विष्णुस्तुतिः (सत्यसन्धतीर्थकृता) Vishnustutih (2)

मुराराते विष्णो हरमुखसुराराध्य भवतोधरायां नास्त्यन्यो भवजलधिपारं गमयितुम् ।दुराचारान् वाऽस्मानव गुरुवरानुग्रहबलात्जरादूराधारामयहर निरालम्बनदय ॥ १॥

murārāte viṣṇo haramukhasurārādhya bhavatodharāyāṃ nāstyanyo bhavajaladhipāraṃ gamayitum |durācārān vā'smānava guruvarānugrahabalātjarādūrādhārāmayahara nirālambanadaya || 1||

अहं सक्तः पोते भवजलधिपोते त्वयि न वैरतः पाके लक्ष्मीरमण तव पाके न हि रतः ।तथाऽप्याचार्याणां सुखपदजुषां सन्मतरतस्वृतज्ञानार्यस्याविनयमपिनेयं त्वमव माम् ॥ २॥

ahaṃ saktaḥ pote bhavajaladhipote tvayi na vairataḥ pāke lakṣmīramaṇa tava pāke na hi rataḥ |tathā'pyācāryāṇāṃ sukhapadajuṣāṃ sanmataratasvṛtajñānāryasyāvinayamapineyaṃ tvamava mām || 2||

रमा कामारातिः कमलभवनः श्यामलतनोयदाऽशक्ताः स्तोतुं जडमतिरहं क्व व्र जपते ।तथाऽप्यर्घ्यम् सिन्धोरिव तव भवत्वीश करुणासमुद्रैषा वाणी तव हृदयतोषाय सततम् ॥ ३॥

ramā kāmārātiḥ kamalabhavanaḥ śyāmalatanoyadā'śaktāḥ stotuṃ jaḍamatirahaṃ kva vra japate |tathā'pyarghyam sindhoriva tava bhavatvīśa karuṇāsamudraiṣā vāṇī tava hṛdayatoṣāya satatam || 3||

न जाने श्रीजाने किमपि सवने नापि नमनेरतः स्नाने दाने रघुकुलजने हृन्नियमने ।धने याने गानेऽवनिपसभमाने च भवनेरतो हीने स्थानेऽवसि तदपि मानैककरुण ॥ ४॥

na jāne śrījāne kimapi savane nāpi namanerataḥ snāne dāne raghukulajane hṛnniyamane |dhane yāne gāne'vanipasabhamāne ca bhavanerato hīne sthāne'vasi tadapi mānaikakaruṇa || 4||

जना दीना नानावृजिनशमनाम्नायमननाद्विना वीनासीनाधिगतिरिह नासौख्यमथन ।धनाधीना हीना भुवनभवनात्रेयवदनाघनानूना ज्ञानापहतमधुनायातमधुना ॥ ५॥

janā dīnā nānāvṛjinaśamanāmnāyamananādvinā vīnāsīnādhigatiriha nāsaukhyamathana |dhanādhīnā hīnā bhuvanabhavanātreyavadanāghanānūnā jñānāpahatamadhunāyātamadhunā || 5||

नरान् स्तुत्वा नीचानुदरभरणासक्तहृदयोदयोदाराधाराऽमरवरनुत त्वत्पदयुगम् ।न चावन्दे विष्णो तदपि भववारीश पतितंपते माया मायावरणहरणाद्रक्ष नृहरे ॥ ६॥

narān stutvā nīcānudarabharaṇāsaktahṛdayodayodārādhārā'maravaranuta tvatpadayugam |na cāvande viṣṇo tadapi bhavavārīśa patitaṃpate māyā māyāvaraṇaharaṇādrakṣa nṛhare || 6||

हरे नानायोनिप्रभवननिदानान्यनुदिनम्घनाभैनांसि श्रीवनजनयनानेकगुणक ।क्षमस्व क्षेमं मे सश दिश दशस्यन्दनजनेशशाङ्कास्य त्वं मे भवजनिततापं परिहर ॥ ७॥

hare nānāyoniprabhavananidānānyanudinamghanābhaināṃsi śrīvanajanayanānekaguṇaka |kṣamasva kṣemaṃ me saśa diśa daśasyandanajaneśaśāṅkāsya tvaṃ me bhavajanitatāpaṃ parihara || 7||

हरे राजानोऽमी स्वभटतनयान् दोषनिलयान्गुणैर्हीनान् सौवा इति मतियुताः पान्ति सदयाः ।मदार्या आबाल्यं तव भजनसंसक्तहृदयाजहुर्निद्रां तेषां रघुवर विनेयोऽस्म्यवतु माम् ॥ ८॥

hare rājāno'mī svabhaṭatanayān doṣanilayānguṇairhīnān sauvā iti matiyutāḥ pānti sadayāḥ |madāryā ābālyaṃ tava bhajanasaṃsaktahṛdayājahurnidrāṃ teṣāṃ raghuvara vineyo'smyavatu mām || 8||

वयं प्रातःस्नानं रघुपनमनं सुप्रवचनम्गुरुध्यानं पद्मारमणभजनं नापि मननम् ।अकार्ष्मालं श्रीलं दशवदनकालं गततुलंरमालोलम् यामः शरणममलं वीतशमलम् ॥ ९॥

vayaṃ prātaḥsnānaṃ raghupanamanaṃ supravacanamgurudhyānaṃ padmāramaṇabhajanaṃ nāpi mananam |akārṣmālaṃ śrīlaṃ daśavadanakālaṃ gatatulaṃramālolam yāmaḥ śaraṇamamalaṃ vītaśamalam || 9||

गुरुस्वान्तस्थान्यागणितगुणमाणिक्यनिकरच्छविव्रातोपेतामितसुख मखान्नेडित हरे ।नमः श्रीमन् व्यास स्वजनदुरिताहार्यविधुरत्वदीये वायौ मे भवति भवताद्भक्तिरतुला ॥ १०॥

gurusvāntasthānyāgaṇitaguṇamāṇikyanikaracchavivrātopetāmitasukha makhānneḍita hare |namaḥ śrīman vyāsa svajanaduritāhāryavidhuratvadīye vāyau me bhavati bhavatādbhaktiratulā || 10||

रमाराम श्रीमन्नमलकमलासोमनत भोनमामो हेमाभामितमहिम हे माधव न ते ।समो भूमा भूमौ शमदमविमानादिनियमश्रमस्तोमप्रेमन्नव मलहिमानीमिहिर भोः ॥ ११॥

ramārāma śrīmannamalakamalāsomanata bhonamāmo hemābhāmitamahima he mādhava na te |samo bhūmā bhūmau śamadamavimānādiniyamaśramastomapremannava malahimānīmihira bhoḥ || 11||

विरागासक्तिस्ते वयमज पुरागाररमणीधरागानासक्ता न च पदपरागादरयुताः ।पुरागारात्यादिप्रणुत वितरागाधमहिमन्सुरागावा भूतीः सुमतिमुखरा गाधिजसख ॥ १२॥

virāgāsaktiste vayamaja purāgāraramaṇīdharāgānāsaktā na ca padaparāgādarayutāḥ |purāgārātyādipraṇuta vitarāgādhamahimansurāgāvā bhūtīḥ sumatimukharā gādhijasakha || 12||

घनोपमतनो मम त्वयि मनो न सक्तं जनोविनिन्दति धनोन्मदो यदि तनोषि न त्वम् दयाम् ।स्वनोगतमनोहरागम वनोद्भवाभं पदंविनोत्तम गतिश्च का जगदनोद्धरैनोगणात् ॥ १३॥

ghanopamatano mama tvayi mano na saktaṃ janovinindati dhanonmado yadi tanoṣi na tvam dayām |svanogatamanoharāgama vanodbhavābhaṃ padaṃvinottama gatiśca kā jagadanoddharainogaṇāt || 13||

