वमुभयं व्याप्यात्मनां(ना) सर्वतोदीव्य(प्य)न्तीमिह तस्य सिद्धिरचिरात्स्याच्चस्वरूपैक्यता ॥ ३४/३२॥काव्यैर्वा पठितैः किमल्प(प्य)विदुषो घो(जो)घुष्यमाणैः पुनःकिं तैर्व्याकरणैर्विबोधिततया किं वाभिधानश्रिया ।एतैरम्बनबोभवीति सुकविस्तावत्तव श्रीमतो(एतैरेव न बोभवीति कविता वृत्तैर्वचःश्रीमतो)यावन्नानुसरीसरीति सरणिं पादाब्जयोः पावनीम् ॥ ३५/३३॥गेहं नाकति गर्वितः प्रणमति स्त्रीसङ्गमो मोक्षतिद्वेषी मित्रति पातकं सुकृतति क्ष्मावल्लभो दासति ।मृत्युर्वैद्यति दूषणं सुगुणति त्वत्पादसंसेवनात्त्वां वन्दे भवभीतिभञ्जनकरीं गौरी गिरीशप्रियाम् ॥ ३६/३४॥आद्यैरग्निरवीन्दुबिम्बनिलयैरम्ब त्रिलिङ्गात्मभिर्मिश्रारक्तसितप्रभैरनुपमैर्युष्मत्पदैस्तैत्रिभिः ।स्वात्मोत्पादित (आत्मोद्भासित) काललोकनिगमावस्थामरादित्रयैरुद्भूतं (त्रयं तद्भूतं) त्रिपुरेति नाम कलयेयस्ते स धन्यो भवेत् ॥ ३७/३५॥आद्यो जाप्यतमार्थवाचकतया रूढस्स्वरः पञ्चमस्सर्वोत्कृष्टतमार्थवाचकतया वर्णः पवर्णात्मकः (पवर्गान्तकः) ।वक्त्रत्वेन महाविभूतिसरणिस्त्वाधारगोहृद्रतोभ्रूमध्ये स्थित इत्यतः प्रणवतां ते गीयतेऽम्बागमैः ॥ ३८/३६॥गायत्री सशिरा तुरीयसहिता सन्ध्यात्रयी त्वा(त्या)गमैराख्याता त्रिपुरे त्वमेव महतां शर्मप्रदा कर्मणाम् ।तत्तद्दर्शनमुख्यशक्तिरपि च त्वं कर्मब्रह्मेश्वरीकर्ताहं पुरुषो हरिश्र सविता बुद्धश्शिवस्त्वं गुरुः ॥ ३९/३७॥अन्नप्राणमनः प्रबोधपरमानन्दैश्शिरःपक्षयुक्पुच्छात्मप्रकटैर्महोपनिषदां वाक्यैः प्रसिद्धीकृतैः ।कोशैः पञ्चभिरेभिरम्ब भवतीमेतत्प्रलीनामितिज्योतिःप्रज्वलदुज्ज्वलात्मचपलां यो वेद स ब्रह्मवित् ॥ ४०/३८॥सच्चित्तत्वमसीति वाक्यविदितैरध्यात्मविद्या शिवेब्रह्माख्यैरतुलप्रभावजनकैस्तत्वैस्त्रिभिस्सद्गुरोः ।त्वद्रूपस्य मुखारविन्दकुहरात्सम्प्राप्य दीक्षामतोयस्त्वां विन्दति तत्त्वतस्त(स्त्व)दह(मह)मित्यार्ये स मुक्तो भवेत् ॥ ४१/३९॥सिद्धान्तैर्बहुभिः प्रमाणगणितैर(तैल)न्यैरविद्यातमोनक्षत्रैरिव सर्वमन्धतमसं तावन्न निर्भिद्यते ।यावत्ते सवितैव सम्मतमिदं नोदेति विश्वान्तरेजन्तोर्जन्मनिवारणैकभिदुरं श्रीशाम्भवि श्रीशिवे ॥ ४२/४०॥आत्मासौ सकलेन्द्रियाश्रयमतो(नो) बुद्।ह्ध्यादिभिश्शोचितःकर्माबद्धतनुर्जनिञ्च मरणं(रमणं) प्राप्नोति यत्कारणात् ।यत्ते (तत्ते) देवि महाविलासलहरीविद्यायुधा(सुधा)नां जयस्तस्मात्त्वां गुरुमभ्युपेत्य कलये त्वामेव चेन्मुच्यते ॥ ४३/४१॥नानायोनिसहस्रसम्भववशाज्जाता जनन्यः कतिप्रख्याता जनकाः कियन्त इति मे सत्स्यन्ति(सेत्स्यन्ति) चाग्रे कति ।एतेषां गणनैव नास्ति महतस्संसारवारान्निधेर्भीतं मां नितरामनन्यशरणं रक्षानुकम्पानिधे ॥ ४४/४२॥देहक्षोभकरैर्व्रतैर्बहुविधैर्ध्यानैश्च होमैर्जपैःसन्तानैर्हयमेधमुख्यसुमखैर्नानाविधैः कर्मभिः ।यत्सङ्कल्पविकल्पजालमलिनं(मिलितं) प्राप्तं पदं तस्य तेदूरादेव निवर्तते परतरं मातः पदं निर्मलम् ॥ ४५/४३॥पञ्चाशन्निजदेहजाक्षरभवैर्नानाविधैर्धातुभिःबह्वर्थैः पदवाक्यमानजनकैरर्थाविनाभावितैः ।साभिप्रायवदर्थकर्मफलदैः ख्यातैरनन्तैरिदंविश्वं व्याप्य चिदात्मना(ऽ)हमहमित्युज्जृम्भसे मातृके ॥ ४६/४४॥