वामनप्रभाववर्णनम् Vamanaprabhavavarnanam

प्रह्लाद उवाच ।देवदेवो जगद्योनिरयोनिर्जगदादिजः ।अनादिरादिर्विश्वस्य वरेण्यो वरदो हरिः ॥ १७॥

prahlāda uvāca |devadevo jagadyonirayonirjagadādijaḥ |anādirādirviśvasya vareṇyo varado hariḥ || 17||

परावराणां परमः परापरसतां गतिः ।प्रभुः प्रमाणं मानानां सप्तलोकगुरोर्गुरुः ।स्थितिं कर्तुं जगन्नाथः ह्यदित्या गर्भगः प्रभुः ॥ १८॥

parāvarāṇāṃ paramaḥ parāparasatāṃ gatiḥ |prabhuḥ pramāṇaṃ mānānāṃ saptalokagurorguruḥ |sthitiṃ kartuṃ jagannāthaḥ hyadityā garbhagaḥ prabhuḥ || 18||

प्रभुः प्रभूणां परमः पराणामनादिमध्यो भगवाननन्तः ।त्रैलोक्यमंशेन सनाथमेकः कर्त्तुं महात्मादितिजोऽवतीर्णः ॥ १९॥

prabhuḥ prabhūṇāṃ paramaḥ parāṇāmanādimadhyo bhagavānanantaḥ |trailokyamaṃśena sanāthamekaḥ karttuṃ mahātmāditijo'vatīrṇaḥ || 19||

न यस्य रुद्रो न च पद्मयोनिर्नेन्द्रो न सूर्येन्दुमरीचिमिश्राः ।जानन्ति दैत्याधिप यत्स्वरूपं स वासुदेवः कलयावतीर्णः ॥ २०॥

na yasya rudro na ca padmayonirnendro na sūryendumarīcimiśrāḥ |jānanti daityādhipa yatsvarūpaṃ sa vāsudevaḥ kalayāvatīrṇaḥ || 20||

यमक्षरं वेदविदो वदन्ति विशन्ति यं ज्ञानविधूतपापाः ।यस्मिन् प्रविष्टा न पुनर्भवन्ति तं वासुदेवं प्रणमामि देवम् ॥ २१॥

yamakṣaraṃ vedavido vadanti viśanti yaṃ jñānavidhūtapāpāḥ |yasmin praviṣṭā na punarbhavanti taṃ vāsudevaṃ praṇamāmi devam || 21||

भूतान्यशेषाणि यतो भवन्ति यथोर्मयस्तोयनिधेरजस्रम् ।लयं च यस्मिन् प्रलये प्रयान्ति तं वासुदेवं प्रणतोऽस्म्यचिन्त्यम् ॥ २२॥

bhūtānyaśeṣāṇi yato bhavanti yathormayastoyanidherajasram |layaṃ ca yasmin pralaye prayānti taṃ vāsudevaṃ praṇato'smyacintyam || 22||

न यस्य रूपं न बलं प्रभावो न च प्रतापः परमस्य पुंसः ।विज्ञायते सर्वपितामहाद्यैस्तं वासुदेवं प्रणमामि नित्यम् ॥ २३॥

na yasya rūpaṃ na balaṃ prabhāvo na ca pratāpaḥ paramasya puṃsaḥ |vijñāyate sarvapitāmahādyaistaṃ vāsudevaṃ praṇamāmi nityam || 23||

रूपं च चक्षुर्ग्रहणे त्वगेषा स्पर्शग्रहेऽथो रसना रसस्य ।घ्राणं च गन्धग्रहणे नियुक्तं न घ्राणचक्षुः श्रवणादि तस्य ॥ २४॥

rūpaṃ ca cakṣurgrahaṇe tvageṣā sparśagrahe'tho rasanā rasasya |ghrāṇaṃ ca gandhagrahaṇe niyuktaṃ na ghrāṇacakṣuḥ śravaṇādi tasya || 24||

स्वयम्प्रकाशः परमार्थतो यः सर्वेश्वरो वेदितव्यः स युक्त्या ।शक्यं तमीड्यमनघं च देवं ग्राह्यं नतोऽहं हरिमीशितारम् ॥ २५॥

svayamprakāśaḥ paramārthato yaḥ sarveśvaro veditavyaḥ sa yuktyā |śakyaṃ tamīḍyamanaghaṃ ca devaṃ grāhyaṃ nato'haṃ harimīśitāram || 25||

येनैकदंष्ट्रेण समुद्धृतेयं धराचला धारयतीह सर्वम् ।शेते ग्रसित्वा सकलं जगद्यस्तमीड्यमीशं प्रणतोऽस्मि विष्णुम् ॥ २६॥

yenaikadaṃṣṭreṇa samuddhṛteyaṃ dharācalā dhārayatīha sarvam |śete grasitvā sakalaṃ jagadyastamīḍyamīśaṃ praṇato'smi viṣṇum || 26||

अंशावतीर्णेन च येन गर्भे हृतानि तेजांसि महासुराणाम् ।नमामि तं देवमनन्तमीशमशेषसंसारतरोः कुठारम् ॥ २७॥

aṃśāvatīrṇena ca yena garbhe hṛtāni tejāṃsi mahāsurāṇām |namāmi taṃ devamanantamīśamaśeṣasaṃsārataroḥ kuṭhāram || 27||

देवो जगद्योनिरयं महात्मा स षोडशांशेन महासुरेन्द्र ।सुरेन्द्रमातुर्जठरं प्रविष्टो हृतानि वस्तेन बलं वपूंषि ॥ २८॥

devo jagadyonirayaṃ mahātmā sa ṣoḍaśāṃśena mahāsurendra |surendramāturjaṭharaṃ praviṣṭo hṛtāni vastena balaṃ vapūṃṣi || 28||

इति वामनपुराणे एकोनत्रिंशाध्यायान्तर्गतं बलये प्रह्लादप्रोक्तंअदितेर्गर्भगतस्य वामनप्रभाववर्णनं समाप्तम् ।वामनपुराण । अध्याय २९/१७२८॥वामनपुराण । अध्याय २९/१७-२८॥

iti vāmanapurāṇe ekonatriṃśādhyāyāntargataṃ balaye prahlādaproktaṃaditergarbhagatasya vāmanaprabhāvavarṇanaṃ samāptam |vāmanapurāṇa | adhyāya 29/1728||vāmanapurāṇa | adhyāya 29/17-28||