विष्णुस्तोत्रम् (रमादेवीकृतं ताम्रपर्णीमाहात्म्यान्तर्गतम् आद्यं नमः कारुणिकं पवित्रं) Ramadevikritam Vishnu Stotram

आद्यं नमः कारुणिकं पवित्रंनतार्तिशमनाधारबद्धदीक्षम् ॥ १५९॥

ādyaṃ namaḥ kāruṇikaṃ pavitraṃnatārtiśamanādhārabaddhadīkṣam || 159||

साक्षिं पुनःसकलजीवनपरिश्रमाणांविश्रान्तिमण्डपपदाम्बुरुहं नतानाम् ।आद्योऽयमस्य जनकः स्वपिता पिता चनेता गतिं निजपदाम्बुरुहाननानाम् ॥ १६०॥

sākṣiṃ punaḥsakalajīvanapariśramāṇāṃviśrāntimaṇḍapapadāmburuhaṃ natānām |ādyo'yamasya janakaḥ svapitā pitā canetā gatiṃ nijapadāmburuhānanānām || 160||

नाथः समस्तभुवनस्य ममापि जीवलेखामयो भवतु नः पुरतः पुराणः ।वाणी पुराणपदवी निखिलश्रुतीनांसार्थं परिश्रममुपेत्य मनो विकारैः ॥ १६१॥

nāthaḥ samastabhuvanasya mamāpi jīvalekhāmayo bhavatu naḥ purataḥ purāṇaḥ |vāṇī purāṇapadavī nikhilaśrutīnāṃsārthaṃ pariśramamupetya mano vikāraiḥ || 161||

जानाति वा न हि विमृश्य निवर्तिता वातं केवलं परमकारुणिकं नतास्मि ।यं प्राहुराद्यमनपायमशेषवेधामोहान्धकारपटलाथ परं प्रकाशम् ॥ १६२॥

jānāti vā na hi vimṛśya nivartitā vātaṃ kevalaṃ paramakāruṇikaṃ natāsmi |yaṃ prāhurādyamanapāyamaśeṣavedhāmohāndhakārapaṭalātha paraṃ prakāśam || 162||

ब्रह्मादयोऽपि तमिमं हृदयं प्रपद्येप्राप्तं प्रकाममभिलाषमहोदयानाम् ।यज्ञैर्जपैरपि मनुप्रवरस्य दानैःपूजाविशेषपुषिताभ्युदयप्रणामैः ॥ १६३॥

brahmādayo'pi tamimaṃ hṛdayaṃ prapadyeprāptaṃ prakāmamabhilāṣamahodayānām |yajñairjapairapi manupravarasya dānaiḥpūjāviśeṣapuṣitābhyudayapraṇāmaiḥ || 163||

प्राणेन्द्रियोपशमनैः प्रविशन्ति सिद्धाःयन्तं पुमांसमुरुकायमुपैमि नित्यम् ।यत्पादपद्ममकरन्दजुषां मुनीनांब्रह्मेन्द्ररुद्रपदवीविभवो हि हेयः ॥ १६४॥

prāṇendriyopaśamanaiḥ praviśanti siddhāḥyantaṃ pumāṃsamurukāyamupaimi nityam |yatpādapadmamakarandajuṣāṃ munīnāṃbrahmendrarudrapadavīvibhavo hi heyaḥ || 164||

नाथो ममास्तु नलिनायतलोचनोऽयंअग्रे जगत्त्रयसुरक्षणजागरूकः ।एकोऽप्यनेकविधमूर्तिविकल्पनाभिःकर्ता यमाविति पिपीलिकजीविकानाम् ॥ १६५॥

nātho mamāstu nalināyatalocano'yaṃagre jagattrayasurakṣaṇajāgarūkaḥ |eko'pyanekavidhamūrtivikalpanābhiḥkartā yamāviti pipīlikajīvikānām || 165||

भक्त्या पुनः प्रलयतः प्रणयैकधामाकामाय मे भवतु कारणकारणात्मा ।आद्योऽयमस्य जगतः प्रभुरप्रकाशःपापात्मनामसुकृतिनां विहतप्रकाशः ॥ १६६॥

bhaktyā punaḥ pralayataḥ praṇayaikadhāmākāmāya me bhavatu kāraṇakāraṇātmā |ādyo'yamasya jagataḥ prabhuraprakāśaḥpāpātmanāmasukṛtināṃ vihataprakāśaḥ || 166||

ईशे पदे भवतु मे भगवान् पुराणःभक्तावलम्बितपदाम्बुरुहः श्रुतीनाम् ।श्रान्तोऽस्मि नाथ निखिलश्रमशान्तिहेतोःस्वान्तात्प्रमृज्य परितापततिं मदीयाम् ॥ १६७॥

īśe pade bhavatu me bhagavān purāṇaḥbhaktāvalambitapadāmburuhaḥ śrutīnām |śrānto'smi nātha nikhilaśramaśāntihetoḥsvāntātpramṛjya paritāpatatiṃ madīyām || 167||

आयाहि पाहि पुरतो न सहे वियोगमुर्वीव घर्मतपनांशुमसह्यमानाम् ।नारायणं नरसखं नलिनायताक्षंसाक्षात्करोमि हृदये सदयं दयालुम् ॥ १६८॥

āyāhi pāhi purato na sahe viyogamurvīva gharmatapanāṃśumasahyamānām |nārāyaṇaṃ narasakhaṃ nalināyatākṣaṃsākṣātkaromi hṛdaye sadayaṃ dayālum || 168||

त्वामादिनाथमखिलश्रुतिसारमेकंमा ते विलम्बनदशा परिवर्तनीया ।मा हर्तुमर्हसि भवच्छरणाब्जभृङ्गीमङ्गीकुरुष्व सहसा करुणामृताब्धे ॥ १६९॥

tvāmādināthamakhilaśrutisāramekaṃmā te vilambanadaśā parivartanīyā |mā hartumarhasi bhavaccharaṇābjabhṛṅgīmaṅgīkuruṣva sahasā karuṇāmṛtābdhe || 169||

काङ्क्षे मुहुः कमललोचनपादमूलेकर्तुं शिरस्सकरुणं परिपश्य दीनाम् ।इति ताम्रपर्णीमाहात्म्ये ६१अध्यायान्तर्गतंरमादेवीकृतं विष्णुस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।ताम्रपर्णीमाहात्म्य । अध्याय ६१/१५९१६९॥ताम्रपर्णीमाहात्म्य । अध्याय ६१/१५९-१६९॥

kāṅkṣe muhuḥ kamalalocanapādamūlekartuṃ śirassakaruṇaṃ paripaśya dīnām |iti tāmraparṇīmāhātmye 61adhyāyāntargataṃramādevīkṛtaṃ viṣṇustotraṃ sampūrṇam |tāmraparṇīmāhātmya | adhyāya 61/159169||tāmraparṇīmāhātmya | adhyāya 61/159-169||