बिन्दुमाधवविष्णुस्तुतिः Bindumadhava Vishnu Stuti

ॐ नमः पुण्डरीकाक्ष बाह्यान्त शोचदायिने ।सहस्रशीर्षापुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् ॥ १॥

oṃ namaḥ puṇḍarīkākṣa bāhyānta śocadāyine |sahasraśīrṣāpuruṣaḥ sahasrākṣaḥ sahasrapāt || 1||

नमामि ते पदद्वन्द्वं सर्वद्वन्द्वनिवारकम् ।निर्द्वन्द्वयाधियाविष्णो जिष्ण्वादिसुरवन्दित ॥ २॥

namāmi te padadvandvaṃ sarvadvandvanivārakam |nirdvandvayādhiyāviṣṇo jiṣṇvādisuravandita || 2||

यं स्तोतुं नाधिगच्छन्ति वाचो वाचस्पतेरपि ।तमीष्टेकैहस्तोतुं भक्तिस्रवलीयसी ॥ ३॥

yaṃ stotuṃ nādhigacchanti vāco vācaspaterapi |tamīṣṭekaihastotuṃ bhaktisravalīyasī || 3||

अपियो भगवानीशो मनः प्राचामगोचरः ।समादृर्शरल्पधीभिः कथं स्तुत्यो वचः परः ॥ ४॥

apiyo bhagavānīśo manaḥ prācāmagocaraḥ |samādṛrśaralpadhībhiḥ kathaṃ stutyo vacaḥ paraḥ || 4||

यं वाचो न विशन्तीशं मनतीहमनोनयम् ।मनोगिरामतीतं तं कः स्तोतुं शक्तिमान्भवेत् ॥ ५॥

yaṃ vāco na viśantīśaṃ manatīhamanonayam |manogirāmatītaṃ taṃ kaḥ stotuṃ śaktimānbhavet || 5||

यस्य निःश्वसितं वेदाः सषडङ्गपदक्रमाः ।तस्य देवस्य महिमामहान् कैरवगम्यते ॥ ६॥

yasya niḥśvasitaṃ vedāḥ saṣaḍaṅgapadakramāḥ |tasya devasya mahimāmahān kairavagamyate || 6||

अतन्द्रितमनोबुद्धीन्द्रियायं सनकादयः ।ध्यायन्तोपिहृदाकाशे न विन्दन्ति यथार्थतः ॥ ७॥

atandritamanobuddhīndriyāyaṃ sanakādayaḥ |dhyāyantopihṛdākāśe na vindanti yathārthataḥ || 7||

नारदाद्यैर्मुनिवरैराबालब्रह्मचारिभिः ।गीयमानचरित्रोऽपि नसम्यग्योऽधिगम्यते ॥ ८॥

nāradādyairmunivarairābālabrahmacāribhiḥ |gīyamānacaritro'pi nasamyagyo'dhigamyate || 8||

तं सूक्ष्मरूपमजमव्ययमेकमाद्यंब्रह्माद्यगोचरमजेय मनन्तशक्तिम् ।नित्यं चिरामयममूर्तमचिन्त्यमूर्तिंकस्त्वां चराचर चरावरभिन्न वेत्ति ॥ ९॥

taṃ sūkṣmarūpamajamavyayamekamādyaṃbrahmādyagocaramajeya manantaśaktim |nityaṃ cirāmayamamūrtamacintyamūrtiṃkastvāṃ carācara carāvarabhinna vetti || 9||

एकैकमेव तव नाम हरेन्मुरारेजन्मार्जिताघमधिनां च महापदाढ्यम् ।दद्यात्फलं च महितं महतोमखस्यजप्तं मुकुन्द मधुसूदनमाधवेति ॥ १०॥

ekaikameva tava nāma harenmurārejanmārjitāghamadhināṃ ca mahāpadāḍhyam |dadyātphalaṃ ca mahitaṃ mahatomakhasyajaptaṃ mukunda madhusūdanamādhaveti || 10||

नारायणेति नरकार्णवतारणेतिदामोदरेति मधुहेति चतुर्भुजेति ।विश्वम्भरेति विरजेति जनार्दनेतिक्वास्तीह जन्मजपतांक्व कृतान्तभीतिः ॥ ११॥

nārāyaṇeti narakārṇavatāraṇetidāmodareti madhuheti caturbhujeti |viśvambhareti virajeti janārdanetikvāstīha janmajapatāṃkva kṛtāntabhītiḥ || 11||

ये त्वां त्रिविक्रम सदाहृदि शीलयन्तिकादम्बिनीरूचिररोचिषमम्बुजाक्षम् ।सौदामनीविलसितां शुकवी तमूर्तेतेऽपि स्पृशन्ति तव कान्तिमचिन्त्यरूपाम् ॥ १२॥

ye tvāṃ trivikrama sadāhṛdi śīlayantikādambinīrūcirarociṣamambujākṣam |saudāmanīvilasitāṃ śukavī tamūrtete'pi spṛśanti tava kāntimacintyarūpām || 12||