श्रीचक्रं श्रुतिमूलकोश इति ते संसारचक्रात्मकंविख्यातं तदधिष्ठिताक्षर शिवज्योतिर्मयं सर्वतः ।एतन्मन्त्रमयात्मिकाभिररुणश्रीसुन्दरीभिर्वृते(तं)मध्ये बैन्दवसिह्मपीठललिते त्वं ब्रह्मविद्ये शिवे ॥ ४७/४५॥आताम्रार्कसहस्रदीप्तिसुषुमासौन्दर्यसारैरलंलोका(काला)तीतमहोदयैरुपचितैस्सर्वोपमागोचरैः ।नानारत्नविभूषणैरम(ग)णितैर्जाज्वल्यमानाभितस्त्वं (त्वं) मातस्त्रिपुरारिसुन्दरि कुरु स्वान्ते निवासं मम ॥ ४८/४६॥बिन्दुप्राणविसर्गजीवसहितं बिन्दुत्रिजीवात्मकंषट्कूटा विनिपर्यया निगदिता तावत्त्रिबालार्बला ।एभिस्सम्पुटितं प्रजप्य विहरेत्प्रासादमन्त्रं परंगुह्याद्रुह्यतमं सयोगजनितं सद्भोगमोक्षप्रदम् ॥ ४९/ ॥शिञ्जन्नूपुरपादकङ्कणमहामुद्रासुलाक्षारसालङ्काराङ्किन्तमङ्घ्रिपङ्कजयुगं श्रीपादुकालङ्कृन्तम् ।उद्भास्वन्नखचन्द्रखण्डरुचिरं राजज्जपासन्निभंब्रह्मादित्रिदशा(शैः) मुरार्चितमिदं (समार्चितपदं) मूर्ध्नि स्मराम्यम्बिके ॥ ५०/४६॥आरक्त(च्)छविनातिमार्दवयुजा निः(नि)श्वासहार्येण यत्कौशेयेन(यैर्न) वि(व)चित्ररत्नघटितैर्मुक्ताफलैरुज्वलैः ।कूजत्काञ्चनकिङ्किणीभिरभितस्सन्नद्धकाञ्चीगुणेरादीप्तं सुनितम्बबिम्बमरुणं ते भावयाम्यम्बिके ॥ ५१/४७॥कस्तूरीघनसारकुङ्कुमरजोगन्धोत्कटैश्चन्दनैरादी(लि)प्तं मणिमालया विरचित(सुरुचिर)ग्रैवेयहारादिभिः ।दीप्तं दिव्य (दीप्यद्दिव्य) विभूषणैर्जननि ते ज्योतिर्विभास्वत्कुचव्याजस्वर्णघटद्वयं हरिहरब्रह्मादिपीतं भजे ॥ ५२/४८॥मुक्तारत्नसुवर्णकान्तिललितास्ते बाहुवल्लीरहंकेयूरोत्तमबाहुदण्डवलयैर्हस्ताङ्गुलीभूषणैः ।संवृत्ताः (सम्पृक्ताः) कलयामि हीरमणिमन्मुक्ताकलापीकृतंग्रीवापट्टविभूषणेन सुभगं कण्ठञ्च कम्बुश्रियम् ॥ ५३/४९॥उद्यत्पूर्णकलानिधीश(श्रि)वदनं भक्तप्रसन्नं सदासम्फुल्लाम्बुजपत्रकान्तिसुषुमाधिक्कारदक्षेक्षणम् ।सानन्दं कृतमन्दहासमसकृत्प्रादुर्भवत्कौतुकंकुन्दाकारसुदन्तपङ्क्तिरुचिरं पूर्णं स्मराम्यम्बिके ॥ ५४/५०॥तप्तस्वर्णकृतोरुकुण्डलयुगं माणिक्यमुक्तोल्लसद्धीराबद्धमनन्यतुल्यमपरं हैमञ्च चक्रद्वयम् ।शुक्राकारनिकारदक्षममलं मुक्ताफलं सुन्दरंबिभ्रत्कर्णयुगं भजामि ललितं नासाग्रभागं शिवे ॥ ५५/५१॥जातीचम्पककुन्दकेसर महागन्धोत्किरत्केतकी (महागन्धोत्करं केतकी)नीपाशोकशिरीषमुख्यकुसुमप्रोत्तंसिता धूपिता(ताः) ।आनीलाञ्जननी(ली)लमत्तमधुपश्रेणी च वेणी तवश्रीमातश्श्रयतां मदीयहृदयाम्भोजे सरोजालये ॥ ५६/५२॥लेखालभ्यविचित्ररत्नघटितं हैमं किरीटोत्तमंमुक्ताकाञ्चनकिङ्किणीगणमहाहीरप्रबन्धोज्वलम् ।चञ्चच्चन्द्रकलाकलापललितं देवद्रुपुष्पार्चितंमाल्यैरेवविलम्बितं सुशिखरं विभ्रच्छिरस्ते भजे ॥ ५७/५३॥प्रोक्षिप्तोच्चसुवर्णदण्डललितं पूर्णेन्दुबिम्बाकृतिंचक्रं (छत्रं) मौक्तिकरत्नचक्रकलितं क्षौमांशुकोत्तंसितम् ।मुक्ताजालविलम्बितं सकलशं नानाप्रसूनार्चितंचन्द्रोड्डामरचामरालि दधती(तीः) श्रीदेवि ते स्वस्त्रियः ॥ ५८/५४॥विद्यामन्त्ररहस्यविन्मुनिगणैः कॢर्प्तोपचारार्चनांदेवादिस्तुतिगीयमानचरितां वेदान्दतत्वात्मिकाम् ।सर्वास्ताश्च तुरीयतामुपगतास्त्वद्रश्मिदेव्यः परास्तन्नित्यं (स्त्वां नित्यं) समुपासते स्वविभवैश्श्रीचक्रनाथे शिवे ॥ ५९/५५॥