फणीन्द्रक्ष्माभृत्स्तोत्रम् Phanindrakshmabhritstotram

अस्ति श्रीमानवनितिलको वेङ्कटो नाम शैलोभूयानेको भुवि परिणतः पुण्यराशिः प्रजानाम् ।सारोद्धारस्सकलजगतां स्थापितः क्वापि धात्रायस्मिन् साक्षात्परमपुरुषो दीव्यति श्रीसहायः ॥ १॥

asti śrīmānavanitilako veṅkaṭo nāma śailobhūyāneko bhuvi pariṇataḥ puṇyarāśiḥ prajānām |sāroddhārassakalajagatāṃ sthāpitaḥ kvāpi dhātrāyasmin sākṣātparamapuruṣo dīvyati śrīsahāyaḥ || 1||

सौवर्णात्मा मरतकमयैर्वज्रवैढूर्यरूपैःनीलोत्की ?णैः? स्फटिकघटितैः पद्मरागप्रणीतैः ।नानारत्नाकृतिभिरखिलैस्सानुभिस्सम्भृतश्रीःसर्वैस्सोऽयं सुरगिरिरिति प्रत्यभिज्ञायते यः ॥ २॥

sauvarṇātmā maratakamayairvajravaiḍhūryarūpaiḥnīlotkī ?ṇaiḥ? sphaṭikaghaṭitaiḥ padmarāgapraṇītaiḥ |nānāratnākṛtibhirakhilaissānubhissambhṛtaśrīḥsarvaisso'yaṃ suragiririti pratyabhijñāyate yaḥ || 2||

उर्वी ?गुर्वी? मुदधिवसनामुद्वहन् भूललग्नाम्उत्तुङ्गाग्रैरुपरिशिखरैरुल्लिखन्नूर्ध्वसीमाम् ।तिर्यग्दिव्याकृतिमहिमतश्छादयन् यो दिगन्तान्विष्णुस्साक्षाद ?यमिति? जनैस्तर्क्यते भूवराहः ॥ ३॥

urvī ?gurvī? mudadhivasanāmudvahan bhūlalagnāmuttuṅgāgrairupariśikharairullikhannūrdhvasīmām |tiryagdivyākṛtimahimataśchādayan yo digantānviṣṇussākṣāda ?yamiti? janaistarkyate bhūvarāhaḥ || 3||

मन्दस्पन्दानिलविवलिताताम्रबालप्रवालस्वैरास्वादप्रमदविहरत्कोकिलालापगर्भैः ।सान्द्रच्छायैस्सरसकुसुमैस्सौरभाकृष्टभृङ्गैःसर्वैर्वृक्षैस्सततफलितैर्यः सदा सम्भृतश्रीः ॥ ४॥

mandaspandānilavivalitātāmrabālapravālasvairāsvādapramadaviharatkokilālāpagarbhaiḥ |sāndracchāyaissarasakusumaissaurabhākṛṣṭabhṛṅgaiḥsarvairvṛkṣaissatataphalitairyaḥ sadā sambhṛtaśrīḥ || 4||

स्वैः पाद्यार्ध्यप्रभृति ददतः स्यन्दमानैर्मरन्दैःभव्यामोदैः पवनगलितैरर्चयन्तः प्रसूनैः ।वृन्तोद्वान्तैः परिणतफलैर्नित्यक्लृप्तोपहाराःधन्या वृक्षा ?यदुपरि? रमावा समाराधयन्ति ॥ ५॥

svaiḥ pādyārdhyaprabhṛti dadataḥ syandamānairmarandaiḥbhavyāmodaiḥ pavanagalitairarcayantaḥ prasūnaiḥ |vṛntodvāntaiḥ pariṇataphalairnityaklṛptopahārāḥdhanyā vṛkṣā ?yadupari? ramāvā samārādhayanti || 5||

