हयग्रीवकवचम् Hayagrivakavacham

॥ अथ श्री हयग्रीवकवचम् ॥श्रीराधाकृष्णाभ्यां नमः ।पार्वत्युवाच ।देवदेव महादेव करुणाकर शङ्कर ।त्वया प्रसादशीलेन कथितानि रमापतेः ॥ १॥

|| atha śrī hayagrīvakavacam ||śrīrādhākṛṣṇābhyāṃ namaḥ |pārvatyuvāca |devadeva mahādeva karuṇākara śaṅkara |tvayā prasādaśīlena kathitāni ramāpateḥ || 1||

बहूनामवताराणां बहूनि कवचानि च ।इदानीं श्रोतुमिच्छामि हयास्यकवचं प्रभो ॥ २॥

bahūnāmavatārāṇāṃ bahūni kavacāni ca |idānīṃ śrotumicchāmi hayāsyakavacaṃ prabho || 2||

शङ्कर उवाच ।देवि प्रियंवदे तुभ्यं रहस्यमपि तत्प्रिये ।कलशाबुधिपीयूष हयास्यकवचं वदे ॥ ३॥

śaṅkara uvāca |devi priyaṃvade tubhyaṃ rahasyamapi tatpriye |kalaśābudhipīyūṣa hayāsyakavacaṃ vade || 3||

महाकल्पान्तयामिन्याश्चरमप्रहरे स्वयम् ।लीलया हयवक्त्रोत्थं रूपमाधाय योऽरमत् ॥ ४॥

mahākalpāntayāminyāścaramaprahare svayam |līlayā hayavaktrotthaṃ rūpamādhāya yo'ramat || 4||

तेन यद्धयशीर्षेणत्रयीरक्षणकाङ्क्षया ।वेदोपदेशः प्राक्काले उपदिष्टो विरञ्चये ॥ ५॥

tena yaddhayaśīrṣeṇatrayīrakṣaṇakāṅkṣayā |vedopadeśaḥ prākkāle upadiṣṭo virañcaye || 5||

पुत्रवान्स ततो मह्यं विरञ्चिरुपदिष्टवान् ।कवचंहयशीर्षस्य तत्तुभ्यं कथयाम्यहम् ॥ ६॥

putravānsa tato mahyaṃ virañcirupadiṣṭavān |kavacaṃhayaśīrṣasya tattubhyaṃ kathayāmyaham || 6||

हयास्यकवचस्यास्य ऋषिर्ब्रह्मा प्रकीर्तितः ।छन्दोऽनुष्टुप् तथा देवो हयग्रीव उदाहृतः ॥ ७॥

hayāsyakavacasyāsya ṛṣirbrahmā prakīrtitaḥ |chando'nuṣṭup tathā devo hayagrīva udāhṛtaḥ || 7||

ह्रौं तु बीजं समाख्यातं ह्रीं शक्तिः समुदाहृता ।ॐ कीलकं समाख्यातमुच्चैरुत् कीलकं तथा ॥ ८॥

hrauṃ tu bījaṃ samākhyātaṃ hrīṃ śaktiḥ samudāhṛtā |oṃ kīlakaṃ samākhyātamuccairut kīlakaṃ tathā || 8||

लक्ष्मीकराम्भोरुहहेमकुंभपीयूषपूरैरभिषिक्तशीर्षम् ।व्याख्यानमालांबुजपुस्तकानि हस्तैर्वहन्तं हयतुण्डमीडे ॥ ९॥

lakṣmīkarāmbhoruhahemakuṃbhapīyūṣapūrairabhiṣiktaśīrṣam |vyākhyānamālāṃbujapustakāni hastairvahantaṃ hayatuṇḍamīḍe || 9||

सुधासिक्तः शिरः पातु भालं पातु शशिप्रभः ।दृशौ रक्षतु दैत्यारिर्नासां वोद्।ह्धृतवारिधिः ॥ १०॥

sudhāsiktaḥ śiraḥ pātu bhālaṃ pātu śaśiprabhaḥ |dṛśau rakṣatu daityārirnāsāṃ vod|hdhṛtavāridhiḥ || 10||

श्रोत्रं पातु स्थिरश्रोत्रः कपोलौ करुणानिधिः ।मुखं पातु गिरां स्वामी जिह्वां पातु सुरारिहृत् ॥ ११॥

śrotraṃ pātu sthiraśrotraḥ kapolau karuṇānidhiḥ |mukhaṃ pātu girāṃ svāmī jihvāṃ pātu surārihṛt || 11||

हनुं हनुमता सेव्यः कण्ठं वैकुण्डनायकः ।ग्रीवा पातु हयग्रीवो हृदयं कमलालयः ॥ १२॥

hanuṃ hanumatā sevyaḥ kaṇṭhaṃ vaikuṇḍanāyakaḥ |grīvā pātu hayagrīvo hṛdayaṃ kamalālayaḥ || 12||

ऊर्ध्वं च विश्वभृत्पातु नाभिं पङ्कजलोचनः ।मेढ्रं प्रजापतिः पातु ऊरू पातु गदाधरः ॥ १३॥

ūrdhvaṃ ca viśvabhṛtpātu nābhiṃ paṅkajalocanaḥ |meḍhraṃ prajāpatiḥ pātu ūrū pātu gadādharaḥ || 13||

जानुनी विश्वहृत् पातु जङ्घे तु जगतां पतिः ।गुल्फौ पातु हयध्वंसी पादौ विज्ञानवारिधिः ॥ १४॥

jānunī viśvahṛt pātu jaṅghe tu jagatāṃ patiḥ |gulphau pātu hayadhvaṃsī pādau vijñānavāridhiḥ || 14||

प्राच्यां रक्षतु वागीशो दक्षिणायां वरायुधः ।प्रतीच्यां विश्वभृत् पातु कौबेर्यां शिववन्दितः ॥ १५॥

prācyāṃ rakṣatu vāgīśo dakṣiṇāyāṃ varāyudhaḥ |pratīcyāṃ viśvabhṛt pātu kauberyāṃ śivavanditaḥ || 15||

ऊर्ध्वं पातु हरिः साक्षादधः पातु गुणाकरः ।अन्तरिक्षे हरिः पातु विश्वतः पातु विश्वधृक् ॥ १६॥

ūrdhvaṃ pātu hariḥ sākṣādadhaḥ pātu guṇākaraḥ |antarikṣe hariḥ pātu viśvataḥ pātu viśvadhṛk || 16||

पुराणं कवचं धीमान् संनह्येन्निजविग्रहे ।दुर्गतिवाक् शरव्यूहैः स कदाचिन्न बाध्यते ॥ १७॥

purāṇaṃ kavacaṃ dhīmān saṃnahyennijavigrahe |durgativāk śaravyūhaiḥ sa kadācinna bādhyate || 17||

जपेद्य एतत्कवचं त्रिसन्ध्यं भक्तिभावतः ।मूढोऽपि गीष्पतिस्पर्द्धी जायते नात्र संशयः ॥ १८॥

japedya etatkavacaṃ trisandhyaṃ bhaktibhāvataḥ |mūḍho'pi gīṣpatisparddhī jāyate nātra saṃśayaḥ || 18||

इति श्रीहयग्रीवसंहितायां हयग्रीवकवचं सम्पूर्णम् ॥

iti śrīhayagrīvasaṃhitāyāṃ hayagrīvakavacaṃ sampūrṇam ||