शृङ्गारादिरसालयं त्रिभुवनं(नी) माल्यैरनेकैर्वृतंसर्वाङ्गीणसदङ्गरागसुरभि श्रीमद्वपुर्धूपितम् ।ताम्बूलारुणपल्लवाधरयुतं रम्यं त्रिपुष्टुं वहत्फालं नन्दनचन्दनेन सुरभि ध्यायामि ते मङ्गलम् ॥ ६०/५६॥एवं यस्स्मरति प्रबुद्धसुमतिश्श्रीमत्स्वरूपं परंवृद्धो(ऽ)प्याशु युवाभवत्यनुपमस्त्रीणामनङ्गायते ।स्पष्टै(सोऽष्टै)श्वर्यतिरस्कृताखिलसुरश्रीजृम्भितात्मालयःपृथ्वीपालकिरीटकोटिवलिभिर्नीराजिताङ्घ्रिर्भवेत् ॥ ६१/५७॥अथ तव धनुः पुण्ट्रेक्षुकृत्प्रसिद्धमणिद्युति(अथ तव धनुः पुष्पेषुत्व प्रसिद्धमणिद्युति)त्रिभुवनबधूमोहज्योत्स्नाकलानिधिमण्डलम् ।अखिलजननि स्मारंस्मारं गतस्मरताञ्जनस्त्रिभुवनवधूमोहाम्बोधेः प्रपूर्णविधुर्भवेत् ॥ ६२/५८॥(स्त्रिभुवनवधूमोहे बभ्रे प्रपूर्णविधुर्भवेत्) ॥ ६२/५८॥प्रसूनशरपञ्चक(चम्पक)प्रकटगुम्फनागुम्फितंत्रिलोकमवलोकयत्यमलचेतसां चञ्चलम् ।अशेषरमणीजनस्मरविजृम्भणं यस्सदापटुर्भवति ते शिवे त्रिजगदङ्गनाक्षोभणे ॥ ६३/५९॥पाशं प्रपूरितमहासुमतिप्रकाशंयो वा तव त्रिपुरसुन्दरि सुन्दरीणाम् ।आकर्षणेऽखिलवशीकरणे प्रवीणश्चित्तेवसन् स भुवनत्वयवश्यकृत्स्यात् ॥ ६४/६०॥यस्स्वान्ते कलयति कोविदस्त्रिलोकीस्तम्भारम्भणवेक्षणकृत्यु(मत्यु)दारवीर्यम् ।मातस्ते विजयतां कुशं सयोषा (स योषां)देवास्तं भजति (देवां स्तम्भयति) च भूभुजोऽत्र सैन्यम् ॥ ६५/६१॥पाशध्यानवशाद्भवेद्भवमहामोहाम्भसोज्जृम्भणंप्रख्यातप्रव्यवेषु चिन्तनवशात्तत्तच्छरव्यं सुधीः ।चापध्यानवशात्समस्तजगतां मृत्योर्वशत्वं महादुर्गस्तम्भमहाङ्कुशस्य मननान्मायाममेयां तरेत् ॥ ६६/ ॥(पाशध्यानवशात्समस्तवशता मृत्योर्वशत्वं महादुर्गस्तम्भमहाङ्कुशस्य मनसा मायाममेयां तरेत् ।पाशाध्यानवशाद्भवेद्भवमहामोहाम्भसो जृम्भणंप्रख्यातप्रसवेषुचिन्तनवशात्तत्तच्छरव्यं सुधीः) ॥ /६२॥न्यासं कृत्वा गणेशं ग्रहगणमहायोगिनीराशिपीठैःपञ्चाशन्मातृकार्ण(र्णैः) सहितबहुकलैरष्टवाग्देवताभिः ।सश्री(स स्त्री) कण्ठादियुग्मैर्निजविमलतनौ केशवाद्यैश्च तत्त्वैषट्त्रिंशक्त(द्भिर्धराद्यै)माद्यैर्भगवति भवतीं यस्स्मरेत्स त्वमेव ॥ ६७/६३॥भगवति तव पादपद्मातिसद्माविक श्रीस्त्रिजगति परिहृत्य भद्राय निद्रादिषु ।अलि इति कलनादसङ्गीतभङ्गीकृतेपरिमलमिह किन्तु वन्देति सन्देहितः ॥ ६८/ ॥सुरपतिपुरलक्ष्मीजृम्भणातीतलक्ष्मीःप्रभवति निजगेहे यस्य देवत्वमार्ये ।विधृतबहुकलानां पात्रभूतस्य तस्यत्रिभुवनविदिता सा जृम्भिता कीर्तिरच्छा ॥ ६९/६४॥मातस्त्वं भूर्भुवस्वर्महिततमतनुस्त्वन्तरिक्षं न सूर्यो(मातस्त्वं भूर्भुवःस्वर्महिततमतनुं त्वन्तरिक्षेन्दुसूर्यै)राज्ञी(ज्ञा) शुक्रेन्द्रवह्नीन्दुभिरपि निगमब्रह्मभिः प्रोतशक्तिः (क्तिं) ।प्राणापानादियुक्तैः (ग्मै) कलयति सकलं मानसं(से) ध्यानयोगाद्येषां तेषां सपर्या भवति सुरकृता ब्रह्मता (ब्रह्म ते) योग्यता (जानते) च ॥ ७०/६५॥क्व मे बुद्धिर्वाचः परमविदुषो मन्दसरणिःक्व ते मातर्ब्रह्मप्रमुखविबुधस्वान्तवचसाम् ।(क्व ते मातर्ब्रह्मप्रमुखविबुधाः स्वान्तवचसः ।)अभूमा विष्फूर्तिः परतरमहिम्नस्तव नुतौप्रसीद क्षन्तव्यं बहुलतरचापल्यमपि मे ॥ ७१/६६॥प्रसीद परदेवते मम हृदि प्रभूतं भयंनिवारय दरिद्रतां दलय देहि सर्वज्ञताम् ।