काली कर्पूरस्तोत्रम् अथवा कर्पूरादिस्तोत्रम् Kharpuradistotra

काली कर्पूरस्तोत्रम्ॐश्रीगुरवे नमः । ॐ नमः परमदेवतायै ॥श्रीकर्पूरादिस्तोत्रम्कर्पूरं मधमान्त्यस्वरपरिरहितं सेन्दुवामाक्षियुक्तं बीजं तेमातरेतत्त्रिपुरहरवधु त्रिःकृतं ये जपन्ति ।तेषां गद्यानि पद्यानि च मुकुहुहरादुल्लसन्त्येव वाचःस्वच्छन्दंध्वान्तधाराधरुरुचिरुचिरे सर्वसिद्धिं गतानाम्।ह्॥ १॥ईशान सेन्दुवामश्रवणपरिगतो बीजमन्यन्महेशि द्वन्द्वं तेमन्दचेता यदि जपति जनो वारूमेकं कदाचित् ।जित्वा वाचामधीशं धनमपि चिरं मोहयन्नम्बुजाक्षीवृन्दंचन्द्रार्धचूडे प्रभवति स महाघोरबालावतंसे॥ २॥ईशो वैश्वानरस्थः शशधरविलसद् वामनेत्रेण युक्तो बीजं तेद्वन्द्वमन्यद् विगलितचिकुरे कालिके ये जपन्ति ।द्वेष्टारं घ्नन्ति ते च त्रिभुवनमपि ते वश्यभावं नयन्तिसृक्कद्वन्दास्रधाराद्वयधरवदने दक्षिणे त्र्यक्षरेति॥ ३॥ऊर्ध्वे वामे कृपाणं करकमलतले छिन्नमुण्डं तथाधः सव्येचाभीर्वरं च त्रिजगदघहरे दक्षिणे कालिके च ।जप्त्वैतन्नाम ये वा तव मनुविभवं भावयन्त्येतदम्ब तेषामष्टौकरस्था: प्रकटितरदने सिद्धयस्त्र्यम्बकस्य॥ ४॥वर्गाद्यं वह्निसंस्थं विधुरतिललितं तत्त्रयं कूर्चयुग्मंलज्जाद्वन्द्वं च पश्चात् स्मितमुखि तदधष्ठद्वयं योजयित्वा ।मातर्ये ये जपन्ति स्मरहरमहिले भावयन्तः स्वरूपं तेलक्ष्मीलास्यलीलाकमलदलदृशः कामरूपा भवन्ति॥ ५॥प्रत्येकं वा द्वयं वा त्रयमपि च परं बीजमत्यन्तगुह्यंत्वन्नाम्नायोजयित्वा सकलमपि सदा भावयन्तो जपन्ति ।तेषां नेत्रारविन्दे विहरति कमला वक्त्रशुभ्रांशुबिम्बे वाग्देवीदेवि मुण्डस्त्रगतिशयलसत्कण्ठि पीनस्तनाढ्ये॥ ६॥गतासूनां बाहुप्रकरकृतकञ्चीपरिलसन्नितम्बां दिग्वस्त्रांत्रिभुवनविधात्रीं त्रिणयनां ।श्मशानस्ते तल्पे शवहृदि महाकालसुरतप्रयुक्तां त्वांध्यायन् जननि जडचेता अपि कविः ॥ ७॥शिवाभिर्घोराभिः शवनिवहमुण्डास्थिकरैः परं संकीर्णायांप्रकटितचितायां हरवधूम् ।प्रविष्टां ।संतुष्टामुपरिसुरतेनातियुवतीं सदा त्वां ध्यायन्ति क्वचिदपिचन तेषां परिभवः ॥ ८॥वदामस्ते किं वा जननि वयमुच्चैर्जडधियो न धाता नापीशोहरिरपि न ते वेत्ति परमम् ।तथापि त्वद्भक्तिर्मुखरयति चास्माकममिते तदेतत्क्षन्तव्यं नखलुपशुरोषः समुचितः ॥ ९॥समन्तादापीनस्तनजघनधृघौवनवतीरतासक्तो नक्तं यदिजपतिभक्तस्तव मनुम् ।विवासास्त्वां ध्यायन् गलितचिकुरस्तस्य वशगाः समस्ताःसिद्धौघा भुवि चिरतरं जीवति कविः ॥ १०॥समाः सुस्थीभूतो जपति विपरीतां यदि सदा विचिन्त्य त्वांध्यायन्नतिशयमहाकालसुरताम् ।