विष्णुस्तोत्रम् (अम्बरीषकृतं २ स्कन्दपुराणान्तर्गतम् प्रसीद देव सर्वात्मन्नसङ्ख्येयशिरोभुज) Ambarishakritam Vishnu Stotram

अम्बरीष उवाच ।प्रसीद देव सर्वात्मन्नसङ्ख्येयशिरोभुज ।असङ्ख्यघ्राणनयनपाणिपाद नमोऽस्तु ते ॥ ३७॥

ambarīṣa uvāca |prasīda deva sarvātmannasaṅkhyeyaśirobhuja |asaṅkhyaghrāṇanayanapāṇipāda namo'stu te || 37||

षट्त्रिंशत्तत्त्वातीतोऽसि निष्प्रपञ्च प्रपञ्चकः ।चतुर्विधजगद्धाम विश्वमूर्ते नमोऽस्तु ते ॥ ३८॥

ṣaṭtriṃśattattvātīto'si niṣprapañca prapañcakaḥ |caturvidhajagaddhāma viśvamūrte namo'stu te || 38||

एकपादस्त्रिपादश्च तीर्थपादोंऽतरिक्षपात् ।यस्य पादोद्भवा गङ्गा पुनाति भुवनत्रयम् ॥ ३९॥

ekapādastripādaśca tīrthapādoṃ'tarikṣapāt |yasya pādodbhavā gaṅgā punāti bhuvanatrayam || 39||

ब्रह्महत्यादिपापानां शोधकं यस्य नाम वै ।कीर्तितं सर्वशुभदं नमस्तस्मै शुभात्मने ॥ २\।५\।४०॥देव त्वन्नामकीर्त्यापि जायन्ते सर्वसिद्धयः ।कौतुकात्त्वां हि मृग्यन्ति विद्वांसो बुद्धिशालिनः ॥ ४१॥

brahmahatyādipāpānāṃ śodhakaṃ yasya nāma vai |kīrtitaṃ sarvaśubhadaṃ namastasmai śubhātmane || 2\|5\|40||deva tvannāmakīrtyāpi jāyante sarvasiddhayaḥ |kautukāttvāṃ hi mṛgyanti vidvāṃso buddhiśālinaḥ || 41||

नाथ त्वत्पादसलिलं संश्रयात्तापहारकम् ।तापत्रयाभिभूतस्य भक्तिं मेऽत्र दृढां कुरु ॥ ४२॥

nātha tvatpādasalilaṃ saṃśrayāttāpahārakam |tāpatrayābhibhūtasya bhaktiṃ me'tra dṛḍhāṃ kuru || 42||

अनन्यस्वामिनो मेऽद्य नास्त्यन्यत्प्रार्थनीयकम् ।प्रणिपत्य जगन्नाथ त्वां प्रयाचे सहस्रधा ॥ ४३॥

ananyasvāmino me'dya nāstyanyatprārthanīyakam |praṇipatya jagannātha tvāṃ prayāce sahasradhā || 43||

समस्तपुरुषार्थस्य बीजं त्वत्पादपङ्कजे ।यावत्प्राणान्धारयामि तावद्भक्तिर्दृढास्तु मे ॥ ४४॥

samastapuruṣārthasya bījaṃ tvatpādapaṅkaje |yāvatprāṇāndhārayāmi tāvadbhaktirdṛḍhāstu me || 44||

सृष्टिं विनिर्ममे चेमां यया भक्त्या पितामहः ।संहरत्यखिलं रुद्रो लक्ष्मीश्चैश्वर्यदायिनी ॥ ४५॥

sṛṣṭiṃ vinirmame cemāṃ yayā bhaktyā pitāmahaḥ |saṃharatyakhilaṃ rudro lakṣmīścaiśvaryadāyinī || 45||

दीनानुकम्पिंस्तां भक्तिं प्रार्थये नान्यमानसः ।अनाद्यविद्यापङ्केऽस्मिन्सुदृढे दुस्तरं भृशम् ॥ ४६॥

dīnānukampiṃstāṃ bhaktiṃ prārthaye nānyamānasaḥ |anādyavidyāpaṅke'sminsudṛḍhe dustaraṃ bhṛśam || 46||

निमग्नस्य जगन्नाथ निरालम्बं प्रणश्यतः ।महामहिम्नस्त्वद्भक्तेर्नान्यदस्ति परायणम् ॥ ४७॥

nimagnasya jagannātha nirālambaṃ praṇaśyataḥ |mahāmahimnastvadbhakternānyadasti parāyaṇam || 47||

श्रुतिस्मृत्यादिसम्भिन्नमार्गाः सम्मोहहेतवः ।त्वद्भक्तिमपहायेते न प्रवर्त्तितुमीश्वराः ॥ ४८॥

śrutismṛtyādisambhinnamārgāḥ sammohahetavaḥ |tvadbhaktimapahāyete na pravarttitumīśvarāḥ || 48||

अनन्यशरणं स्वामिन्ननुकम्पय मां विभो ।इति स्तुवञ्जगन्नाथपादपद्मान्तिके मुदा ॥ ४९॥

ananyaśaraṇaṃ svāminnanukampaya māṃ vibho |iti stuvañjagannāthapādapadmāntike mudā || 49||

पपात दण्डवद्भूमौ प्रसीदेति वदन्मुहुः ॥इति श्रीस्कन्दपुराणे वैष्णवखण्डे पुरुषोत्तमजगन्नाथमाहात्म्येपञ्चमाध्यायान्तर्गतं अम्बरीषकृतं विष्णुस्तोत्रं समाप्तम् ।स्कन्दपुराण । वैष्णवखण्ड । पुरुषोत्तमखण्ड । अध्याय ५/३७४८॥स्कन्दपुराण । वैष्णवखण्ड । पुरुषोत्तमखण्ड । अध्याय ५/३७-४८॥

papāta daṇḍavadbhūmau prasīdeti vadanmuhuḥ ||iti śrīskandapurāṇe vaiṣṇavakhaṇḍe puruṣottamajagannāthamāhātmyepañcamādhyāyāntargataṃ ambarīṣakṛtaṃ viṣṇustotraṃ samāptam |skandapurāṇa | vaiṣṇavakhaṇḍa | puruṣottamakhaṇḍa | adhyāya 5/3748||skandapurāṇa | vaiṣṇavakhaṇḍa | puruṣottamakhaṇḍa | adhyāya 5/37-48||