मनागपि विना हरे तव दयाम् न शं कस्यचित्धनाधिपजनार्जने रतिमतां कथं सा भवेत् ।घनान् सुपवना इव त्वमज कल्मषं दूरतोविनाश्य वसनाशनादरमवेश नारायण ॥ १४॥

manāgapi vinā hare tava dayām na śaṃ kasyacitdhanādhipajanārjane ratimatāṃ kathaṃ sā bhavet |ghanān supavanā iva tvamaja kalmaṣaṃ dūratovināśya vasanāśanādaramaveśa nārāyaṇa || 14||

हरे तव पदस्मृतिं सकलजन्मदोषापहाम्वदन्ति निगमा रमारमण मामकाघं कुतः ।न हन्ति न हि सन्ति किं मयि गुरुप्रसादादयोदयोदधिवयोधिपासन भियोऽरितोऽपाकुरु ॥ १५॥

hare tava padasmṛtiṃ sakalajanmadoṣāpahāmvadanti nigamā ramāramaṇa māmakāghaṃ kutaḥ |na hanti na hi santi kiṃ mayi guruprasādādayodayodadhivayodhipāsana bhiyo'rito'pākuru || 15||

हरे भरतसोदरे दयितसागरे श्रीधरेमनश्चरतु भासुरे सकलदोषदूरेऽजरे ।वरे दनुजभीकरे बहुगुणाकरे मध्वरेमयीश परमादरे तनु दयां भवेनातुरे ॥ १६॥

hare bharatasodare dayitasāgare śrīdharemanaścaratu bhāsure sakaladoṣadūre'jare |vare danujabhīkare bahuguṇākare madhvaremayīśa paramādare tanu dayāṃ bhavenāture || 16||

जगज्जनकजानकीकमनभीमसोमाऽदिमामरव्रजसुपूजित वृजिननाशन श्रीश नः ।आव प्रवणवर्गवत्तव निसर्गभक्तानलम्सुभार्गवतनो तपोहरण भर्गजप्याभिध ॥ १७॥

jagajjanakajānakīkamanabhīmasomā'dimāmaravrajasupūjita vṛjinanāśana śrīśa naḥ |āva pravaṇavargavattava nisargabhaktānalamsubhārgavatano tapoharaṇa bhargajapyābhidha || 17||

द्विपाधिपमपाः पुराऽजित विपासनोऽतित्वरःकृपापरवशस्तथा द्रुपदजामुपासद् व्रजम् ।क्षपाचरविपाटने पटुमपास्तदोषं वयंह्यपावृतमुपास्महे विषयलोलुपानप्यव ॥ १८॥

dvipādhipamapāḥ purā'jita vipāsano'titvaraḥkṛpāparavaśastathā drupadajāmupāsad vrajam |kṣapācaravipāṭane paṭumapāstadoṣaṃ vayaṃhyapāvṛtamupāsmahe viṣayalolupānapyava || 18||

मया किमपि साधनं न कृतमीश वित्तार्जनेसदारतिमता रमारमण सत्यधीसन्नत ।दयालुरिति वैदिकी प्रथितिरस्ति या तां हरेन नाशय घनाशय प्रशमयामयं भौतिकम् ॥ १९॥

mayā kimapi sādhanaṃ na kṛtamīśa vittārjanesadāratimatā ramāramaṇa satyadhīsannata |dayāluriti vaidikī prathitirasti yā tāṃ harena nāśaya ghanāśaya praśamayāmayaṃ bhautikam || 19||