विधेहि करुणानिधे शिरसि पादयुग्मं स्वकंविदारय जरामृतिं(ती) त्रिपुरसुन्दरि श्रीशिवे ॥ ७२/६७॥(फलम्)इति त्रिपुरसुन्दरीस्तुतिमिमां पठेद्यस्सुधीःस सर्वदुरिताटवीपटलचण्डदावानलः ।लभेन्मनसि वाञ्छितं प्रचुरसिद्धिरिद्धिर्भवेदनेकविधसम्पदां पदमनन्यतुल्यो भवेत् ॥ ७३/६८॥सङ्गीतं सरसं कवित्वसरणिं आम्नायवाक्यस्मृती (चाप्राणवाचा श्रुति)व्याख्यानं हृदि तावकीनचरणद्वन्द्वञ्च सर्वज्ञतां (सर्वज्ञाम्) ।श्रद्धां (श्रेष्ठे) कर्मणि कालिके तव बलं श्रीजृम्भणं मन्दिरेसौन्दर्यं वपुषि प्रकाशमतुलं अम्बेश्वरि (प्राप्नोति) श्रीशिवे ॥ ७४/६९॥पृथ्वीपालप्रकटमकुटस्रग्रजोरञ्चिताङ्घ्रिःविद्वत्पूजानतिमतिसमाराधितो बाधितारिः ।विद्यास्सर्वाः कलयति हृदा भासयन्ति प्रभाभिःलोकास्सर्वे नवनवपदैरिन्दुबिम्बप्रकाशैः ॥ ७५/७०॥भूष्यं वैदुष्यमुद्यद्दिनकरकिरणाकारमाकार(कौमार) तेजाःसुज्ञानं भूरिमानं दिनकरललितं दुर्गमं योगमार्गम् ।आयुष्पञ्चाष्टसिद्धिं हरगिरिविशदां कीर्तिमभ्येत्यभूमौदेहान्ते ब्रह्मपारं परमशिवचिदाकारमभ्येति विद्वान् ॥ ७६/७१॥उच्चेषु नीचेष्वपि दर्शनेषु प्रकाशते देवि तब स्वरूपम् ।समुज्वलन्त्येव हि यज्ञवाटे चण्डालवेश्मन्यपि जातवेदाः ॥ ७७/७२॥॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते भवाख्ये दुर्वाससाविरचितंत्रिपुराम्बिकामहिम्नस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥श्रीशक्तिमहिम्नस्तोत्रम् ॥देवीमहिम्नस्तुतिःत्रिपुराम्बिकामहिम्नस्तवः॥ श्रीशिवरहस्यम् । भवाख्यः द्वितीयांशः । अध्यायः २९॥– ॥ श्रीशिवरहस्यम् । भवाख्यः द्वितीयांशः । अध्यायः २९॥

sarvaṃ sarvata eva sarvaviṣaye kāryendriyāṇyantarātattaddivyahṛṣīkakarmabhiridaṃ savyastuvānāparā |vāgarthavyavahārakāraṇatanuśśaktirjagadvyāpinīyadbījātmakatāṃ gatā tava śive taṃ naumi bījaṃ param || 28/27||agnīndudyumaṇiprabhañjanadharānīrāntarasthāyinīśaktirbrahmaharīśa(harīndra)vāsavamukhāmartyāsurātma(surānta)sthitā |sṛṣṭa(dṛṣṭvā , dṛṣṭā)sthāvarajaṅgamasthitamahācaitanyarūpā ca yāyadvījasmaraṇena saiva bhavatī prādurbhavatyambike(kā) || 29/28||svātmaśrīvijitājaviṣṇumaghavacchrīpūraṇaikavrataṃtadvidyākavitāvitānalaharīkallolinīdīpakam(dīpitam) |bījaṃ yattriguṇapravṛttijanakaṃ brahmeti yadyoginaḥśāntā nityamupāsate tadiha te citte dadhe śrīpare(śrīpure) || 30/29||brahmāyoniramāsureśvarasuhṛllekhābhiyuktaistathāmārtāṇḍendumanobhavābhavasudhīmāyābhīrudrāśritaiḥ |somāmbukṣitiśaktibhiḥ prakaṭitairvarṇāṅgavedakramaiḥvarṇaiśśrīśivadeśikena viditāṃ vidyāṃ tavāmba śraye || 31/ ||ekaikaṃ taba mātṛke paratare saṃyogi vā (saṃyogino) yogi vāvidyādiprakaṭaprabhāvajanakaṃ jāḍyāndhakārāpaham |yanniṣṭhāścamahotpalāsanamahāviṣṇuprahartādayodevāssveṣu vidhiṣvananyamahimasphūrtiṃ dedhe te'pi (dadhatyeva) tat || 32/30||itthaṃ trīṇyapi mūlavāgbhavamahāśrīkāmarājasphurat(smatarat)śaktyākhyāni catuśśrutiprakaṭitānyutkṛṣṭakūṭāni te |bhūtartu(rtuḥ)śrutisaṅkhyavarṇaviditānyāraktakānte śiveyo jānāti sa eva sarvajagatāṃ sṛṣṭasthitidhvaṃsakṛt || 33/31||nityaṃ yastava mātṛkākṣarasakhīṃ saubhāgyavidyāṃ japetsampūjyākṣara(tsampūjyākhila)cakrarājanilayāṃ sāyantanāgnimabhām |kāmākhyaṃ śivanāmatatvamubhayaṃ vyāpyātmanāṃ(nā) sarvatodīvya(pya)ntīmiha tasya siddhiracirātsyāccasvarūpaikyatā || 34/32||kāvyairvā paṭhitaiḥ kimalpa(pya)viduṣo gho(jo)ghuṣyamāṇaiḥ punaḥkiṃ tairvyākaraṇairvibodhitatayā kiṃ vābhidhānaśriyā |etairambanabobhavīti sukavistāvattava śrīmato(etaireva na bobhavīti kavitā vṛttairvacaḥśrīmato)yāvannānusarīsarīti saraṇiṃ pādābjayoḥ pāvanīm || 35/33||gehaṃ nākati garvitaḥ praṇamati strīsaṅgamo mokṣatidveṣī mitrati pātakaṃ sukṛtati kṣmāvallabho dāsati |mṛtyurvaidyati dūṣaṇaṃ suguṇati tvatpādasaṃsevanāttvāṃ vande bhavabhītibhañjanakarīṃ gaurī girīśapriyām || 36/34||ādyairagniravīndubimbanilayairamba triliṅgātmabhirmiśrāraktasitaprabhairanupamairyuṣmatpadaistaitribhiḥ |svātmotpādita (ātmodbhāsita) kālalokanigamāvasthāmarāditrayairudbhūtaṃ (trayaṃ tadbhūtaṃ) tripureti nāma kalayeyaste sa dhanyo bhavet || 37/35||ādyo jāpyatamārthavācakatayā rūḍhassvaraḥ pañcamassarvotkṛṣṭatamārthavācakatayā varṇaḥ pavarṇātmakaḥ (pavargāntakaḥ) |vaktratvena mahāvibhūtisaraṇistvādhāragohṛdratobhrūmadhye sthita ityataḥ praṇavatāṃ te gīyate'mbāgamaiḥ || 38/36||gāyatrī saśirā turīyasahitā sandhyātrayī tvā(tyā)gamairākhyātā tripure tvameva mahatāṃ śarmapradā karmaṇām |tattaddarśanamukhyaśaktirapi ca tvaṃ karmabrahmeśvarīkartāhaṃ puruṣo hariśra savitā buddhaśśivastvaṃ guruḥ || 39/37||annaprāṇamanaḥ prabodhaparamānandaiśśiraḥpakṣayukpucchātmaprakaṭairmahopaniṣadāṃ vākyaiḥ prasiddhīkṛtaiḥ |kośaiḥ pañcabhirebhiramba bhavatīmetatpralīnāmitijyotiḥprajvaladujjvalātmacapalāṃ yo veda sa brahmavit || 40/38||saccittatvamasīti vākyaviditairadhyātmavidyā śivebrahmākhyairatulaprabhāvajanakaistatvaistribhissadguroḥ |tvadrūpasya mukhāravindakuharātsamprāpya dīkṣāmatoyastvāṃ vindati tattvatasta(stva)daha(maha)mityārye sa mukto bhavet || 41/39||siddhāntairbahubhiḥ pramāṇagaṇitaira(taila)nyairavidyātamonakṣatrairiva sarvamandhatamasaṃ tāvanna nirbhidyate |yāvatte savitaiva sammatamidaṃ nodeti viśvāntarejantorjanmanivāraṇaikabhiduraṃ śrīśāmbhavi śrīśive || 42/40||ātmāsau sakalendriyāśrayamato(no) bud|hdhyādibhiśśocitaḥkarmābaddhatanurjaniñca maraṇaṃ(ramaṇaṃ) prāpnoti yatkāraṇāt |yatte (tatte) devi mahāvilāsalaharīvidyāyudhā(sudhā)nāṃ jayastasmāttvāṃ gurumabhyupetya kalaye tvāmeva cenmucyate || 43/41||nānāyonisahasrasambhavavaśājjātā jananyaḥ katiprakhyātā janakāḥ kiyanta iti me satsyanti(setsyanti) cāgre kati |eteṣāṃ gaṇanaiva