मङ्गल्यस्तवः पौलस्त्यप्रोक्तः Paulastyaprokto Mangalya Stava

दाल्भ्य उवाचकार्यारम्भेषु सर्वेषु दुःस्वप्नेषु च सत्तम ।अमङ्गल्येषु सर्वेषु यज्जप्तव्यं तदुच्यताम् ॥ १॥

dālbhya uvācakāryārambheṣu sarveṣu duḥsvapneṣu ca sattama |amaṅgalyeṣu sarveṣu yajjaptavyaṃ taducyatām || 1||

येनारम्भाश्च सिद्।ह्ध्यन्ति दुःस्वप्नं चोपशाम्यति ।अमङ्गलानां सर्वेषां प्रतिघातश्च जायते ॥ २॥

yenārambhāśca sid|hdhyanti duḥsvapnaṃ copaśāmyati |amaṅgalānāṃ sarveṣāṃ pratighātaśca jāyate || 2||

पुलस्त्य उवाचजनार्दनं भूतपतिं जगद्गुरुं स्मरन्मनुष्यः सततं महामुने ।दुष्टान्यशेषाण्यपहन्ति साधयत्यशेषकार्याणि तथा यदिच्छति ॥ ३॥

pulastya uvācajanārdanaṃ bhūtapatiṃ jagadguruṃ smaranmanuṣyaḥ satataṃ mahāmune |duṣṭānyaśeṣāṇyapahanti sādhayatyaśeṣakāryāṇi tathā yadicchati || 3||

शृणुष्व चान्यद्वदतो ममाखिलं वदामि यत्ते द्विजवर्य मङ्गलम् ।सर्वार्थसिद्धिं प्रददाति यः सदा निहन्त्यशेषाणि च पातकानि ॥ ४॥

śṛṇuṣva cānyadvadato mamākhilaṃ vadāmi yatte dvijavarya maṅgalam |sarvārthasiddhiṃ pradadāti yaḥ sadā nihantyaśeṣāṇi ca pātakāni || 4||

प्रतिष्ठितं यत्र जगच्चराचरं जगच्च यो यो जगतश्च हेतुः ।जगच्च पात्यत्ति च यः स सर्वदा ममास्तु मङ्गल्यविवृद्दये हरिः ॥ ५॥

pratiṣṭhitaṃ yatra jagaccarācaraṃ jagacca yo yo jagataśca hetuḥ |jagacca pātyatti ca yaḥ sa sarvadā mamāstu maṅgalyavivṛddaye hariḥ || 5||

व्योमाम्बुवाय्वग्निमहीस्वरूपैर्विस्तारवान्योऽणुतरोऽणुभागात् ।स स्थूलसूक्ष्मः सततं सुरेश्वरो ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ६॥

vyomāmbuvāyvagnimahīsvarūpairvistāravānyo'ṇutaro'ṇubhāgāt |sa sthūlasūkṣmaḥ satataṃ sureśvaro mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 6||

यस्मात्परस्तात्पुरुषादनन्तादनादिमध्यादखिलं न किञ्चित् ।स हेतुहेतुः परमेश्वरेश्वरो ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ७॥

yasmātparastātpuruṣādanantādanādimadhyādakhilaṃ na kiñcit |sa hetuhetuḥ parameśvareśvaro mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 7||

हिरण्यगर्भाच्युतरुद्ररूपी सृजत्यशेषं परिपाति हन्ति ।गुणाश्रयी यो भगवान्स सर्वदा ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ८॥

hiraṇyagarbhācyutarudrarūpī sṛjatyaśeṣaṃ paripāti hanti |guṇāśrayī yo bhagavānsa sarvadā mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 8||

परः सुराणां परमोऽसुराणां परो मुनीनां परमो यतीनाम् ।परः समस्तस्य च यः स देवो ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ९॥

paraḥ surāṇāṃ paramo'surāṇāṃ paro munīnāṃ paramo yatīnām |paraḥ samastasya ca yaḥ sa devo mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 9||

ध्यातो यतीनामपकल्मषैर्यो ददाति मुक्तिं परमेश्वरेश्वरः ।मनोभिराद्यः पुरुषः स सर्वदा ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ १०॥

dhyāto yatīnāmapakalmaṣairyo dadāti muktiṃ parameśvareśvaraḥ |manobhirādyaḥ puruṣaḥ sa sarvadā mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 10||