पुण्यामोदप्रसवलहरीवासिताशावकाशैःदूरेदूरे दुरितशमनैः पश्यतां प्राणभाजाम् ।श्रीमन्नारायणवरशिरोभूषणीभाव ?भव्यैः?स्निग्धैः कृष्णैस्तरुणतुलसीकाननैः पावनो यः ॥ ६॥

puṇyāmodaprasavalaharīvāsitāśāvakāśaiḥdūredūre duritaśamanaiḥ paśyatāṃ prāṇabhājām |śrīmannārāyaṇavaraśirobhūṣaṇībhāva ?bhavyaiḥ?snigdhaiḥ kṛṣṇaistaruṇatulasīkānanaiḥ pāvano yaḥ || 6||

नित्याशुष्यत्सलिलसरसीस्यन्दसन्धुक्षितानांश्रावंश्रावं श्रवणसुभगं निस्वन्ं निर्झराणाम् ।?धत्ते? धाराधररवधिया नृत्यतो नीलकण्ठान्केकाकण्ठान्निजसहचरीनित्यनेत्रोत्सवान् यः ॥ ७॥

nityāśuṣyatsalilasarasīsyandasandhukṣitānāṃśrāvaṃśrāvaṃ śravaṇasubhagaṃ nisvanṃ nirjharāṇām |?dhatte? dhārādhararavadhiyā nṛtyato nīlakaṇṭhānkekākaṇṭhānnijasahacarīnityanetrotsavān yaḥ || 7||

दंशं दंशं कुशनवदलैर्दभदूर्वाप्रवालान्खादङ्खादं पृथुमृदुफलं भूरुहां भूविकीर्णम् ।पायम्पायं यदुपरि पयः पावनं दिर्धिकाणांमादम्मादं विहरति मृगीयूथपः कृष्णासारः ॥ ८॥

daṃśaṃ daṃśaṃ kuśanavadalairdabhadūrvāpravālānkhādaṅkhādaṃ pṛthumṛduphalaṃ bhūruhāṃ bhūvikīrṇam |pāyampāyaṃ yadupari payaḥ pāvanaṃ dirdhikāṇāṃmādammādaṃ viharati mṛgīyūthapaḥ kṛṣṇāsāraḥ || 8||

घो ?धी? राः सिंहाः कुपितशरभाः कुञ्जरेन्द्रा मदान्धाःघोरा व्याघ्रा कटुअककिटयो भीमभल्लूकसङ्घाः ।सर्वे चान्ये सहजरिपवो जन्तवो यत्रवा ?साः??सं? गाहन्ते प्रशमितरुषः स्वैरमेकोदपाने ॥ ९॥

gho ?dhī? rāḥ siṃhāḥ kupitaśarabhāḥ kuñjarendrā madāndhāḥghorā vyāghrā kaṭuakakiṭayo bhīmabhallūkasaṅghāḥ |sarve cānye sahajaripavo jantavo yatravā ?sāḥ??saṃ? gāhante praśamitaruṣaḥ svairamekodapāne || 9||

श्रीमद्वादिप्रवरभयकृद्देशिकोक्तं फणिन्द्रक्ष्माभृत्स्तोत्रं भुवनमहितं शब्दतोऽर्थाच्च साधु ।शृत्वा प्री ?ता भव? तु जनता काव्यनाट्यादिदक्षाःनैतत्तुल्यं भवति भवति स्मापि यावद्धारित्र्याम् ॥ १०॥

śrīmadvādipravarabhayakṛddeśikoktaṃ phaṇindrakṣmābhṛtstotraṃ bhuvanamahitaṃ śabdato'rthācca sādhu |śṛtvā prī ?tā bhava? tu janatā kāvyanāṭyādidakṣāḥnaitattulyaṃ bhavati bhavati smāpi yāvaddhāritryām || 10||

इति फणीन्द्रक्ष्माभृत्स्तोत्रम् ।

iti phaṇīndrakṣmābhṛtstotram |