तदा तस्य क्षोणीतलविहरमाणस्य विदुषः कराम्भोजे वश्यापुरहस्वधू सिद्धिनिवहाः ॥ ११॥प्रसूते संसारं जननि भवती पालयति च समस्तं क्षित्यादिप्रलयसमये संहरति च ।अतस्त्वं धातासि त्रिभुवनपतिः श्रीपतिरपि महेशोऽपि प्रायःसकलमपि किं स्तौमि भवतीम् ॥ १२॥अनेके सेवन्ते भवदधिकगीवार्णनिवहान् विमूढास्ते मातः किमपिनहि जानन्ति परमम् ।समाराध्यामाद्यां हरिहरविरिञ्चादिविबुधैः प्रपन्नोऽस्मिस्वैरंरतिरससमहानन्दनिरताम् ॥ १३॥धरत्रि कीलालं शुचिरपि समीरोऽपि गगनं त्वमेका कल्याणीगिरिशरमणी कालि सकलम् ।प्रसन्नां त्वं भूया भवमनु न भूयान्मम जनुः ॥ १४॥श्मशानस्थः सुस्थो गलितचिकुरो दिक्पटधरः सहस्रं त्वकार्णांनिजगलितवीर्येण कुसुमम् ।जपंस्त्वत्प्रयेकं मनुमपि तव ध्याननिरतो महाकालि स्वैरं सभवति धरित्रीपरिवृढः ॥ १५॥गृहे संमार्ज्यन्या परिगलितविर्यं हि चिकुरं समूलं मध्याह्नेवितरति चितायां कुजदिने ।समुच्चार्य प्रमेणा मनुमपि सकृत्कालि सततं गजारूढो यातिक्षितिपरिवृढः सत्कविवरः ॥ १६॥स्वपुष्पैराकीर्णं कुसुमधनुषो मन्दिरमहो पुरो ध्यायन्ध्यायन्यदि जपति भक्तस्तव मनुम् ।स गन्धर्वश्रेणीपतिरपि कवित्वामृतनदीनदीनः पर्यन्तेपरमपदलीनः प्रभवति ॥ १७॥त्रिपञ्चारे पीठे शवशिवहृदि स्मेरवदनांमहाकालेनोच्चैर्मदनरसलावण्यनिरताम् ।समासक्तो नक्तं स्वयमपि रतानन्दनिरतो जनो यो ध्यायेत्त्वामयिजननि स स्यात् स्मरहरः ॥ १८॥सलोमास्थि स्वैरं पललमपि मार्जारमसिते परं चोष्ट्त्रंमैशंनरमहिषयोश्छागमपि वा ।बलिम् ते पूजायामयि वितरतां मर्त्यवसतां सतां सिद्धिःसर्वाप्रतिपदमपूर्वा प्रभवति ॥ १९॥वशी लक्षं मन्त्रं प्रजपति हविष्याशनरतो दिवामातर्युष्मच्चरणयुगलध्याननिपुणः ।परं नक्तं नग्नो निधुवनविनोदेन च मनुं जपेल्लक्षं स स्यात्स्मरहरसमानः क्षितितले ॥ २०॥इदं स्तोत्रं मातस्तव मनुसमुद्धारणजनुः स्वरूपाख्यंपादाम्बुजयुगलपूजाविधियुतम् ।निशार्धं वा पूजासमयमधि वा यस्तु पठति प्रलापस्तस्यापिप्रसरति कवित्वामृतरसः ॥ २१॥कुरङ्गाक्षीवृन्दं तमनुसरति प्रेमतरलं वशस्तस्य क्षोणीपतिरपिकुबेरप्रतिनिधिः ।रिपुः कारागारं कलयति च तं केलिकलया चिरं जीवन्मुक्तःप्रभवति स भक्तः प्रतिजनुः ॥ २२॥

kālī karpūrastotramoṃśrīgurave namaḥ | oṃ namaḥ paramadevatāyai ||śrīkarpūrādistotramkarpūraṃ madhamāntyasvaraparirahitaṃ senduvāmākṣiyuktaṃ bījaṃ temātaretattripuraharavadhu triḥkṛtaṃ ye japanti |teṣāṃ gadyāni padyāni ca mukuhuharādullasantyeva vācaḥsvacchandaṃdhvāntadhārādharurucirucire sarvasiddhiṃ gatānām|h|| 1||īśāna senduvāmaśravaṇaparigato bījamanyanmaheśi dvandvaṃ temandacetā yadi japati jano vārūmekaṃ kadācit |jitvā vācāmadhīśaṃ dhanamapi ciraṃ mohayannambujākṣīvṛndaṃcandrārdhacūḍe prabhavati sa mahāghorabālāvataṃse|| 2||īśo vaiśvānarasthaḥ śaśadharavilasad vāmanetreṇa yukto bījaṃ tedvandvamanyad vigalitacikure kālike ye japanti |dveṣṭāraṃ ghnanti te ca tribhuvanamapi te vaśyabhāvaṃ nayantisṛkkadvandāsradhārādvayadharavadane dakṣiṇe tryakṣareti|| 3||ūrdhve vāme kṛpāṇaṃ karakamalatale chinnamuṇḍaṃ tathādhaḥ savyecābhīrvaraṃ ca trijagadaghahare dakṣiṇe kālike ca |japtvaitannāma ye vā tava manuvibhavaṃ bhāvayantyetadamba teṣāmaṣṭaukarasthā: prakaṭitaradane siddhayastryambakasya|| 4||vargādyaṃ vahnisaṃsthaṃ vidhuratilalitaṃ tattrayaṃ kūrcayugmaṃlajjādvandvaṃ ca paścāt smitamukhi tadadhaṣṭhadvayaṃ yojayitvā |mātarye ye japanti smaraharamahile bhāvayantaḥ svarūpaṃ telakṣmīlāsyalīlākamaladaladṛśaḥ kāmarūpā bhavanti|| 5||pratyekaṃ vā dvayaṃ vā trayamapi ca paraṃ bījamatyantaguhyaṃtvannāmnāyojayitvā sakalamapi sadā bhāvayanto japanti |teṣāṃ netrāravinde viharati kamalā vaktraśubhrāṃśubimbe vāgdevīdevi muṇḍastragatiśayalasatkaṇṭhi pīnastanāḍhye|| 6||gatāsūnāṃ bāhuprakarakṛtakañcīparilasannitambāṃ digvastrāṃtribhuvanavidhātrīṃ triṇayanāṃ |śmaśānaste talpe śavahṛdi mahākālasurataprayuktāṃ tvāṃdhyāyan janani jaḍacetā api kaviḥ || 7||śivābhirghorābhiḥ śavanivahamuṇḍāsthikaraiḥ paraṃ saṃkīrṇāyāṃprakaṭitacitāyāṃ haravadhūm |praviṣṭāṃ |saṃtuṣṭāmuparisuratenātiyuvatīṃ sadā tvāṃ dhyāyanti kvacidapicana teṣāṃ paribhavaḥ || 8||vadāmaste kiṃ vā janani vayamuccairjaḍadhiyo na dhātā nāpīśoharirapi na te vetti paramam |tathāpi tvadbhaktirmukharayati cāsmākamamite tadetatkṣantavyaṃ nakhalupaśuroṣaḥ samucitaḥ || 9||samantādāpīnastanajaghanadhṛghauvanavatīratāsakto naktaṃ yadijapatibhaktastava manum |vivāsāstvāṃ dhyāyan galitacikurastasya vaśagāḥ samastāḥsiddhaughā bhuvi cirataraṃ jīvati kaviḥ || 10||samāḥ susthībhūto japati viparītāṃ yadi sadā vicintya tvāṃdhyāyannatiśayamahākālasuratām |tadā tasya kṣoṇītalaviharamāṇasya viduṣaḥ karāmbhoje vaśyāpurahasvadhū siddhinivahāḥ || 11||prasūte saṃsāraṃ janani bhavatī pālayati ca samastaṃ kṣityādipralayasamaye saṃharati ca |atastvaṃ dhātāsi tribhuvanapatiḥ śrīpatirapi maheśo'pi prāyaḥsakalamapi kiṃ staumi bhavatīm || 12||aneke sevante bhavadadhikagīvārṇanivahān vimūḍhāste mātaḥ kimapinahi jānanti paramam |samārādhyāmādyāṃ hariharaviriñcādivibudhaiḥ prapanno'smisvairaṃratirasasamahānandaniratām || 13||dharatri kīlālaṃ śucirapi samīro'pi gaganaṃ tvamekā kalyāṇīgiriśaramaṇī kāli sakalam |prasannāṃ tvaṃ bhūyā bhavamanu na bhūyānmama januḥ || 14||śmaśānasthaḥ sustho galitacikuro dikpaṭadharaḥ sahasraṃ tvakārṇāṃnijagalitavīryeṇa kusumam |japaṃstvatprayekaṃ manumapi tava dhyānanirato mahākāli svairaṃ sabhavati dharitrīparivṛḍhaḥ || 15||gṛhe saṃmārjyanyā parigalitaviryaṃ hi cikuraṃ samūlaṃ madhyāhnevitarati citāyāṃ kujadine |samuccārya prameṇā manumapi sakṛtkāli satataṃ gajārūḍho yātikṣitiparivṛḍhaḥ satkavivaraḥ || 16||svapuṣpairākīrṇaṃ kusumadhanuṣo mandiramaho puro dhyāyandhyāyanyadi japati bhaktastava manum |sa gandharvaśreṇīpatirapi kavitvāmṛtanadīnadīnaḥ paryanteparamapadalīnaḥ prabhavati || 17||tripañcāre pīṭhe śavaśivahṛdi smeravadanāṃmahākālenoccairmadanarasalāvaṇyaniratām |samāsakto naktaṃ svayamapi ratānandanirato jano yo dhyāyettvāmayijanani sa syāt smaraharaḥ || 18||salomāsthi svairaṃ palalamapi mārjāramasite paraṃ coṣṭtraṃmaiśaṃnaramahiṣayośchāgamapi vā |balim te pūjāyāmayi vitaratāṃ martyavasatāṃ satāṃ siddhiḥsarvāpratipadamapūrvā prabhavati || 19||vaśī lakṣaṃ mantraṃ prajapati haviṣyāśanarato divāmātaryuṣmaccaraṇayugaladhyānanipuṇaḥ |paraṃ naktaṃ nagno nidhuvanavinodena ca manuṃ japellakṣaṃ sa syātsmaraharasamānaḥ kṣititale || 20||idaṃ stotraṃ mātastava manusamuddhāraṇajanuḥ svarūpākhyaṃpādāmbujayugalapūjāvidhiyutam |niśārdhaṃ vā pūjāsamayamadhi vā yastu paṭhati pralāpastasyāpiprasarati kavitvāmṛtarasaḥ || 21||kuraṅgākṣīvṛndaṃ tamanusarati premataralaṃ vaśastasya kṣoṇīpatirapikuberapratinidhiḥ |ripuḥ kārāgāraṃ kalayati ca taṃ kelikalayā ciraṃ jīvanmuktaḥprabhavati sa bhaktaḥ pratijanuḥ || 22||

इति श्रीमन्महाकालिविरचितं श्रीमद्दक्षिणकालिकायाःस्वरूपाख्यं स्तोत्रं समाप्तम्

iti śrīmanmahākāliviracitaṃ śrīmaddakṣiṇakālikāyāḥsvarūpākhyaṃ stotraṃ samāptam