श्रीवत्सलाञ्छन हरेऽच्युतकैटभारेगोविन्द तार्क्ष्य केशव चक्रपाणे ।लक्ष्मीपते दनुजसूदन शार्ङ्गपाणेत्वद्भक्तिभाजि नभयं क्वचिनस्ति पुंसि ॥ १३॥

śrīvatsalāñchana hare'cyutakaiṭabhāregovinda tārkṣya keśava cakrapāṇe |lakṣmīpate danujasūdana śārṅgapāṇetvadbhaktibhāji nabhayaṃ kvacinasti puṃsi || 13||

यैरर्चितोऽसि भगवंस्तुलसी प्रसूनैर्दूरीकृतैणमदसौरभ दिव्यगन्धैः ।तानर्चयन्ति दिवि देवगणाः समस्तामन्दारदामभिरलं विमलस्वमावान् ॥ १४॥

yairarcito'si bhagavaṃstulasī prasūnairdūrīkṛtaiṇamadasaurabha divyagandhaiḥ |tānarcayanti divi devagaṇāḥ samastāmandāradāmabhiralaṃ vimalasvamāvān || 14||

यद्वाचिनाम तवकामदमब्जनेत्रयच्छ्रोत्रयोस्तवकथा मधुराक्षराणि ।यच्चित्तभित्तिलिखितं भवतोऽस्ति रूपंनीरूपभूप पदवी नहितैर्दुरापा ॥ १५॥

yadvācināma tavakāmadamabjanetrayacchrotrayostavakathā madhurākṣarāṇi |yaccittabhittilikhitaṃ bhavato'sti rūpaṃnīrūpabhūpa padavī nahitairdurāpā || 15||

ये त्वां भजन्ति सततं भुविशेषशायिंस्ताञ्छ्रीपतेपितृ पतीन्द्रकुबेर मुख्याः ।वृन्दारका दिवि सदैव समाजयन्तिस्वर्गापवर्ग सुखसन्ततिदानदक्ष ॥ १६॥

ye tvāṃ bhajanti satataṃ bhuviśeṣaśāyiṃstāñchrīpatepitṛ patīndrakubera mukhyāḥ |vṛndārakā divi sadaiva samājayantisvargāpavarga sukhasantatidānadakṣa || 16||

ये त्वां स्तुतवन्ति सततं दिवि तांस्तुवन्तिसिद्धाप्सरो मरगणालसदब्जपाणे ।विश्राणयत्यखिलसिद्धिद को विना त्वांनिर्वाणचारु कमलां कमलायताक्ष ॥ १७॥

ye tvāṃ stutavanti satataṃ divi tāṃstuvantisiddhāpsaro maragaṇālasadabjapāṇe |viśrāṇayatyakhilasiddhida ko vinā tvāṃnirvāṇacāru kamalāṃ kamalāyatākṣa || 17||

त्वं हंसि पासि सृजसि क्षणतः स्वलीलालीलावपुर्धर विरिश्चिनताङ्घ्रियूग्म ।विश्वं त्वमेव परविश्वयतिस्त्वमेवविश्वस्यबीजमसि तत्प्रणतोऽस्मिनित्यम् ॥ १८॥

tvaṃ haṃsi pāsi sṛjasi kṣaṇataḥ svalīlālīlāvapurdhara viriścinatāṅghriyūgma |viśvaṃ tvameva paraviśvayatistvamevaviśvasyabījamasi tatpraṇato'sminityam || 18||

स्तोतात्वमेव दनुजेन्द्ररिपोस्तुतिस्त्वंस्तुव्यस्त्वमेव सकलं हि भवानिहैकः ।त्वत्तो न किञ्चिदपि भिन्नमवैमि विष्णोतृष्णां सदा कृणुहि मे भवजाम्भवारे ॥ १९॥

stotātvameva danujendraripostutistvaṃstuvyastvameva sakalaṃ hi bhavānihaikaḥ |tvatto na kiñcidapi bhinnamavaimi viṣṇotṛṣṇāṃ sadā kṛṇuhi me bhavajāmbhavāre || 19||

इति स्तुत्वा हृषीकेशमग्निबिन्दुर्महातपाः ।तस्थौ तूष्णीं ततो विष्णुरुवाच वरदो मुनिम् ॥इति बिन्दुमाधवविष्णुस्तुतिः समाप्ता ।

iti stutvā hṛṣīkeśamagnibindurmahātapāḥ |tasthau tūṣṇīṃ tato viṣṇuruvāca varado munim ||iti bindumādhavaviṣṇustutiḥ samāptā |