नुतिं हि करवाम नो दिशतु दीदिविं वामनोरघूत्तम न वा मनो भवतु चञ्चलं वा मनो ।हरे दितिजनाम नो लवनकौशलावामनोन वामनि भवामनो हर शरीरिका वामनो ॥ २०॥

nutiṃ hi karavāma no diśatu dīdiviṃ vāmanoraghūttama na vā mano bhavatu cañcalaṃ vā mano |hare ditijanāma no lavanakauśalāvāmanona vāmani bhavāmano hara śarīrikā vāmano || 20||

अये पुरुदयेऽव्यये सुखमये श्रिये संश्रयेधिये भुवनजालये शुभजयेभ्यताप्राप्तये ।वयेऽरणमनामये रचितभक्तलोकाभयेमयेप्सितमदश्शये तव न किं मुरारिप्रिये ॥ २१॥

aye purudaye'vyaye sukhamaye śriye saṃśrayedhiye bhuvanajālaye śubhajayebhyatāprāptaye |vaye'raṇamanāmaye racitabhaktalokābhayemayepsitamadaśśaye tava na kiṃ murāripriye || 21||

विरुद्धगतिरीशिता महदणुत्वयोराश्रयःकथं त्वति ममाभवत् प्रतिदिनं महाद्वापरः ।हिरण्यकशिपोः सुते नरकनन्दने यद्दयाम्विधाय ऋतधीसुते मयि तनोषि नो तद्गतः ॥ २२॥

viruddhagatirīśitā mahadaṇutvayorāśrayaḥkathaṃ tvati mamābhavat pratidinaṃ mahādvāparaḥ |hiraṇyakaśipoḥ sute narakanandane yaddayāmvidhāya ṛtadhīsute mayi tanoṣi no tadgataḥ || 22||

अजामिलगजाधिपद्रुपदजास्त्वया पालितास्त्वहं तव भटो न किं किमवने गतं पाटवम् ।गुणा मयि नहीति वा रघुपते दयाम् नाचरःशिलाकलुषनाशनेऽकृत किलाबलासादनम् ॥ २३॥

ajāmilagajādhipadrupadajāstvayā pālitāstvahaṃ tava bhaṭo na kiṃ kimavane gataṃ pāṭavam |guṇā mayi nahīti vā raghupate dayām nācaraḥśilākaluṣanāśane'kṛta kilābalāsādanam || 23||

महाभिषगभूत् पुरा जलनिधिर्विधेराज्ञयानिजापकणपातनादपघने तथा शन्तनुः ।कुतोऽलसमतिर्वृथा भव भवामये त्वं महाभिषग्वपुषि मे क्षिपंस्तव हि शाम्बरं शं तनुः ॥ २४॥

mahābhiṣagabhūt purā jalanidhirvidherājñayānijāpakaṇapātanādapaghane tathā śantanuḥ |kuto'lasamatirvṛthā bhava bhavāmaye tvaṃ mahābhiṣagvapuṣi me kṣipaṃstava hi śāmbaraṃ śaṃ tanuḥ || 24||

निन्दावन्दारुलोकानवनमुरुदय तद्विधानामुदारामन्दा नन्दा च भर्गप्रभृतिसुरवराराध्यपादारविन्द ।मन्दावृन्दावनक्ष्माविहरण करुणालेशतः पाहि जातंनन्दा वन्दामहे त्वां गुरुवरहृदयक्षीरजस्थम् मुकुन्दम् ॥ २५॥

nindāvandārulokānavanamurudaya tadvidhānāmudārāmandā nandā ca bhargaprabhṛtisuravarārādhyapādāravinda |mandāvṛndāvanakṣmāviharaṇa karuṇāleśataḥ pāhi jātaṃnandā vandāmahe tvāṃ guruvarahṛdayakṣīrajastham mukundam || 25||

