आपादस्तोत्रम् Apadastotram

मध्वादृतं रजतपीठपुराधिवासंहृद्यं मुदेऽस्तु मुरमर्दनपादपद्मम् ।सद्योऽभिजातसुसरोजनवावभासस्पर्धिप्रभाविभवदीपितदिक्प्रदेशम् ॥ १॥

madhvādṛtaṃ rajatapīṭhapurādhivāsaṃhṛdyaṃ mude'stu muramardanapādapadmam |sadyo'bhijātasusarojanavāvabhāsaspardhiprabhāvibhavadīpitadikpradeśam || 1||

उद्यन्नखेन्दुरुदयं हृदि नस्तनोतुमध्वागमोत्सवमहाङ्कुरपोषहेतुः ।पद्मोपरिस्फुरितमौक्तिकचारुभावप्रद्वेष्यघौघतिमिरप्रशमाय विष्णोः ॥ २॥

udyannakhendurudayaṃ hṛdi nastanotumadhvāgamotsavamahāṅkurapoṣahetuḥ |padmoparisphuritamauktikacārubhāvapradveṣyaghaughatimirapraśamāya viṣṇoḥ || 2||

जङ्घायुगं जनयतु श्रियमन्वहं मेतुङ्गेन्दिराकरसरोरुहरङ्गसङ्गि ।सञ्जातपल्लवितचारुलतापरीतस्तम्भोपमानपरमन्दिरमच्युतस्य ॥ ३॥

jaṅghāyugaṃ janayatu śriyamanvahaṃ metuṅgendirākarasaroruharaṅgasaṅgi |sañjātapallavitacārulatāparītastambhopamānaparamandiramacyutasya || 3||

ऊरुद्वयं सततमुच्चपदं ददातुश्रीरूप्यपीठनिलयस्य हरेर्हरेड्यम् ।वृत्तावलम्बिकरिपोतमृदुप्रपुष्टहस्तद्वयप्रतिममप्रतिमस्य तस्य ॥ ४॥

ūrudvayaṃ satatamuccapadaṃ dadātuśrīrūpyapīṭhanilayasya harerhareḍyam |vṛttāvalambikaripotamṛduprapuṣṭahastadvayapratimamapratimasya tasya || 4||

पीनं हरेरुदरमादरतस्स्मरामिज्ञानात्मकस्य नवनीतजगन्निकेतम् ।आनन्दतीर्थनयनाभिधमीनमान्यश्रीनिम्ननाभिसरसीरुचिरं चिरं तत् ॥ ५॥

pīnaṃ harerudaramādaratassmarāmijñānātmakasya navanītajaganniketam |ānandatīrthanayanābhidhamīnamānyaśrīnimnanābhisarasīruciraṃ ciraṃ tat || 5||

वक्षस्थलं विशदहारविराजि विष्णोर्लक्ष्मीविशालगृहमस्तु ममान्तरङ्गम् ।नक्षत्रराजिसुविराजिनिशेशबिम्बलक्ष्याम्बरोपममपारगुणाम्बुराशेः ॥ ६॥

vakṣasthalaṃ viśadahāravirāji viṣṇorlakṣmīviśālagṛhamastu mamāntaraṅgam |nakṣatrarājisuvirājiniśeśabimbalakṣyāmbaropamamapāraguṇāmburāśeḥ || 6||

रत्नौघचञ्चुफणपञ्चकभोगिभोगंस्वस्पर्धिजेतुमिव दण्डसुपाशधारी ।सत्कङ्कणाङ्गदसुशोभशुभाङ्गुलीयंहस्तद्वयं मम तनोत्वभयं मुरारेः ॥ ७॥

ratnaughacañcuphaṇapañcakabhogibhogaṃsvaspardhijetumiva daṇḍasupāśadhārī |satkaṅkaṇāṅgadasuśobhaśubhāṅgulīyaṃhastadvayaṃ mama tanotvabhayaṃ murāreḥ || 7||

वक्रालकं वरनसोज्ज्वलकुण्डलाभ्यांयुक्तं त्रिरेखिगलमुन्नतमौलिबन्धम् ।वक्त्रं विभोर्मधुपमौक्तिकमत्स्यसङ्घशैवालशालिकमलद्युति मेऽक्ष्णि भूयात् ॥ ८॥

vakrālakaṃ varanasojjvalakuṇḍalābhyāṃyuktaṃ trirekhigalamunnatamaulibandham |vaktraṃ vibhormadhupamauktikamatsyasaṅghaśaivālaśālikamaladyuti me'kṣṇi bhūyāt || 8||

अम्लानपद्मदलमात्मरुचाऽनुकुर्वदाम्नायकोविदबुधेष्टकृतप्रचारम् ।रम्यं विलोचनयुगं श्रितमीक्षतां मांसन्मध्वपूजितपदाब्जयुगस्य तस्य ॥ ९॥

amlānapadmadalamātmarucā'nukurvadāmnāyakovidabudheṣṭakṛtapracāram |ramyaṃ vilocanayugaṃ śritamīkṣatāṃ māṃsanmadhvapūjitapadābjayugasya tasya || 9||

मुग्धाननेन नयनेन करेण नाभिच्छिद्रेण पादयुगलेन धृताब्जसाम्यम् ।पद्मालयोज्झति कदाऽपि न देवमेनंमध्वप्रियं त्विति किमत्र गिरां विचारैः ॥ १०॥

mugdhānanena nayanena kareṇa nābhicchidreṇa pādayugalena dhṛtābjasāmyam |padmālayojjhati kadā'pi na devamenaṃmadhvapriyaṃ tviti kimatra girāṃ vicāraiḥ || 10||

आपादमा च मकुटान्मुरवैरिणोऽत्रस्तोत्रं तदेतदनवद्यमवद्यजैत्रम् ।गोपालवाजिमुखकिङ्करवादिराजप्रोक्तं पठन् भवति तत्सदयाक्षिलक्ष्यम् ॥ ११॥

āpādamā ca makuṭānmuravairiṇo'trastotraṃ tadetadanavadyamavadyajaitram |gopālavājimukhakiṅkaravādirājaproktaṃ paṭhan bhavati tatsadayākṣilakṣyam || 11||

इति श्रीमद्वादिराजयतिप्रोक्तमापादस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।भारतीरमणमुख्यप्राणान्तर्गत श्रीकृष्णार्पणमस्तु ।

iti śrīmadvādirājayatiproktamāpādastotraṃ sampūrṇam |bhāratīramaṇamukhyaprāṇāntargata śrīkṛṣṇārpaṇamastu |