सुरेन्द्र वैवस्वतवित्तपाम्बुपस्वरूपरूपी परिपाति यो जगत् ।स शुद्धसत्त्वः परमेश्वरेश्वरो ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ११॥

surendra vaivasvatavittapāmbupasvarūparūpī paripāti yo jagat |sa śuddhasattvaḥ parameśvareśvaro mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 11||

यन्नामकीर्तनतो विमुच्यते अनेकजन्मार्जितपापसञ्चयैः ।पापेन्धनाग्निः स सदैव निर्मलो ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ १२॥

yannāmakīrtanato vimucyate anekajanmārjitapāpasañcayaiḥ |pāpendhanāgniḥ sa sadaiva nirmalo mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 12||

येनोद्धृतेयं धरणी रसातलादशेषसत्त्वस्थितिकारणादिदम् ।बिभर्ति विश्वं जगतः स मूलवान् ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ १३॥

yenoddhṛteyaṃ dharaṇī rasātalādaśeṣasattvasthitikāraṇādidam |bibharti viśvaṃ jagataḥ sa mūlavān mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 13||

पादेषु वेदा जठरे चराचरं रोमस्वशेषा मुनयो मुखे मखाः ।यस्येश्वरेशस्य स सर्वदा प्रभुर्ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ १४॥

pādeṣu vedā jaṭhare carācaraṃ romasvaśeṣā munayo mukhe makhāḥ |yasyeśvareśasya sa sarvadā prabhurmamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 14||

समस्तयज्ञाङ्गमयं वपुर्विभोर्यस्याङ्गमीशेश्वरसंस्तुतस्य ।वराहरूपो भगवान्स सर्वदा ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ १५॥

samastayajñāṅgamayaṃ vapurvibhoryasyāṅgamīśeśvarasaṃstutasya |varāharūpo bhagavānsa sarvadā mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 15||

विक्षोभ्य सर्वोदधितोयसम्पदं दधार धात्रीं जगतश्च योद्भवः ।यज्ञेश्वरो यज्ञपुमान्स सर्वदा ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ १६॥

vikṣobhya sarvodadhitoyasampadaṃ dadhāra dhātrīṃ jagataśca yodbhavaḥ |yajñeśvaro yajñapumānsa sarvadā mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 16||

पातालमूलेश्वरभोगिसंहतौ विन्यस्य पादौ पृथिवीं च बिभ्रतः ।यस्योपमानं न बभूव सोऽच्युतो ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ १७॥

pātālamūleśvarabhogisaṃhatau vinyasya pādau pṛthivīṃ ca bibhrataḥ |yasyopamānaṃ na babhūva so'cyuto mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 17||

विघर्घरं यस्य च बृंहतो मुहुः सनन्दनाद्यैर्जनलोकसंस्थितैः ।श्रुतं जयेत्युक्तिपरैः स सर्वदा ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ १८॥

vighargharaṃ yasya ca bṛṃhato muhuḥ sanandanādyairjanalokasaṃsthitaiḥ |śrutaṃ jayetyuktiparaiḥ sa sarvadā mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 18||

एकार्णवाद्यस्य महीयसो महीमादाय वेगेन समुत्पतिष्यतः ।नुतं वपुर्योगिवरैः स सर्वदा ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ १९॥

ekārṇavādyasya mahīyaso mahīmādāya vegena samutpatiṣyataḥ |nutaṃ vapuryogivaraiḥ sa sarvadā mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 19||

हतो हिरण्याक्षमहासुरः पुरा पुराणपुंसा परमेण येन ।वराहरूपः स पतिः प्रजापतेर्ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ २०॥

hato hiraṇyākṣamahāsuraḥ purā purāṇapuṃsā parameṇa yena |varāharūpaḥ sa patiḥ prajāpatermamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 20||

दंष्ट्राकरालं सुरभीतिनाशनं कृत्वा वपुर्दिव्यनृसिंहरूपिणम् ।त्रातं जगद्येन स सर्वदा प्रभुर्ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ २१॥

daṃṣṭrākarālaṃ surabhītināśanaṃ kṛtvā vapurdivyanṛsiṃharūpiṇam |trātaṃ jagadyena sa sarvadā prabhurmamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 21||