सीते मातेव पोते गुणलवरहिते मय्यविद्याविभूतेपोते देवैः परिते कुरु गुणभरिते काऽनुकम्पा समाते ।ख्याते वातेन गीते परिहृतदुरिते सन्नते भूमिजातेभक्तिं लक्ष्मीनिकेते गुरुहृदयगते देहि मे त्वत्समेते ॥ २६॥

sīte māteva pote guṇalavarahite mayyavidyāvibhūtepote devaiḥ parite kuru guṇabharite kā'nukampā samāte |khyāte vātena gīte parihṛtadurite sannate bhūmijātebhaktiṃ lakṣmīnikete guruhṛdayagate dehi me tvatsamete || 26||

वायो श्रेयोऽपि रायो हरिरिति सुधियो देहि भूयो नमस्तेप्रेयो हेयो हि कायो न च बलनिचयो भूरयो नारयो वै ।प्रेयो ज्यायोऽनपायोर्जितसुजनदयोदार योगिप्रियोमाध्येयोपेयोतदेयोनृपसभविजयो नामदो हेऽब्जयोने ॥ २७॥

vāyo śreyo'pi rāyo haririti sudhiyo dehi bhūyo namastepreyo heyo hi kāyo na ca balanicayo bhūrayo nārayo vai |preyo jyāyo'napāyorjitasujanadayodāra yogipriyomādhyeyopeyotadeyonṛpasabhavijayo nāmado he'bjayone || 27||

सेवे देवेश भावे मम वस गुरवे ते नमःश्रीशभावेसृत्यब्धेभूर्यमीवे द्युतिविजितरवे स्याद्दयाऽतीवजीवे ।सौवे हे वेदरावेडितचरण भवे मग्नमुद्धृत्य दासंशैवे दैवे त्वयीने रतिमतिविभवे मामवेष्टप्रदातः ॥ २८॥

seve deveśa bhāve mama vasa gurave te namaḥśrīśabhāvesṛtyabdhebhūryamīve dyutivijitarave syāddayā'tīvajīve |sauve he vedarāveḍitacaraṇa bhave magnamuddhṛtya dāsaṃśaive daive tvayīne ratimativibhave māmaveṣṭapradātaḥ || 28||

अधुना स धुनातु भूतबन्धम् मधुनाशी मधुना धिया च पूर्णःमधुना विधुना समानवक्त्रो विधिनाथो विधिना समर्चितो मे ॥ २९॥

adhunā sa dhunātu bhūtabandham madhunāśī madhunā dhiyā ca pūrṇaḥmadhunā vidhunā samānavaktro vidhinātho vidhinā samarcito me || 29||

स्मृतिस्त्वनुगता हरेर्मतित एव नष्टा भवेन्नुतिर्न रचिता मया न च नतिर्न वापि स्मृतिः ।मतिर्मम न विद्यते यतिपते भवन्तं विनाश्रुतिप्रभृतिसाधनैः श्रुतिततीडितं दर्शय ॥ ३०॥

smṛtistvanugatā harermatita eva naṣṭā bhavennutirna racitā mayā na ca natirna vāpi smṛtiḥ |matirmama na vidyate yatipate bhavantaṃ vināśrutiprabhṛtisādhanaiḥ śrutitatīḍitaṃ darśaya || 30||

हरे सुरेश रेखया नतं नुतं च तं ततम् ।भजे निजे गजे शिवक्रिया दया मया दरे ॥ ३१॥

hare sureśa rekhayā nataṃ nutaṃ ca taṃ tatam |bhaje nije gaje śivakriyā dayā mayā dare || 31||

हरे स्मृतिर्न चास्ति चेत् कथं ममागसाम् स्मृतिःकृतं स्मरेति च त्रयी यदाह वेत्सि तन्न किम् ॥ ३२॥

hare smṛtirna cāsti cet kathaṃ mamāgasām smṛtiḥkṛtaṃ smareti ca trayī yadāha vetsi tanna kim || 32||

हरे तव प्रियात्मजस्नुषानपात्तदात्मजाः ।मया दयार्थमादृता वदन्ति किं न तेऽन्तिकम् ॥ ३३॥

hare tava priyātmajasnuṣānapāttadātmajāḥ |mayā dayārthamādṛtā vadanti kiṃ na te'ntikam || 33||

