विष्णुस्तोत्रम् राजाप्रजापालकृतं Raja Prajapalakritam Vishnu Stotram

राजा (प्रजापाल) उवाच ।नमामि देवं जगतां च मूर्त्तिं गोपेन्द्रमिन्द्रानुजमप्रमेयम् ।संसारचक्रक्रमणैकदक्षं क्षितीधरं देववरं नमामि ॥ १२॥

rājā (prajāpāla) uvāca |namāmi devaṃ jagatāṃ ca mūrttiṃ gopendramindrānujamaprameyam |saṃsāracakrakramaṇaikadakṣaṃ kṣitīdharaṃ devavaraṃ namāmi || 12||

भवोदधौ दुःखशतोर्म्मिभीमे जरावर्त्ते कृष्णपातालमूले ।तदन्तमेको दधते सुखं मे नमोऽस्तु ते गोपतिरप्रमेय ॥ १३॥

bhavodadhau duḥkhaśatormmibhīme jarāvartte kṛṣṇapātālamūle |tadantameko dadhate sukhaṃ me namo'stu te gopatiraprameya || 13||

व्याध्यादियुक्तः पुरुषैर्ग्रहैश्च सङ्घट्टमानं पुनरेव देव ।नमोऽस्तु ते युद्धरते महात्मा जनार्दनो गोपतिरुग्रबाहुः ॥ १४॥

vyādhyādiyuktaḥ puruṣairgrahaiśca saṅghaṭṭamānaṃ punareva deva |namo'stu te yuddharate mahātmā janārdano gopatirugrabāhuḥ || 14||

त्वमुत्तमः सर्वविदां सुरेश त्वया ततं विश्वमिदं समस्तम् ।गोपेन्द्र मां पाहि महानुभाव भवाद्भीतं तिग्मरथाङ्गपाणे ॥ १५॥

tvamuttamaḥ sarvavidāṃ sureśa tvayā tataṃ viśvamidaṃ samastam |gopendra māṃ pāhi mahānubhāva bhavādbhītaṃ tigmarathāṅgapāṇe || 15||

परोऽसि देव प्रवरः सुराणां पुंसः स्वरूपोऽसि शशिप्रकाशः ।हुताशवक्त्राच्युत तीव्रभाव गोपेन्द्र मां पाहि भवे पतन्तम् ॥ १६॥

paro'si deva pravaraḥ surāṇāṃ puṃsaḥ svarūpo'si śaśiprakāśaḥ |hutāśavaktrācyuta tīvrabhāva gopendra māṃ pāhi bhave patantam || 16||

संसारचक्रक्रमणान्यनेकान्याविर्भवन्त्यच्युत देहिनां यत् ।त्वन्मायया मोहितानां सुरेश कस्ते मायां तरते द्वन्द्वधामा ॥ १७॥

saṃsāracakrakramaṇānyanekānyāvirbhavantyacyuta dehināṃ yat |tvanmāyayā mohitānāṃ sureśa kaste māyāṃ tarate dvandvadhāmā || 17||

अगोत्रमस्पर्शमरूपगन्धमनामनिर्देशमजं वरेण्यम् ।गोपेन्द्र त्वां यद्युपासन्ति धीरास्ते मुक्तिभाजो भवबन्धमुक्ताः ॥ १८॥

agotramasparśamarūpagandhamanāmanirdeśamajaṃ vareṇyam |gopendra tvāṃ yadyupāsanti dhīrāste muktibhājo bhavabandhamuktāḥ || 18||

शब्दातिगं व्योमरूपं विमूर्त्तिं विकर्म्मिणां शुभभावं वरेण्यम् ।चक्राब्जपाणिं तु तथोपचारादुक्तं पुराणे सततं नमामि ॥ १९॥

śabdātigaṃ vyomarūpaṃ vimūrttiṃ vikarmmiṇāṃ śubhabhāvaṃ vareṇyam |cakrābjapāṇiṃ tu tathopacārāduktaṃ purāṇe satataṃ namāmi || 19||

त्रिविक्रमं क्रान्तजगत्त्रयं च चतुर्मूर्त्तिं विश्वगतां क्षितीशम् ।शम्भुं विभुं भूतपतिं सुरेशं नमाम्यहं विष्णुमनन्तमूर्त्तिम् ॥ २०॥

trivikramaṃ krāntajagattrayaṃ ca caturmūrttiṃ viśvagatāṃ kṣitīśam |śambhuṃ vibhuṃ bhūtapatiṃ sureśaṃ namāmyahaṃ viṣṇumanantamūrttim || 20||

त्वं देव सर्वाणि चराचराणि सृजस्यथो संहरसे त्वमेव ।मां मुक्तिकामं नय देव शीघ्रं यस्मिन् गता योगिनो नापयान्ति ॥ २१॥

tvaṃ deva sarvāṇi carācarāṇi sṛjasyatho saṃharase tvameva |māṃ muktikāmaṃ naya deva śīghraṃ yasmin gatā yogino nāpayānti || 21||

जयस्व गोविन्द महानुभाव जयस्व विष्णो जय पद्मनाभ ।जयस्व सर्वज्ञ जयाप्रमेय जयस्व विश्वेश्वर विश्वमूर्त्ते ॥ २२॥

jayasva govinda mahānubhāva jayasva viṣṇo jaya padmanābha |jayasva sarvajña jayāprameya jayasva viśveśvara viśvamūrtte || 22||

इति वराहपुराणे षट्त्रिंशाध्यायान्तर्गतंराजा प्रजापालकृतं विष्णुस्तोत्रं समाप्तम् ।वराहपुराण । अध्याय ३६/१२२२॥वराहपुराण । अध्याय ३६/१२-२२॥

iti varāhapurāṇe ṣaṭtriṃśādhyāyāntargataṃrājā prajāpālakṛtaṃ viṣṇustotraṃ samāptam |varāhapurāṇa | adhyāya 36/1222||varāhapurāṇa | adhyāya 36/12-22||