दैत्येन्द्र वक्षःस्थलदारदारुणैः करोरुहैः शत्रुरुजानुकारिभिः ।चिच्छेद लोकस्य भयानि चाव्ययो ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ २२॥

daityendra vakṣaḥsthaladāradāruṇaiḥ karoruhaiḥ śatrurujānukāribhiḥ |ciccheda lokasya bhayāni cāvyayo mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 22||

दन्तान्तदीप्तिद्युतिनिर्मलानि चकार सर्वाणि दिशं मुखानि ।निनादवित्रासितदानवो ह्यसौ ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ २३॥

dantāntadīptidyutinirmalāni cakāra sarvāṇi diśaṃ mukhāni |ninādavitrāsitadānavo hyasau mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 23||

यन्नामसङ्कीर्तनतो महाभयाद्विमोक्षमाप्नोति न संशयं नरः ।समस्तलोकार्तिहरो नृकेसरी ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ २४॥

yannāmasaṅkīrtanato mahābhayādvimokṣamāpnoti na saṃśayaṃ naraḥ |samastalokārtiharo nṛkesarī mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 24||

सटाकलापभ्रमणानिलाहताः स्फुटन्ति यस्याम्बुधराः समन्ततः ।स दिव्यसिंहः स्फुरिताकुलेक्षणो ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ २५॥

saṭākalāpabhramaṇānilāhatāḥ sphuṭanti yasyāmbudharāḥ samantataḥ |sa divyasiṃhaḥ sphuritākulekṣaṇo mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 25||

यदीक्षणज्योतिषि रश्मिमण्डलं प्रलीनमेव न रराज भास्वतः ।कुतः शशाङ्कस्य स सिंहरूपधृङ्ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ २६॥

yadīkṣaṇajyotiṣi raśmimaṇḍalaṃ pralīnameva na rarāja bhāsvataḥ |kutaḥ śaśāṅkasya sa siṃharūpadhṛṅmamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 26||

द्रवन्ति दैत्याः प्रणमन्ति देवता नश्यन्ति रक्षांस्यपयान्ति चारयः ।यत्कीर्तनात्सोऽद्भुतरूपकेसरी ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ २७॥

dravanti daityāḥ praṇamanti devatā naśyanti rakṣāṃsyapayānti cārayaḥ |yatkīrtanātso'dbhutarūpakesarī mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 27||

अशेषदेवेशनरेश्वरेश्वरैः सदा स्तुतं यच्चरितं महाद्भुतम् ।स सर्वलोकार्तिहरो महाहरिर्ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ २८॥

aśeṣadeveśanareśvareśvaraiḥ sadā stutaṃ yaccaritaṃ mahādbhutam |sa sarvalokārtiharo mahāharirmamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 28||

ऋक्कारितं यो यजुषातिशान्तिमत्सामध्वनिध्वस्तसमस्तपातकम् ।चक्रे जगद्वामनकः स सर्वदा ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ २९॥

ṛkkāritaṃ yo yajuṣātiśāntimatsāmadhvanidhvastasamastapātakam |cakre jagadvāmanakaḥ sa sarvadā mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 29||

यत्पादविन्यासपवित्रतां मही ययौ वियद्दृग्यजुषामुदीरणात् ।स वामनो दिव्यशरीरधृक् सदा ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ३०॥

yatpādavinyāsapavitratāṃ mahī yayau viyaddṛgyajuṣāmudīraṇāt |sa vāmano divyaśarīradhṛk sadā mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 30||

यस्मिन्प्रयाते सुरभूभृतोऽध्वरं ननाम खेदादवनिः ससागरा ।स वामनः सर्वजगन्मयः सदा ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ३१॥

yasminprayāte surabhūbhṛto'dhvaraṃ nanāma khedādavaniḥ sasāgarā |sa vāmanaḥ sarvajaganmayaḥ sadā mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 31||

महाद्युतौ दैत्यपतेर्महाध्वरं यस्मिन्प्रविष्टे क्षुभितं महासुरैः ।स वामनोऽन्तस्थितसप्तलोकधृङ्ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ३२॥

mahādyutau daityapatermahādhvaraṃ yasminpraviṣṭe kṣubhitaṃ mahāsuraiḥ |sa vāmano'ntasthitasaptalokadhṛṅmamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 32||

समस्तदेवेष्टिमयं महाद्युतिर्दधार यो रूपमतीन्द्रियं प्रभुः ।त्रिविक्रमाक्रान्तजगत्त्रयः सदा ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ३३॥

samastadeveṣṭimayaṃ mahādyutirdadhāra yo rūpamatīndriyaṃ prabhuḥ |trivikramākrāntajagattrayaḥ sadā mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 33||

सङ्घैः सुराणां दिवि भूतले स्थितैस्तथा मनुष्यैर्गगने स सर्वदा ।स्तुतः क्रमाद्यः प्रददे स सर्वदा ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ३४॥

saṅghaiḥ surāṇāṃ divi bhūtale sthitaistathā manuṣyairgagane sa sarvadā |stutaḥ kramādyaḥ pradade sa sarvadā mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 34||

क्रान्त्वा धरित्रीं गगनं तथा दिवं मरुत्पतेर्यः प्रददौ त्रिविष्टपम् ।स देवदेवो भुवनेश्वरेश्वरो ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ३५॥

krāntvā dharitrīṃ gaganaṃ tathā divaṃ marutpateryaḥ pradadau triviṣṭapam |sa devadevo bhuvaneśvareśvaro mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 35||

अनुग्रहं चापि बलेरनुत्तमं चकार यश्चेन्द्रपदोपलक्षणम् ।सुरांश्च यज्ञस्य भुजः स सर्वदा ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ३६॥

anugrahaṃ cāpi baleranuttamaṃ cakāra yaścendrapadopalakṣaṇam |surāṃśca yajñasya bhujaḥ sa sarvadā mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 36||

रसातलाद्येन पुरा समाहृताः समस्तवेदा वरवाजिरूपिणा ।स कैटभारिर्मधुसूदनो महान् ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ३७॥

rasātalādyena purā samāhṛtāḥ samastavedā varavājirūpiṇā |sa kaiṭabhārirmadhusūdano mahān mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 37||

निःक्षत्रियां यश्च चकार मेदिनीमनेकशो बाहुवनं तथाछिनत् ।यः कार्तवीर्यस्य स भार्गवोत्तमो ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ३८॥

niḥkṣatriyāṃ yaśca cakāra medinīmanekaśo bāhuvanaṃ tathāchinat |yaḥ kārtavīryasya sa bhārgavottamo mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 38||

निहत्य वालिं च कपीश्वरं हि यो निबध्य सेतुं जलधौ दशाननम् ।जघान चान्यान्रजनीचरानसौ ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ३९॥

nihatya vāliṃ ca kapīśvaraṃ hi yo nibadhya setuṃ jaladhau daśānanam |jaghāna cānyānrajanīcarānasau mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 39||

चिक्षेप बालः शकटं बभञ्ज यो यमलार्जुनौ कंसमरिं जघान ।ममर्द चाणूरमुखं स सर्वदा ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ४०॥

cikṣepa bālaḥ śakaṭaṃ babhañja yo yamalārjunau kaṃsamariṃ jaghāna |mamarda cāṇūramukhaṃ sa sarvadā mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 40||

प्रातः सहस्रांशुमरीचिनिर्मलं करेण बिभ्रद्भगवान्सुदर्शनम् ।कौमोदकीं चापि गदामनुत्तमां ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ४१॥

prātaḥ sahasrāṃśumarīcinirmalaṃ kareṇa bibhradbhagavānsudarśanam |kaumodakīṃ cāpi gadāmanuttamāṃ mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 41||

हिमेन्दुकुन्दस्फटिकाभ्रकोमलं मुखानिलापूरितमीश्वरेश्वरः ।मध्याह्नकाले च स शङ्खमुत्तमं ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ४२॥

himendukundasphaṭikābhrakomalaṃ mukhānilāpūritamīśvareśvaraḥ |madhyāhnakāle ca sa śaṅkhamuttamaṃ mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 42||

तथापराह्ने प्रविकासिपङ्कजं वक्षःस्थलेन श्रियमुद्वहद्विभुः ।विस्तारिपद्मोत्पलपत्रलोचनो ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ४३॥

tathāparāhne pravikāsipaṅkajaṃ vakṣaḥsthalena śriyamudvahadvibhuḥ |vistāripadmotpalapatralocano mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 43||