तात श्रीराममूर्तीरमलकमलतोऽभ्यर्च्य मातुर्न शिष्टंकञ्जं कञ्जालयाया इति यदमनिषि प्राददाः कञ्जमेकम् ।तत्किं जायादयातः किमु मयि दयया नैव जानेऽहमज्ञःस्वामिन् श्रीसत्यबोधव्रतिवरहृदयाम्भोजवासिन् वद त्वम् ॥ ३४॥

tāta śrīrāmamūrtīramalakamalato'bhyarcya māturna śiṣṭaṃkañjaṃ kañjālayāyā iti yadamaniṣi prādadāḥ kañjamekam |tatkiṃ jāyādayātaḥ kimu mayi dayayā naiva jāne'hamajñaḥsvāmin śrīsatyabodhavrativarahṛdayāmbhojavāsin vada tvam || 34||

पुरा पुरारिपालने त्वरा मुरारिणा कृता ।धरामरावने न किम् पटुः परापराजितः ॥ ३५॥

purā purāripālane tvarā murāriṇā kṛtā |dharāmarāvane na kim paṭuḥ parāparājitaḥ || 35||

इन्दिरा सत्यबोधार्यहृदयाम्भोजमन्दिरा ।इन्दिदिरान् स्वपादाब्जेऽव्यान्नोभाजितचन्दिरा ॥ ३६॥

indirā satyabodhāryahṛdayāmbhojamandirā |indidirān svapādābje'vyānnobhājitacandirā || 36||

प्रिया यस्य माया क्रियाऽम्नायमेयाभिया यस्य माया विनष्टाऽन्यदीया ।नयात्तम् जयार्थं दयालुम् हयास्यम्भयार्ताश्च यामः श्रियायद्य विष्णुम् ॥ ३७॥

priyā yasya māyā kriyā'mnāyameyābhiyā yasya māyā vinaṣṭā'nyadīyā |nayāttam jayārthaṃ dayālum hayāsyambhayārtāśca yāmaḥ śriyāyadya viṣṇum || 37||

नेता यः कमलालयादिजगतो माता यथा सर्वतःपाता सत्यमतिव्रतीशहृदयाब्जातालयो यश्च तम् ।भूताधीशशचीपतिप्रभृतिभिः पीतामृतैरादृतंधूताशेषभयं नमाम सततं सीतापतिम् राघवन् ॥ ३८॥

netā yaḥ kamalālayādijagato mātā yathā sarvataḥpātā satyamativratīśahṛdayābjātālayo yaśca tam |bhūtādhīśaśacīpatiprabhṛtibhiḥ pītāmṛtairādṛtaṃdhūtāśeṣabhayaṃ namāma satataṃ sītāpatim rāghavan || 38||

घर्मसूक्तव्याकरणधर्मप्रीतो रघूत्तमःकर्मपौर्वं पराकृत्य शर्म मौक्तं प्रयच्छतु ॥ ३९॥

gharmasūktavyākaraṇadharmaprīto raghūttamaḥkarmapaurvaṃ parākṛtya śarma mauktaṃ prayacchatu || 39||

समुद्रसूत्रव्याख्यानसमुद्रघुपतिर्हि नः ।समुद्रजस्कान् सुक्षीरसमुद्रवसतीन्क्रियात् ॥ ४०॥

samudrasūtravyākhyānasamudraghupatirhi naḥ |samudrajaskān sukṣīrasamudravasatīnkriyāt || 40||

कमला महिला सुतोऽब्जजातोननु पौत्रः पुरशात्रवोऽन्यलेखाः ।तव यस्य भटा नमत्किरीटाःपुरुटाभाम्बर संस्तुवीत कस्त्वाम् ॥ ४१॥

kamalā mahilā suto'bjajātonanu pautraḥ puraśātravo'nyalekhāḥ |tava yasya bhaṭā namatkirīṭāḥpuruṭābhāmbara saṃstuvīta kastvām || 41||