nāsti mahatassaṃsāravārānnidherbhītaṃ māṃ nitarāmananyaśaraṇaṃ rakṣānukampānidhe || 44/42||dehakṣobhakarairvratairbahuvidhairdhyānaiśca homairjapaiḥsantānairhayamedhamukhyasumakhairnānāvidhaiḥ karmabhiḥ |yatsaṅkalpavikalpajālamalinaṃ(militaṃ) prāptaṃ padaṃ tasya tedūrādeva nivartate parataraṃ mātaḥ padaṃ nirmalam || 45/43||pañcāśannijadehajākṣarabhavairnānāvidhairdhātubhiḥbahvarthaiḥ padavākyamānajanakairarthāvinābhāvitaiḥ |sābhiprāyavadarthakarmaphaladaiḥ khyātairanantairidaṃviśvaṃ vyāpya cidātmanā(')hamahamityujjṛmbhase mātṛke || 46/44||śrīcakraṃ śrutimūlakośa iti te saṃsāracakrātmakaṃvikhyātaṃ tadadhiṣṭhitākṣara śivajyotirmayaṃ sarvataḥ |etanmantramayātmikābhiraruṇaśrīsundarībhirvṛte(taṃ)madhye baindavasihmapīṭhalalite tvaṃ brahmavidye śive || 47/45||ātāmrārkasahasradīptisuṣumāsaundaryasārairalaṃlokā(kālā)tītamahodayairupacitaissarvopamāgocaraiḥ |nānāratnavibhūṣaṇairama(ga)ṇitairjājvalyamānābhitastvaṃ (tvaṃ) mātastripurārisundari kuru svānte nivāsaṃ mama || 48/46||binduprāṇavisargajīvasahitaṃ bindutrijīvātmakaṃṣaṭkūṭā viniparyayā nigaditā tāvattribālārbalā |ebhissampuṭitaṃ prajapya viharetprāsādamantraṃ paraṃguhyādruhyatamaṃ sayogajanitaṃ sadbhogamokṣapradam || 49/ ||śiñjannūpurapādakaṅkaṇamahāmudrāsulākṣārasālaṅkārāṅkintamaṅghripaṅkajayugaṃ śrīpādukālaṅkṛntam |udbhāsvannakhacandrakhaṇḍaruciraṃ rājajjapāsannibhaṃbrahmāditridaśā(śaiḥ) murārcitamidaṃ (samārcitapadaṃ) mūrdhni smarāmyambike || 50/46||ārakta(c)chavinātimārdavayujā niḥ(ni)śvāsahāryeṇa yatkauśeyena(yairna) vi(va)citraratnaghaṭitairmuktāphalairujvalaiḥ |kūjatkāñcanakiṅkiṇībhirabhitassannaddhakāñcīguṇerādīptaṃ sunitambabimbamaruṇaṃ te bhāvayāmyambike || 51/47||kastūrīghanasārakuṅkumarajogandhotkaṭaiścandanairādī(li)ptaṃ maṇimālayā viracita(surucira)graiveyahārādibhiḥ |dīptaṃ divya (dīpyaddivya) vibhūṣaṇairjanani te jyotirvibhāsvatkucavyājasvarṇaghaṭadvayaṃ hariharabrahmādipītaṃ bhaje || 52/48||muktāratnasuvarṇakāntilalitāste bāhuvallīrahaṃkeyūrottamabāhudaṇḍavalayairhastāṅgulībhūṣaṇaiḥ |saṃvṛttāḥ (sampṛktāḥ) kalayāmi hīramaṇimanmuktākalāpīkṛtaṃgrīvāpaṭṭavibhūṣaṇena subhagaṃ kaṇṭhañca kambuśriyam || 53/49||udyatpūrṇakalānidhīśa(śri)vadanaṃ bhaktaprasannaṃ sadāsamphullāmbujapatrakāntisuṣumādhikkāradakṣekṣaṇam |sānandaṃ kṛtamandahāsamasakṛtprādurbhavatkautukaṃkundākārasudantapaṅktiruciraṃ pūrṇaṃ smarāmyambike || 54/50||taptasvarṇakṛtorukuṇḍalayugaṃ māṇikyamuktollasaddhīrābaddhamananyatulyamaparaṃ haimañca cakradvayam |śukrākāranikāradakṣamamalaṃ muktāphalaṃ sundaraṃbibhratkarṇayugaṃ bhajāmi lalitaṃ nāsāgrabhāgaṃ śive || 55/51||jātīcampakakundakesara mahāgandhotkiratketakī (mahāgandhotkaraṃ ketakī)nīpāśokaśirīṣamukhyakusumaprottaṃsitā dhūpitā(tāḥ) |ānīlāñjananī(lī)lamattamadhupaśreṇī ca veṇī tavaśrīmātaśśrayatāṃ madīyahṛdayāmbhoje sarojālaye || 56/52||lekhālabhyavicitraratnaghaṭitaṃ haimaṃ kirīṭottamaṃmuktākāñcanakiṅkiṇīgaṇamahāhīraprabandhojvalam |cañcaccandrakalākalāpalalitaṃ devadrupuṣpārcitaṃmālyairevavilambitaṃ suśikharaṃ vibhracchiraste bhaje || 57/53||prokṣiptoccasuvarṇadaṇḍalalitaṃ pūrṇendubimbākṛtiṃcakraṃ (chatraṃ) mauktikaratnacakrakalitaṃ kṣaumāṃśukottaṃsitam |muktājālavilambitaṃ sakalaśaṃ nānāprasūnārcitaṃcandroḍḍāmaracāmarāli dadhatī(tīḥ) śrīdevi te svastriyaḥ || 58/54||vidyāmantrarahasyavinmunigaṇaiḥ kḷrptopacārārcanāṃdevādistutigīyamānacaritāṃ vedāndatatvātmikām |sarvāstāśca turīyatāmupagatāstvadraśmidevyaḥ parāstannityaṃ (stvāṃ nityaṃ) samupāsate svavibhavaiśśrīcakranāthe śive || 59/55||śṛṅgārādirasālayaṃ tribhuvanaṃ(nī) mālyairanekairvṛtaṃsarvāṅgīṇasadaṅgarāgasurabhi śrīmadvapurdhūpitam |tāmbūlāruṇapallavādharayutaṃ ramyaṃ tripuṣṭuṃ vahatphālaṃ nandanacandanena surabhi dhyāyāmi te maṅgalam || 60/56||evaṃ yassmarati prabuddhasumatiśśrīmatsvarūpaṃ paraṃvṛddho(')pyāśu yuvābhavatyanupamastrīṇāmanaṅgāyate |spaṣṭai(so'ṣṭai)śvaryatiraskṛtākhilasuraśrījṛmbhitātmālayaḥpṛthvīpālakirīṭakoṭivalibhirnīrājitāṅghrirbhavet || 61/57||atha tava dhanuḥ puṇṭrekṣukṛtprasiddhamaṇidyuti(atha tava dhanuḥ puṣpeṣutva prasiddhamaṇidyuti)tribhuvanabadhūmohajyotsnākalānidhimaṇḍalam |akhilajanani smāraṃsmāraṃ gatasmaratāñjanastribhuvanavadhūmohāmbodheḥ prapūrṇavidhurbhavet || 62/58||(stribhuvanavadhūmohe babhre prapūrṇavidhurbhavet) || 62/58||prasūnaśarapañcaka(campaka)prakaṭagumphanāgumphitaṃtrilokamavalokayatyamalacetasāṃ cañcalam |aśeṣaramaṇījanasmaravijṛmbhaṇaṃ yassadāpaṭurbhavati te śive trijagadaṅganākṣobhaṇe || 63/59||pāśaṃ prapūritamahāsumatiprakāśaṃyo vā tava tripurasundari sundarīṇām |ākarṣaṇe'khilavaśīkaraṇe pravīṇaścittevasan sa bhuvanatvayavaśyakṛtsyāt || 64/60||yassvānte kalayati kovidastrilokīstambhārambhaṇavekṣaṇakṛtyu(matyu)dāravīryam |mātaste vijayatāṃ kuśaṃ sayoṣā (sa yoṣāṃ)devāstaṃ bhajati (devāṃ stambhayati) ca bhūbhujo'tra sainyam || 65/61||pāśadhyānavaśādbhavedbhavamahāmohāmbhasojjṛmbhaṇaṃprakhyātapravyaveṣu cintanavaśāttattaccharavyaṃ sudhīḥ |cāpadhyānavaśātsamastajagatāṃ mṛtyorvaśatvaṃ mahādurgastambhamahāṅkuśasya mananānmāyāmameyāṃ taret || 66/ ||(pāśadhyānavaśātsamastavaśatā mṛtyorvaśatvaṃ mahādurgastambhamahāṅkuśasya manasā māyāmameyāṃ taret |pāśādhyānavaśādbhavedbhavamahāmohāmbhaso jṛmbhaṇaṃprakhyātaprasaveṣucintanavaśāttattaccharavyaṃ sudhīḥ) || /62||nyāsaṃ kṛtvā gaṇeśaṃ grahagaṇamahāyoginīrāśipīṭhaiḥpañcāśanmātṛkārṇa(rṇaiḥ) sahitabahukalairaṣṭavāgdevatābhiḥ |saśrī(sa strī) kaṇṭhādiyugmairnijavimalatanau keśavādyaiśca tattvaiṣaṭtriṃśakta(dbhirdharādyai)mādyairbhagavati bhavatīṃ yassmaretsa tvameva || 67/63||bhagavati tava pādapadmātisadmāvika śrīstrijagati parihṛtya bhadrāya nidrādiṣu |ali iti kalanādasaṅgītabhaṅgīkṛteparimalamiha kintu vandeti sandehitaḥ || 68/ ||surapatipuralakṣmījṛmbhaṇātītalakṣmīḥprabhavati nijagehe yasya devatvamārye |vidhṛtabahukalānāṃ pātrabhūtasya tasyatribhuvanaviditā sā jṛmbhitā kīrtiracchā || 69/64||mātastvaṃ bhūrbhuvasvarmahitatamatanustvantarikṣaṃ na sūryo(mātastvaṃ bhūrbhuvaḥsvarmahitatamatanuṃ tvantarikṣendusūryai)rājñī(jñā) śukrendravahnīndubhirapi nigamabrahmabhiḥ protaśaktiḥ (ktiṃ) |prāṇāpānādiyuktaiḥ (gmai) kalayati sakalaṃ mānasaṃ(se) dhyānayogādyeṣāṃ teṣāṃ saparyā bhavati surakṛtā brahmatā (brahma te) yogyatā (jānate) ca || 70/65||kva me buddhirvācaḥ paramaviduṣo mandasaraṇiḥkva te mātarbrahmapramukhavibudhasvāntavacasām |(kva te mātarbrahmapramukhavibudhāḥ svāntavacasaḥ |)abhūmā viṣphūrtiḥ parataramahimnastava nutauprasīda kṣantavyaṃ bahulataracāpalyamapi me || 71/66||prasīda paradevate mama hṛdi prabhūtaṃ bhayaṃnivāraya daridratāṃ dalaya dehi sarvajñatām |vidhehi karuṇānidhe śirasi pādayugmaṃ svakaṃvidāraya jarāmṛtiṃ(tī) tripurasundari śrīśive || 72/67||(phalam)iti tripurasundarīstutimimāṃ paṭhedyassudhīḥsa sarvaduritāṭavīpaṭalacaṇḍadāvānalaḥ |labhenmanasi vāñchitaṃ pracurasiddhiriddhirbhavedanekavidhasampadāṃ padamananyatulyo bhavet || 73/68||saṅgītaṃ sarasaṃ kavitvasaraṇiṃ āmnāyavākyasmṛtī (cāprāṇavācā śruti)vyākhyānaṃ hṛdi tāvakīnacaraṇadvandvañca sarvajñatāṃ (sarvajñām) |śraddhāṃ (śreṣṭhe) karmaṇi kālike tava balaṃ śrījṛmbhaṇaṃ mandiresaundaryaṃ vapuṣi prakāśamatulaṃ ambeśvari (prāpnoti) śrīśive || 74/69||pṛthvīpālaprakaṭamakuṭasragrajorañcitāṅghriḥvidvatpūjānatimatisamārādhito bādhitāriḥ |vidyāssarvāḥ kalayati hṛdā bhāsayanti prabhābhiḥlokāssarve navanavapadairindubimbaprakāśaiḥ || 75/70||bhūṣyaṃ vaiduṣyamudyaddinakarakiraṇākāramākāra(kaumāra) tejāḥsujñānaṃ bhūrimānaṃ dinakaralalitaṃ durgamaṃ yogamārgam |āyuṣpañcāṣṭasiddhiṃ haragiriviśadāṃ kīrtimabhyetyabhūmaudehānte brahmapāraṃ paramaśivacidākāramabhyeti vidvān || 76/71||ucceṣu nīceṣvapi darśaneṣu prakāśate devi taba svarūpam |samujvalantyeva hi yajñavāṭe caṇḍālaveśmanyapi jātavedāḥ || 77/72|||| iti śivarahasyāntargate bhavākhye durvāsasāviracitaṃtripurāmbikāmahimnastotraṃ sampūrṇam ||śrīśaktimahimnastotram ||devīmahimnastutiḥtripurāmbikāmahimnastavaḥ|| śrīśivarahasyam | bhavākhyaḥ dvitīyāṃśaḥ | adhyāyaḥ 29||– || śrīśivarahasyam | bhavākhyaḥ dvitīyāṃśaḥ | adhyāyaḥ 29||