सर्वेषु कालेषु समस्तदेशेष्वशेषकार्येषु तथेश्वरेश्वरः ।सर्वैः स्वरूपैर्भगवाननादिमान् ममास्तु मङ्गल्यविवृद्धये हरिः ॥ ४४॥

sarveṣu kāleṣu samastadeśeṣvaśeṣakāryeṣu tatheśvareśvaraḥ |sarvaiḥ svarūpairbhagavānanādimān mamāstu maṅgalyavivṛddhaye hariḥ || 44||

फलश्रुतिःएतत्पठन्दाल्भ्य समस्तपापैर्विमुच्यते विष्णुपरो मनुष्यः ।सिध्यन्ति कार्याणि तथास्य सर्वाण्यर्थानवाप्नोति तथा यथेष्टम् ॥ ४५॥

phalaśrutiḥetatpaṭhandālbhya samastapāpairvimucyate viṣṇuparo manuṣyaḥ |sidhyanti kāryāṇi tathāsya sarvāṇyarthānavāpnoti tathā yatheṣṭam || 45||

दुःस्वप्नं प्रशममुपैति पठ्यमाने स्तोत्रेऽस्मिन् श्रवणविधौ सदोत्थितस्य ।प्रारम्भो द्रुतमुपयाति सिद्धिमीशः पापानि क्षपयति चास्य वासुदेवः ॥ ४६॥

duḥsvapnaṃ praśamamupaiti paṭhyamāne stotre'smin śravaṇavidhau sadotthitasya |prārambho drutamupayāti siddhimīśaḥ pāpāni kṣapayati cāsya vāsudevaḥ || 46||

मङ्गल्यं परममिदं सदार्थसिद्धिंनिर्विघ्नं त्वधिकफलं सदा ददाति ।किं लोके तदिह परत्र चास्ति पुंसांयद्विष्णुप्रवणधिया न दाल्भ्य साध्यम् ॥ ४७॥

maṅgalyaṃ paramamidaṃ sadārthasiddhiṃnirvighnaṃ tvadhikaphalaṃ sadā dadāti |kiṃ loke tadiha paratra cāsti puṃsāṃyadviṣṇupravaṇadhiyā na dālbhya sādhyam || 47||

देवेन्द्रस्त्रिभुवनमर्थमेकपिङ्गः सर्वर्द्धिं त्रिभुवनगां च कार्तवीर्यः ।वैदेहः परमपदं प्रसाद्य विष्णुं सम्प्राप्तः सकलफलप्रदो हि विष्णुः ॥ ४८॥

devendrastribhuvanamarthamekapiṅgaḥ sarvarddhiṃ tribhuvanagāṃ ca kārtavīryaḥ |vaidehaḥ paramapadaṃ prasādya viṣṇuṃ samprāptaḥ sakalaphalaprado hi viṣṇuḥ || 48||

सर्वारम्भेषु दाल्भ्यैतद्दुःस्वप्नेषु च पण्डितः ।जपेदेकमतिर्विष्णौ तथामङ्गल्यदर्शने ॥ ४९॥

sarvārambheṣu dālbhyaitadduḥsvapneṣu ca paṇḍitaḥ |japedekamatirviṣṇau tathāmaṅgalyadarśane || 49||

शमं प्रयान्ति दुष्टानि ग्रहपीडाश्च दारुणाः ।कर्मारम्भाश्च सिध्यन्ति पुण्यमाप्नोति चोत्तमम् ॥ ५०॥

śamaṃ prayānti duṣṭāni grahapīḍāśca dāruṇāḥ |karmārambhāśca sidhyanti puṇyamāpnoti cottamam || 50||

हरिर्ददाति भद्राणि मङ्गल्यस्तुतिसंस्तुतः ।करोत्यखिलरूपैश्च रक्षामक्षतशक्तिधृक् ॥ ५१॥

harirdadāti bhadrāṇi maṅgalyastutisaṃstutaḥ |karotyakhilarūpaiśca rakṣāmakṣataśaktidhṛk || 51||

इति विष्णुधर्मेषु एकोनचत्वारिंशोऽध्यायान्तर्गतःपौलस्त्यप्रोक्तो मङ्गल्यस्तवः सम्पूर्णः ।

iti viṣṇudharmeṣu ekonacatvāriṃśo'dhyāyāntargataḥpaulastyaprokto maṅgalyastavaḥ sampūrṇaḥ |