न मे वपुषि पाटवं न नयने न शब्दग्रहेसिता मम तनूरुहाः प्रशिथिला द्विजानां ततिः ।तथाषि विषयेऽशुभे चरति मे मनः श्रीहरेत्वदीयहृदयं विना नहि निदानमस्त्यत्र वै ॥ ४२॥

na me vapuṣi pāṭavaṃ na nayane na śabdagrahesitā mama tanūruhāḥ praśithilā dvijānāṃ tatiḥ |tathāṣi viṣaye'śubhe carati me manaḥ śrīharetvadīyahṛdayaṃ vinā nahi nidānamastyatra vai || 42||

आम्नायोद्धार भूभृद्धर धरणिधर श्रीहिरण्यासुरारेखर्वाङ्ग क्षत्रगोत्रापह दशरथभूः कंसशत्रो विनेत्र ॥ ४३॥

āmnāyoddhāra bhūbhṛddhara dharaṇidhara śrīhiraṇyāsurārekharvāṅga kṣatragotrāpaha daśarathabhūḥ kaṃsaśatro vinetra || 43||

आर्विन् शर्वेशपूर्वामरगणविनुतानन्तरूपक्रियावन्व्यास श्रीसत्यबोधाह्वयगुरुहृदयावास विष्णो नमस्ते ॥ ४४॥

ārvin śarveśapūrvāmaragaṇavinutānantarūpakriyāvanvyāsa śrīsatyabodhāhvayaguruhṛdayāvāsa viṣṇo namaste || 44||

मध्वार्यमीडे यो मुक्तेरध्वानं मामदर्शयत् ।विध्वाननमुपन्याससुध्वानजितवादिनम् ॥ ४५॥

madhvāryamīḍe yo mukteradhvānaṃ māmadarśayat |vidhvānanamupanyāsasudhvānajitavādinam || 45||

भागिरथिगुणान्वक्तुं भोगीशो बहुलाननः ।वागीशोऽपि क्षमो नैव हे गीर्वाणतरङ्गिणि ॥ ४६॥

bhāgirathiguṇānvaktuṃ bhogīśo bahulānanaḥ |vāgīśo'pi kṣamo naiva he gīrvāṇataraṅgiṇi || 46||

अङ्गीकृतानङ्गरिपूत्तमाङ्गं संगीतचर्यामघराशिभङ्गाम् ।भङ्गाग्र्यदूरीकृतसत्तुरङ्गाम् गङ्गामहं नौमि लसत्तरङ्गाम् ॥ ४७॥

aṅgīkṛtānaṅgaripūttamāṅgaṃ saṃgītacaryāmagharāśibhaṅgām |bhaṅgāgryadūrīkṛtasatturaṅgām gaṅgāmahaṃ naumi lasattaraṅgām || 47||

भेरी गौरीशरामस्य नारीकृतशिलस्य या ।वैरी न सहते तां तं दूरीकुरु तव स्थलात्विष्णुप्रीत्यै चरको नैव किं तुव्यर्थं नीचान्करकस्सन्नुपासे ।आगःपूगान्मामकाद्दुःखहेतोःहेयात्पायाच्छ्रीनिवासाख्यदैवम् ॥ ४८॥

bherī gaurīśarāmasya nārīkṛtaśilasya yā |vairī na sahate tāṃ taṃ dūrīkuru tava sthalātviṣṇuprītyai carako naiva kiṃ tuvyarthaṃ nīcānkarakassannupāse |āgaḥpūgānmāmakādduḥkhahetoḥheyātpāyācchrīnivāsākhyadaivam || 48||

इति श्रीसत्यसन्धतीर्थकृता विष्णुस्तुतिः समाप्ता ।

iti śrīsatyasandhatīrthakṛtā viṣṇustutiḥ samāptā |